Gemengde gevoelens bij de nieuwste plaat van Gavin deGraw. Zijn single, Best I Ever Had, is een heerlijk nummer, maar weer slaagt hij er niet in een plaat te maken die tot het einde interessant blijft. Dit terwijl het maar 11 nummers betreft. Who´s Gonna Save Us en Everything will Change vind ik aardige nummers, maar de rest van de songs is matig; bovendien lijkt het allemaal net iets te veel op elkaar.
Gavin´s stem is goed maar zijn succes komt voort uit de leuke singles, en niet uit complete albums.
Best I Ever Had blijf ik graag luisteren, dit album is helaas net niet voldoende. 2,5*

Redelijke seizoenspremiere van seizoen 5 van Glee waarin de muziek van the Beatles geeerd wordt.
De nummers worden leuk gebracht, met veel vocale diversiteit en muzikale vernieuwing. Desondanks zijn niet alle songs echt een verbetering en zorgen lang niet alle nummers voor echt luisterplezier.
Zo zijn de uitvoeringen van Get Back, Hard Day´s Night, Yesterday en Something redelijk saai.
Toch is het een aardig geheel, waarbij de stem van Darren Criss er bovenuit springt. Goede massaproducties van de grote Beatles-hits Hey Jude en Let it Be, waarbij ik Hey Jude zelfs fijner vind wegluisteren dan het origineel.
Leuk dat Demi Lovato ook nog meedoet, op een zeer gedegen versie van Here Comes the Sun. 3,5*

Wanneer we over 'The Best of' spreken, Mercy, My Life would Suck Without You, True Colours Don't Stand so close to me/Young Girl, Gives You Hell en Sweet Caroline hadden er dan zeker niet opgehoeven. Er staan veel betere covers op volume 1 tot 3. Denk aan Hello, Can't Fight This Feeling, No Air, Gold Digger, Endless Love & Don't Rain on My Parade.

Voor de rest is het uiteraard genieten, de mooiste tracks van seizoen 1 verzameld, Het zijn bijna allemaal geweldige nummers.

Een leuke cd, want naast een paar nieuwe nummers brengt Glee klassiekers uit de Glee-historie en geeft deze nummers ook een twist/andere invulling. De 2 episodes waarin deze nummers vertolkt worden zijn belangrijk voor het verloop van de serie.
Raise Your Glass in een matige uitvoering; de stem van Kristin Chenoweth leent zich niet voor dit nummer, en de Warblers-uitvoering is stukken beter. Defying Gravity kent een welkome versterking nu ook Amber Riley meezingt en Valerie is even goed als in vorige versies.
Met Toxic heb ik weinig, en dit geldt ook voor Party All The Time, een niet erg bijzonder nummer.
Loser Like Me wordt in een acoustisch jasje gestoken; een welkome verrassing.
Puck´s versie van Keep Holding On is degelijk, maar haalt het niet bij het origineel.
Een leuk, vrolijk duet tussen Rivera en Michele ( Be Okay ) en een vocaal spektakel van Colfer en Riley ( I Am Changing ) zorgen voor meer diversiteit.
Total Eclipse of the Heart wordt geweldig uitgevoerd door Morrison en Chenoweth, en de welbekende Gwyneth Paltrow gaat goed los op Pharrell´s megahit Happy.
Dianna Agron en Salling missen de inhoud om het origineel van Just Give Me A Reason te halen/benaderen.
Dit album kon natuurlijk niet anders afgesloten worden dan met het nummer waarmee het allemaal begon: Don´t Stop Believin´. Helaas is dit wel een duidelijk mindere uitvoering.
Ik vind het moeilijk de muziek los van de serie te beoordelen maar voorlopig is dit een dikke 4* voor deze fijne cd.

Een fikse verbetering van Glee´s eerste Kerstalbum, daterende van seizoen 2.
Leukere tracks, en nog betere covers.
De bijbehorende aflevering was erg leuk. Do You Hear what I Hear vind ik persoonlijk de beste track van het album, en ook Do They know It´s Christmas is geweldig.
Enkel Santa Baby is enigszins storend, deze had er van mij niet op hoeven staan.
Absolute toegevoegde waarde van de tracks die niet in de aflevering te zien zijn, maar wel op het album staan. Dit bewijzen Do You Hear What I Hear en Christmas Eve With You wel.
Enige nadeel van dergelijke nummers is dat ze eigenlijk alleen op hun plaats zijn gedurende die ene periode van het jaar, maar gezien de hoge luisterfactor van deze nummers ga ik me daar weinig van aantrekken. Dik 4*

Redelijk kerstalbum, maar veel minder dan hun vorige kerstalbum. Op volume 2 stonden veel verfrissende, vernieuwende nummers, waar hier vooral een aantal klassiekers worden gebracht.
Uitzondering is het leuke en onbekende Oh Hanukkah, dat niet echt klinkt als een kerstnummer.

Jingle Bell Rock, White Christmas and Have Yourself a Merry Little Christmas zijn degelijk gezongen, waarbij de toegevoegde waarden van de Glee-versies vaak zijn dat meerdere stemmen samen het nummer vertolken, in plaats van een artiest ( het origineel )
The First Noel is in de serie een kippenvelmoment, maar is op CD niet meer dan een vocaal stabiele prestatie. 4 van de 10 nummers komen niet in de serie voor, en zijn later toegevoegd en opgenomen om er een echte cd van te maken en geen ep.
Een degelijk werk van Glee, maar ze kunnen veel beter. 3*

Een slechte kerstaflevering van Glee gaat gepaard met een matige Kerst-Ep. Enkel track 2 en 3 zijn redelijk. Coveren van hits blijft uit: het blijft bij matige uitvoeringen van onbekendere kerstnummers, en de Chipmunks-cover is gewoonweg beschamend te noemen. Onvoldoende, 2*

Fijn album, dat past bij de geweldige seizoensafsluiting van seizoen 3 in de serie.
Verbaast me dat Paradise by the Dashboard Light, geweldig neergezet in de Nationals-aflevering, niet op dit album is opgenomen. Aan de andere kant staan er wel weer 3 nummers op dit album ( Not the End, I Was Here en Good Riddance ) die niet in de serie voorkomen.
Genieten van de heerlijke covers, waarbij het enkel erg jammer is dat I wont Give Up ertussenzit. Mooi nummer, maar totaal niet passend bij de stem van Lea Michele. 4*

Goede covers van You´re the One That I Want, Summer Nights, Hopelessly Devoted to You, Greased Lightning, wat mij betreft beter dan de originele nummers.
Vernieuwend zijn ook de covers van Born to Hand Jive en Beauty School Drop Out.
Een fijn onderdeel van alle geweldige muziek die Glee produceert. 4*

Bijbehorende EP van een zwaar ontroerende aflevering van Glee. Cory Monteith, in 2013 overleden, wordt geeerd met deze muziek, omdat hij ster, voorbeeld en hoofdrolspeler van de serie is.
De aflevering heeft een dubbele lading: enerzijds neemt de serie afscheid van Finn, anderzijds nemen de acteurs afscheid van Cory Monteith. Dat Lea Michele in real life Cory´s vriendin was, geeft alles nog weer een andere dimensie.
Genoeg over de achtergrond, het gaat hier immers om de muziek.
Michele keert kort terug in de aflevering voor een gedegen, ingetogen versie van Adele´s Make You Feel My Love, al benadert ze niet het origineel. Seasons of Love is een redelijk mooi nummer en Amer Riley´s I´ll Stand By You is veel beter dan het origineel, en met veel emotie gezongen.
No Surrender en If I Die Young waren voor mij onbekende nummers, die schitterende solo´s van Salling en Rivera opleveren.
Fire and Rain is schitterend gezongen en benadert mijns inziens James Taylor´s werk.
Geen bijzonder opgekalefaterd arrangement, maar precies zoals het zou moeten: 6 mooie, rustige, ingetogen liedjes die een hoger doel dienen: het herdenken van een groot acteur/zanger. 4*

Leuke soundtrack, van een vrolijke en tijdloze film. Herbergt enkele klassiekers, zoals You´re the One That I Want, Summer Nights, Greased Lightning en Hopelessly Devoted to You. Opfleurende musicalnummers, die na ruim 30 jaar nog steeds hun waarde niet verloren hebben. De rest van de cd is een aaneenschakeling van ( grotendeels ) korte, vrolijke songs, waardoor je je nooit gaat vervelen. Een klassieker, 3,5*

Goede rockplaat, die ik al lange tijd ken maar nu pas echt goed luister/beoordeel.
American Idiot is een stevige binnenkomer, daarna moet dit album het vooral hebben van toppers als Holiday, Boulevard of Broken Dreams en Wake Me Up When September Ends. Ook Are we the Waiting en Homecoming zijn goede tracks, maar nadeel van laatsgenoemde en ook van Jesus of Suburbia vind ik dat ze me net iets te lang zijn. Een matiger middenstuk ( track 6-10 ) zorgt ervoor dat ik niet een echt hoge score uitdeel. Green Day staat voor mij voor de betere rockmuziek en ik vind dit hun beste album, met enkele nummers die ik kan blijven luisteren. 4*

Heerlijke combi van oude, vergeten en soms niet vergeten songs en bombastische filmmuziek.
In de film zien we hoe de half menselijke Star-lord een walkman vol guilty pleasures meeheeft in het sterrenstelsel. Dit zorgt voor een heerlijke ´awesome mix vol 1´ en een aantal prachtige momenten in de film. Favorieten: Pina Colada Song, Hooked on a Feeling, Come and Get Your Love, O oh Child.
De score van Bates is degelijk; de opeenstapeling van korte fragmentjes vind ik minder.
Het main theme is vrij standaard en het brede middenstuk is niet ontzettend interessant, maar het sterke begin en mooie einde zorgen voor een ruim voldoende en prima luisterplezier.
The Ballad of the Nova Corps en Groot Cocoon zijn hier de favorieten.

4*