Cd met prima popmuziek, niet meer en niet minder. Nummers zijn ongeveer van hetzelfde niveau. Uitschieters : Track 5 en 12

Need You Now is een heerlijke single die nieuwsgierig maakt. De band opzich en de muziekstijl bevalt me wel, maar de nummers op dit album vind ik over het geheel gezien wat te oppervlakkig en saai. Het is braaf, het blijft niet hangen. Our Kind of Love en If I Knew Then zijn positieve uitzonderingen. 3*

Misschien wel de bestezangeres die we in Nederland hebben, zoniet een van de beste. De stem van Laura Jansen is mooi, meeslepend en is de basis van een verzameling goede popliedjes. Een prima album dat wat mij betreft wat ondergewaardeerd wordt, zowel hier op musicmeter als in de muziekwereld. Same Heart en Queen of Elba kende ik al.
Same Heart is een geweldige samenwerking met Tom Chaplin, wiens vocals perfect bij dit nummer passen. Ook Queen of Elba is een mooi symfonisch, mysterieus nummer.
Na het beluisteren van dit album komen er nog een paar favorieten bij, want ook The Lighthouse, Golden, Paper Boats ( met name het einde ), Pretty Me ( weggestopt aan het einde maar een van de mooiste, meest ingetogen nummers ), Around the Sun, A Call to Arms en Little Things zijn erg goed.
Ja, ik noem bijna alle nummers. Elba vind ik een enorm goed en ik twijfel erg tussen 4 of 4,5*. Voorlopig hou ik het nog even bij 4*

Ben dit album gaan luisteren omdat ik in de serie Glee al 4 seizoenen omvergeblazen word door de fantastische stem van Lea Michele. In de serie is ze top, en op deze cd is ze vocaal ook zeer sterk, ware het niet, dat ik de meeste liedjes op dit album redelijk saai vind. Het kabbelt een beetje voort, en weinig nummers springen er echt uit. Jammer, maar dit solo album weet me niet te pakken. een voldoende, maar niet meer dan dat. 3*

All In en Halfway Gone zijn heerlijke singles, hierdoor ken ik de band. Dit album valt me verder toch wat tegen : de rest kent geen hoge luisterfactor, ben de nummers reeds snel weer vergeten. Leuke achtergrondmuziek, kwalitatief is het allemaal wel in orde. een krappe voldoende voor het gehele album+ de 4 bonustracks.

Wat een laag gemiddelde voor deze prima cd. Weet niet helemaal waar dat aan zou kunnen liggen, ik heb in ieder geval genoten van deze plaat. A Thousand Suns kent dezelfde muzikale variatie als Minutes to Midnight: een sterke afwisseling van mooie zang en goede tekst met rockstukken en, vooral op dit album, wat verrassende instrumentale tussenstukken.
Iridiscent en Waiting For The End vind ik persoonlijk fenomenale nummers die ik keer op keer kan draaien. Blackout, Wretches and Kings en The Messenger vond ik daarentegen weer minder, en dat weegt dan tegen elkaar op. Ik kan dan ook geen echt hoge score toekennen, maar over het algemeen is dit een leuke, verfrissende plaat. Ruim 3,5*

Niet helemaal mijn album. Linkin Park laat op dit album vooral de wat hardere rocknummers horen. Deze vind ik niet enorm boeiend om naar te luisteren, en de teksten zijn vaak ook nauwelijks te volgen vanwege het frequente geschreeuw. Uiteraard hoort dat bij dit genre maar op een album als Living Things had ik daar toch beduidend minder last van.
Toch kent dit album wel toppertjes: In the End is uiteraard wel fenomenaal, en ook Papercut, Pushing me Away en Runaway kan ik goed waarderen. Kwalitatief is dit een prima album, maar de meeste nummers vond ik minder waardoor ik geen hoge score kan uitdelen. Een ruime 3*

Goed rockalbum. Allemaal sterke tracks, op de 3 korte tracks Victimized, Lies Greed Misery en Tinfoil na. Die vind ik vrij weinig toevoegen en Lies Greed Misery is wat overschreeuwd. Fijn geheel van stevige rock, zeer goede zang en gevoelige, mooie stukjes muziek. Misschien brengt Linkin Park weinig vernieuwing op deze plaat, maar het is aangenaam en ik geniet ervan. Goed, 4*

Onvoldoende. Dit vervolg op Hybrid Theory brengt nog meer matige rocknummers, die me niet echt weten te boeien. Enkel Easier to Run en Numb blijven wat mij betreft nog boven water. Veel nummers zijn overschreeuwd en weten niet te boeien.
Kwalitatief is het allemaal zo heel slecht nog niet, maar ik vind er vrij weinig aan. Waar ik Hybrid Theory nog een voldoende gaf, omdat deze plaat nog enkele zeer fijne nummers herbergde, deel ik hier toch een ruime onvoldoende uit. 2,0*

Prima cd, die meer variatie biedt dan Hybrid Theory en Meteora. Naast de gebruikelijke (hard)rock staan er ook enkele zeer mooie nummers op dit album.
Zo zijn Hands Held High, Leave Out all the Rest en Shadow of the Day schitterende nummers met mooie teksten. Ik zal overigens niet de eerste zijn die de parallel trekt tussen Shadow of the Day en Bono´s With or Without You.
Ook de hardere nummers als What I´ve Done en No More Sorrow zijn aardig, Given Up is daarentegen too much. Ik hoor liever de mooie kant van Chester´s stem.
Tot slot kent deze plaat een mooie afsluiter van 6 minuten, en geef ik dit album 3,5*

Na Livin´ Things is het toch een verrassing dit nieuwe album van Linkin Park te horen.
De sound is hier toch heel anders, met enkele stevige rocknummers. De nadruk ligt hier duidelijk weer wat meer op instrumentale hoogstandjes. Desalniettemin is het onmogelijk die uitspraak op het hele album te betrekken, omdat dit een heel divers album is, met nummers die onderling veel verschillen.
Mijn algemene indruk is positief, maar ik miste onderlinge verbondenheid tussen de nummers.
Zo vind ik Wastelands, Guilty All the Same, Until It´s Gone en Final Masquerade meer dan behoorlijk, maar schreeuwerige hardrocksongs als War en de openingstrack vind ik weer veel minder.
De kwaliteit is desondanks zeer degelijk.
Ik geef een kleine 3,5*, omdat ik dit over het algemeen toch wel weer een fijne LP vond, met een aantal aangename nummers.