menu

Hier kun je zien welke berichten tbouwh als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Aaron Zigman - The Notebook (2004)

3,5
Degelijke soundtrack, al kwam ie in de (overigens fantastische) film beter aan. De afwisseling tussen instrumentale tracks en klassieke nummers oogt wat gemaakt. Ik had in dat opzicht liever alleen Zigman's muziek gehad. Aan de andere kant, de twee versies van I'll be seeiing you zijn prachtig, en horen wel echt bij de film. De andere jazz/blues-tracks doen mij iets minder. Wat betreft de filmmuziek vind ik de Overture, de Main Title en de slottrack prachtig.
Los bij vlagen ontzettend mooi; als geheel echter iets minder vormgegeven, en beter in combinatie met de film.
3,5*

Adam Lambert - For Your Entertainment (2009)

3,5
Adam Lambert ben ik al een tijdje op het oog: iemand die Brian May´s zegen krijgt met Queen op te treden kan echt wel wat. Ook ken ik hem van het recente Glee-seizoen, waarin hij een goede rol speelt. Nu is het zo dat Lambert met zijn flamboyante voorkomen, pro-gay houding en duidelijke zelfliefde nogal wat stof op doet waaien, maar met zijn muziek is weinig mis. Whataya want from me kende ik al heel lang, maar ik lees nu pas dat dit nummer geschreven is door Pink. Apart dat ze die niet zelf heeft gebruikt, want wat een heerlijk nummer is dat zeg.
Ook If I Had You, het door Muse geinspireerde Soaked en het prachtige Broken Open geven deze cd een kwaliteitsboost. De overige nummers zijn goed, maar nergens echt bijzonder of bovengemiddeld.
Het is de geweldige stem van Lambert ( wat een strot heeft hij, niet normaal ) die deze cd tot een genot om naar te luisteren maakt. Leuk, 3,5*

Adam Lambert - Trespassing (2012)

3,5
For Your Entertainment was een goed debuut, waarop Adam Lambert liet horen hoe ontzettend goed hij is, en daarnaast met Whataya Want From Me een geweldige single afleverde. Trespassing is ongeveer van het niveau van For Your Entertainment. Persoonlijk heb ik het meest met de rustigere nummers, Outlaws of Love, het laatste nummer, is erg mooi, en Underneath is schitterend. Ik zie Underneath als het beste nummer van dit album. Naast het feit dat het een fijn nummer is, haalt Lambert echt uit met zijn stem.
De catchy popsongs in de eerste helft doen me wat minder, en maken dat ik toch niet helemaal fan ben van het gehele album.
Trespassing en Never Close Your Eyes zijn goed, en ook bonustrack Runnin´ ( waarom staat deze niet op de reguliere versie ) wil ik ook nog als goede tracks aanmerken.
Leuke aanwinst, maar deze cd mist sterkte van de songs over de breedte. 3,5*, voorlopig.

Adele - 19 (2008)

3,0
Een geweldige zangeres, die haar stem volkomen onder controle heeft. Waar 21 volstaat met radiohits, is 19 een heerlijk simpel album, met voornamelijk Adele´s stem en verder ( meestal ) enkel gitaar en/of piano. Enerzijds brengt dit haar stem goed tot haar recht, anderzijds is het repertoire wel erg vlak : de meeste liedjes zijn weinig boeiend, wat de cd meer een achtergrond-cd maakt. In 21 maakt Adele dit goed : Stem en persoonlijkheid zijn dan gegroeid en dat komt de luisterbaarheid van haar muziek zeker ten goede. Make You Feel My Love is wel een schitterend nummer. 3*

Afrojack - Forget the World (2014)

3,5
Ik snap het negatieve commentaar, maar ik vind dit persoonlijk toch wel een lekker album. Een staan een paar minkukels op, maar ook een aantal heerlijke pop/housenummers. Het begon voor mij met de singles The Spark en Ten Feet Tall. Heerlijke nummers die ik kan blijven draaien. Daarnaast heeft Afrojack onlangs een heerlijke remix gelanceerd van Do or Die ( 30 Seconds to Mars ). Deze staat als bonustrack op dit album, zo ook een remix van Sovereign Light Cafe. Inhoudelijk is het misschien goedkoop, maar ik vind deze nummers heerlijk wegluisteren. De nummers Mexico, Dynamite, Too Wild en Three Strikes vind ik tamelijk nietszeggend. Deze halen mijn score wel omlaag. We´ll be ok, een andere samenwerking met Ten Feet Tall-zanger Wrabel klinkt echter erg goed en ook Illuminate is een lekker nummer.
Geen topalbum maar al met al dankzij de leuke nummers goed voor een ruime voldoende. 3,5*

Agnes Obel - Citizen of Glass (2016)

3,5
Een betoverende stem en een verstillende piano. Het karakteriseert de Deense zangeres Agnes Obel. Of karakteriseerde? Anno 2016 komt Obel met haar derde studiealbum, waarop een duidelijke muzikale accentverschuiving te horen is.

Citizen of Glass breekt namelijk met het gebruik van de piano als solo-instrument. In plaats daarvan horen we nu ook diverse snaarinstrumenten, en zorgen een aantal orkestrale fragmenten ervoor dat Obel’s muziek hier en daar grootser en harmonieuzer klinkt dan tevoren.

Volledig

Alan Silvestri - The Walk (2015)

4,0
Jammer genoeg nog door niemand op gestemd, prachtige score die me tijdens de film al in zeer positieve zin opviel. Excelleert misschien niet in originaliteit, maar met deze afwisselend warme en speelse klanken weet Alan Silvestri toch te overtuigen. Dit hoor ik stukken liever dan de bombastische Avengers-score.

Alexandre Desplat - Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)

4,0
Mooie soundtrack. Mooi is misschien een understatement, de score is schitterend. Ik was bij het zien van de film al enorm onder de indruk van de ondersteunende muziek, en op score is die perceptie niets minder. Vooral de opening is fantastisch: Obliviate, Snape en het explosieve Sky Battle. De thema's voor oa de Death eaters en Voldemort vind ik wat liever; ze missen het duistere van Hooper, maar worden gecompenseerd door veel explosiviteit, waardoor het in de film allemaal goed overkomt. Daarnaast staan er nog een aantal zeer mooie emotionele stukken op deze cd, waardoor diversiteit ook aanwezig is. De muziek op de Graveyard is schitterend, en het einde van de film is heerlijk opzwepend.
Desplat levert hier een score die totaal anders is dan we van Williams gewend waren, maar de sfeer die hij creëert past perfect bij de laatste 2 films en is los een luistergenot.
4*

Alexandre Desplat - Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

4,0
Mooie en waardige soundtrack-afsluiter van de reeks. Wederom brengt Desplat een fijne score die zowel aan de heroïsche, grootste stukken als aan de dramastukken een platform biedt. Grote toevoeging ten opzichte van deel 1 is de schitterende vrouwenstem, te horen in Lily's Theme en de Resurrection Stone. Kippenvel! ook the thema van Statues en Courtyard Apocalypse vind ik fenomenaal. Bovendien hoorde ik aan het einde van laatsgenoemde, en aan het begin van de daaropvolgende track, Bassie en Adriaan-score even voorbijkomen
Ik mis de klassieke HP-stukken toch wel wat, maar die komen in de film gelukkig wel naar voren. Over de breedte vind ik em misschien net ietsje minder dan pt.I, maar veel zal het niet schelen. Het begin van de film met de muziek erbij, Lily's Theme.. Topwerk van Desplat!
4*

Alicia Keys - Girl on Fire (2012)

3,0
Alicia Keys doet zichzelf op dit album enigszins tekort: ze heeft een schitterende stem, maar de meeste songs op dit album zijn matig en zorgen er zodoende voor dat ze niet kan excelleren.
Girl On Fire is een goed nummer, maar de presence van Minaj is stuitend en onnodig. Laat dit nu net de versie zijn die op het album staat.
Positieve uitzonderingen zijn de mooie kleine songs Not Even the King en Tears Always Win. Op deze manier hoor ik Keys het liefst. Op basis daarvan verdient dit album nog een voldoende.
De overige songs zijn nergens echt slecht, maar matig voor haar doen. 3*

Alicia Keys - The Element of Freedom (2009)

3,0
Op dit album staat de mooie versie van Keys´ wereldhit Empire State of Mind ( Part II ). De versie met Jay-Z vind ik maar niks, maar met deze pianoballad heeft Keys een waar anthem geproduceerd.
Ook single Try Sleeping with a Broken Heart is erg geslaagd, maar verder is dit het allemaal net niet.
De nummers op dit album laten overwegend Keys´ mooie stem horen, en getuigen van een grote professionaliteit. Het is echter zo dat deze nummers nooit echt de middenmoot ontstijgen, waardoor het op den duur wat gaat vervelen. Leuk dat een track samen met Beyonce is gedaan. Beyonce heeft echter iets dat Keys heeft: ze blijft interessant. Dit album is degelijk, maar weet niet over de gehele breedte te boeien. Een loyale voldoende, 3*

All Time Low - Dirty Work (2011)

3,5
Leuk rockalbum. Frisse, vrolijke en vernieuwende rockmuziek, fijne band met een goede leadzanger
( Alex Gaskarth ). Do You Want Me ( Dead ), That Girl, Just the Way I´m not, Time Bomb, I Feel like dancin´en Under a Paper Moon zijn prima nummers. De rest vond ik wat gewoontjes en niet noemenswaardig. Luistert lekker weg. 3,5*

All Time Low - Don't Panic (2012)

2,0
Zwaar teleurstellend. Waar de vorige 2 albums, Nothing Personal en Dirty Work, nog enkele zeer aanstekelijke rocksongs bevatten, vind ik hier jammergenoeg weinig aan. Waar het aan ligt, geen idee, maar geen enkel nummer weet te boeien. Dit album zal me niet bijblijven. Onvoldoende. 2,0*

All Time Low - Nothing Personal (2009)

3,5
Leuke rockmuziek, kwalitatief is ie ongeveer gelijk aan Dirty Work ( de opvolger ). Enkele zeer leuk, aanstekelijke nummers. Tot track 7 luistert het lekker weg, daarna wordt het echter aanzienlijk minder. Favorieten: Lost in Stereo, Hello Brooklyn, Damned If I Do Ya. 3,5*

alt-J (∆) - An Awesome Wave (2012)

4,5
Heerlijk album. Van de band had ik al gehoord, en via de ladders leerde ik Tessellate en Taro steeds beter kennen en waarderen.
Na een eerste luisterbeurt van dit hoog aangeprezen album blijkt Alt-J nog meer in huis te hebben; ieder nummer op dit album staat als een huis. An Awesome Wave is een harmonieus geheel, waarin zelf de muzikale 'interludes' goed tot hun recht komen.
De muziek is catchy en voelt eenvoudig en doeltreffend, maar wanneer je goed luistert hoor je meer; dit is dan ook geen goedkope hitmuziek maar gevoelige kwaliteit, als je het mij vraagt.
De X-factor miste dit album nog, maar ik ga deze nog vaker beluisteren, en dan zitten er wellicht 5* in. Sowieso wil ik de tijd nemen de andere albumtracks nog beter te leren kennen.
4,5*

Andy Grammer - Andy Grammer (2011)

3,5
Een wat onbekende zanger, maar toch wel een met een aangename stem, die met ´Keep your head up´ een prima zomerhitje heeft neergezet.
Overige songs op dit album zijn over het algemeen ook vermakelijk, met een frisse sound.
Ik ben het met BeanDirection eens over de mierzoete nummers, die vind ik ook minder.
Over het algemeen echter een album dat lekker wegluistert.
3,5*

Angelo Badalamenti - Twin Peaks (1990)

5,0
Genieten van een aflevering van de fantastische tv-serie Twin Peaks is automatisch ook genieten van de nagenoeg perfecte versmelting van beeld en muziek. Angelo Badalamenti kwam met een aantal herkenbare, efficiënte thema's, die áltijd werken, ondanks het gegeven dat ze vaak herhaald worden. Het hoofdthema is ijzersterk, maar de variatie naar de love theme vind ik helemaal prachtig. In de serie bestaan er overigens ook nog weer enkele versies van dat love theme. Veelzijdig is Badalamenti, want de uiterst luchtige 'lunchroom'-score zorgt voor simpele, maar oh zo trefzekere afwisseling in de tracklist (als ik het goed heb is dit Audrey's Dance?).

En alsof dat nog niet genoeg was is daar één van de mooiste, engelachtige vrouwenstemmen die ik ken. Falling, Into the Night; de bijdrage van Julee Cruise had niet beter kunnen uitpakken.

Eeuwigheidswaarde, 5*

Angus & Julia Stone - Angus & Julia Stone (2014)

3,5
Fijne, sferische muziek met goede samenzang van Angus en Julia. Dit is het eerste volledige album dat ik van hen beluister. Wellicht niet de meest logische keuze, maar ik was vooral benieuwd naar dit album, omdat ik hier nog geen liedje van kende. Van eerdere albums ken ik oa Yellow Brick Road, Big Jet Plane en Draw Your Swords. Helaas komen de nummers op dit album daar nog niet in de buurt, of het moet een enkeling zijn. Main Street komt voorlopig naar voren als favoriete nummer. Dit album is uitstekend, maar ik betrapte me er wel tweemaal op dat ik mijn aandacht dreigde te verliezen. Sommige nummers kabbelen wat voort, andere nummers zijn niet onderscheidend genoeg. Het geheel is dan weer alleraardigst: Angus & Julia Stone is een fijne cd, waarop geen enkele song echt uit de toon valt. De echte spanning ontbreekt, maar broer en zus verstaan het een pop cd te maken die constant aangenaam in het gehoor ligt. Snel hun eerdere werk beluisteren.3,5*

Angus & Julia Stone - Down the Way (2010)

5,0
Prachtige cd van het Australische duo Angus & Julia Stone. Beide hebben zij fantastische stemmen, die zij los van elkaar of in samenzang etaleren in prachtige folkliedjes. Op dit album is er ook ruimte voor instrumentatie, wat wel te horen is in het tweede gedeelte van Yellow Brick Road. Daarnaast horen we een mooie lage gitaar aan het begin van Black Crow, en zijn er zo door de nummers heen nog wel meer mooie dingen op te merken. Na diverse luisterbeurten kan ik zo'n beetje ieder nummer wel waarderen. Vanwege de instrumentatie, vanwege de mooie zang van Julia (Santa Monica Dream), vanwege het liedje zelf (Big jet Plane) of vanwege de zang van Angus (Draw Your Swords). Het geheel is prachtig, duurt niet te kort, en levert een dozijn prachtige nummers op, die ik keer op keer kan blijven luisteren.
5*

Anthem Lights - You Have My Heart (2014)

2,5
Matig album van de heren van Anthem Lights, die ik op het spoor ben gekomen vanwege hun youtube-covers. De stemmen zijn er, die covers zijn ontzettend goed, maar zelf nummers produceren gaat ze duidelijk iets minder af. De nummers zijn over het algemeen saai en matig, en blijven niet hangen.
Zang is goed, maar de songs komen gewoon tekort. Turn Around is wel een mooi nummer, en zodoende een positieve uitzondering.
Daarnaast is er een opmerkelijke mix tussen boyband-achtige nummers en nummers waarbij de religie van de heren een rol speelt.
2,5*

Arcade Fire - Funeral (2004)

3,5
Er lijkt hier toch een heuse AF-hype onder de muziekliefhebbers te bestaan. Misschien overdrijf ik, maar de laatste winnaar in de alternatieve top 2000 was Rebellion, dit album staat op 10 in de album top 250 en diverse nummers van dit album worden hoog aangeslagen.
Terecht? ik wist het niet, want voor ik op MM zat kende ik deze band uberhaupt niet.
Ik kon er niet omheen eens wat van hen te beluisteren, en kwam uit bij hun best gewaardeerde plaat.
En ik moet toegeven, het is inderdaad prima muziek.
Ik zeg prima, omdat het me nog niet helemaal weet te pakken.
Af en toe vind ik AF veel te theatraal, en is de zang mij veel te groots. Sowieso vind ik op dit album instrumentale gedeelten vaak fijner. De eerste 3 Neighborhood-songs waren het niet echt voor mij, pas in Kettles hoor ik iets moois: een fijn, simplistisch liedje, waarvan Crown of Love en Haiti mijns inziens ook voorbeelden zijn. Rebellion vind ik dan wel ijzersterk, de beste van dit album. Wat ik in vredesnaam van in the Backseat moet vinden, weet ik nog niet. Kan em nog niet helemaal plaatsen.
Eerste AF-luisterbeurt zorgt voor wisselende gevoelens. Een fijne band an sich, maar of ie tot mijn favorieten gaat behoren.. ik weet het nog niet.

3,5*

Arcade Fire - Reflektor (2013)

3,5
Reflektor vind ik een heerlijke plaat, en daardoor kon het beluisteren van de recentste AF niet uitblijven. Al snel blijkt dat Reflektor binnen dit album toch vooral een wereldplaat an sich is. Zeker, er staan meer goede nummers op deze cd, maar het niveau van het titelnummer wordt mijns inziens nergens gehaald. Dit ligt niet aan het muzikale aspect en/of de zang, maar eerder aan een gesprek aan onderscheid. Enkele nummers vind ik niet enorm boeiend, waardoor Reflektor je niet constant in de houdgreep houdt. Here Comes the Night Time en Awful Sound zijn wel andere favorieten.
Ik begin voorzichtig met 3,5*, maar deze plaat zal wellicht een groeier blijken.

Archive - Axiom (2014)

3,5
Een opening die naar adem doet happen, met het schitterend gezongen Distorted Angels en het fantastische Axiom. De opbouw met de kerkklokken, en dan die climax.. heerlijk. Daarna wordt het mijns inziens iets minder; de sfeer die is neergezet is weliswaar geweldig, maar de tracks 3 en 4 boeien mij in dat licht toch iets minder. Shiver en the Noise of Flames Crashing zijn dan wel weer erg goed; de reprise is meer van hetzelfde.
Ik vond het begin fabelachtig maar aan het eind overheerst de gedachte dat er meer in had gezeten. Toch maar eens meer van Archive gaan luisteren.
Zeer geruime 3,5*

Archive - Controlling Crowds (2009)

5,0
Wat is dit prachtig! na Sigur Ros toch mijn 2e grote MM-ontdekking. Ik hoorde reeds Axiom, hun nieuwste album, maar op een paar toppers na is die plaat niet hiermee vergelijkbaar.
Mijn mond valt open als ik na Controlling Crowds, een fantastisch nummer, een hoeveelheid schitterende nummers voorbij hoor komen, de een nog mooier dan de ander. Uiteraard zijn de nummers niet van gelijk niveau, zo zijn Chaos, CC en Collapse/Collide eenzame uitschieters voor mij. Maar jemig, ik kan dit denk ik 100 keer horen zonder dat het vervelen zal.
Hard, zacht, beat, soundtrack, geweldige zang, rock... deze plaat gaat alle kanten op waardoor allerlei muziekgerelateerde termen door mn hoofd schieten. Er is geen label op dit meesterwerk te plakken, en misschien is dat maar goed ook.

Wat dat betreft heeft Thin Air een punt, ik heb de datum dat ik dit album voor het eerst hoorde opgeschreven en omcirkeld
5*

Archive - Lights (2006)

4,5
Jeetje, wat een ervaring is dit weer. Controlling Crowds blies me omver, bij deze houd ik me nauwelijks staande. Dit om het verschil aan te geven; ik vond CC nog net iets beter. Absolute uitschieter is ( uiteraard ) het schitterende Lights. Dat heb je niet vaak, dat je na 18 minuten baalt dat een nummer afgelopen is. Een fenomenale opbouw, en als de zang invalt wordt het alsmaar beter... Lights is daarmee niet het enige goede nummer. Eigenlijk staar er geen enkel zwak nummer op deze cd, maar het is wel zo dat sommige nummers duidelijk minder zijn dan andere.
Fijne diversiteit; Sane en System zijn wat steviger, waar Taste of Blood, Fold en I Will Fade schitterend zijn in hun eenvoud. De nummers die ik nog niet heb genoemd heb vind ik minder, maar zeker niet slecht; ik heb genoten van deze cd als geheel, en het komt op details aan dat ik deze cd niet maximaal becijfer.
4,5*

Armin van Buuren - Imagine (2008)

3,0
Afwisselend. Intritacy en Imagine zijn heerlijke trancenummers zonder vocals: zo hoor ik Armin graag. Op veel andere nummers zijn de vocals echter van weinig toegevoegde waarde, waardoor de nummers nooit echt fijn op gang komen.
Hierdoor wordt het vaak gewoon saai, en dat is jammer.
Going Wrong en In and out of Love zijn uitzonderingen; op laatsgenoemde is de zang van Sharon den Adel dan wel echt van toegevoegde waarde. Een heerlijk nummer.
Al met al is het echter geen cd die ik vaker zal luisteren,; hiervoor zitten er te veel matige nummers tussen.
3*, maar niet meer dan dat.

Armin van Buuren - Intense (2013)

4,0
Armin van Buuren´s nieuwste studioalbum is ook zijn beste.
Met Intense heeft hij een geweldig anthem in elkaar gezet, de stukjes viool zijn fantastisch en de opbouw naar de climax maakt het tot een genot om naar te luisteren.
This Is What it Feels Like is het bekendste nummer; alhoewel ik dit nummer af en toe zat raak vanwege de vele malen dat ik het hoor blijft het een lekker nummer: goede beat, goede zang van Trevor Guthrie.
Waiting for the Night en Beautiful Life zijn aardig; de beats van Armin verdwijnen enigszins naar de achtergrond en worden vervangen door aardige zangstemmen, die goed bij de nummers passen.
Pulsar is dan weer een echte topper: Van Buuren instrumentaal op zijn best. Deed me een beetje aan ´We are here to make some noice´ denken. Sound of the Drums schittert dankzij de fenomenale zangstem van Laura Jansen; in Alone is het de heerlijke beat die de matige zang maskeert.

Turn this Love Around en Won´t Let You Go deden mij weinig tot niets. Mijn aandacht verslapte hier dan ook enigszins. In 10 Years From Now is vrij onnodig, het is enkel een stukje opbouw van Last Stop From Heaven, een aardige track, vrij rustig in vergelijking met de rest. Forever is Ours en Love Never Came duurden mij dan weer iets te lang; vrij matige nummers waarin de zang nooit echt weet te boeien.
Naar het einde toe wordt het beter: het instrumentale Who´s Afraid heeft even nodig om op gang te komen, maar bereikt aan het einde een heerlijke climax.
Het rockachtige Reprise is onverwacht en misschien ook wel ontoepasselijk, maar het luistert goed weg en stoorde mij niet. dik 4* voor het geheel. Vanwege de mindere tracks zit 4,5* er net niet in.

Armin van Buuren - Mirage (2010)

3,5
Met uitgang van het heerlijke ´This Light Between Us´ vond ik de vocalen op dit album een beetje in de weg zitten.
Het voegt vaak weinig toe; Armin is op zijn best in de langere trance nummers: Mirage is aardig maar de plaat komt naar het einde toe pas echt los met Orbion, These Silent Hearts en Coming Home.
Vanwege het zeer matige middenstuk ( I Don´t Own You tm Virtual Friend )Een nipte 3,5*

Armin van Buuren - Shivers (2005)

2,5
Redelijk studioalbum van van Buuren; er bevinden zich echter te veel saaie nummers op dit album die niet weten te boeien en eigenlijk enkel als achtergrondmuziek geschikt zijn. Enkel Shivers en Serenity vind ik ECHT goed; met name de afsluitende Hymne van Serenity.
Aardig, maar gewoonyjes en niet boeiend genoeg voor een voldoende. 2,5*

Avicii - True (2013)

3,0
De eerste 3 singles ( Wake me Up, You Make Me en Hey Brother ) klinken alvast hartstikke goed !

Wat volgt is echter een matige plaat. Avicii weet het niveau niet vast te houden. De Singles zijn leuk, maar het geheel is te lang en bij wijlen nog saai ook.

Naar het einde toe wordt het beter, met Heart Upon my Sleeve ( strijkers/cello ) en afsluiter Edom die wat Tiesto achtig klinkt. De track met Adam Lambert valt echter vies tegen en de rest van het middenstuk was ook niet erg boeiend.
Op die plaatsen had men net zo goed Silhouettes, I Could be the One en Levels kunnen plaatsen. Juist, de eerdere singles. Avicii is een prima artiest, maar wat mij betreft vervolgt hij zijn carriere met het uitbrengen van singles.

3*, een voldoende vanwege de paar zeer fijne singles die dan toch ook wel op dit album staan.