Het hoofdthema is erg fijn, maar meer heeft deze score niet te bieden. Graag had ik meer Zimmer-muziek en meer variatie gehoord. De additionele tracks, die Afrikaanse (koor)muziek bevatten, komen op zichzelf staand als ook in combinatie met het instrumentale thema wat minder goed uit de verf.

2.5*

Ik was van de film niet echt onder de indruk (tip: lees het boek, dat veel beter is), maar dat mocht de pret wat betreft de film niet drukken. Zimmer gaat bij deze score een beetje door op het pad dat hij met the Da Vinci Code ingeslagen was, maar bij laatstgenoemde vond ik de muziek toch nog iets beter uit de verf komen. De opener, I60 BPM, is fantastisch. Heerlijk opzwepend bombasme, dat meteen de toon zet. Daarna vervalt de score in een meer mysterieuze sfeer, en raak ik bij de tracks Fire en Black Smoke toch enigszins mijn aandacht kwijt. Bij Science and Religion wordt dat weer goedgemaakt; in het tweede gedeelte van de score wordt naar mijn mening op geweldige wijze gebruik gemaakt van strijkers, waardoor de muziek naar het einde toe steeds intenser wordt. Hoogtepunten zijn dan ook de (korte) twee laatste tracks. Mede doordat ik de film niet geweldig vond zijn er een aardig aantal scores van Zimmer die ik beter vind, maar dan nog lijdt de score niet onder de film. De muziek is bij vlagen schitterend en zorgt voor fijn luistermateriaal. 4*

Deze score van Zimmer intensief beluisterd n.a.v. de film, die ik geweldig vond. In combinatie met de beelden is de muziek vele malen indrukwekkender, los is het voornamelijk een sterk karkas dat blijft staan. Hunger, de opener, is erg mooi, maar daarna is het voor muziek die me echt wat doet toch vooral wachten tot het einde van de score. Daar vinden we namelijk Leave no Man Behind (een eenvoudig motief, maar het wordt fantastisch opgebouwd richting een emotionele climax) en Gortez no Run (een al evenzo prachtige track, met zang van Lisa Gerrard overigens). In tegenstelling tot sommige voorgangers vind ik Minstrel Boy wel een erg mooi nummer, en vind ik het ook niet uit de toon vallen. Voor Barra Barra gaat dat dan eerder op wmb, maar dat nummer past dan weer goed bij de film. De Afrikaanse zang vind ik erg mooi, maar als ik de mechanische sound van Zimmer op deze score hoor besef ik dat ik waarschijnlijk toch iets liever zijn meer emotionele scores hoor, met grote thema's. Op Leave No Man Behind horen we dat dan weer wel geweldig terug.
Even getwijfeld, maar ik geef deze score toch gewoon 4*.

Schitterende soundtrack. Ik heb 'em nu meerdere malen gehoord, maar de bioscoopervaring blijft superieur. De film vond ik al fantastisch, maar de muziek maakte dat ik echt het gevoel had me op een andere planeet te bevinden. Het indringende orgelgeluid, gecombineerd met geweldige sfeermuziek, zorgt voor een beklemmende ervaring. Hoe harder je de muziek zet, hoe meer ze binnenkomt. Het einde van Stay, het gehele nummer Coward, de regen aan het begin van de eerste track; deze score zit vol hoogtepunten en blijft daarbij op een constant goed niveau. Voor zover je van een minder stuk kunt spreken, het middenstuk kent 2 of 3 kortere tracks die ik iets minder interessant vind. De eerste tracks vind ik erg sterk in opvolging van elkaar (met Stay en Cornfield Chase als hoogtepunten, al is Dust ook uitstekend) en het slotstuk vind ik ook erg sterk, met enkele lange tracks, die allen zo rond de 6 minuten duren (met absolute toppe Coward, die de 8 minuten aantikt). In de bioscoop werd ik helemaal weggeblazen, op cd kan dat ook, al moet de volumeknop daarvoor wel helemaal open. Heb wel het idee dat de film nog wat fantastische stukken muziek kende die ik hier nog niet terug hoor. Misschien vind ik die bij de bonustracks, die ik nog niet goed beluisterd heb.
Dit is weer een heel andere kant van Zimmer, en dat pakt erg goed uit. Bombasme, maar dan op een andere manier. Het gebruik van het orgel is hier de beslissende factor. De muziek is los erg goed, maar komt in combinatie met de film nog het best tot haar recht. Origineel, beklemmend en indrukwekkend. Ruim 4,5*

Ik vind em goed, maar hij blijft niet erg hangen en blinkt zeker niet uit in originaliteit. De hele score bij elkaar echter vind ik zeer de moeite waard en fijn om naar te luisteren.
Tell Me Now vind ik een erg mooie opening, kippenvel a la May it Be ( LOTR ).
Woad of Ruin en All of Them zijn vervolgens de uitblinkers.
Schitterende muziek en daarom een welverdiende hoge score
4*

Goede soundtrack. Het viel mij in de film al op, dat deze erg gedragen wordt door de goede muziek van Hans Zimmer. Een echt hoofdthema ontbreekt, waardoor deze score de echte klasse van bijv. Inception, King Arthur en de Batman-trilogie mist.
Toch is het bij vlagen heerlijke bombastische muziek, met ook zeer rustige en mooie stukken ( Look at the Stars , Goodbye my Son ). Aan het eind komt de score echt goed op gang met de mooie tracks 16 en 17. Ook langspeler Terraforming bevalt prima. Nadelen: soms overmatige percussie, dit komt het luisterplezier niet ten goede. Twijfel tussen 3,5 en 4* maar dit is gewoon een goede score. 4* dus.

Edit : Ik raad potentiele kopers aan voor de deluxe versie te gaan. Deze herbergt enkele waardevolle additionele tracks, waaronder de oorspronkelijke ideeen voor de score van Hans Zimmer ( een track van 28 minuten lang ). Hierin komt als het ware de gehele soundtrack in een samenvatting naar voren.
Erg fijn om te luisteren.

Pearl Harbor behoort tot mijn favoriete scores van Hans Zimmer. De schitterende liefdesthema's, gecombineerd met een aantal goede actiestukken, maken dit tot een fantastische score. Het begint al met een fantastische vocale openingstrack. 'There You'll Be' vind ik schitterend, en heeft eenzelfde impact als 'Tell Me Now (What You See)' aan het begin van King Arthur. Hierna volgt een schitterend rustgevend nummer (Tennessee) met mooie piano-motieven, waarna de score via een drietal soortgelijke nummers toewerkt naar het eerste actiemoment. Het begin van Attack is geweldig; je hoort de Japanse/Oosterse invalshoek hier goed terug. Later in de track vind ik het niveau iets terugzakken, maar de toon is dan in ieder geval gezet. Na een 'stilte voor de storm'-track, met mooi gebruik van een koor(?) vanaf +-3.5 min, volgt de .i. op een na beste track van het album, War. 5 minuten lang raak, een briljante track. De 7 minuten-durende afsluiter vind ik ook goed, en dat maakt Pearl Harbor tot een Zimmer-score zoals ik die zo graag hoor; een score die het perfecte evenwicht heeft tussen emotie en actie. Qua opzet identiek aan King Arthur, en minstens zo goed. 4,5*

Fantastische score. Nu is dat bij meer score's van Zimmer het geval, maar hier gaat hij toch wel erg fraai zijn gang met de Pirates-themes. Ik vind dit ook de beste Pirates-score van de vier films. Het begint al met de zang aan het begin van de score, die direct kippenvel bezorgt. Daarna gaat de score over op Singapore, een nummer met een fijne Oosterse sound. At Wid's End komt wat langzaam op gang, maar kent een zeer aangename climax. Enkel Multiple Jacks weet mij niet te overtuigen; het nummer kabbelt maar wat voort. Up is Down is dan weer heerlijk opzwepend, waarna de mooie rustigere track die volgt goede afwisseling biedt. Na het wat jolige Brethren Court volgt een hommage aan Once Upon a Time in the West (onmiskenbaar). Calypso is een degelijke track. Daarna loopt de score naar een absoluut hoogtepunt. What Shall We Die For is een geweldig nummer, dat gerust een stuk langer had mogen duren. De 11e track is fantastisch; Zimmer weet je hier 10 minuten lang op het puntje van je stoel te houden. One Day bezorgt ook dik kippenvel, en op de laatste track komen de verscheidene thema's mooi samen.
Zoals ik al zei een enorm fijne score, hikt tegen 5* aan.
4,5*

Goede soundtrack van Zimmer. Wel vind ik de 3e score evident stukken beter. Op deze score springen twee van de lange nummers, Wheel of Fortune en Hello Beastie, er bovenuit. Vooral Wheel of Fortune vind ik erg sterk. Het Jack Sparrow-thema en het daarop aansluitende Kraken-nummer zijn goed, maar vind ik op score toch iets minder fijn wegluisteren dan als begeleiding in de film. Wat ik dan wel weer fijn vind aan deze score tov deel 3 is het gebruik van mooie piano/orgel-melodieën in Davy Jones en A Family Affair. Andere tracks, zoals You Look Good Jack en Tia Dalma, hebben echter naar mijn mening weer vrij weinig te bieden. De kippenvel momenten komen uit de twee eerder genoemde tracks en kortere nummers (naar mijn mening té kort) zoals Dinner Served en de track die daaraan voorafgaat (m.n. het tweede gedeelte daarvan).
Minder dus dan At World's End, maar nog steeds ruimschoots het (herbe)luisteren waard, met een aantal zeer fijne tracks.
4*

Matig vervolg op de vorige drie soundtracks uit de Pirates-franchise. De Latijnse sfeer die middels de gitaarnummers gebracht wordt, is gewoon stukken minder interessant dan wat Zimmer hier neerzet. Enkel Angelica vond ik dan nog wel aardig. Zimmer is hier echter ook niet op zijn best; zo was At World's End een stuk of 10 keer beter. Een goed nieuw thema wordt er niet geïntroduceerd; Zimmer borduurt vooral voort op het sterke beschikbare materiaal. De eerste drie tracks zijn zodoende sterk (vooral Mutiny). Mermaids vind ik echter niet zo goed; deze track is mij wat saai en (te) langdurig. Daarna viel de score mij enkel bij de End Credits en Palm Tree Escape nog in positieve zin op. De stukken van Zimmer leveren een voldoende op, maar ook Zimmer kan veel beter dan dit.
3*

Schitterende filmmuziek. Ik had deze score nog nooit uitgebreid beluisterd, aangezien ik de film echt dramatisch vond ( in contrast met het sterke boek ), wel kende ik wat fragmentjes. Deze score is niet echt heel Zimmeriaans over het algemeen, maar de klassieke composities zijn prachtig en ik vind de kerkkoren WEL een toegevoegde waarde. song 2 en 3 vind ik qua inhoud wat weinig toevoegen, maar het geheel is schitterend; de score bevat ook fijne langere tracks, en alhoewel er weinig grote spanningsbogen inzitten ( Beneath Alrischa is er bijv wel eentje ) blijft de sfeer me boeien. Aan het einde pakt Zimmer dan flink uit met het schitterende Chevaliers-thema. Ook de afsluitende track mag er zijn, met die schitterende zangstemmen eronder.
Ja, dit is een prachtig geheel; misschien niet mijn persoonlijke favoriet, maar wel een kwalitatief hoogstaande score.
4,5*

Heerlijke soundtrack. Past perfect bij de film. Jammer dat op de reguliere cd niet de bonustracks staan ( bijv No Stone Unturned, the End, Bombers over Ibiza, Risen from Darkness ) .

Rise, Imagine the Fire, Gothams Reckoning en Why do we Fall zijn de grote toppers naar mijn mening.

Fijne, emotionele muziek die past bij de belevingswereld waarin de film zich afspeelt. Op zichzelf staand vind ik dit net iets minder om na te luisteren, alhoewel the Red Warrior en Safe Passage wel erg goede trackszijn. Hans Zimmer is hier goed, maar nog niet op zijn best naar mijn mening.
Daarom hou ik het op 3,5*

Gedurende het bekijken van de film viel mij de grootse soundtrack op, en als Hans Zimmer-fan kon een download dan ook zeker niet uitblijven.
Alhoewel deze soundtrack lang niet altijd even origineel overkomt, brengt Hans Zimmer een verrassend repertoire dat wezenlijk verschilt van eerder werk, en perfect aansluit bij de thema´s van de film.
Absurdity is een heerlijk nummer, en het schitterende Silver vormt de opmars naar het, naar mijn mening, fijnste nummer: Ride. Die eerste twintig seconden zijn echt kippenvel en vormen het hoofdthema van de film. De twee daaropvolgende nummers vind ik wat minder, track 6 past door zijn cafe/saloonsound ook niet echt op een Zimmerscore vind ik.
Track 7 en 8 zijn prima graadmeters voor de grote Finale, letterlijk en figuurlijk. Finale is uiteraard verre van origineel maar zorgt voor 10 minuten luisterplezier, en het ontroerende Home is de perfecte afsluiter.
Weer een uitstekende score van Hans Zimmer, dik 4*

Mooie muziek, waar the Dark Knight vooral zwaar en dreigend is. Ik kan hier nog meer van genieten. Heerlijke score en tijdens de film bezorgde ie menigmaal kippenvel.

Misschien wel een van de meest bekende soundtracks die er is, en wellicht ook de bekendste van Hans Zimmer. Voor deze score werkte Zimmer samen met o.a. Dead Can Dance-zangeres Lisa Gerrard. Een fantastische keuze, want Now We Are Free is mijns inziens zonder meer de beste en meest memorabele track van de score. Ik heb het voorrecht mogen hebben de start van de marathon in Rome te mogen aanschouwen onder 'begeleiding' van deze muziek, en dat is mij altijd bijgebleven. Op de score horen we de stem van Gerrard in meer tracks terug, en dan is het eigenlijk altijd raak. Elysium is ook al schitterend, en dat geldt ook voor o.a. the Wheat en Sorrow. Wat ik wel jammer vind, is dat deze en nog een paar andere tracks erg kort zijn. Iets te kort naar mijn mening. En dat terwijl andere tracks (The Battle, Barbarian Horde) weer 10 minuten duren. Daarnaast zijn niet alle korte tracks boeiend (ik heb het dan over de korte tracks waar Gerrard's stem niet bij gebruikt is)., en duren de langere tracks mij soms weer net iets te lang (the Battle vind ik wel briljant, maar Barbarian Horde pas in het tweede gedeelte, en Am I not Merciful vind ik niet erg bijzonder). Het is wat zeurderig, maar het evenwicht is hierdoor een beetje weg m.i. Weer over naar de goede punten: Zimmer combineert mooie rustgevende stukken, vaak met Gerrard's zang, met bombasme dat we van de beste man gewend zijn. Gelukkig passen deze muziekstukken ook goed bij de film. Tenminste, naar wat ik mij kan herinneren. Het is namelijk wel een tijdje geleden dat ik Gladiator zag. De score van Gladiator is goed, en bezorgt me bij vlagen kippevel. Ik vind andere scores van Zimmer echter wel beter, en ik zal deze score dan ook niet zo ophemelen als anderen dat hebben gedaan. Neemt niet weg dat ook deze Zimmer een vaste plek in mijn filmmuziek-lijsten inneemt. Ruim 4*

In mijn download werd deze score opgedeeld in twee delen: het eerste liep tot ´You´re that Spider Guy´, en het tweede bevat ook andere tracks die niet allemaal naadloos bij de hoofdscore aansluiten.

Op deze score is duidelijk te horen dat er gekozen is voor een andere aanpak dan bij Horner´s score van de 1e film. Deze soundtrack bevat namelijk geen pure, klassieke soundtrack met een hoofdthema waarop veel wordt gevarieerd. Er is veel meer geexperimenteerd met Techno-invloeden. Op sommige nummers komt het bombasme dat Hans Zimmer brengt ook duidelijk naar voren, en doet deze score denken aan diens Batman-trilogie.
Het electro-thema was wennen: slecht was het zeker niet, maar de stemmetjes eronder passen wel echt vooral bij de film en weten op score niet helemaal te overtuigen.
Het eerste deel, tot track 20, is wisselend in kwaliteit. Veel tracks zijn erg kort. Wat wel fijn is is dat sommige nummers rustiger zijn en zo een goede balans brengen. Verder ben ik het eens met John Williams dat You´re That Spider Guy een heerlijk nummer is. Ook I Chose You, I´m Spiderman, You Need Me, Still Crazy en We´re Best Friends kon ik goed waarderen.
In het 2e deel zogezegd meer variatie. De Harry en Electro-suite duren onnodig lang en weten ook niet hun volledige duur te boeien. No Place Like Home, Cold War en de Electro Remix zijn echter fijne bombastische nummers met duidelijke Zimmer-handtekening.
De gezongen nummers zijn niet per se nodig maar It´s On Again is een prima nummer, en Song For Zula vind ik zelfs schitterend om naar te luisteren.
Al met al geen topscore: de nadruk ligt niet op de soundtrack maar om alles eromheen, het Electro-theme is op score minder, maar ik heb me toch aardig vermaakt en deze score brengt toch ook prima nummers. De film is overigens briljant, een aanrader:) 3,5*

Deze is toch wat leeftijdsgebonden, een jaar terug vond ik 'em veel leuker. Tonight Tonight blijft wel een leuk hitje, en ook Radio, I Like it Like That, Honestly, Downtown Girl en Why don't you love me kunnen mij stuk voor stuk bekoren.
Het zijn wat simpele hitjes, en de nummers komen regelmatig te boyband over, maar het luistert toch lekker weg.
Een guilty pleasure dan maar, kleine 3.5*

Schitterende soundtrack weer van Shore. Zijn drie LOTR-scores staan nog steeds met stip aan kop van mijn top-10, simpelweg omdat er voor mij tot nog toe geen albums zijn die deze scores overtreffen.
Deze Special Edition bevat naast de oorspronkelijke soundtrack een aantal ´extended versions´ van nummers, en aantal bonus track. Dit komt de kwaliteit van de score flink ten goede: ten eerste omdat de verlangde tracks er alleen maar beter van worden, en ten tweede omdat de bonus tracks erg goed zijn; ze behoren tot mijn favoriete tracks, en het is dan ook jammer dat ze niet op de oorspronkelijke score staan.
Grootste pluspunt is dat Shore de emotionele Fellowship Hobbit-thema´s heeft gehandhaafd. Aan het begin van de score is dat meteen te horen: Old Friends en My Dear Frodo zijn erg mooi.
Ook later, als de hobbits vertrekken, worden met The World is ahead en the adventure begins geweldige nummers neergezet. Deze brengen echt het LOTR-gevoel weer terug.
Daarnaast heeft Shore met Misty Mountains een prima themanummer neergezet, dat hij meteen goed verwerkt in instrumentale nummers, bijv the Edge of the Wild.

Minder geslaagd vind ik de duistere nummers; ze zijn niet slecht, maar de vijandige thema´s werden in LOTR toch beter neergezet. Af en toe wordt nog wel teruggegrepen op Minas Morgul, maar over het algemeen vind ik het niet vernieuwend genoeg. Ook het Radagast-thema vind ik niet erg bijzonder.
Wel overtuigend is het gebruik van koren onder sommige nummers.

Absoluut hoogtepunt voor mij is Erebor, met een schitterende Braveheart-achtige sound. Tekenend dat dit een bonustrack is.
Wat ik van the Song of the Lonely Mountain moet denken weet ik niet; het is mij net iets te. Valt in het niet bij Into the West of May it be, en is ook niet een typisch LOTR-nummer.

Al met al is er genoeg moois te horen op deze score, en is het toevoegende aspect van de special edition voor mij onontkombaar.
Niet alles is top, waardoor het de perfectie mist die de LOTR-scores wel hadden.
Ik geef een ruime 4,5*

Ik ben er dan toch ook aan toe gekomen de laatste score van de Hobbit en van het Middle Earth-assortiment te beluisteren. Ik wilde er toch de tijd voor nemen, en ik ben zeker niet teleurgesteld. Voor de gehele Hobbit-trilogie geldt wat mij betreft dat de muziek niet kan tippen aan de LOTR-scores, maar dat maakt ze niet per se minder fijn om naar te luisteren. Dit komt o.a. omdat er delen LOTR in de Hobbit-scores zijn verwerkt, en omdat the Hobbit ook schitterende unieke hoofdthema's heeft.
De score van the Battle of the Five Armies bestaat uit een goed scala aan actietracks (rondom the Battle of the Lonely Mountain), aangevuld met een aantal rustmomenten (aan te merken als 'Stilte voor de storm-tracks') en een uitstap naar de Shire. De actietracks zijn majestueus. Niet alle tracks maken evenveel indruk als geheel, maar delen van tracks bezorgen toch flink kippenvel. Voorbeelden van dergelijke tracks zijn Ravenhill en to the Death.
We bevinden ons dan al iets over de helft van de score. The Battle of the Mountain is wat mij betreft het zwaartepunt. De aanloop naar dit zwaartepunt omvat een aantal hoogtepunten. De opener, Fire and Water, is schitterend. Zeker het invallen van het koor zorgt voor kippenvel. In het rustmoment Shores of the Long Lake hoor je een mooie versie van het Thauriel-thema. The Ruins in Dale en Our Darkest Hour maakten ook indruk. Ik denk toch wel dat ik deze tracks bij mate boven de actietracks verkies.
Na de slag brengt Shore een ode aan the Fellowship: 'There and Back Again' is een feit, en daarmee ook het einde van de trilogie. Ik sluit me wel aan bij mijn voorgangers, dit nummer is iets minder dan voorgaande Shire-composities. The Last Goodbye vind ik een schitterend nummer. Niet alleen omdat het door Billy Boyd is gezongen, maar ook omdat het een fijne, nostalgische sfeer weet te scheppen, en omdat het nummer voorzien is van een mooie tekst.
The Battle of the Five Armies is een goede score. Bij vlagen was ik enorm onder de indruk, maar niet zodanig als dat dit bij de scores van LOTR het geval was en is. Deze score vind ik minder goed dan die van an Unexpected Journey, en misschien net iets beter dan die van deel 2. Dat zal niet veel schelen.
Kan een groeier zijn, maar voorlopig geef ik 4 ruime sterren.

Prima soundtrack, met enkele nieuwe thema´s; deze score komt echter bij lange na niet in de buurt van de oorspronkelijk LOTR-scores. Daarvoor mist het album te weinig emotie. Slechts bij vlagen horen we echt mooie stukjes: de Elfenthema´s, en het mooiste voorbeeld is de schitterende afsluiter ´Beyond the Forest´.
Voor de rest is het veel bombasme en veel nummers die weinig aan het geheel toevoegen.
Maar het geheel staat wel. Het lake-thema ( goed te horen in Thrice Welcome ) is erg goed, en ook de verlengde versies van de nummers mogen er wezen. Het is dan echt langere stukken genieten van Shore´s degelijkheid.
Sheeran´s track is erg goed, luistert lekker weg, en alhoewel het geen typische LOTR-song is, sluit ie tekstueel natuurlijk fantastisch aan.

Tov de eerste Hobbit-score mis ik toch wel echt de Middle Earth thema´s van LOTR: in a Unexpected Journey zorgde dit nog voor schitterende, bijna ´nostalgische´ songs, maar hier is met name sprake van heel veel vernieuwing, en lijken Shore´s oude scores toch grotendeels verdwenen te zijn.

4*

Briljante filmmuziek. Keer op keer kippenvel

hier kan ik alleen maar heel diep voor buigen. Schaam me wel enigszins niet eerder aan het luisteren van de Complete Recordings toe was gekomen. De 3 originele soundtracks prijken al jaren bovenaan mijn lijstje van all-time favorites, maar dat dit dit er ook nog was...
Alhoewel je veel van de originele scores terughoort, zijn de nummers langer, uitgebreider, en bovenal; ze herbergen stukjes muziek/zang die in de film voorkwamen, maar niet op de originele soundtracks.
Khazad Dum, The Shire, Rivendell, The Road Goes Ever On/May it be..
Het klinkt wat sentimenteel, maar deze muziek zal voor altijd een plek in m'n hart hebben.
Met deze score beleef ik de film scene voor scene.
Weergaloos.
5*

Schitterende muziek van Howard Shore, die er mede voor zorgt dat ik iedere keer dat ik de films kijk in een soort roes beland waar ik tot het einde van de film ( en daarna ) in blijf zitten.
Alle 3 de soundtracks zijn fenomenaal en ik weet eigenlijk niet welke ik boven welke moet plaatsen. Wel merk ik, als ik de score los luister, dat er wel degelijk niveauverschil bestaat tussen de nummers.
Billy Boyd geeft een onvergetelijke bijdrage in Stewart of Gondor, vooral in de film is dit een prachtig moment.
Minas Tirith is een groots hoogtepunt aan het begin, waar vooral korte tracks zitten die elkaar snel opvolgen. Naar het einde toe wisselt de score af : Emotie afgewisseld met bombastische strijdmuziek.
The Black Gate Opens is daarin een ontzettend krachtig nummer, waar het oude thema van the Fellowship even terugkeert en dik kippenvel bezorgt.
Ik kan naar deze muziek blijven luisteren...
Schitterend eindstuk met Annie Lennox en de huldiging van de koning ( Return of The King )

Zeer goede soundtrack, met Riders of Rohan en Forth Eorlingas voor mij als absolute uitschieters.
Gemiddeld genomen vond ik the Fellowship constanter, hier zitten ook wel wat mindere tracks tussen, voor zover je ze minder kunt noemen.
Na alle tracks los beoordeeld te hebben kom ik op een gemiddelde van 3,95, ofwel 4*

Mooi album van deze jonge Ierse artiest, die ik via zijn top 40-hit Take me to Church op het spoor kwam. Geen typerende top 40 song, maar een heerlijk verfrissend en mooi nummer. En wat blijkt, op zijn debuutplaat staan nog meer mooie songs, doorsprenkeld met een geweldige sound van Hozier. De liedjes zijn gevoelig, mooi in opbouw, divers en simplistisch wanneer dat de cd ten goede komt.
Work Song, Like Real People Do en het mooie duet zijn voor mij de hoogtepunten; de diverse bonustracks en de live-versie van Cherry Wine mogen er ook wezen.
Deze gaat nog wel eens in de herhaling schat ik!
4*