...en langzaam kruipt deze plaat naar de hoogste waardering. Ik vind dit de beste Envy-plaat. De postrockstukjes hierop zijn nog functioneel en goed in de songs geïntegreerd, op de platen hierna (alhoewel die niet misselijk zijn) kregen ze mij te veel de overhand en werden een doel op zich. Maar All the Footprints You've Ever Left and the Fear Expecting Ahead is pure samengebalde energie. Echt prachtig hoe de plaat maar blijft voortdenderen zonder een moment te vervelen of aan intensiteit te verliezen. En tegelijk is het allemaal superbeheerst. Heel bijzonder. De zang van Tetsuya stuwt deze plaat helemaal naar een hoger plan, je hoort dat er een heel scala aan emoties in zijn razernij verwerkt zit. En hoewel ik misschien tien woorden Japans spreek, komt het toch heel erg aan allemaal.
En de plaat is nog steeds groeiende, dus ik zie hem nog wel eens op de 5* eindigen!

Getypt in de album top 100 van...:

Weinig platen zijn zó intiem, naakt en eerlijk als dit Love Tara van de Canadese band Eric's Trip (vernoemd naar het gelijknamige Sonic Youth-nummer). Het is een ouderwets tragische echtscheidingsplaat en gaat over het einde van de relatie tussen zanger/gitarist Rick White en zangeres/bassist Julie Doiron (zij ging later solo en maakte ook muziek met Phil Elverum van Microphones/Mount Eerie). Het geluid op deze plaat is uniek. Het klinkt wrakkig en lofi maar ook warm, als een zon die door het raam op je gezicht schijnt. In sommige nummers zitten wat fieldrecordings van omgevingsgeluid, wat het de mooie sfeer versterkt. Supermelodieus, lief, elk liedje is tof en de drummer is fenomenaal. Deze band klinkt zoals ik dacht/hoopte dat Dead Moon zou klinken (maar die band doet het 'm niet voor mij).

Aangekruist als favoriet:
1. Behind the Garage
1. Anytime You Want
1. Stove
1. Follow
1. Secret for Julie
1. Belly
1. Sunlight
1. June
1. To Know Them
1. Spring
1. Frame
1. May 11
1. My Room
1. Blinded
1. Allergic to Love