In retrospect de enige Nederlandse meidengroep met echte internationale allure. De single Female Intuition blijft ijzersterk en was een internationale hit, onder meer in de Billboard Top 100 in Amerika. Waarvan akte!

Zwaar onderschat MMEB album, dat vol staat met prima songs. In feite is het een popalbum met jazz en proginvloeden en dat een heerlijke flow kent. Hollywood town vind ik schitterend mooi en het eveneens fraaie You are, i am van kant B is eigenlijk een reprise hiervan. Hun laatste grote album oude stijl vind ik, zeer genietbaar , alhoewel deze band in haar carrière nooit een zwak album heeft afgeleverd. Heerlijke plaat, 4 sterren.

Zwaar onderschat album deze. Al met al namelijk een ijzersterke, bijna briljante collectie progrock songs, heel seventies, maar ook heel goed gemaakt,met geweldige zang van Thompson en uitstekend toetsenwerk van Mann. Het songmateriaal is uitermate boeiend en er staat geen enkele zwakke broeder op. 4 sterren

Bizar lage score heeft dit album. Ik vind het hun beste plaat. Commercieel? Zeker. Maar is dat een vies woord? Mag dat niet bij symfo? Ik zou niet weten waarom niet. Als de muziek maar goed in elkaar zit, is alles geoorloofd. Muziek hoeft niet per se complex of moeilijk te zijn, het gaat om het netto resultaat. En dat vind ik hier toch zeer sterk. Aantal briljante songs en Hogarth klinkt fantastisch. 4,5 ster.

Ik ben zowat de enige hier geloof ik, maar dit veel geprezen album doet mij nagenoeg niets. Ik vind de songs spanningloos, ik hoor geen geweldige,briljante songwriting hoe graag ik ook wil, ik hoor alleen sferische prog die de verwachtingen verder niet waarmaakt.

Ik niet. The kids American is wel een aardig moppie en Break my stride natuurlijk een geweldige 80s classic. Maar dat ie zelf nooit een popster is geworden, verbaast me niet, want hij zag er in die periode al uit als een oude, wat dubieuze, oom die ongevraagd op je feestje kwam...

Klopt allemaal. Toch blijft zijn muziek prettig om naar te luisteren. Zeer toegankelijk en melodieus, waar veel andere synthesizer artiesten zich nog wel eens verliezen in te bombastische of te experimentele muziek. Of gewoonweg door Schulze , TD of Jarre schaamteloos te kopiëren en dan slechter. Deze man heeft in ieder geval een eigen sound. Ik zet zijn muziek ook anno 2022 nog altijd graag op. 4 sterren voor deze synth klassieker!

Monumentale plaat van Wacko Jacko, er komt november 2022 een nieuwe edition uit met veel nieuw materiaal. Leuk! Alhoewel ik deze klassieker met 5 sterren waardeer , word ik nooit echt weggeblazen door het album. De redenen daarvoor liggen in baby be mine, the girl is mine en the lady in my life. Deze 3 songs vind ik vergeleken met de geweldige rest, magertjes. Vooral het duet met Mc cartney, de song waarop papier vooraf wellicht wel het meest van mocht worden verwacht heeft de tand des tijds niet doorstaan vind ik. Simpelweg een vrij zwak nummer. Jones zei ooit in een interview dat er eerst nog andere songs op het album stonden die dus werden vervangen door oa baby be mine. Ben zeer benieuwd welke dit waren. Misschien weet iemand dat?

Samen met het debuut zijn sterkste album. Ietwat een overdaad aan ballads, maar zijn stem komt daarin toch het beste tot zijn recht. East of Eeden en vooral For a child zijn prachtig mooi.
4 sterren

Geweldig debuut en gelijk ook zijn beste plaat. Goede balans tussen ballads en wat meer uptempo tracks en een paar geweldige songs, waaronder thats why en vooral i keep forgetting. 4 sterren

Mee eens. Dit album is iets te druk, want de geweldige stem van Mc Donald komt toch vooral tot indrukwekkende uiting bij prachtige tracks als Our love en Any foolish thing hier. Prachtige soulvolle tracks, vele malen beter dan die Motown Pastiches van latere jaren..

Deze artiest wordt vrij laag gewaardeerd op MuMe , maar dat is toch wat onterecht. Zeker, het is consumptiepop en andere koek dan Tom Waits of Dylan. Maar toch, in deze tijd van ene oor in andere uit, klinken zijn albums toch zonder uitzondering onderhoudend, verzorgd en met altijd een paar prima songs. Ook dit album weer. Waarvan akte!

Consumptiepop, maar goed in zijn soort. Er staan namelijk toch doodleuk een paar mooie pareltjes op dit album zoals het betoverend mooie I see you. En welke artiest kan dat tegenwoordig nog zomaar zeggen over zijn album. Daarom toch 4 sterren, dit is echt prima popmuziek voor mensen die een hekel hebben aan Dylan en Waits. Zoals ik.

Ja klopt helemaal Gaucho. Na dit album werd het gebodene bleker en bleker, erg jammer. Hier schitteren Mike en zijn mechaniciens voor het laatst echt. Koesteren dus deze plaat. Nog even een tipje voor de Paul Young liefhebbers: luister eens naar de song Trying to reach you van Sad Cafe. Heerlijke AOR!

Ik vind dit ook een prima plaat. Verzorgde popmuziek met een aantal prima songs waaronder de titeltrack en Lets pretend it didnt happen, en Everybody gets a second chance is een heuse Motown pastiche met Phil Collins achtige zang! Een album met geweldige zangers, vooral Paul Young is in grootse vorm. Eeuwig zonde dat hij zo vroeg is overleden. Ietwat onderschat deze plaat. 4 sterren.

Ietwat tegenvallend na het sterke debuut, wel commercieel aanmerkelijk succesvoller, uiteraard vanwege de gevoelige hitsingle. 3 sterren

Raar inderdaad dat deze singles niks deden. Ik zag dat Word of Mouth hun grootste hit was hier ik dacht the living years , no 18 om 20. Ik zou graag een re issue zien van dit album met bonus tracks maar weet niet of de aandacht daarvoor groot genoeg is commercieel gezien....

Mooie , zwierige muziek met wat milde symfo invloeden. Elegant en lichtvoetig, muziek uit een ander tijdperk. Inclusief het nog altijd prachtige Lady of the Dawn.

Ik denk dat Beruk in de war was met die Smiths plaat. Prima album van Oldfield dit, waarin hij een geslaagde combinatie laat horen van sterke popsongs en zijn betere instrumentale werk. Niet alle nummers zijn even sterk, maar all in all een onderhoudende plaat met als hoogtepunten het prachtige To France en The Lake. 4 sterren

Raar raar raar. De berichten hier over dit album. Snap ik niets van. Want dit is werkelijk een briljant album. Zeker, het is een herhaling van zetten, maar beter goed gejat dan slecht verzonnen. En als iemand mag citeren uit eigen werk is het Mike zelf. En wat is de muziek op zichzelf beschouwd sterk en fris. Het centrale thema is prachtig en helder, verslavend mooi. Daarnaast een paar prachtige sfeervolle tracks, een mooie Moonlight Shadow tribute in Man of the Rain en dan de afsluiter Far above the clouds....wow....wat een briljante, geweldige, fenomenale track waarin alles tezamen komt wat Oldfield zon klasbak maakt. Absoluut een parel in zijn omvangrijke oeuvre. En daarmee kom ik tot de conclusie dat dit een ijzersterke plaat is. Die ik beloon met 5 sterren!

Dit derde album is een luisterplaat, die abrupt breekt met het zeer commerciële geluid van de twee platen hiervoor en waarin gekozen wordt voor een meer organische sound met soul en zelfs gospelinvloeden. Dat pakt redelijk uit, maar echte knallers ontbreken inderdaad, waardoor deze route, anders dan de album titel doet vermoeden, uiteindelijk een doodlopende weg bleek. Toch is het een interessant album, omdat er door de composities vooral veel ruimte is voor de prachtige stem van Page. In songs als Power over me schittert deze als nooit tevoren. Maar uiteindelijk hoor ik deze band toch het liefste met hun unieke trademark sound, een met keyboards gelardeerde vorm van poprock, op zich al een sound die deze band geperfectioneerd heeft. Wellicht hadden ze die verdienste wat meer moeten koesteren. 3,5 ster voor deze plaat.

Deze lage waardering slaat inderdaad helemaal nergens op. Dit album is een lekkere AOR plaat met veel synths erin gepropt, waardoor het bij tijd en wijlen iets te commercieel klinkt. Ironisch genoeg leverde de plaat geen echte hit op, maar was het wel een blauwdruk voor het zeer succesvolle album wat hierna kwam. Desalniettemin een onderhoudende plaat met prima songs en de prachtige stem van Page die de songs naar een hoger niveau tilt. 4 sterren

Fijn dat dit album beschikbaar is. De drie bonus tracks mis ik op mijn exemplaar spijtig genoeg. Niet by far hun beste album natuurlijk, maar wel een prima plaat. Anders dan hun eerdere albums, is dit echt een popplaat. Stand out track is toch wel Waiting in my dreams, maar geen enkel nummer is slecht te noemen. De prachtige stem van Page, nog gevraagd voor Toto ooit, blijkt de belangrijkste troef. Interessante plaat, absoluut onmisbaar voor alle mr Mister fans hier op Mume! 4 sterren

Zeker. Geweldige popmuziek dit met een groot aantal klasse songs, waaronder uiteraard Ohne dich wat in Nederland een carrière bepalende single bleek voor Erik Mesie. Tausend mal du was een internationale hitsingle en nog steeds een song van grote schoonheid. Veel van hun albums zijn ook in het Engels verschenen maar de Duitse taal hoort bij hun karakteristieke sound vind ik. 4 sterren

Ondermaats Muse album. De verwachte 80s style combineert op papier prima met de betere Muse songs, maar het album is erg middelmatig, de songs beklijven niet en zijn simpelweg niet sterk genoeg. Jammer.

Dit album blijft 22 jaar na dato toch fier overeind. Always: your way was een top 20 hit in Engeland. Prachtige gitaarrock met Nirvana en 80s gitaar invloeden, en met verbluffend goed songmateriaal. Hoewel commercieel en strak geproduceerd, zitten de ruige randjes er toch echt nog wel aan en, en is het eindresultaat gewoonweg geweldig. Ik ben geen fan van bands als Nirvana, Foo fighters en the Jesus Mary Chain, maar dit soort muziek vind ik fenomenaal goed. Alles klopt hier gewoon. Het klinkt groots en majestueus, waarom zou het ook rammelend en alternatief moeten klinken om geaccepteerd te worden door serieuze gitaarrock liefhebbers? Deze gasten hadden wereldsterren moeten zijn. Ik zie dat er nog wel e.e.a. in eigen beheer is uitgebracht nadien. Onbegrijpelijk allemaal. Maar goed,5 sterren!