Deze plaat is zo loom en lieflijk dat ie bijna volledig langs me heen glijdt. Op papier klinkt het goed , Stranglers die gitaar vervangen door meer synthesizer, maar het resultaat is hier toch nog niet erg memorabel, het blijft wat spanningsloos allemaal. Leadsingle European Female deed hier niet veel en is ook gewoon niet erg sterk, net als dit hele album eigenlijk. 2,5 ster, op albums hierna kwamen ze in ieder geval met aanzienlijk sterkere singles.

Van alles wat Weller gemaakt heeft vind ik de Style Council het meest genietbaar. Altijd toegankelijk en melodieus, niet alles is even geslaagd maar all in all genietbare pop op hoog niveau. Dit album is niet hun sterkste en teveel een ratjetoe van stijlen maar toch zeker een ruime voldoende. My ever changing moods en head start zijn parels .3,5 ster

Minder slecht dan vergelijkbare boy bands door de prettige energieke songs van acceptabel niveau en de zang is zeker niet slecht. 3 sterren

De sterkste nummers van deze Coldplay kloon staan vooraan, maar pfoe wat zijn die eerste 4 nummers goed. Beter dan bijna alles wat in dit genre is uitgebracht, de allerbeste Coldplay nummers daargelaten. Echt voortreffelijke gitaarpop die door merg en been gaat, briljant en bij vlagen magisch. Dat niveau houden ze niet vast op de rest van de plaat en helemaal niet op hun andere albums. Deze kleine klassieker koesteren dus. 4 sterren

Verdomd goed rockalbum. Hoewel overdreven theatraal en iets te veel met gekunstelde maniertjes, is dit een klasse album met een paar ijzersterke nummers waar menig geloofwaardigere rockact een puntje aan kan zuigen. Absoluut hoogtepunt blijft Closer to the edge, wat een waanzinnige knaller van een rocksong zeg. Die doet je voelen dat je leeft!
4 sterren

Dit is een geweldig synthesizeralbum, destijds in Polen (Gruberski is een Pool) uitgeroepen tot plaat van het jaar. De muziek doet denken aan Jarre, maar heeft een eigen smoel, lekkere vette synthesizer sounds en vlotte melodieën, energiek en zgn. schuivende sequencers en mooie effecten, wat de muziek een opwekkend en levendig karakter geeft. Elke synthesizer fan moet dit gaan luisteren. 4 sterren

Prima album dit. Meer van het goede zelfde. Waar ik me echter volledig over verbaas dat hier op Mume een stuk of wat Threshold albums hoger worden gewaardeerd dan het fenomenale Hypothetical. Daar begrijp ik werkelijk niets van . Qua songwriting staat dat album op eenzame hoogte vergeleken met alle andere albums, zeker die zonder Mac. Bizar gewoon!

Fucking goede plaat opnieuw van Treshold. Steekt met kop en schouders uit boven alle andere bands in dit genre: altijd melodieus, verliest zich nooit in instrumentaal gepriegel, strakke productie, geweldige songs. Progmetal is een intensief genre en deze band houdt het goed luisterbaar. 4 sterren, topplaat. Dit album wordt wel overschaduwd door de dood van Mac. Triest want zijn stem past gewoon perfect bij deze muziek. Gelukkig zijn er een paar klassiekers voorhanden

Alleraardigst debuut van Threshold, die hierna per album hun sound en vooral het songmateriaal wisten te verbeteren, en met een nieuwe zanger met Hypothetical misschien wel het beste progmetal album aller tijden wisten af te leveren.

Niet zon goed album. The moment is heel sterk, maar verder leidt dit album een beetje aan het bekende syndroom van deze band, de meeste songs zijn gewoon niet zo heel sterk. En dat is jammer, want ze kunnen het wel hebben ze bewezen met prachtige tracks als Walk on the ocean. De conclusie moet dan helaas ook zijn dat dat incidenten zijn. Jammer. 2,5 ster

Niet zo erg geslaagd Toto album. Belangrijkste reden: het songmateriaal mist wat pit en vuurwerk. Vooral kant B is erg zijig en dat komt de plaat niet ten goede , waardoor het album als geheel toch een wat onbevredigende indruk achterlaat. Uiteraard wel een paar sterke momenten met name de opener en de mooie ballads Ill be over you en Lea. 3 sterren

Toto's meest muzikale en toch ook interessantste album. Een waar feest voor de liefhebbers van melodieuze rock. De sound varieert van subtiele L.A. rock naar symfonische rock en zelfs hardrock, gelardeerd met jazzy en funky invloeden. Grote hits staan er niet op maar de muzikaliteit en de klasse druipen er vanaf. A secret love is wellicht de mooiste afsluiter ooit. Maar alle songs zijn boeiend en het geheel is prachtig geproduceerd bovendien. Misschien was Kimball uiteindelijk toch wel hun beste zanger. Een score van 5 sterren, onvermijdelijk.

Toch wel een 4 sterren plaat vind ik toch. Een paar klasse tracks, met name Caught in the Balance en de geweldige single Melanie. Verder degelijke AOR in een mooie package, alhoewel die hoes me wat teveel aan bands als Rush doet denken. Niet hun beste album maar als geheel toch behoorlijk vermakelijk en de afsluiter Is ook prima. Lekker album!

Ja, nee. Dit album wordt toch echt wat ondergewaardeerd hier. Toegegeven, het avontuur van een album als Hydra is volledig afwezig. Maar wat blijft is een collectie tamelijk goede rocksongs, met overtuiging gebracht en met klasse drumwerk. En Steve Lukathers' stem vind ik prachtig klinken op de meeste tracks. I will remember is niet minder dan meesterlijk, en ook the Road goes on is inmiddels een Toto klassieker. Echte missers staan er toch niet echt op (baby he is your man dan ok), en de productie is mooi open. 4 sterren!

Prima laatste echte studioalbum van de boys ,en als dit de zwanenzang blijkt te zijn was het een waardig slotakkoord. Het album is een beetje een reprise van eerder werk, een tikje aan de softe en zelfs ietwat gezapige kant, maar toch ook met de klassieker Orphan. Wat een knaller is dat. De uitsmijter Great Expectations is heel aardig, maar is net niet sterk genoeg om het album echt nog wat verder omhoog te tillen. Een degelijk album, zeer genietbare AOR, prachtig artwerk ook. 4 sterren!

Akkoord, maar met de songwriting is werkelijk helemaal niks mis. Sterker nog, die is geweldig. In dit genre is de songwriting op 99 procent van de platen een paar klassen minder dan op dit geweldige album, wat zelfs symfonische hardrock trekjes heeft en profiteert van de beste musici die er zijn. Kortom ik ben het zwaar oneens met de matige kritieken op dit album ...

Sorry maar dit is gewoon een ijzersterke plaat, zeker als je in ogenschouw neemt dat het hier om een collectie leftovers en rariteiten gaat. Een paar ronduit briljante tracks, de opener, het geweldige right part of me, miss sun pfff een onmisbaar Toto album en op zichzelf al klassen beter dan bv zo beetje alles wat het Frontiers label uitgebracht heeft de laatste 20 jaar. Wat een geweldenaars toch deze mannen. De live tracks had ik liever vervangen zien worden door iets anders, maar toch 4 dikke sterren!