Dit is toch wel het meest mooie en intrigerende album dat ik vorig jaar gehoord heb.

Het is muziek die moeilijk te vangen is. Ik ken niks wat er op lijkt. Alleen bepaalde muziek in films. Verder valt het onder de noemer van modern-klassieke ambient.

74 jaar was de Duitse Hans-Joachim Roedelius vorig jaar, 40 jaar al sinds z'n eerste opname van een live concert. Tim Story maakt ook al een tijdje ambient. In 2002 hadden de twee al eens samengewerkt, aan het album Lunz.

Het klinkt ook als doorleefde muziek. Heel rustgevend en soms tegelijk erg dramatisch, op een subtiele manier. Neem Serpentining, maar de opener is meteen al zo mooi gelaagd en neemt me helemaal mee.

Simpele melodieën, met een flinke mysterieusiteit die erachter schuilt, dat zijn het. Luister ik er aandachtig naar, dan brengt dat een intense (introspectieve) ervaring teweeg. Het neemt me naar de natuur. Ook kan het soms wat verwarrend werken.

Omdat het album erg intens is, vind ik de speelduur eigenlijk vrij lang. Maar ik vind het geweldig.

Klinkt soms een beetje als de ritmische tracks in Selected Ambient Works II bij bijv. ''Still Movements'' en daarna weer als Steve Reich (denkend aan zijn polyritmische marimba composities). ''Bump'' is dan weer meer een Autechre. Allemaal namen die ik hoog heb zitten. Best veel organische elementen vind ik, alleen de ritmes hebben de voorgrond. Iets minder geschikt om aandachtig op de koptelefoon te luisteren dan de laatste Environments platen, omdat het iets scheller, puntiger en kaler is afgerond en harder op je afkomt. Niettemin mooi plaatje met een goed neergezette bedrukte sfeer. Met dit soort exercities en de andere platen die recent van ze uitkomen lijkt de groep erg klaar te worden voor een aantal soundtracks.

Gratis downloadbaar in hoge kwaliteit: Free downloads | Unseen

Naar mijn mening een sterke kritische review is hier te lezen: ' beauty is boring' .

Dit is de meest kalme release van Helios (-de super rustige 'Goldmund' -piano-ambient-alias terzijde latend-) tot nog toe. Wanneer je dit buiten draait met wat natuur om je heen, zal dit als een heerlijk harmonieuze soundtrack klinken die de aanwezige beelden nieuw leven inblaast. Thuis moet je erg je best doen de openluchtbeelden zelf te fantaseren anders gaat dit album saaiig klinken. Dit kan zeker anderhalve ster schelen qua beleving. Het album Eingya sprak wat meer tot de verbeelding, maar toch ook aanwezig. Hierbij is men gewaarschuwd.

Sinds lange tijd (15 jaar na het geweldige Gas 0095 album) weer een echte release van Mat Jarvis. Onder de naam High Skies zijn in de loop der tijd haast stiekem (vaak op compilaties) een aantal erg mooie ambient/downtempo tracks verschenen (voorbeeld). Hier is dan ineens ook een echte nieuwe EP. Ik was wel heel benieuwd en gelukkig stelt het me niet teleur. Het gaat wat verder de ambient (lees: beatloze) kant op dan z'n meeste werk.

Het tweede nummer ''The Shape of Things to Come'' (gratis te downloaden van de artiest z'n website) kende ik al via het heerlijke ambient spel Osmos (met ook o.a. muziek van Julien Neto, Loscil en Biosphere), bij dit spel zweef je tussen hemellichamen. Met deze EP kun je je ook in de ruimte begeven. Op de website van de artiest staat: Blade Runner meets Voyager; an interstellar soundtrack to NASA's Voyager spacecraft. Six tracks of deep phased electronics.

Als ik de voice sample in ''Voyage en Argent'' hoor bekruipt me het soort gevoel dat ik krijg bij de korte stemsample-nummers van Boards of Canada zoals de track waarbij je hoort ''when lava flows near the sea surface, vulcanic explosions sometimes occur'' (track van Geogaddi). Net als BoC is Mat Jarvis in mijn ogen één van de zeldzame producers die z'n ogenschijnlijk simpele muziek kan volstoppen met (half verstopte) emotie en daardoor tot een overtuigend en krachtig geheel komt. Een EP om echt vaker te luisteren en de fijne details van op te nemen.

Fantastische minimalistische plaat ala Terry Riley, Philip Glass, Steve Reich, maar dan nog liever, warmer en bovenal bescheidener. Fm synthese is op fantastische wijze toegepast, een uniek gevoel. Elk van deze tracks had op het acht jaar later uitgekomen Selected Ambient Works II van Aphex Twin gepast. Of op een nieuwe Soothing Sounds editie van Raymond Scott. Een extreem rustgevend gebeuren...

De compositie van ''Chimes'' vind ik niet bijzonder genoeg en de blaf sample vrij zwak. Niet echt grappig, en ook niet stoer; voor een feest lekker toegankelijk en bombastisch natuurlijk, maar Hudson Mohawke heeft veel mooiere tracks gemaakt - zoals Gluetooth, Overnight en FUSE - met mooiere melodieën, beats en vocal samples. Gelukkig zijn ''Brainwave'' - met een brainwave op de achtergrond- en ''King Kong Beaver'' - vanoudse productie, had zo op Butter gekund - prima korte tracks waar ik weinig op heb aan te merken. Al met al een paar vette momenten maar een karige release, één van z'n minsten.