Heb dit album nu wat vaker gedraaid. Ik vond het meteen al mooi maar merk nu meer subtiliteiten. Het is muziek waarbij het vereist is om het vaker te draaien. Ook is het echt een geheel. Het tempo ligt traag, de sfeer is donker en de muziek zuigt me naar binnen. Achter de feedback van de gitaar, en de ogenschijnlijke logheid, ligt een gevoelige kern. Prachtig vind ik dat. Een sterke emotionele balans is in mijn ogen sowieso van belang voor goede muziek, en hier vindt Nadja een goede balans tussen epischheid en tegelijk breekbaarheid en tussen vrijheid en gevangenheid. Vergelijkbaar wat dat betreft met het meesterlijke Loveless van My Bloody Valentine, maar dan donkerder/neerslachtiger van toon. Zware kost een heel album met zulke muziek.

''Long Dark Twenties'' is m'n huidige favoriet (veel beter wordt shoegaze niet), maar het is een moeilijke keuze met dit erg sterke arsenaal van covers.

Geinige EP, house/techno met een jazzy inslag. Klinkt erg oud wel, haast eerder jaren '80 dan '90

''Jackie's Theme'' is een vrolijk jazzy house nummer, past wel bij wat er in die tijd via Underground Resistance uitkwam

''Urban Rains'' is wel erg cool als je er aandachtig naar luistert. Sfeervolle gruizelige techno met regengeluiden. Iemand op discogs schrijft dat het bij het verlaten night drive Detroit techno idee past en ja, inderdaad. Het sterkste nummer van deze EP.

''Carnal Pleasures'' is een rustgevende track met zeer aardige melodieën die een typisch Detroit's karakter hebben.

''In the Breeze'' klinkt best prettig. Veel deep house invloed. Wel standaard en niet echt spannend, maar degelijk genoeg uitgevoerd.

''Seduced by Madness'' heeft wat toffe dikke dynamische analoge geluiden. Klinkt erg oud, maar wel een mooi nummer met een gave productie. Samen met ''Urban Rains'' m'n favoriet

Mooi psychedelisch deep house / ambient album. Met deze producer voelde ik direct een klik toen ik de Fragments Ep onder Ross 154 hoorde. En het geluid van die EP komt hier weer aardig op terug De productie voelt behekst aan, dat is een groot compliment dat ik kan geven.

De vinyl is nu uit, in februari komt een CD versie met 4 extra tracks. Ik denk dat ik daar nog wel even op ga wachten, maar ik twijvel wel

Stevig en uitgebalanceerd werk. Het is niet echt baanbrekend, maar heel lekker en in een fijne richting.
De geluiden hebben de kracht en het gevoel van Autechre producties. Sean Booth is ook al een tijd een vriend van deze producer. De muziek is strak, toch met veel swing, bevat veel diepe harde bassen en noisige kantjes en het is geen chaotische soep. Gevarieerde techno en hiphop beats komen langs en dan met een gewarpte feel. De producer heeft hiervoor al op sterke labels gereleased (Mille Plateaux, Raster-Noton) en samengewerkt met gerespecteerde noise artiesten (Merzbow, John Watermann).

Stevige beats zijn dit. De melodieën zijn met 3d effecten gemaakt hier, vooral goed hoorbaar met een flac versie die ik nu draai. Trippy stevig materiaal, los geproduceerd met een hiphop feel. Electronisch- instrumentale super gewarpte hiphop die neigt naar breakerige Autechre techno zou ik dit kunnen noemen. Erg goed materiaal, luistert niet super aan één stuk weg alleen, beter los in mixen.

Dit type trompet spel ken ik van Toshinori Kondo. Vind het fijn, maar iets teveel van hetzelfde over een heel album vaak. Moritz' dub ritmes/effecten en synths zijn weer erg fijn hier voor mij. Hij weet vaak goed een balans bezorgend geheel te vinden. Het is minimalisme, maar spannend en met fijn afgestelde geluiden voor mij. Lijkt het meest op oude Rhythm & Sound, maar iets kaler waardoor er ruimte is voor de trompetist. Mooie ontspannen donkere ambient jazz dub ofzoiets. 4 sterren voor nu.

Grim Cup blijft erg mooi, zeker bij luide beluistering. Een donkere wervelstorm die me mee sleurt door de lucht met allerlei grote en kleine brokstukken om me heen. De rest van de EP groeit ook gelukkig. Track 4 begint zelfs fantastisch te klinken. Hats klinken hier als krekels onder speed. Ik wordt bijna letterlijk onder stroom gezet. Wat een reuzachtige industriële sound zit in dit nummer eigenlijk, prachtig. Klinkt waarschijnlijk niet snel even goed over een koptelefoon dit trouwens, maar dat mag men zelf uitproberen. Rise Only Too Far I ervaar ik als een lekker psychedelisch schouwspel nu. Ik hoor gewoonweg meer in de geluidsbreien en het is genieten. De A-kant doet het nog niet even sterk voor me, maar DAT Ting begint al te groeien ook .

Als deze EP niet direct bevalt is het wat mij betreft aan te raden later nog een paar keer te proberen. Dit ligt in lijn met de rauwe electronische muziek van Gescom.

Een fijne noisy ambient release.

De eerste track is zwaarder qua toon, op het eind klinkt het aardig als vliegtuigmotor lawaai. De opbouw is scherp en dat kun je vrijwel verwachten eigenlijk bij Novi_sad.
Het tweede nummer heet daadwerkelijk 'Aircraft Noises'. Hiermee kun je door een opkomende muur van noise de gevoelens uit je lichaam laten blazen.

De krachtige openheid in compositie van de vorige releases ervaar ik in iets mindere mate. Toch is dit onkrachtig noemen nogal misplaatst, ga het maar eens luisteren .

Ambient aanrader. Mooie flow zit in de cd. Er zitten drone-elementen in de tracks, fieldrecordings, noisige geluiden, en er is duidelijk niet zomaar wat mee geklooid. Het gevoel van het geheel is sterk. Geluiden die eerst zacht beginnen, zwellen aan, en nemen het over van eerst dominante geluiden, zo ontstaan fijne gelaagde composities waarbij het geluidsspectrum mooi gebruikt wordt. De opbouw is niet voorspelbaar. De eerste track zou aardig in 'Stalker' van Tarkovsky passen. Dit duidt wel een beetje de mooie sfeer aan.

Novi_sad is iemand die bewust de mogelijkheden verkent van geluid. Mijn eerste twijvel hierbij zou zijn: 'gaat het niet tever?' Wordt het geen saaie autistische of klinische bedoeling waar geen of nauwelijks menselijke beleving meer bij komt kijken. Nou, na het luisteren van deze artiest kan ik zeggen dat dit meevalt. Het is alleen geen muziek die veel betrede (pop) paden van menselijke emoties verkend. Ik denk dat deze artiest naast z'n verstand ook goed z'n intuïtie heeft gebruikt in het pakken van 'natuurlijke' data, hierbij put je uit de intrigerende realiteit, verken je die en als mens ben je toch inherent verbonden met de natuur.

Op deze plaat is een concept herkenbaar waar hij al eerder wat mee heeft gedaan (een project genaamd Sirens): het hoorbaar maken van bepaalde natuurlijke fenomenen die je normaal als mens niet via geluid tot je neemt.

Nogal diepe, bedwelmende muziek is het resultaat. Krachtige electronica zonder dat het onsubtiel wordt. Het heeft een exploratief karakter, maar met een geluid dat je gelukkig niet teveel uit balans brengt. De muziek heeft soms een gevoel van erg diep klinkende dubtechno (zoals van Basic Channel) door toonhoogten die vaak ook in dubtechno worden aangenomen en een eveneens ruimtelijk dronerig atmosferisch donker karakter. Bij Track 2 geldt dit vooral. Steeds trance inducerender wordt deze track. Gelukkig zitten we hier niet gevangen binnen de grenzen van een genre.

Bij track 3 wordt het érg diep klinkend. Veel bassige dronende noise en hogere lagen erbij. Interessant lopen de geluiden door elkaar. Gevoelsmatig zeer fijn.

De laatste heeft meer gruis. Granulaire drones. Het klinkt agressiever, ook de kicks die tussendoor invallen. Nergens vliegt deze plaat echter de bocht uit en het duurt ook allemaal niet te lang. Het verloopt fijn. Dosering, daar is Novi_sad bijna altijd top in. Een goede manager van geluid. Een diepe aan te bevelen (drone/noise/electronica) plaat.