Wanneer ontstond de synthipop? Werd het genre geboren uit de liefde voor het werk van de Duitse pioniers Kraftwerk en zijn Orchestral Manoeuvres in the Dark, The Human League of Cabaret Voltaire de vroegste erfgenamen? Of zijn het hits als Video Killed the Radio Star (The Buggles) of Pop Muzik (M) die deze muziek van de jaren 80 al in 1979 op de hitkaart zetten? The Motors waren al deze bands te vroeg af. In 1978 toen in Engeland nog met de bijhorende punkattitude op het establishment werd gespuwd, hadden The Motors een fijn melodielijntje op synthesizer klaar liggen. Het nummer werd een bescheiden hit in de UK en zou pas later (en tot op heden) vaak op de radio te horen zijn. De jaren 80 in een notendop uit 1978. (dazzler)

Als we het over danceklassiekers hebben, dan kom je toch al snel uit bij Plastic Dreams. Gerechtigheid dat deze absolute topper van eigen bodem eindelijk in de Ladder staat! Ruim 10 minuten lang genieten van vol hedonistisch dansgenot. Dat het niet alleen dansgenot hoeft te zijn, blijkt wel uit het feit dat dit het meest gedraaide nummer in pornofilms is. Dat terzijde, is dit gewoon een topnummer. Maar dat had ik al gezegd, geloof ik? (Titmeister)

Ik ben nog altijd een fervent FIFA-speler. Een spel die je het grootste geluk kan geven, maar ook een spel waarbij de spullen door de huiskamer kunnen vliegen. Waar FIFA daarnaast ook goed voor is, is een fijne muziekplaylist. Het was dan ook dat ik door FIFA 2010 Caribou ontdekte. Odessa stond destijds in die playlist. Dat nummer kon ik inmiddels dromen na een jaar lang FIFA spelen. Het was ook ergens dat jaar dat ik naar een concert van Radiohead ging in de Ziggo Dome. En de band in het voorprogramma kende ik toch echt ergens van en je raadt het al: Dat was Caribou.
En dat voorprogramma was zo goed dat Radiohead nog moeite moest doen om dat te overtreffen. Vooral dit nummer, Sun, werd live briljant uitgevoerd. Sun is een erg fijn nummer met een prachtige melodie (waar Caribou sowieso wel in uitblinkt) en een geweldige voicesample. Waar de studioversie al heerlijk ontspoort werd dit live nog een stapje verder gedaan. Een van de vele pareltjes die het album Swim te bieden heeft. (Snoeperd)

()

()

Het is de lengte die belemmerd dat ik dit album niet ontzettend vaak luister. De kwaliteit van de nummers zorgt er voor dat ik vaak delen van dit album opzet. Enkel eens in de zoveel tijd krijgt het album zaterdagochtendvroeg tijdens mijn krantenwijk. Je verbaast je telkens weer hoeveel ongelooflijke nummers erop staan. Van fluisternummers gaat het ook tot meer bombast zoals hier. Het refrein is catchy en die violen erbij maken het prachtig. De coupletten zijn eigenlijk even mooi, prachtig gezongen. De achtergrondzang op het laatst is ook ontroerend. (Snoeperd)

()

()

()

Wat mij betreft het mooiste nummer op tot nu toe enige plaat van duo Alex Turner en Miles Kane. Het vat voor mij alles samen wat de muziek van The Last Shadow Puppets zo geweldig maakt. De 60's sfeer met een moderne twist, de samenzang van Alex en Miles en het orkest met de prachtige strijkers daarbij. (VladTheImpaler)

Heb nog niet naar het hele album geluisterd, maar dit nummer van Warpaint ken ik al langer, en vind ik echt heel erg mooi. Een bandje bestaande uit vier vrouwen, die zie je niet vaak. Prachtige dromerige, vrouwelijke zang, heerlijk! Daar hou ik ontzettend van. Ze zingen dan ook nog eens een erg lief en mooi liedje, waarbij de instrumentatie voor een hoop sfeer zorgt. Op een gegeven gaan de vrouwen steeds emotioneler zingen, waardoor ze me ook nog weten te raken. Prachtig dit! (Arrie)

Het intro is bij het grote publiek bekend vanwege de grote hit Bootylicious van Destiny's Child. Dit nummer is echter ijzersterk. De stem van Nicks met het voortdurende intro schept een hele dansbare en aanstekelijke sound. Erg goed nummer. Vind Beyonce dus ook (DjFrankie)

Haar overigens prima comebackhit zal mij altijd bijblijven. Toen ze dat nummer bracht leek ze een oude tante te zijn geworden, een heel verschil met dat meisje van 10 jaar terug. Ook haar stem was totaal veranderd mede door alcohol- en drugsgebruik maar hierdoor klinkt ze doorleefder en authentieker. (LucM)

()

Er zijn van die nummers die je een leven lang met je meedraagt. Dit is er zo eentje voor mij. Als 13-jarige vond ik het al een bijzondere hit en de glans is er nooit vanaf gegaan. Integendeel, dit nummer doet me op een prettige manier terugdenken aan die tijd en ik heb zo het idee dat ik er over 20 en 40 jaar nog steeds zo over denk. De orgelsolo is natuurlijk het prachtige hoogtepunt hier. En dan te bedenken dat het al een paar jaar op de plank lag voordat Archer eindelijk een platencontract kreeg en het kon worden uitgebracht. (herman)

Veel Jimi Hendrix bovenin merkte ik op. En de gitaarvirtuoos die hij is, is dat niet meer dan terecht, maar ik had toch wel verwacht dat hij wat meer een love/hate-artiest is. In mijn herinnering één van zijn rustigste nummers, met veel gevoel gespeeld en wat minder gitaarerupties. Dat laatste is zeker een pluspunt, want ik val niet zo voor zijn gitaarspel. (chevy93)

Dit is een stuk vrolijker maar dan ook met veel enthousiasme gebracht. Debbie Harry vind ik een prima zangeres die zich goed voor dit nummers leent. (LucM)

Dit klinkt meer jaren '80 dan ik had verwacht. Voor zover ik weet nooit een hit geweest, maar had het denk ik best kunnen zijn. Zou namelijk zo op Radio 10 Gold gedraaid kunnen worden. De synths zijn wel mooi en sfeervol, verder wel een geinig popliedje, maar iets te weinig opzienbarend. Gewoon erg doorsnee, zelfs een beetje ene-oor-in-andere-oor-uit. (Arrie)

Jackson goes rock!

Billie Jean is de klassieker, Off the Wall het beste album maar deze vieze Diana is voor mij één van de beste nummers die Jackson heeft gemaakt. Michael levert ,met behulp van voormalig Billy Idol gitarist Steve Stevens, een onvervalste (hard) rock classic af die nu ook terecht een plek in onze top 2000 heeft veroverd.

Lang was het de vraag wie deze Diana toch was. Toen het nummer uit kwam ging het gerucht dat het nummer betrekking had op Michaels mentrix Diana Ross terwijl ook werd gedacht dat het wel eens over de Britse prinses Diana kon gaan. Het antwoord bleek minder spannend dan dat. Het nummer gaat over een hardnekkige groupie waar Jackson in die tijd last van had (aldus Quincy Jones).

Jackson heeft dit nummer enkel live gespeeld tijdens zijn Badwereldtour tussen ’87 en ’89. Tijdens deze tour deed Michael ook het Londense Wembley stadion aan en uiteraard stond Dirty Diana op de setlist. Echter, toen Jackson erachter kwam dat prinses Diana aanwezig zou zijn bij zijn optreden besloot hij het nummer die bewuste avond niet te spelen omdat hij vond dat dit een belediging jegens de prinses zou zijn. Nadat Diana hem (persoonlijk!) vertelde dat het nummer juist één van haar favorieten was besloot hij de song terug te zetten op de setlist en het die avond alsnog te spelen. (Edgar18)

()

Dit is blijkbaar compleet langs me heen gegaan. 267 stemmen maar liefst. En ik snap ook wel waarom. Het is zeer fijne poprock. Het zou ook perfect zijn voor op de radio, gelukkig is het wel een spannend genoeg nummer. De zang is zeer interessant. En het refrein is een pareltje. Misschien moet ik maar 'ns wat opzoeken van ze. Het pompeuze einde had wat mij betreft niet gehoeven. (Snoeperd)

Sterk openingsnummer en zijn stem bevalt me steeds beter (iets wat ik vorige keer geloof ik ook zei). Zoals het een echte folkheld betaamt met simpele instrumenten simpele muziek maken die simpelweg schitterend is. (chevy93)

Zou dit de soundtrack zijn van dat ene festival. Wie weet? Het zou best geschikt kunnen zijn, een hele festivalweide zou dit nummer zo kunnen meeblèrren, dat doe ik na een paar luisterbeurten namelijk ook. Interessante zang, instrumentatie dik in orde en een klasse refrein. Toppertje dit nummer. (Snoeperd)

Opeens stond die heel hoog in de Kink 1600. Ik had er nog nooit van gehoord en dat terwijl ik de rest toch wel kende. Maar dit nummer was behoorlijk aanstekelijk en gelijk begreep ik waarom die zo hoog stond. Pas later kwam ik erachter dat de echte reden een overleden DJ was. En hoewel ik vaak genoeg afgeef op de 80s-nummers hier (ik heb het idee vaker dan uit andere decennia), kan ik minstens even vaak lyrisch zijn erover. Het is toch vooral die schitterende productie die dit nummer zo goed maakt. (chevy93)

Lief, melodieus en mierzoet zijn de eerste woorden waar ik aan denk na het beluisteren van dit nummer. Wat mij betreft toont Band of Horses hiermee hun veelzijdigheid als band. (Co Jackso)

Eén van de leukste one hit wonders vind ik dit. White Town (een solo-project) samplet uit Al Bowlly - My Woman. Hij herhaalt heel simpel het viooltje uit het nummer, maar het is zo aanstekelijk als wat. Omdat het uit een nummer van de jaren '30 komt, klinkt het wat lo-fi, het leuke is dat hij zijn zang daaraan heeft aangepast. Het draait echter niet om het viooltje, want los daarvan is het ook gewoon een leuk liedje. De combinatie van het lo-fi-achtige van het viooltje en de zang werkt erg leuk in combinatie met de goed klinkende muzikale begeleiding, en verder is het een erg sterk nummer, met melodieus gezien een ietwat melancholische sfeer. Erg fijn. (Arrie)

Gaap. Oogjes open. Wekker gaat. Ik droomde van Jim Morrison, en zijn heerlijke no nonsens rock 'n roll leibsteil. Okay, oud werd ie er niet mee, maar hij had wél mojo. "I woke up this morning and I got myself a beer." Ik open m'n koelkast en tref een blik Schültenbräu aan. Proost, Jim. (mol)

De donkere stem van Sivert Høyem komt hier echt goed tot z’n recht. Doet een beetje denken aan een vroege The National. Doorsnee drumwerk, geen spectaculair gitaarwerk en zeker geen aparte stem, maar alles bij elkaar krijg je een wonderschoon nummer. Ik geloof voor het eerst dat ik echt intensief geniet van Madrugada. (chevy93)

Erg origineel nummer mede door de kerkklok en ook erg sfeervol met prachtige koorzangen, het album waarop dit nummer staat moet ik mij nog aanschaffen. (LucM)

()