Naar aanleiding van het overlijden van Eddie Van Halen een paar maanden terug deze nog eens een aantal keer uit de kast gehaald, maar het valt me eerlijk gezegd toch een beetje tegen. Sowieso wel de beste van de twee Van Halen platen die ik in huis heb (dit debuut en 1984) maar het blijft simpelweg niet plakken. De eerste helft van het album is ongetwijfeld het beste. Runnin' with the Devil is en blijft na al die jaren een verschrikkelijk aanstekelijk nummer waarbij ik altijd luidkeels dat refrein meezing, Eruption is een fabelachtige partij gitaarspelen waar het kunnen van Eddie Van Halen duidelijk wordt en de cover van You Really Got Me van The Kinks moet niet onderdoen voor het origineel. Het hoogtepunt komt er daarna aan met Ain't Talkin' 'Bout Love (met een geweldige tekst trouwens) en dan lijkt het opeens allemaal wat in te zakken. Van Halen bevat verder nog wel een aantal fijne nummers met onder andere Jamie's Cryin' en Feel Your Love Tonight maar nummers als Atomic Punk of Ice Cream Man.. Het is toch niet helemaal aan mij besteed. Ik merk dat mijn aandacht altijd serieus verslapt nadat Ain't Talkin' 'Bout Love is gepasseerd en dat is nooit een goed teken. 1984 wil ik ook nog wel eens onder de loep nemen - ik heb stiekem wel een zwak voor Jump - maar ik vrees ervoor dat dat helemaal gaat tegenvallen, al schijnen vooral de eerste 4 platen (waar 1984 dus niet onder valt) vooral de belangrijke platen van Van Halen zijn?