Tja wat kan ik hierover zeggen, het is weer (hed) p.e. als vanouds. Gewoon degelijke nummers, alleen jammer dat er geen enkele nummer echt tussenuit springt. Verder hadden ze de onnodige tussenstukjes er wel uit kunnen halen.
Overigens wel grappig dat er twee Portugese nummers op staan.

3,0 Sterren.

Op deze zondag er maar eens goed voor gaan zitten.

Op zich is 'Goddess' een prima in het oor liggend album met degelijke producties. Maar zoals eerder is aangegeven, wordt het genekt door de lange speelduur. Het toevoegen van de oude nummers - afkomstig van Banks - London (2013) - kon beter als bonus erop gezet worden. Desondanks vormt het een aangenaam geheel.

Overigens zijn de bonusnummers ook wel aardig. Twee daarvan komen van Banks - Fall Over EP (2013) en er is één nieuwe track genaamd 'And I Drove You'.

Dikke 3,5 sterren.

Bij toeval een stukje van het het nummer 'Change' gehoord en dat wekte mijn interesse op. Deze EP ligt daar in het verlengde van en biedt een aantal fijne nummers waarin het minimalistisch goed naar voren komt, ondersteund door de zoetgevooisde stem van Banks.

Ik kijk nu al uit naar haar debuutalbum dat over een maand moet uitkomen. Wat een geweldige ontdekking is dit zeg.

Dikke 3,5 sterren.

Ik had verwacht meer nummers in de trant van Plage te horen, maar wow wat een verscheidenheid aan stijlen staat hierop zeg. Ik hoor o.a.: dance, dubstep, metal en uiteraard pop.

Doordat er niet één stijl aangehouden wordt ligt het album ietwat moeilijk in het gehoor, maar desondanks is het wel te prijzen dat ze de durf hebben om met zoiets te komen.

3,0 Sterren.

Mijn eerste luisterbeurt zit er net op, beetje gemengde gevoelens erover. Daft Punk heeft tot nu toe altijd een andere sound op elk album gehad en dat is met dit album ook niets anders, alleen blijft het soms net teveel gehangen in de funky disco sound. Plus het is wel een erg lange zit geworden, ik had veel compacter gehad en dat het zo beter te behappen was. Dit is toch wel iets teveel van het goede.

Desondanks luistert het op sommige nummers na wel aardig weg en het wordt uitstekend afgesloten met Contact.

Kleine 3,5 sterren.

Net ook maar eens even beluisterd via Spotify en het klinkt weer lekker hoor, ik eerst wel mijn bedenkingen over dit album omdat ik in verscheidene interviews had gelezen dat ze meer verschillende stijlen wou implementeren dit album. Gelukkig blijkt dit allemaal wel mee te vallen en het enige wat echt opmerkelijk te noemen is, is de samenwerking met Kendrick Lamar. Maar op zich is dat ook wel goed uitgepakt.

Dido zelf klinkt weer heerlijk, gelijk herkenbaar als vanouds. Wat een pracht van een stem heeft zij toch, zonder twijfel één van de weinige zangeressen die ik echt kan waarderen.

Dikke 4,0 sterren.

Dit is nog zo een artiest die ik recentelijk heb ontdekt.

Met 'Glorious' levert Foxes een prima album af, hoewel de focus meer ligt op uptempo tracks mag dat de pret niet drukken. Het luistert allemaal gewoonweg lekker weg en voelt op een bepaalde manier verfrissend aan. Wel had ik graag iets meer variatie gezien, misschien iets voor het volgende album.

Overigens grappig om een akoestische versie van 'Clarity' te horen. Ik wist niet dat zij daarvan de zangeres is. In ieder geval zijn de bonustracks meer dan de moeite waard, beetje raar dat ze niet op de reguliere uitgave zijn te bekennen.

Dikke 3,5 sterren.

Ik had geen flauw idee wat ik moest verwachten bij dit nieuwe album van Goldfrapp, ik ging hier ook volledige blanco in zonder previews of singles geluisterd te hebben. Daarnaast beviel Head First me niet echt, gelukkig ben ik in positieve zin compleet overrompeld door Tales of Us.

Wat een album zeg, ik ben blij dat ze weer terug zijn gegaan naar hun roots van Felt Mountain met een vleugje Seventh Tree erover. Erg aangename nummers die een prachtig geheel vormen en in een vloeiende flow in elkaar overgaan. Het komt op mij erg filmisch over en dit zal dan ook mijn soundtrack voor deze herfst worden.

Dikke 4,0 sterren, kan zeker nog hoger worden.

Door de serie 'Suits' heb ik de beste man ontdekt.

Wat een heerlijke nummers zijn 'For My Help' en 'Shutters' toch. Jammer dat de overige nummers het er niet bij halen vanwege de lengte, alleen 'Summer' kan zich nog wel meten met de eerste twee nummers. Desondanks ben ik benieuwd naar een voltallig album.

Voor nu 3,0 sterren.

Waar ik Happiness (4,0 sterren) erg goed vind, valt dit album me toch best tegen als ik eerlijk ben. Misschien toch iets te hoge verwachtingen denk ik.

Het begint op zich wel goed en ja, Miracle lijkt wel heel erg veel op Princess of China van Coldplay. Maar dat deert mij niet echt.

Het album gaat ten onder aan de vele pompende synthesizers en vele lagen, hierdoor klinken sommige nummers best tenenkrommend slecht. Ik mis toch wel het rustige van Happiness.

Vooralsnog 3,0 sterren.

Jessie Ware - Devotion (2012) vond ik echt geweldig, vandaar dat de verwachtingen voor dit album hooggespannen waren. Helaas worden deze niet ingelost.

Over het geheel gezien is het wel erg zoetsappig te noemen, waarschijnlijk dat de stemming iets te maken heeft met haar recentelijke trouwerij en het gedoe wat daaraan vooraf ging. Het album kabbelt eigenlijk maar wat voort zonder ergens bijzonder te worden. Alleen 'Champagne Kisses' en een paar bonusnummer vind ik nog de moeite waard.

Al met al een fikse teleurstelling t.o.v. haar debuut. Met uitzondering van enkele nummers zal ik dit waarschijnlijk niet meer in zijn geheel beluisteren.

3,0 Sterren.

Eindelijk dan in zijn geheel beluisterd. Helaas moet ik bekennen dat het nergens echt bijzonder wordt; het zijn vrij generiek geproduceerde nummers waarbij ik meen enkele gerecyclede synthesizer deuntjes te horen.

Overigens valt het serieuze toontje ook wel mee, alleen op een paar nummers komt dit naar voren. Maar voor de rest is het te verwaarlozen. Een lichtpuntje zijn de laatste paar bonustracks, die eigenlijk standaard op het album behoren te staan, aangezien het al vrij kort is.

3,0 Sterren.

Het nieuwe album van Lights is even wennen in tegenstelling tot haar dromerige debuut 'The Listening' bevat dit album onder andere dubstep invloeden en een aantal tracks ook rap.

Het is in eerste instantie even wennen en heeft dan ook een aantal luisterbeurten nodig om erin te komen. Overigens is het wel jammer te noemen dat het iTunes exclusieve 'Frame and Focus' hier niet op staat, want het is best wel een sterke track die zo op het album had gekund.


Voor nu 3,5 sterren.

Wat een negativiteit zeg, alleen omdat Linkin Park een andere weg is ingeslagen. Ik respecteer het juist dat ze het lef hebben om buiten de gebaande paden te treden; vanaf 'Minutes to Midnight' was dat al lichtelijk te horen. Wie maakt er tegenwoordig nog eigenlijk nu metal?

Dit album is natuurlijk even wennen na het lekker harde 'The Hunting Party', waarmee ze bijna teruggingen naar hun roots. Je zou 'One More Light' verscheidene namen kunnen toebedelen als: commercieel, makkelijk en pop. Bij het horen van 'Heavy' vroeg ik me ook af met wat voor softe band ik nu had te maken, maar naargelang begon het steeds meer te groeien en komt de persoonlijke boodschap beter naar voren die de heren met dit werk willen verkondigen.

Nu heb ik dan eindelijk het album in zijn geheel kunnen beluisteren, hoewel het nog steeds anders dan de kenmerkende sound klinkt, is dit zeker geen slecht album. De nummers zijn prima geproduceerd, al zitten er wat makkelijke momenten tussen waar je even van moet opkijken, zoals het laatste stuk bij 'Halfway Right'. Voor nu zijn mijn favorieten: 'Heavy', 'One More Light' en ' Sharp Edges'.

Al met al een aardig album dat helemaal breekt met hun oude werk. Zelf ben ik een fan van het eerste uur die dit alleen maar kan toejuichen, maar ik kan zeker begrijpen dat er veel mensen zijn die hier totaal niets mee hebben. Dat mag best, maar probeer het eens een kans te geven. Als je eenmaal een smaak gewend bent wil je hier niet van afwijken en op een bepaalde manier in deze comfortzone blijven, echter betekent dat niet dat de nieuwe smaak per se slecht hoeft te zijn.

3,0 Sterren voor nu.

Blijkbaar is de release naar voren gehaald. Ik heb 'm in ieder geval net op Spotify beluisterd.

Ik moet zeggen dat Linkin Park met dit album weer op de goede weg is. Living Things (2012) vond ik namelijk echt tegenvallen, omdat het me gewoonweg niet pakte. Maar dit is een geval apart. De heren weten met 'The Hunting Party' een dermate volwassen geluid te creëren dat put uit hun oude werk, maar tegelijkertijd hun nieuwe sound laat horen waaraan ze de afgelopen jaren hebben getimmerd.

Het resulteert zich in een gulden middenweg die de luisteraar wederom introduceert met het harde beuk- en schreeuwwerk uit vervlogen tijden. Alleen klinkt het nu verfijnder. Het is mooi om te horen hoe Linkin Park zich als band heeft geëvolueerd.

Al met al een degelijk album die de fans van het eerste uur zeker zal terugwinnen. Op deze manier smaakt het naar meer.

4,0 Sterren.

Deze week dan eindelijk binnen gehad en het zo een beetje elke dag beluisterd.
Het eerste wat me is opgevallen is dat het niet echt donker is zoals ze hadden beloofd. Dit zou namelijk hun meest donkere en duistere album ooit worden. Dat is niet terug te zien aan de poppy en catchy liedjes die erop terug te vinden zijn. Dan vind ik Start Something hun meest donkere album.
Desondanks staan er toch sterke tracks op met name de eerste vijf die erg sterk beginnen, waarvan Dstryr / Destryr (met een sterke Rage Against the Machine gitaar riff) tot mijn favorieten behoort.
Maar ik snap niet waarom mensen dit met Green Day vergelijk, heb niet echt invloeden van hun terug gehoord.

Al met al nipt 4, 0 sterren waard. Helaas kan dit album niet tippen aan hun vorige albums.

Vanuit het niets zag ik dat deze week dit nieuwe album was uitgekomen. Haar vorige album Maria Mena - Viktoria (2011) vond ik op zich wel aardig klinken, al ging dat meer de ietwat melancholische kant op.

Dit album is iets vrolijker en het luistert wel aardig weg, ondanks dat het nergens al te bijzonder wordt. Opmerkelijk is de track 'Fuck You', had ik niet echt verwacht van zo een lief meisje. Desondanks klinkt het nummer zelf wel lieflijk.

3,0 Sterren.

Meer gaan luisteren vanwege het prachtige 'Stay with Me'. Op zich ligt het album enigszins in het verlengde van dat nummer, al is de opzet van meeste nummers over het algemeen hetzelfde. Maar door enkele uptempo tracks wordt hier verscheidenheid in gebracht.

Overigens was ik alweer vergeten dat dit dezelfde man is achter 'La La La'. Dus ik keek ietwat verbaasd op toen ik deze voorbij hoorde komen.

3,5 Sterren.

Ik ken Tegan and Sara eigenlijk alleen van het nummer Back in Your Head, het nummer dat wat jaren terug redelijk wat airplay had en ik was eigenlijk altijd wel van plan om een album van ze te beluisteren. Lang uitgesteld tot dit album, ik heb hier toch wel enkele positieve recensies over gelezen.

Ik moet zeggen dat het op het eerste gehoord zeker niet tegenvalt, al klinkt het wel commercieel allemaal. Maar het luistert lekker weg.

Kleine 3,5 sterren en binnenkort maar eens hun oudere albums checken.

Het was even wachten, maar na drie jaar dan toch eindelijk de opvolger van het uiterst verfrissende album The Naked and Famous - Passive Me, Aggressive You (2010). Wat me gelijk opvalt is dat het qua sound ietwat rustiger en volwassener klinkt. Het rockt letterlijk iets minder, maar desondanks luistert het wel aardig weg.

Uitschieter is voor mij de single Hearts Like Us. Alleen jammer dat het merendeel van de nummers redelijk eentonig klinkt.

3,5 Sterren voor nu.

Ook maar eens beluisterd na enkele reviews gelezen te hebben dat dit een volwassener sound zou hebben en op zich is dit deels wel waar. Voornamelijk al te horen op de singles en op een nummer als 'Je Kan Het Niet'. Maar verder wordt het nergens echt bijzonder.

Het album moet dan ook vooral hebben van de sterke beats, want dat zit echt dik in orde. Lekker pompende beats, op enkele nummers (Rollende Steen) hoorde ik zelfs ook lichte invloeden van dubstep en het nummer met Yellow Claw kan ik ook wel waarderen.

Het album zelf had wel iets ingekort kunnen worden, want er zitten toch wel wat onnodige fillers op.

3,0 Sterren.

Tof zo een nieuwe album, hoewel ik een aantal nummers al ken wegens de eerste EP. Desondanks ligt het wel in de lijn met het rest van de album; mooie mix van R&B, soul en elektronisch. Het luistert allemaal lekker weg, hoewel sommige tracks minder abrupt hadden mogen eindigen.

Dit smaakt in ieder geval naar meer, alleen jammer dat er weinig nieuws onder de zon is als je de beste man al een tijdje volgt.

4,0 Sterren.

"Klinkt aardig", dat is het gevoel dat bij mij overheerste bij hun debuutalbum en wederom bij dit album.

Er staan geen echte toppers op, behalve dan 'Bigger Than Us' (waarmee ik in aanraking ben gekomen door de game Need for Speed Hot Pursuit) die echt lekker is om naar te luisteren. Verder hadden de nummers van mij ook niet zo lang gehoeven, dan zit die spanningsboog er niet meer zo in.

Nipt 3,5, kan wellicht lager worden.