Erg mooi album, maar kost wat tijd om het op waarde te schatten omdat het op het eerste gehoor allemaal wat simpel of zelfs plastic klinkt. Bij nadere en herhaalde beluistering kun je goed horen wat een rust hier vanuit gaat en hoe gebalanceerd en ronduit verlichtend alle tracks zijn. Hele open, lichte en omarmende muziek - doet me gevoelsmatig zo nu en dan zelfs wel aan Alice Coltrane denken, hoewel het daar in klank en stijl verder in niets op lijkt. Ik denk dat dit een bijzondere plaat om te koesteren wordt.

Verdient aanzienlijk meer beluisteraars, hoewel dit soort verkenningen met basale geluiden gegarandeerd niet bij iedereen in de smaak zal vallen.

Ontzettend overweldigend en bijzonder album. Ik ken weinig muziek die zo divers is, zo open en toch nooit uit de bocht vliegt. Prachtige complexe flarden die toch heel makkelijk binnenkomen.

Snap ook heel goed dat dit op Hyperdub is uitgebracht; de directe connectie van het geluid met de luisteraar - en dus zonder (dubbele) transformatie naar een standaardstructuur en terug - zie ik sterk terug bij Burial. Tegelijkertijd is hier ook de stem van grote meerwaarde; echt een additionele dimensie, als instrument dat de muziek verder opent. Herkenbaar van The Microphones - The Glow pt 2: eveneens niet de minste vergelijking en ook kwalitatief volledig gegrond.

Waarom kende ik dit nog niet? En waarom wordt het hier zo ongelofelijk ondergewaardeerd?

Waar veel house en techno uit de periode 2005-‘10 inmiddels behoorlijk gedateerd klinkt en wel een erg groot stempel van die tijd met zich meedraagt, valt des te meer op hoe fris deze plaat van Lawrence nog steeds klinkt. Mooie geluiden in relatief neutrale klankkleuren waardoor de muziek nooit als een trucje gaat aanvoelen maar toch de gedachten en emotie stimuleert. Knap album.

Prima als dat zo lijkt, maar ik ga er in deze reeks beter voor zitten dan ik doorgaans doe bij het beluisteren van muziek, dus in die zin heeft het voor mij al veel meerwaarde. Het voelt minder als consumeren, wat met Spotify en alle muziekgames op deze site voor mij de laatste tijd de overhand begon te krijgen. Daarom vind ik het bewust luisteren langs deze route een verademing. Ik ben bewuster met de muziek inclusief de context en achtergronden ervan bezig en luister ook een stuk actiever en aandachtiger.

Dat gezegd hebbende ga ik mezelf natuurlijk geen dwangbuis aantrekken, dus als mijn aandacht verslapt ga ik mezelf niet regelmatig in mijn arm blijven knijpen of iets dergelijks. Dan is dat blijkbaar wat er bij dat album met me gebeurt. Soms gaan na twee of drie beluisteringen steeds meer details opvallen, en soms schuift een album juist wat meer naar de achtergrond. Niets mis mee lijkt me, het is tenslotte geen objectieve wetenschap.

In dezelfde categorie: het lijkt soms alsof mensen meer over losse zinnen uit reviews vallen als ze het met de algehele teneur van de recensie oneens zijn.