Wat een prachtige plaat is dit! Voor mij alvast een goed begin van het nieuwe jaar. Muzikaal gezien doen de nummers me wat denken aan de muziek van Chris de Burgh, orkestraal maar minder zoetsappig. Zeker in het nummer Ma Seule Amour, waarin Roger Daltrey van The Who een gastrolletje heeft. Ook Sebastien Tellier blijft op de een of andere manier in mijn hoofd hangen.

Los daarvan heeft Voulzy een unieke sound. Vooral in het epische, kwartierlange nummer La 9ème Croisade. Op de achtergrond heel zachtjes een mannenkoor, het klinkt onheilspellend. Oosterse instrumentatie gaat langzaam de bovenhand voeren, met hier en daar elektronische ondersteuning. Niet veel later barst het nummer uit in hypnotiserende Oosterse klanken. Instrumentaal zit het allemaal geweldig in elkaar, het had de soundtrack kunnen zijn van een nieuwe Prince of Persia film.

Our Song en En Regardant Vers le Pays de France zijn dan weer van heel andere aard. Meteen ook de twee sterkste nummers op de plaat. Vaak zingt Voulzy in het Frans, met af en toe Engelse woorden die elkaar op een prachtige manier aanvullen. Kippevel. Zo tastbaar en toch zo krachtig. Hopelijk gaan meer mensen deze plaat beluisteren. Zeker de moeite waard.

Ik heb An Ancient Muse al een tijdje in bezit, maar er dusver nog niks over geschreven. Tijd om dat maar eens te doen, als ik mezelf vandaag weer eens dit plaatje naar boven zie halen. Persoonlijk had ik hiervoor nog nooit gehoord van Loreena McKennitt en het was eerlijk gezegd de cover die mij wist over te halen tot een eerste luisterbeurt. Natuurlijk nooit echt spijt van gehad. De heerlijke rustige klanken vullen binnen no-time je woonkamer en weten mij best aan te spreken. Het heeft wat weg van Enya, maar toont toch veel verschillen. Ik zou willen zeggen dat de muziek van Loreena McKennitt minder klassiek is en wat meer toegankelijker voor mensen die daar dus niet zo van houden. De wereldlijke invloeden kunnen mij ook wel aanspreken. Er komen duidelijke Oosters-getinte invloeden naar boven, natuurlijk vergezeld door de prettige stem van McKennitt. Ook aan diversiteit geen gebrek. Het album bevat genoeg vernieuwing om je - vooral door de lange nummers van soms bijna 10 minuten - makkelijk door An Ancient Muse heen te slepen. Echter moet je je wel kunnen openstellen voor dit soort muziek. An Acient Muse geeft een rustige gevoel van binnen, maar bevat ook de nodige 'pit' om de afwisseling te verstevigen. McKennitt's stem is hier en daar iets te klassiek naar mijn mening, maar het maakt veel goed dat de muziek dat nooit wordt. Een prima plaatje dus, deze laatste van Loreena McKennit. Hou het op 3* a 3,5*, denk ik.

Tot op heden nog geen ''nuttig'' commentaar gegeven op dit album en ik zou me moeten schamen gezien dit toch wel een van mijn beste albums is. Na het geweldige debuut die ik bekroonde met 5 sterren, komt eigenlijk een net zo geweldig album van deze Texaanse heren van Los Lonely Boys. Hoewel de muziek enigszins lijkt op Santana wil ik Los Lonely Boys alles behalve een gelijkenis trekken. Waar ik Santana's muziek helemaal niet interessant vind, is Los Lonely Boys kortweg geweldig te noemen. Santana houdt op bij stevige gitaarpartijen, Los Lonely Boys gaat verder dan dat. Ook op Sacred komt dit geweldig naar boven. De lekkere Tex-Mex rock gaat hand in hand met blues en country, wat deze Sacred divers en natuurlijk zeer luisterbaar maakt. Er komt dan ook een divers instrumentarium om de hoek kijken. Natuurlijk blijven de geweldige gitaarpartijen (vergezeld met uiteraard de nodige solo's) het belangrijkste element van de Los Lonely Boys platen, maar het zijn ook zeker de andere instrumenten die dit plaatje naar een hoger niveau weten te brengen. Wat te denken van een onder andere een orgel, mondharmonica en een trompet. Instrumentaal zit het dus dik in orde, maar hoe zit het met de vocalen? Want het debuutalbum was met name erg sterk door de harmonische vocale partijen van de heren. Ik weet de technische termen niet, maar de verschillende stemmen (1e, 2e en 3e stem) zorgen altijd voor kippenvel. Dit is zeker niet anders bij Sacred. Nogmaals zijn we getuige van harmonische zangpartijen van de drie en ook het ''meeneurie-gehalte'' is zeker groots aanwezig. En zoals je misschien weet heb ik daar een zwak voor. Alles samengevat is ook het tweede album van de band er een die je zeker niet mag missen. Eigenlijk zou ik ook Sacred moeten bekronen met 5 sterren, maar daar wacht ik nog heel even mee. Voor nu laat ik het bungelen op 4,5* met vast en zeker na een tijdje een 5* tot gevolg. Alom respect voor dit plaatje. Ik kan niet wachten op de volgende!