MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Hier kun je zien welke berichten Justinx als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Velvet Revolver - Libertad (2007)

poster
2,0
Woaaah! Breng het beest in je naar boven, ''ontknoop'' je haren en rock mee op deze nieuwe gierend harde plaat van Velvet Revolver. Meestal sla ik dit soort harde rockmuziek over, maar af en toe is het best wel lekker om los te gaan op dit soort muziek. Het begon allemaal bij de nieuwe single She Builds Quick Machines, van het nieuwe album Libertad. Dit stevige rocknummer met hier en daar licht merkbare bluesinvloeden wist mij over te halen het laatste plaatje van de heren eens op te zoeken. Libertad is de opvolger van het debuutalbum Contraband, die bij vele erg in de smaak viel met singles als Slither, Fall To Pieces en Dirty Little Thing. De leden uit Velvet Revolver bestaan voornamelijk uit een mengeling van de twee supergroepen Gun's N' Roses en Stone Temple Pilots. Velvet Revolver zijn gitaristen Saul Hudson (Slash, Guns N' Roses) en Dave Kushner (Wasted Youth, Dave Navarro), drummer Matt Sorum (Guns N' Roses), bassist Duff McKagan (Guns N' Roses) en zanger Scott Weiland (Stone Temple Pilots). Niet zomaar de eerste beste hardrock samenstelling dus! Dat is ook zeker wel te horen, was het niet dat de band in deze samenstelling nog maar krap vijf jaartjes bestaat. Met de geweldige solo's die je om de oren vliegen is ook Libertad weer een lekker plaatje geworden. Hoogstaande hardrock met hier en daar lichte bluesinvloeden en, zoals ik al zei, stevig solowerk.

Mijn hoogtepunt blijft gewoon de single She Builds Quick Machines. Het ligt lekker in het gehoor en daar lijkt mij alles mee gezegd. Geen uiterst vernieuwende riff's en nummers op Libertad en zeker niet beter dan het debuut, maar wel een alleraardige rockplaat. Helaas net geen voldoende - het blijft er net onder steken met een 2,5*. Misschien zal dat met verloop wat omhoog gaan, maar dat heeft even tijd nodig. Voor nu: Rock On!

Vetiver - To Find Me Gone (2006)

poster
4,5
Tja hier moet ik ook nog eens wat over zeggen. Ben sinds een aantal weken begonnen aan dit album en ik moet zeggen dat het toch wel het een en ander kan rechttrekken wat betrefd mijn mening eerst over To Find Me Gone. Dit is namelijk wel degelijk een plaatje waar je even de tijd voor moet nemen om de ware innerlijke schoonheid te ontdekken. Het zijn vooral de aanstekelijke gitaarrifjes die het hem doen. Toch gaan die op ten duur ook een beetje vervelen. Wat ik namelijk heb bij Vetiver is dat representatieve - dat telkens herhalende gitaarrifje of melodietje. Zoals ik al zei zijn die herhalende melodietjes best wel aanstekelijk en totaal niet vervelend, maar qua vernieuwing is To Find Me Gone in ieder geval wat minder, al helemaal als je het gaat vergelijken met eerder genoemde Devendra Banhart die inderdaad erg betrokken is geweest bij de productie van het album. Gelijkenissen tref je wel degelijk, maar mijn mening gaat - zoals ik geloof ik al eerder meldde - toch uit naar Devendra's muziek. Het neemt niet weg dat To Find Me Gone een fijn folkplaatje is geworden, maar wel eentje die wat minder lang kan boeien. Houd mijn stem voorlopig even op 3,5* maar ik zie die beoordeling niet zo snel stijgen.

Vienna Teng - Dreaming Through the Noise (2006)

poster
3,5
Ik ontdekte laatst deze laatste plaat van de Taiwanees Amerikaanse singer/songwriter Vienna Teng. Het begon allemaal met Blue Caravan die na een aantal speelbeurten op de een of andere manier niet meer uit mijn hoofd ging. De zachte klanken en rustig piano werk is daarnaast ook prima 'voer' in deze hete zomerdagen. Kortom een plaatje die waarschijnlijk de hele zomer zal domineren. Toen dus maar even op zoek gegaan naar het hele album en zoals ik al zei wist die mij wel te boeien. Verrassend is het misschien niet, maar ik kan er erg van genieten. Ik kan me dan ook wel vinden in Martin; Vienna Teng lijkt inderdaad net 'dat beetje' te missen, dat eigen sfeertje wat ze gewoon nog een beetje verder moet ontwikkelen. Overigens vind ik Dreaming Through The Noise wel een divers plaatje. Zo krijgt het album een lichte vlaag van country mee in het nummer City Hall en zijn we getuige van een geweldig samenspel tussen Vienna Teng en een solerende accordeonist. De intensiteit blijft groot, en dat kan ik zeker wel waarderen bij Teng's muziek. Wel houd ik mijn stem voorlopig op misschien schamele 3,5*, maar het kan zeker nog gaan groeien. De zomer moet ten slotte nog beginnen! .