Zoveelste prima Mogwai plaat, de 2lp yes. Post-rock deels, maar ook wel meer dan dat begrip. Maakt dat wat uit?. Neen toch, dit is gewoon bovengemiddeld goed weer. Luistert heerlijk weg, da's toch ook de bedoeling van goede muziek. Typisch herkenbaar ook wel, typisch Mogwai dus. Afwisselend langere, middellange nummers, die alle beklijven en prima weg luisteren. Nu dit nog eens live kunnen beluisteren, ...

Volg deze Canadese chanteuse al sedert den beginne dus. En blijf haar volgen. Ofschoon het latere werk niet kan wedijveren met haar vroegere werk, zoals deze schijf dus. L'Autre was, is en blijft een dijk van een plaat. Zowel cd als lp staan er van hier. Désenchantée was, is naturellement het prijsnummer hier. Geen hit hier, oh la la maar wel in de versie van een andere zangeres. Veel minder dan deze maar een hit. Hoe onrechtvaardig kan ende mag het zijn, roept Uwes maar. De sound van deze plaat en alle vroegere platen, haar teksten, niet even gemakkelijk te doorgronden, haar stem en haar hele verschijning, tja prachtig en machtig jazeker. En ja, haar clips uit die tijd waren kleine speelfims hoor met soms een lengte van 15-20 minuten. Dat was waarlijk bijzonder ja. En los van eerdergenoemd nummer is dit nu net zo'n album wat van A-Z he le ma al magnifique ware. Elk nummer absoluut. En het relatief lage gemiddelde deert niet, tenslotte blijft het met of zonder hoge scores een waarlijk groots album. In den Nederlande kennelijk en helaas geen markt voor. Maar dat was en is voor veel muziek welke ik een warm hart toedraag. Rien ne va knots dus....

Farmer heeft mij nog nooit teleurgesteld, zo ook nu niet. Vinyl versie staat hier al ff en zeer te genieten weer. Voor de eerlijkheid dan wel de toevoeging dat de echte top jaren al weer een tijdje achter haar liggen, dat dan weer wel. Bedoel maar, de eerste, ja, denk iets van 7-8 platen waren legendarisch bij uitkomen en nog steeds wel. Maar we blijven haar volgen oui.

Folkesange van Myrkur, echte naam Amalie Bruun, Deense, blijft op dit album ver weg van alles wat ook maar in de buurt zou kunnen komen van metal. Haar eerdere albums, Relapse, staan hier ook. En bij de naam Relapse gaan toch wel wat belletjes rinkelen, overigens een American label, wat ik een warm hart toedraag, mijn platenkast in ogenschouw nemende.

Maar deze dus, eigenlijk ontstaan een paar jaren geleden toen ze al een folk interpretatie gaf van een nummer. Met Folkesange duikt deze nachtegaal in de rijke wereld van Scandinavische traditionals met nu dus een eigen Myrkur jasje.

Geen metal, een gemis dus...welneen. Gezegend met sws al een prachtige heldere zuivere stem past dit alles wonderbaarlijk jazeker. Persoonlijk haar beste tot nu toe. Das persoonlijk ja, ik weet het. Maar vanaf opener Ella, mooi gezongen intro zonder muziek tot en met afsluiter Vinter een prachtig, ingetogen album, veelal ook met traditionele Scandinavische instrumenten ingespeeld. Genieten en huiveren, dat laatste dan absoluut in positieve zin. En de fraaie hoes geeft al aan welke kant we uitgaan, een lieflijk Noors landschap met eveneens een lieftallige dame in traditionele klederdracht. En idd, geen boze wolf te bekennen. Of te horen. Gedurfd album van een eigenzinnige dame die durft af te wijken van gangbare paden. Voor mij nu al een der fraaiste albums dit jaar.

Oh yes, ik weet dat we pas in April zitten. Maar toch...aanrader

De tre piker is m.i. ongekend goed zeg, prijsnummer zonder meer van deze lp. Haar stem blijft fenomenaal hoor en het muzikale palet telkens weer verrassend. En kan ook ik beamen dat het ingetogen werk haar beter ligt dan de meer metalieke uitbarstingen, hoe weinig ook. Fraaie plaat weer.