63

Gazpacho - Massive Illusion [13:37]



Night |2007 | Noorwegen

Genomineerd door: Startlijst

Night is zo’n prachtig album! Het zit heel dicht tegen mijn top 10 aan en het heeft er ook wel eens in gestaan. Dit prachtige sfeervolle album wordt afgesloten door Massive Illusion. Waar we vaker natuurlijk last van hebben in deze progladder, is dat albums eigenlijk een geheel zijn en nummers binnen de context van het album eigenlijk op hun mooist zijn. Dat is hier eigenlijk ook het geval, maar op zichzelf staand is het ook een pareltje.
Zoals al eerder beschreven is Gazpacho (en uiteraard het album Night helemaal!) muziek voor op zijn minst gedimde lichten. Na het heerlijke deinende begin, krijg je een soort kampvuurtafereel (dat is tenminste mijn associatie) met klappende handen en iets meer tempo en prachtig subtiel verandert vervolgens de sfeer weer. Toch is het nog steeds hetzelfde nummer, maar het voelt ook als een geheel aan. De muziek is o zo gelaagd en o zo goed uitgevoerd. Er spelen naar mijn menig stuk voor stuk geweldige muzikanten in deze band.
Na het aanzwellende ritme, komt het prachtige vioolspel, mooi subtiel begeleid door de piano voor het gevoelige, klassieke einde.
En langzaam dooft het laatste licht… Dat de weg naar duisternis zo mooi kan zijn (Bonk)

Ben aan het meelezen en zie wel erg mooie muziek voorbij komen. Gazpacho, Riverside, Porcupine Tree, Pink Floyd enz. Erg gaaf allemaal en mijn favoriete progbands. Zou het nog interessanter gaan worden?

62

Rush - Jacob's Ladder [7:28]



Permanent Waves |1980 | Canada

Genomineerd door: Startlijst

Op het album Permanent Waves neemt Rush een reuzestap de zojuist begonnen jaren '80 in. De mix van hun eigen erfenis en de tegenwoordige tijd zou nog erg veel moois opleveren, maar op dit album past een aantal nummers wat minder goed in mijn straatje. Hoogtepunt voor mij is het meest klassiek-symfonische nummer dat erop staat: het nagenoeg instrumentale Jacob's Ladder. Hier wordt andermaal aangetoond dat een klassieker soms maar weinig akkoorden nodig heeft. Kers op de taart is de fantastische minimoog, het toetseninstrument dat Geddy Lee rond deze tijd met enige regelmaat inzette. (Casartelli)

61

Archive - Controlling Crowds [10:11]



Controlling Crowds |2009 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Als Archive misschien wel de spannendste band van dit moment is, moet een mens dat wonder ook eens live aanschouwen. Nu vervulde het ene volledige liveconcert dat ik van de heren en dames gezien heb mij niet met onvervuld enthousiasme: het was een tamelijk afstandelijke aangelegenheid, vol uitvoeringen die weinig aan de cd-versie toevoegden en met net iets te veel reprises na schijnbaar afgelopen nummers. "Het enige volledige liveconcert, Casartelli?" Jawel, ik heb ook nog eens van een Archiveconcert in Paradiso enkel de toegift gezien, met complimenten van de KLM. In die toegift zat onder meer Controlling Crowds. De intensiteit van de uitvoering daarvan maakte Archive als live-act onmiddellijk legendarisch (en de relatieve teleurstelling van dat latere concert dus des te groter). (Casartelli)

En een overzichtje:

61. Archive - Controlling Crowds
62. Rush - Jacob's Ladder
63. Gazpacho - Massive Illusion
64. Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond Parts VI-IX
65. Riverside - Second Life Syndrome
66. Porcupine Tree - Radioactive Toy
67. Opeth - The Drapery Falls
68. Archive - Again
69. Archive - Lights
70. IQ - Sacred Sound
71. Eloy - Poseidon's Creation
72. Archive - Bullets
73. Rush - Cygnus X-1
74. Harmonium - Histoires Sans Paroles
75. Camel - Ice
76. Gazpacho - I've Been Walking Part 2.
77. Steven Wilson - Harmony Korine
78. Genesis - Entangled
79. Yes - Starship Trooper
80. Fish - Plague Of Ghosts

Heb het misschien nog nooit zo gezegd maar bij deze: een erg fijn topic om te lezen en zelfs te 'volgen'.
Eerst vond ik het maar niets, irriteerde me aan dat 'ontknoping' in de titel en ik had toen ook niets met 'prog'. Je denkt we zijn snel bij het ultieme album, maar zover is het nog lang en nog lang niet, dus waarom dan dat stomme 'ontknoping'.
Maar er staan mooi albums tussen. Volop. Nu mag ik het graag als een naslagwerk vol tips en aanbevelingen doornemen en soms volgt er dan een zoekopdracht op Spotify en voor je het weet ben je aan het luisteren.
Thanx, Casartelli

Mooi om te lezen, buizen. Tja, dat "ontknoping" klinkt inderdaad wel een beetje pretentieus, maar 't is ook maar van de grote broer gejat.

60

Steven Wilson - Ancestral [13:30]



Hand. Cannot. Erase. |2015 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Dieter

Bij het beluisteren van het inmiddels alweer één na laatste Steven Wilson album Hand. Cannot. Erase. was de kwaliteit van de muziek weer vertrouwd hoog. Erg hoog. Maar naast de parels die je op dit album veelvuldig tegenkomt, is er eentje van de buitencategorie die wat mij betreft zo tussen het allerbeste past wat de man ooit heeft geproduceerd (en dat is me nogal wat). De tekst, zoals ik die interpreteer, gaat over een verdorven samenleving waarin mensen zich proberen af te sluiten van hun emoties, en hoe dit uiteindelijk resulteert in nog meer drama. Wat me het meest greep waren de regels:

When the world doesn’t want you
It will never tell you why.
You can shut the door, but you can’t ignore
The crawl of your decline.

Hoe heeft het zover kunnen komen na die jeugd met zijn vertrouwde elementen, waar je nooit meer naar terug kunt grijpen? Deze thematiek wordt schitterend neergezet met de voor Wilson zo typische geniale muzikaliteit: virtuoos maar toch ook absoluut in dienst van het nummer. Een absoluut meesterwerk! (El Stepperiño)

59

King Crimson - The Court of the Crimson King [9:20]



In the Court of the Crimson King |1969 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Bij een goede King Crimson vertegenwoordiging kan het titelstuk van het debuut bezwaarlijk ontbreken. Dat doet het dan ook niet. Wellicht het toegankelijkste nummer van het album en van de band tout court (de laatste minuten kunnen desgewenst uitgezet worden). En die Greg Lake, dat was toch ook wel een fijne zangert... (Casartelli)

58

Gazpacho - Dream Of Stone [17:00]



Night |2007 | Noorwegen

Genomineerd door: Startlijst

57

Porcupine Tree - Time Flies [11:40]



The Incident |2009 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Rond het verschijnen van The Incident begon het in bepaalde kringen behoorlijk salonfähig te worden om Porcupine Tree / Steven Wilson moe te zijn. Dat is ergens een beetje merkwaardig, want het was nog niet zo dat je er in het winkelcentrum mee doodgegooid werd en concertbezoek en cd-beluistering zijn over het algemeen nog gewoon vrijwillig. Toch herkende en herken ik wel wat in dat sentiment en The Incident is tot op de dag van vandaag een van mijn minder gewaardeerde Porcupine Tree albums. Time Flies is daar dan weer een gunstige uitzondering op. Hoe zuur ik soms ook op (vermeend) plagiaat mag reageren, dit Pink Floyd-eerbetoon (het is bijna een dubbelcover van Dogs en Sheep) gaat erin als koek. Waarom Wilson die gunfactor bij mij dan wel weer had, daarvoor moet ik nog eens een sessie bij de psycholoog houden. (Casartelli)

Is het mogelijk bij (bijvoorbeeld) de top 50 aan te geven wie de oorspronkelijke nomineerder is geweest van een nummer uit de Startlijst? Ik schat in dat de startlijst een steeds belangrijker rol gaat spelen in het verdere verloop van deze lijst, en dan vind ik het wel interessant om te zien wie het nummer dan ooit genomineerd heeft.

Dat is technisch zonder meer mogelijk (d.w.z. het is data die ik er best bij kan opslaan in het spreadsheet). Als iemand / een paar mensen zin hebben om die data even uit te zoeken...?

56

Marillion - Splintering Heart [6:51]



Holidays in Eden |1991 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - vigil, Moderne Prog Songs KO, 2012

Je hebt geen intro, je hebt een slecht intro, je hebt een intro, je hebt een goed intro, je hebt een heel goed intro en je hebt Splintering heart de overtreffende trap van dit alles. Is er verder nog iets behoudens het intro? Jazeker, een gitaarsolo! Je hebt geen gitaarsolo, je hebt een slechte gitaarsolo…

Nou ja, je snapt het! Het album Holidays in Eden mag dan een van de best verkochte Marillion albums zijn de trouwe aanhang reageerde wisselend. Maar over één ding was vrijwel iedereen het wel eens, met Splintering Heart had de band weer een klassieker te pakken, tja dat intro heh.. (vigil)

Daar wil ik best bij helpen. Ik heb het hier en daar al eens gedaan als ik benieuwd was wie een nummer genomineerd had. Hoe pakken we dat aan?

Ik zal vanavond een overzicht plaatsen van alle Startlijstnummers die de Top 300 gehaald hebben. En dan is het een kwestie van naar het oude topic van de Prog KO gaan en zoeken wie het nummer in kwestie nomineerde. Als je het werk verdeelt, neemt gewoon iemand de eerste helft van het alfabet en iemand anders de tweede, etc.

55

Anathema - The Storm Before the Calm [9:24]



Weather Systems |2012 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - Dieter, Moderne Prog Songs KO, 2012

Allereerst draagt dit nummer natuurlijk alleen al een prachtige titel. Maar dat is uiteraard wel te weinig om een plek in de Prog top 300 te verdienen. Dát verdient het nummer op meerdere gronden. Ik kan de muziek van Anathema over het algemeen goed waarderen, maar bij dit nummer wisten ze me al bij de eerste luisterbeurt weer eens te verrassen én te raken, en werd het toch al rijke arsenaal waar ze zich van bedienen qua muziekstijlen, vormen van opbouw en manieren van spanning aanbrengen in de muziek, nog weer wat verder uitgebouwd.
De titel vertelt in dit geval ook het verhaal van het nummer. Het nummer kent een bijzonder begin, met veel electronica. Het intrigeert behoorlijk en doet dan wel onrustig aan, maar klinkt op de één of andere manier toch heerlijk. Een hele prettige storm waait over je heen, maar je voelt het zelfs in je lijf.
Dan de stilte na de storm, eerst letterlijk en daarna toont de wereld zich weer in zijn volle pracht, je ziet net nog niet de laatste regendruppels van de bomen afdruipen en de zon doorbreken, maar zo voelt het wel. Geweldige opbouw, maar toch anders dan anders. Prachtnummer! (Bonk)

54

Kansas - Song for America [9:59]



Song for America |1974 | Verenigde Staten

Genomineerd door: Startlijst - Jester, Prog Songs KO, 2011

Hier is dan het beste nummer van Kansas in de fraaie Prog 300. Uit de oude symfo doos maar wel een zeer fraaie oude doos. Het lied draait om het zeer fraaie muzikale thema wat regelmatig terugkomt. Luchtviool in de aanslag en genieten maar van het beste symfonische werkje vanuit het verre Amerika. (vigil)

53

Marillion - Afraid of Sunlight [6:49]



Afraid of Sunlight |1995 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - dynamo d, Moderne Prog Songs KO, 2012

52

Camel - Nimrodel / The Procession / The White Rider [9:16]



Mirage |1974 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - Status Seeker, Prog Songs KO, 2011

51

Rush - The Camera Eye [10:58]



Moving Pictures |1981 | Canada

Genomineerd door: Startlijst - Dieter, Prog Songs KO, 2011

Een van de vele kwaliteiten van Moving Pictures is de puntigheid van de liedjes. Het elf minuten durende The Camera Eye is daar dan weer de uitzondering op ('t is ook meteen Rush' laatste nummer met een tijdsduur in de dubbele cijfers). Er mag eventueel zwakjes geprotesteerd worden tegen het feit dat de twee delen (het ene behandelt New York, het andere Londen) muzikaal wat gelijkluidend zijn of dat het überhaupt allemaal wat opgerekt is, maar ik heb mijn protesten uiteindelijk opgegeven. Fantastisch toetsenwerk van de bassist/zanger voor wie de keyboards op de derde plek in de hiërarchie kwamen en om het af te maken nog een heerlijke gitaarsolo van Alex Lifeson ook. (Casartelli)

En we gaan de top 50 in met:

50

Porcupine Tree - Blackest Eyes [4:23]



In Absentia |2002 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - Svendra, Prog Songs KO, 2011

49

Marillion - Ocean Cloud [17:58]



Marbles |2004 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - Dieter, Prog Songs KO, 2011

Er zit, vind ik zoals al eerder gezegd, altijd een risico aan het beschrijven wat je nou zo prachtig vindt aan het beste nummer van één van je favoriete bands. Je loopt het risico het kapot te analyseren, omdat je onder woorden moet brengen wat je nou zo ongelooflijk mooi aan een nummer vindt. Dat gaat me eigenlijk gemakkelijker af met de nummers, die ik 'gewoon' prachtig vind. Want dit nummer overstijgt echt 'gewoon prachtig' en hoort in mijn top 5 thuis. Het staat dus ook wel wat te laag in deze lijst in mijn optiek.

Ik kan het hebben over de geweldige instrumentale stukken, de prachtige intense zang van Steve Hogarth, de mooie opbouw en afwisseling, maar wees nou eerlijk: dat klinkt toch een beetje als holle retoriek, want het is nog vele malen mooier dan dat. Voor mij is dit zo'n ongrijpbaar mooi nummer, wat je moet ondergaan en elke keer als ik het hoor, word ik weer geraakt. Eén van de weinige nummers waar ik meerdere malen kippenvel van gekregen heb, ook meerdere malen tijdens het nummer. Het zegt wel wat dat dit nummer er voor me uitspringt op mijn favoriete Marillion-album, want het is natuurlijk niet het enige pareltje wat erop staat.

Ach, wat twijfel ik over deze recensie, uit angst om het nummer geen recht te doen. Ik zeg alweer te veel, of juist te weinig... Toch nog even ook nog aandacht voor de prachtige tekst, die het nummer nog meer lading meegeeft:

""You can take all the boys and the girls in the world
I wouldn't trade them this morning for my sweet Ocean Cloud
I've seen too much of life
So the sea is my wife and a sweet Ocean Cloud is a mistress I'm allowed
I've seen too much of life
So the sea is my wife
And the sweet ocean clouds will look down on my bones tonight.. (Bonk)

48

The Alan Parsons Project - The Turn of a Friendly Card [16:09]



The Turn of a Friendly Card |1980 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - laxus11, Prog Songs KO, 2011

Respect voor alle recensenten in dit topic!
Toch wil ik speciaal Bonk even porren. Hij schrijft precies wat ik denk over bij Ocean Cloud. Regelmatig sta ik te staren naar de lijst met nummers die een recensie behoeven maar ik durf het niet aan om de door hem genoemde redenen. Goed stuk Bonk!

47

Supertramp - School [5:35]



Crime of the Century |1974 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - chevy93, Prog Songs KO, 2011

Weer een klassieker, dit keer van Supertramp. Prachtig nummer met een hoofdrol voor (uiteraard) Roger Hodgson. Een andere hoofdrol is er voor de mondharmonica in het intro en het prachtige toetsenspel aan het einde van het liedje. Ik heb het nummer al vaak voorbij horen komen maar vervelen doet het nooit. (vigil)

46

Supertramp - Crime of the Century [5:32]



Crime of the Century |1974 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - chevy93, Prog Songs KO, 2011

Mijn vader was altijd enorm fan van School: elke keer dat dit nummer op Arrow werd gedraaid zong hij mee en langzaam begon ik het te waarderen. Toen ik merkte dat dit bijzondere nummer eveneens van Supertramp afkomstig was steeg mijn waardering langzaam en later besloot ik om eens ‘Crime of the Century’ bij Google in te tikken. Een van de eerste resultaten bleek Musicmeter.nl en dit was het begin van veel moois. Het nummer zelf beluister ik nog slechts weinig, maar elke keer vallen de prachtige pianopartijen weer op in het (relatief gezien wellicht veel te lange) outro. (freitzen)

45

Archive - Collapse/Collide [9:14]



Controlling Crowds |2009 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Gretz

44

Marillion - Easter [5:58]



Seasons End |1989 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst - Jester, Prog Songs KO, 2011

43

Airbag - Homesick [17:21]



All Rights Removed |2011 | Noorwegen

Genomineerd door: Startlijst - Dieter, Prog Songs KO, 2011

Dit is op zijn zachtst gezegd blijkbaar een nummer wat nogal verschillend gewaardeerd wordt door de progladder-deelnemers. Want al met al staat het behoorlijk hoog, terwijl er toch ook wel wat deelnemers zich laatdunkend over dit nummer uitgelaten hebben.
Ergens kan ik me voorstellen dat het wellicht iets te maken heeft met dat dit nummer eigenlijk alle progcliché’s aan elkaar rijgt. Het begint rustig met een akoestisch gitaartje, dan neemt de spanningsopbouw, maar ook het aantal instrumenten steeds verder toe. De drums vallen in, er zijn een aantal gitaarsolo’s, de toetsensolo ontbreekt ook niet. Het nummer is opgebouwd uit verschillende delen en het nummer duurt ook keurig dik 17 minuten. Tenslotte valt duidelijk te horen dat Airbag weet dat ze de mosterd bij Pink Floyd moeten halen.

Maar maken ze dan niet ongelofelijke voorspelbare en standaard (prog)muziek? Nou misschien wel een beetje, maar ik heb al eerder gezegd dat je niet altijd origineel hoeft te zijn. Maar standaard is het niet, omdat het niveau ver boven de standaard ligt.
Wat maakt het dan zo goed? Nou dit is gewoon heel erg goed en mooi uitgevoerd en een prachtige compositie. Deze mannen kunnen erg goed zingen en spelen. Vernieuwend is het nergens, maar er ligt zo veel klasse in dit nummer verborgen, dat als je het kan waarderen het ruim een kwartier genieten is van een prachtig nummer, dat nergens buiten de lijntjes kleurt, maar binnen die lijntjes toch een mooi kunststukje aflevert. (Bonk)