90

Yes - Heart of the Sunrise [11:27]



Fragile |1971 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

89

Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning [11:56]



The Dark Third |2006 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Casartelli

New-prog, nu-prog, post-prog, hoe je het ook noemen wilt, Pure Reason Revolution was er een van de vaandeldragers van. Met een volslagen unieke sound, vol elektronica en herhaling, is een heel PRR-album nog wel eens iets moeizamer te behappen dan een los nummer... zeker als dat hele album de 2cd-versie van The Dark Third is. Maar goed, in deze lijst staan losse nummers en in dit geval dus het centrale stuk van het album, The Bright Ambassadors of Morning. Vooral de eerste en laatste paar minuten zijn waanzinnig mooi. (Casartelli)

88

Anekdoten - Gravity [8:20]



Gravity |2003 | Zweden

Genomineerd door: Casartelli

Eigenlijk is dit zo'n nummer, dat het me verbaast dat ik het zo steengoed vind. Dat heeft met name te maken met de wat 'langgerekte' zang van Nicklas Barker, die daardoor wat zeurderig kan overkomen. Waar ik dat bij bijvoorbeeld Thom Yorke maar slecht trek, vind ik het hier juist iets meeslepends krijgen. En dat geld voor de volle 8 minuten van dit nummer, want meeslepend typeert dit nummer voor mij ook het beste.
Eigenlijk zit het nummer niet eens zo heel ingewikkeld in elkaar. Gezongen stukken en instrumentale uitbarstingen wisselen elkaar af. Wat dat betreft heeft Anekdoten wel eens complexere muziek gemaakt, maar ook progmuziek hoeft ook niet altijd complex of innovatief te zijn (hoewel het nummer natuurlijk wel geweldig goed en zeker niet simpel in elkaar zit) om wel meeslepend en heerlijk te zijn. Dit nummer is bewijs voor die stelling. (Bonk)

87

Opeth - Porcelain Heart [8:01]



Watershed |2008 | Zweden

Genomineerd door: Startlijst

Dit nummer vind ik een soort ‘masterclass’ van hoe je in een nummer van prachtig verstild kan gaan naar een gecontroleerde uitbarsting en weer terug, zonder dat het geforceerd of gemaakt klinkt. Er is wel eens tegen me gezegd dat de stevige stukken in dit nummer net klinken of ze maar wat doen, omdat de ritmes niet kloppen. Overigens, voor wie het nog niet doorheeft, dat was geen prog(metal)liefhebber.
Ik vind die ritmes en tempowisselingenjuist zo mooi gedaan en dat dat ook maakt dat je niet rustig naar het nummer kan luisteren, omdat er zo veel gebeurt. En daar is niet mis mee, rustige achtergrondmuziek heb ik ook genoeg. Hier kan ik echter met aandacht vol van genieten. (Bonk)

86

Anathema - Flying [5:57]



A Natural Disaster |2003 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Mocht je een beetje in de put zitten komt deze ook nog eens voorbij. Nu zijn de heren en dame van Anathema sowieso al niet van die lachebekjes dit is er wel eentje uit de donkerste krochten van de Anathema grot. Het is overigens wel een erg mooie grot en Anathema behoort samen met Archive tot mijn favoriete bands van dit moment. Aandachtspunt is het fantastische gitaarwerk van na drie en halve minuut, weer staat het kippenvel dik op armen. (vigil)

85

Yes - Yours Is No Disgrace [9:41]



The Yes Album |1971 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

84

Pink Floyd - Time [6:53]



The Dark Side of the Moon |1973 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Na uiteraard de liefde, denk ik dat de meeste nummers over het thema tijd gaan, zeker als je de onderwerpen dood en vergankelijkheid daarbij neemt. Ik denk dat dit één van de bekendste nummers over tijd is, alleen al omdat het komt van een album wat toch echt wel bijna elke muziekliefhebber in zijn kast heeft staan, of op zijn minst ooit heeft gehoord of heeft moeten beluisteren.

Ook na de meer dan 100 keer dat ik het nummer inmiddels wel gehoord heb, blijf ik het een intrigerend nummer vinden. Natuurlijk komt dat ook door de klokken aan het begin, wat het meteen een soort vervreemdend effect geeft. Maar toch ook zeker door de tekst die mooi beschrijft hoe het leven aan je voorbij dreigt te gaan, als je even niet oplet en hoe je voor je gevoel eigenlijk steeds achter de feiten aan kan lopen.
Om het nog wat meer vervreemdend te maken, gaat het nummer gewoon nog doodleuk door, nadat er gezongen is 'The time is gone, the song is over, thought i'd something more to say.' Als je ooit een eind van een nummer verwacht had, was het nu wel, maar dan komt er dus toch nog gewoon een couplet.

Het heeft wat mij betreft een prachtige sfeer en kan blijkbaar dus niet kapot voor mij, want dan zou het nummer allang aan slijtage onderhevig moet zijn. (Bonk)

83

Marillion - Gazpacho [7:28]



Afraid of Sunlight |1995 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Wat leuk, het grote Marillion die een liedje maakt met als titel talentvolle band. Of was het nu andersom? Nou ja de soep wordt nu eenmaal niet zo heet gegeten…

Gazpacho trapt het achtste album van Marillion af, Afraid of Sunlight is het vierde album met Steve Hogarth. Wat voor aftrap is dat dan, een zeer fraaie mag ik toch wel zeggen. Het nummer geeft gelijk prijs wat je kan verwachten bij het op dat moment nieuwe album van Marillion. Een melodieus catchy en redelijk toegankelijk progalbum met een donkere ondertoon. Wat meteen opvalt zijn de zeer fraaie basloopjes van Pete Trewavas die ook nog eens het hele album zo door gaan. De sterke teksten en de enorme muzikaliteit maken het feest compleet. (vigil)

82

IQ - The Seventh House [14:23]



The Seventh House |2000 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Ik ben niet altijd onder de indruk van de muziekstukken van IQ , met name de dramatische klanken van zanger Peter Nicholls staan mij soms wel tegen, dit nummer vind ik dan weer heel mooi gedaan.
The Seventh House vertelt het huiveringwekkende verhaal van de enige overlevende van een veldslag uit WO 1

Fourteen hundred hours, won't forget that day
Coal-black sky, the earth a hundred shades of grey
In the aftermath, as silent as the grave
I alone remained, no other soul was saved
Faces turning over
Limbs that shake without a conscious kind of movement now
For all their tomorrows we gave our last day today

Mooi intro en eerste stukje wordt als een ballad gezongen, in het vervolg speelt IQ veel met de dynamiek (iets wat zij wel vaker doen) rustige passages worden afgewisseld met fellere en zoals altijd bij IQ ontaard dit nooit in onnodige instrumentale krachtpatserij.
In het laatste deel weet zelfs Nicholls mij dan te overtuigen met een prachtig einde van wat ik dus een van de mooiste van IQ vind. (Rudi S)

81

Mike Oldfield - Hergest Ridge (part 2) [18:51]



Hergest Ridge |1974 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Mike Oldfield is een held voor mij. De man heeft zoveel geniale liedjes gemaakt die mij persoonlijk geraakt hebben daar zou je bijna een standbeeld voor gaan bouwen. Dat Oldfield nog veel meer nummers gemaakt heeft die te lullig voor woorden zijn is de andere kant van het verhaal maar hij kan op een of andere manier maar weinig fout doen en al helemaal niet bij kant b van zo’n beetje zijn beste album. (vigil)

En een overzichtje:

81. Mike Oldfield - Hergest Ridge (part 2)
82. IQ - The Seventh House
83. Marillion - Gazpacho
84. Pink Floyd - Time
85. Yes - Yours Is No Disgrace
86. Anathema - Flying
87. Opeth - Porcelain Heart
88. Anekdoten - Gravity
89. Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning
90. Yes - Heart of the Sunrise
91. Porcupine Tree - Don’t Hate Me
92. Kansas - Incomudro-Hymn to the Atman
93. Eloy - End of an Odyssey
94. Steve Hackett - Spectral Mornings
95. Queensrÿche - Silent Lucidity
96. IQ - The Darkest Hour
97. Marillion - Brave
98. Camel - Rose of Sharon
99. Bacamarte - Último Entardecer
100. The Moody Blues - Legend of a Mind

80

Fish - Plague Of Ghosts [25:04]



Raingods with Zippos |1999 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Rudi S

Over perfecte epics gesproken… Dit lied bestaat uit zes delen en klokt in totaal maar liefst 25 minuten. Toen dit album uit kwam was Fish een beetje in de vergetelheid geraakt. Wellicht daarom kwam hij in 1999 terug met zijn meest symfonische album sinds het veelgeprezen Vigil in a Wilderness of Mirrors. Niet dat het nu gelijk weer zo’n extreme knaller was (qua verkoop) maar met deze fantastische symfonische trip liet Fish wel weer horen dat hij het nog steeds kon. (vigil)

79

Yes - Starship Trooper [9:26]



The Yes Album |1971 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

De spotify lijst is weer up-to-date, op dit moment 175 van de 222 nummers beschikbaar om te streamen (ruim 29 uur aan muziek).

78

Genesis - Entangled [6:28]



A Trick of the Tail |1976 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Als je het over etherisch hebt, heb je het over dit nummer. Ik luister het nu net na Shadow of the Hierophant, en dan is het opvallend hoe vergelijkbaar het geluid van beide nummers is. Geen toeval waarschijnlijk, omdat Tony Banks het samen met Steve Hackett schreef. Phil die op zijn gevoeligst zingt, aanvankelijk alleen begeleid door de akoestische gitaar. Zo denk je dat het nummer lekker door kabbelt, maar dan moet Tony nog komen met het slotstuk uit de mellotron, om, zoals hij het zelf omschrijft, tot een kathedraal-achtig einde te komen. (Jester)

77

Steven Wilson - Harmony Korine [5:07]



Insurgentes |2008 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Dat was even schrikken voor toch wel behoorlijk wat Porcupine Tree-liefhebbers, toen Steven Wilson met Insurgentes een nieuwe periode in zijn solocarrière aftrapte. Dat hij van Porcupine Tree een soort progmetalband gemaakt had, was natuurlijk alleen maar heel fijn, maar dat hij ineens met shoegaze en andere noise-elementen begon te stoeien, tja, daar was de modale progger toch een stuk minder van gediend. Harmony Korine is een fraai voorproefje van wat verder op het album wat verder opgerekt wordt. Wilson zou het hierna allemaal ook weer een stuk conventioneler aanpakken, maar Insurgentes pakken ze ons niet meer af. En als Harmony Korine een beetje een overgangsnummer is, is het in elk geval een verdomd goed overgangsnummer. (Casartelli)

76

Gazpacho - I've Been Walking Part 2. [12:30]



Demon |2014 | Noorwegen

Genomineerd door: Dieter

Een relatieve nieuwe loot aan de Progboom, deze Noorse band. Maar wel een hele mooie nieuwe loot, die al een aantal goede vertakkingen kent. Wat weten ze toch prachtige sfeervolle muziek te maken.
Ik vind dat ook dit nummer eigenlijk het best tot zijn recht komt met gedimde lichten , geen verdere afleiding om je heen en met het volume lekker hard. Laat je opgaan in het verhaal, in de prachtige muziek. Dan is het weer verstild, dan weer knalt het uit je speakers. Het prettige warme stemgeluid van Jan Henrik Ohme. Het mooie vioolspel.
Zonder afleiding komen de onverwachtse en stevige wendingen dan extra binnen, want afwisseling en dynamiek is er genoeg in dit nummer. Maar zonder die afleiding hoor je ook pas goed alle kleine en subtiele wendingen. En bij iedere luisterbeurt hoor je er weer meer of andere. Dan wordt pas echt duidelijk hoe geweldig dit nummer in elkaar zit.
Je wordt meegenomen in de prachtige loop van het nummer. Het ene moment voel je je heerlijk op je gemak en zak je onderuit en in het nummer weg. Het andere moment zit je op het puntje van je stoel. Maar de volle twaalf en een halve minuut wordt je verpletterd door de schoonheid van het nummer. (Bonk)

75

Camel - Ice [10:10]



I Can See Your House from Here |1979 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: echoes

74

Harmonium - Histoires Sans Paroles [17:12]



Si On Avait Besoin d'une Cinquième Saison |1975 | Canada

Genomineerd door: Startlijst

Ergens op mijn virtuele to-do-lijst staat het voornemen om het album Si on Avait Besoin d'Une Cinquième Saison (die titel alleen al!) van Harmonium nog eens aan te schaffen. Het feit dat wat ik van de latere Harmonium gehoord heb niet zo aanspreekt en dat hij ook niet echt regelmatig in afprijsstapels bij de Blokker ligt, maakt dat er meestal iets anders een hogere prioriteit krijgt. Maar stel je toch eens voor dat er op dat album nog net zoiets moois als Histoires sans Paroles staat... of zelfs nog net zoiets moois als het stuk van Histoires sans Paroles tussen de derde en de vijfde minuut. Of dat stuk vanaf de veertiende minuut. Kippenvel! Nuja, sommige dingen moeten misschien gewoon in nevelen gehuld blijven. (Casartelli)

73

Rush - Cygnus X-1 [10:25]



A Farewell to Kings |1977 | Canada

Genomineerd door: Startlijst

Een grote kracht van Rush is dat ze hun technisch vernuft en muzikale vernieuwsingsdrang vrijwel altijd in coherente liedjes met een kop en een staart verpakken. De grotendeels instrumentale vertelling over de reis naar het zwarte gat Cygnus X-1 met ruimteschip de Rossinante, dat eindigt met een heuse verdwijning aan het eind en de belofte dat er een vervolg komt, kan goed voor uitzondering op de regel doorgaan. Conceptueel heeft deze afsluiter van het A Farewell to Kings-album de tand des tijds niet bijster goed doorstaan, maar de muzikale zeggingskracht van dit experimentele werkje (dat we met de kennis van nu proto-progmetal zouden kunnen noemen) is er niet minder om. Daarnaast is het een probaat middel tegen al te lang plakkend bezoek. (Casartelli)

72

Archive - Bullets [5:24]



Controlling Crowds |2009 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Archive is één van de bands die ik dankzij MusicMeter ontdekt heb (al voor de progladder). Alleen de ontdekking van deze band, maakt voor mij de inschrijving bij MusicMeter al de moeite waard. Want dit was anders waarschijnlijk aan mij voorbij gegaan, aangezien ik dit vanwege het label Electronica niet zo snel opgezocht zou hebben. Maar dit is een voorbeeld van steengoede elektronische muziek (zoals er wel meer zijn, weet ik inmiddels).
Dit is één van de beste nummers van deze heerlijke band. Op een prachtige manier worden klassieke, elektronische en prog-elementen met elkaar verweven. En op wat voor manier! Waar ik geregeld afhaak bij elektronische muziek, omdat ik er te weinig afwisseling in vind zitten en wat zielloos vind overkomen, is dit juist zo'n nummer wat je meteen grijpt en niet meer loslaat. Je wordt er bijna door gehypnotiseerd; door het deuntje en als ze het steeds maar weer hebben over die persoonlijke verantwoordelijkheid, maar afwisseling en spanning is er genoeg.
Archive is hier persoonlijk verantwoordelijk voor een heerlijk nummer! (Bonk)

71

Eloy - Poseidon's Creation [11:44]



Ocean |1977 | Duitsland

Genomineerd door: Startlijst

70

IQ - Sacred Sound [11:40]



Dark Matter |2004 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

69

Archive - Lights [18:29]



Lights |2006 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Een van de lange nummers uit de lijst maar zeker geen typisch prognummer. Het is een relatief nieuw nummer van een relatief nieuwe band die mijn hart volledig gestolen heeft. Nu weet ik dat een orgasme van ruim achttien minute wat aan de lange kant is maar dit komt toch verdomde dicht in de buurt. De opbouw is meeslepend en de spanningsboog staat zo strak gespannen dat je op een gegeven moment echt naar adem moet happen, magisch! (vigil)

68

Archive - Again [16:19]



You All Look the Same to Me |2002 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: chevy93

Kijk daar zijn mijn favoriete mensjes van Archive weer. Wat een interessante groep is dat zeg! Ze staan nog geen eens zo gek lang op mijn radar maar wat een indruk maken die gasten. Het ene werkje is nog fraaier dan de andere. Vooral de liedjes met een langzame opbouw welke uitmonden tot iets groots met een spanningsboog waar je u tegen zegt hebben mijn voorkeur. Dan zit je met Again wel goed, erg goed zelfs! (vigil)

Derde Archive in 5 platen tijd... Volgende keer maar (in ieder) geval eentje een rondje verder later komen.

67

Opeth - The Drapery Falls [10:53]



Blackwater Park |2001 | Zweden

Genomineerd door: Startlijst

De ingrediënten van de beste Opeth-nummers: stevige muzikale hard-zachtcontrasten, Mikael Åkerfeldt die soepel schakelt tussen reguliere en koekiemonsterzang en een uitgesponnen instrumentale outro. The Drapery Falls scoort op dat laatste punt iets minder, maar krijgt van mij wel een ontdekkingsbonus... in de Symfo Top 40 van Kees Baars godbetert. De liefde is overigens nog lang bij dit ene nummer blijven steken, maar uiteindelijk kwam het tussen mij en Opeth helemaal goed. (Casartelli)

66

Porcupine Tree - Radioactive Toy [10:01]



On the Sunday of Life |1991 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

65

Riverside - Second Life Syndrome [15:40]



Second Life Syndrome |2005 | Polen

Genomineerd door: Startlijst

Van Riverside heb ik doorgaans niet echt een hoge pet op. De invloed van Anathema, Opeth en in het bijzonder Pink Floyd en Porcupine Tree ligt er meestal dik bovenop, maar het eigen smoel is vaak bleek en aan de uitvoering rammelt ook nogal eens het een en ander. Het titelnummer van hun nog altijd populairste album is een van de uitzonderingen op de regel. Akkoord, het middenstuk met zijn "oempetoemp" en de snaarsynthesizer (zo gezellig retro) waren even wennen, maar al met al een zeer net epic, met een schitterende instrumentale finale. Wellicht het beste nummer dat Anathema nooit geschreven heeft. (Casartelli)

64

Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond Parts VI-IX [12:29]



Wish You Were Here |1975 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst