Zijn toch wel erg fijne nummers die op deze verzamelaar staan. Donna, The Wall Street Shuffle en I'm Mandy Fly Me blijven fantastisch. Tsja, en die 2 hele grote hits he? Best wel goed, maar toch te vaak gehoord. Als je in een melancholische bui bent dan is I'm Not in Love heerlijk, dat dan weer wel De clip van Cry blijft een monument in videogeschiedenis.

Ik was 17 toen Get Ready for This uitgebracht werd. Was gelijk helemaal verliefd op dat nummer. Workaholic en Twilight Zone volgden en ze waren toen al mateloos populair. In 1993 kwam dan de single No Limit uit. Ongelooflijk, dat nummer maakte hun zelfs wereldberoemd! In Engeland werd met alle gemak de 1e plaats bereikt en in Amerika deed Get Ready for This hele goede zaken (bereikte zelfs de Billboard Hot 100). De singles die daarna kwamen vond ik al stukken minder (Tribal Dance en vooral Maximum Overdrive vond ik maar zozo), alleen Let the Beat Control Your Body met die heerlijke bass erin kan ik nog wel waarderen.

Als ik het nu weer luister irriteer ik me vooral aan de rap van Ray, allemachtig, zo simpel! Anita heeft ook geen geweldige stem natuurlijk, maar is nog vrij verteerbaar. Ik zag dat ik in februari '06 1,5* had geveven, da's wel erg laag, 2,5* volstaat

Ik zit dit eens te luisteren (was bezig om oude cd's en nooit meer gedraaide (cd) singles naar de kelder te brengen) en dit valt me niet eens zo tegen. Okee, het gerap van Ray is zwaar irri, maar de muziek vind ik nog vrij strak. Nummers als Hypnotised, Info Superhighway en Here I Go zijn nog prima te verteren. Mooie samenwerking van Belgie en Nederland was dit, mogen we best trots op zijn! Dikke 3 sterren (en dan telt het jeugdsentiment ook mee natuurlijk ) Deze gaat nog even niet naar de kelder

Jemig, 11 jaar geleden alweer? Waar blijft de tijd...

Deze guys waren zeer kort succesvol idd. Aalgladde R&B/popsongs vooral. Waanzinnig overgeproduceerd ook, kijk maar eens naar de video's, dan begrijpen jullie me wel denk ik

Destijds was ik helemaal weg van I Need You. Mierzoete ballad met strijkers en koor. Maar als ik het nu weer hoor... Doet me vrijwel niks meer. En oom Michael heeft ook zijn bijdrage gedaan op de nummers Why en I Need You.

2*

Ik heb nu genoeg moed bij elkaar verzameld om een berichtje te schrijven bij dit album. Heb me er lang voor geschaamd, maar ach, als je klein bent maak je ook fouten he? Ik was dus helemaal idolaat van deze broers en zussen. Ze werden de Engelse Jacksons genoemd, die vergelijking was snel gemaakt. Papa verzorgde de concerten van zijn kids en mama zorgde altijd voor haar kids. Ze werden voornamelijk bekend door hun hit All Fall Down (top 10). Daarna volgden nog redelijke hits, maar in 1989 was het gebeurd met ze. Las ergens dat ze nog wel optreden met z'n drieen, andere 2 zijn met andere dingen bezig.

Muzikaal gezien stelt het natuurlijk niet zo veel voor. Het is erg makkelijke pop/dans muziek. Maar toch had ik een zwak voor ze. Probeer nu voor mezelf uit te vinden waarom ik ze zo goed vond... haha. Beetje psychologische zelfkennis opdoen zal ik maar zeggen.

Enfin, zo 1x per jaar zet ik de cd nog eens op en vind mezelf weer helemaal in mijn kinderjaren.... Stukje nostalgie toch wel. Vandaar mijn 3,5*

Nou, ik zou dit nu niet meer voor mijn plezier opzetten, doet me toch echt teveel pijn aan mijn oren. Een Greatest Hits volstaat om eens per jaar te draaien en dan heb ik mijn portie wel weer gehad. Vooral kant 2 van dit album vind ik nu tenenkrommend slecht.. Durf wel met alle gemak te zeggen dat ik de 3 opvolgers allemaal beter vind dan dit werkje. En Hide and Seek is trouwens ook niet echt bijzonder, het zegt misschien meer iets over jouw smaak? Het verbaast mij iig niks dat het niet terug te vinden is op een best of. Maar smaken verschillen inderdaad

De opvolger van Luxury of Life. De verwachtingen waren hooggespannen en ze voldeden er met dit album helemaal aan. Persoonlijk vind ik deze beter dan hun debuut. Geweldige singles zoals Find the Time, Rain or Shine en misschien wel hun beste: The Slightest Touch. In Engeland waren ze vooral heel succesvol, de helft van dit album werd daar op single uitgebracht.

En toen ik nog een friekje was, was ik stapelgek op Doris Pearson. In 1987 en 1988 volgden nog 2 albums die minder succesvol waren en toen viel het doek voor deze broers en zussen.

Haha, ja, deze is nog wel aardig Damn, 10 jaar geleden alweer. Ik draaide toen volop en nummers als Freed from Desire, Da Beat Goes ( ) en vooral Mary Go Wild waren echte dansvloerknallers. Voeg hierbij Kristine W, Prodigy en Atlantic Ocean en men heeft best wel een leuke verzamelaar.

*maakt ruimte voor zijn favoriete track*

Jammer genoeg is de video verwijderd van dit nummer, maar Lasciati Tentare blijft ook een heerlijk nummer!

Shimmy Shake scoorde aardig in Europa van deze hip hop-heren met een flinke dance-invloed. Toen aardige muziek, maar nu erg achterhaalt eigenlijk. Het is vooral 'droge' partymuziek.