Prachtig album van deze Tanita. Vrij aparte stem heeft ze. Twist In My Sobriety was haar enige echt bekende song.

Cathedral Song is om stil van te worden, zo bloedmooi... Good Tradition is een up-tempo folky nummer die je helemaal in beweging brengt. World Outside Your Window is ook al zo mooi...

De rest weet ik ff niet meer, maar deze cd ligt hier nog wel ergens, tijd om weer eens te gaan draaien!

Debuutalbum van Tash Neal, 1 van de 2 leden van de band The London Souls uit New York. Genre is hier een beetje lastig te bepalen aangezien Tash alle kanten op vliegt. De 3 nummers die nu bekend zijn (tracks 1, 2 en 4, te beluisteren op bandcamp o.a.) laten een heel gevarieerd geluid horen.

Somethin' Aint Right is een funky stamper en ja hoor, daar hebben we hem weer, Dan Auerbach heeft 2 nummers geproduceerd op dit album: Like a Glove en Catching Up. Like a Glove is de 1e single en is een fijne oorwurm, maar toch komt me de melodie in dat nummer me erg bekend voor, kan het nog niet helemaal plaatsen. Uiteraard met die typische Dan Auerbach-sound (Aaron Frazer ligt hier nog vers in het geheugen). All I See is Blood is weer meer een rocker.

Fantastic Negrito en Lenny Kravitz zijn wel namen waar ik aan moest denken, samengevat worden deze genres genoemd op zijn BC-pagina: rock-blues-funk-psych-r&b-pop-soul. Zeer benieuwd wat hij nog meer in petto voor ons heeft.

De nummers met Ya Kid K zijn grote favoriet hier. Rockin' Over the Beat blijf ik veruit het leukste Technotronicnummer vinden. Ik heb een extended version daarvan en die is super. Te vinden op een remixalbum van hun. 3 sterren en vooral voor de good ol' days

Damn, dat ik dit nu pas ontdek. Stiekum altijd wel geweten dat dit muziek voor mij is, maar nooit de moeite genomen om het te luisteren. Vakkundig in elkaar gezette liedjes en een snufje melancholie hier en daar, een genot om naar te luisteren. Zal dit veel vaker moeten draaien om het album een beetje te bevatten, dan hoor ik dit, dan weer dat, prachtig hoor

Oh, en Up on Cripple Creek:

Voor mij het favoriete Beatles-album. Hier staan echt voortreffelijke songs op, ik noem een Penny Lane (favoriet hier), The Fool on the Hill en het geweldige Strawberry Fields natuurlijk. Alleen van het laatste nummer word ik niet echt warm, maar dat zal komen omdat ik er nu bepaalde associaties mee heb Halfje omhoog met dit mooie werkstuk.

Gedateerd vind ik wel meevallen, het zijn toch vooral klassiekers in zijn genre. Old school om het maar zo te zeggen Dit debuutalbum staat her en der nog goed aangeschreven. Ze brachten hierna nog een album uit om daarna zich bezig te houden met een eigen label waar vele artiesten zich destijds bij aansloten.

Dit is nou typisch zo'n album die ik al jaaaren zoek, maar amper te vinden is. Vind dit echt heerlijke muziek (ok, jeugdsentiment speelt ook mee).

Hey DJ en Ska Train werd als dubbele A kant uitgebracht destijds, heb het liggen op single. Wat zou ik die nummers graag weer eens willen horen! Meer dan 15 jaar geleden inmiddels!

Verder vind ik ook Rok Da House en Who's in the House typische klassiekers in dit genre.

Verrassend leuk album van deze dames van The Big Moon. En behoorlijk gevarieerd ook, niet alle nummers pakken me gelijk (tracks 6 t/m 9), maar na 2x draaien is er nog voldoende groeipotentie. Your Light is toch wel een van mijn favoriete nummers van 2019, vooral dat stukje rond 3:54 is pure oorgasme. De buren zullen dan even niet blij met me zijn, maar de volumeknop moet dan toch echt flink omhoog.

De nerdy dame met bril vindt ik het coolst

Precies. Het origineel blijft toch zo'n ehhh 100.000 x mooier En dat heb ik dus ook met de versie van I'm Every Woman. Chaka's versie prefereer ik zeker boven dit aftreksel. Verder heb ik dit album erg veel aan moeten horen en mijn beoordeling van 1 ster is het enige wat ik kan doen. Bovendien was het een verschrikkelijke film ook nog.

En dan ook nog Kenny G, Curtis Stigers en Joe Cocker.. Too much!

Het enige album wat ik heb van The Byrds. En hiermee heb je het belangrijkste werk ook wel van deze heren. Toch wel tijdloze muziek dit hoor!

Mijn kennismaking met deze band. Gedreven popnummers hoor ik voorbij komen zonder dat het me al teveel doet. Kan een kwestie van wennen zijn, moet sowieso een album minstens 4, 5 keer horen voordat ik het een beetje ken. Zo op het eerste gehoor springt voor mij het nummer Happy Hunting Ground eruit. Nu nog eens achter Under the Milky Way aan

Hele gladde pop, deze Corrs. Snap ook niet echt wat rock bij het genre doet, dat hoor ik er absoluut niet in. Brave huisvrouwenmuziek is dit vooral. Destijds vond ik dit best wel leuk, maar dit soort muziek vind ik nu al vrij gedateerd klinken. Radio en Old Town waren mijn favorieten, maar ook die 2 ben ik beu gehoord.

Wat blijft All Together Now een verschrikkelijk lekker nummer Geweldig intro, de zanger kan idd niet zingen, maar het past hier gewoon. Een van mijn favoriete nummers van de jaren 90.

Toch eens zien of ik dit album goedkoop kan vinden.

Ahum.... ik begin R.E.M. steeds minder te waarderen nu ik hoor wat er allemaal te horen is in muziekland. En die is groooooot! Dus ik betwijfel of ik die andere beter zal gaan vinden, maar ga er zeker naar op zoek!

Dit album geeft mij een enorme adrenalinestoot. Man, man, wat een energie zit hierin (werkt ook besmettelijk, want telkens als ik deze draai, stuiter ik door mijn hele huis heen!), nog nooit meegemaakt met een album. Kon weleens in de hoogste regionen gaan eindigen in diverse lijstjes

Momenteel favorieten: Forces at Work en Loveless Love

Deze delen van The Greatest Hits waren in 1991 razendpopulair, ze verkochten ook als warme broodjes. De tracklist van dit deel is eigenlijk weinig mis mee, alleen Chesney Hawkes vloekt in het geheel, maar voor de rest allemaal kwalitatieve popsongs. Velen weliswaar doodgedraaid waardoor mijn waardering ook een stuk lager ligt.

In 1992 rende je nog naar de winkel voor een verzamelaar als deze, iets wat je in de jaren '00 niet meer doet. Deze destijds echt grijsgedraaid en met name tracks 11 en 14. Later draaide ik veel 4, 5, 8, 9 en 16, allen nog steeds prima popsongs. Vooral die van Annie Lennox is geweldig mooi.

Genesis, Dingetje en Curtis Stigers heb ik altijd al irritant gevonden. Onbegrijpelijk dat I Can't Dance zelfs nummer 1 werd, vind dat een van hun beroerdste nrs ooit

Een mix van pop, folk en een snufje electronic, deze The Just Joans. Ik weet niet precies wat voor instrument er precies gebruikt wordt in het nummer I Won't Survive, maar het klinkt als een steel guitar. Dat nummer is werkelijk zo verslavend lekker!

Hideous Accident is een prachtig folkliedje zoals de meeste nummers op deze EP. Overblown Gestures is ook het noemen waard, er wordt zo aandoenlijk hemels gezongen hier op het randje van kitsch.

Indrukwekkend en lief wil ik dit EP'tje toch wel vooral noemen. Mogen wat mij betreft wel een doorbraak beleven. Nu nog de reguliere albums zien te vinden

*komt onder stoeptegel vandaan*

Dat ik dit gemist heb, om je dood te schamen! Verslavend lekkere rock van de bovenste plank. Gelijk bij eerste draaibeurt grijpt dit me. Kan zelf nog niet helemaal verklaren waarom, het zit allemaal gewoon erg lekker in elkaar. Hier ga ik zeker nog een hele tijd van genieten

En...... Smile Like You Mean It

Wat een aparte maar o zo heerlijke plaat is dit zeg. Album begint met allemaal weirde soundjes waar geen touw aan vast te knopen valt (blatende schapen en een hoop ander leuk ongein), oftewel, we hebben te maken met een heel lang intro.

Het middenstuk is wel het meest spannend te noemen, Elvis en Fleetwood zijn leuke herkenningspunten, maar nu weet ik tenminste hoe een steelgitaar klinkt, fantastisch dus!

In Witchita Lineman Was a Song I Once Heard hoor je al letterlijk een preview van Last Train to Trancentral wat op hun opvolger The White Room te vinden is.

Vervolgens is het outro weer lekker weird, waarbij ik toch met een zeer voldaan gevoel naar dit album geluisterd heb en nog veel vaker zal gaan draaien. Dikke 4 sterren.

En oh ja, die hoes is echt leuk gevonden

Wat een lage waardering voor zo'n grote classic als deze! Last Train to Trancentral en What Time is Love? zijn nog steeds geweldige nummers. De remix van laatstgenoemde vond ik weer minder terwijl die versie weer een veel grotere hit was.

Dikke 4* voor deze topper!

Twee neven die eind jaren 60 kortdurig enorm succes hadden. Ze werden ontdekt door de Bee Gees destijds. En dat is aan de nummers te horen die ik ken tenminste. Only One Woman werd een wereldhit en ook The Walls Fell Down is bekend. Beiden prachtige nummers, maar ik ben dan ook een Bee Geesliefhebber

Geloof dat ze na een jaar ook alweer uit elkaar waren.

Daar moet ik nog kennis mee maken. Ben er erg benieuwd naar, want met de muziek zit het helemaal snor van deze band.

Rejuvenation is mijn kennismaking met The Meters. Als ik internet zo doorlees moet dit inmiddels een legendarische band zijn. En ik begin nu te begrijpen waarom. Wat een heerlijke funk, wat een soul, wat een drive! Dit pakt je gelijk als je ook maar enigzins een beetje gevoel voor deze muziek hebt. Hey Pocky A-Way swingt zo waanzinnig lekker, echt onvoorstelbaar. Mocht men eens een dipje hebben, dan is dit album zeer aan te raden

4,5*

Nou, mij dus ook!

Ben zo blij als een kind met dit album, wat een fan-tas-tische muziek vind ik dit!

Jammer dat ze niet meer albums met dit orkest hebben gemaakt. Maar desalniettemin ga ik snel achter hun latere albums aan.

Wil trouwens nog even kwijt dat ik Justin Hayward zijn stem een van de fijnste stemmen vind die ik ken. Dit gaat heel veel draaibeurten krijgen en mijn gevoel zegt gelijk:

5 sterren!

A Change is Gonna Come is vele malen gecoverd, maar deze versie is wel heel erg mooi Okee, haalt het origineel niet, die is praktisch niet te verbeteren, maar Neville Brothers zetten het toch naar hun eigen hand. Dit album bevalt me meer en meer, heerlijk gevarieerd ook, halfje erbij

Stond deze er nog niet op?? Ongelooflijk.. Dit is wel hun bekendste verzamelaar in Nederland dacht ik. Heb hem zelf dus ook. Leuk overzicht van al hun hits, niets meer, niets minder. Favoriet is Invisible Sun. 3*

Helemaal nog geen berichten bij deze klassieker? Nou, iemand moet toch de eerste zijn Typische jaren 90 dance, deze The Shamen. LSI, Phorever People en Ebeneezer Goode waren de hitsingles van dit album, vooral laatstgenoemde blijft een genot om naar te luisteren. In Engeland destijds erg populair en ook Nederland ging plat voor deze act.

Dit is 1 van de weinige albums waar ik echt spijt van heb gehad dat ik het gekocht heb. Er staan wel aardige nummers op, maar vind het album in zijn geheel erg matig. Ik draai het zelfs nooit meer... 2*

Ah, hij staat erop. Dankzij theviking kennis gemaakt met deze band. Ik had er echter nog nooit van gehoord.

Maar dit is lekkere popmuziek zeg! Album begint met een spannende intro van gitaren wat vervolgens overgaat in The Art of Self Deception.

De twee parels hierop voor mij zijn I Want You (1 lang hoogtepunt!!) en Afraid To Love.

Bij tijd en wijle doet me deze muziek aan de Levellers denken. Vooral qua vocalen gezien dan. Heeft al vele draaibeurten gehad en er gaan vele volgen!

Dank je wel voor de tip, viking!

4*

Dit album week geleden leren kennen en wat een fantastische muziek is dit! Ik kende de band alleen van naam, maar de muziek zei me niks. Rauwe gitaarpop a la The Feelies (okee, minder rauw) en lichtelijk moet ik ook aan The Smiths denken. Was dit het Amerikaanse antwoord op The Smiths? Als iemand me wat meer over deze band kan vertellen, graag!

Dit album werkt wel als een verslaving, elk nummer staat gewoon als een huis en favoriet is het prachtige Elaine momenteel. Verder valt ook de kraakheldere stem van de zanger op. 4,5 glitters voor deze topper en zal me niks verbazen als ie binnenkort de 5 gaat halen.

Zo ontdek ik toch nog leuke jaren 80 pop

Het enige album wat ik heb van de Smiths. Moet als de sodemieter op zoek naar de albums van deze band!! Ongelooflijk dat ik dit altijd links heb laten liggen... Maar ga het nu weer inhalen! Heerlijke muziek dit!

Trouwens, zelden zo'n geniaal nummer gehoord als Girlfriend In a Coma. Die eenvoud, die stem... wauw!