Deze verzamelaar beslaat de periode 1993-2001, in die tijd heeft ze 3 albums uitgebracht. 6 nummers heb ik zelf op cd-single, dus deze verzamelaar was voor mij wel een uitkomst. Vocaal gezien is ze misschien niet de sterkste, maar toch weten de nummers mij voldoende te pakken. Vooral Dreams, Give Me a Little More Time en Rise blijven relaxte popnummertjes. 3,5* voor deze verzamelaar.

6 hitsingles maar liefst van dit album. Kissing a Fool vind ik nu verreweg het beste nummer. Ook One More Try vind ik knap staaltje zingen van deze man. De rest is absoluut nog de moeite waard, ook bijna 20 jaar later! Cd was destijds erg slecht opgenomen, tenminste, het geluid vond ik altijd zo zacht. Meerdere mensen dit gehad?

Met de verzamelaar Ladies... heb je al zijn mooie werk wel te pakken, dus die draai ik nog met enige regelmaat.

Mijn favoriete George Michael-album deze. Stuk voor stuk knappe composities. Kocht dit album toen ik 16 was en is letterlijk helemaal grijsgedraaid. Praying for Time is gelijk al een prachtige binnenkomer natuurlijk. Ook na bijna 20 jaar blijft dit nummer fier overeind staan. Tekstueel ook erg sterk.

Om verwarring te voorkomen werd er 90 achter Freedom gezet (Wham had ook nummer met zelfde titel). Ook in dit nummer bijt George lekker van zich af:

All we have to do now
Is take these lies and make them true somehow
All we have to see
Is that I don't belong to you
And you don't belong to me
Freedom
You've gotta give for what you take
Freedom
You've gotta give for what you take

Verder staan er ballads op zoals alleen hij kan. Mothers Pride laat mij nog vaak met een brok in mijn keel zitten. Mijn favoriet hier. Waiting is weer een knap staaltje zingen en na afloop van dat nummer blijft het ook een paar momenten stil hier.. Om vervolgens het hele album weer te gaan beluisteren.

Alleen het nummer Soul Free weerhoudt me van de volle mep. Is me iets te langdradig. Cowboys and Angels vond ik destijds ook niet zo, maar zie daar nu de schoonheid wel van in, prachtig sfeernummer. Jammer dat George niet meer van dit soort albums gemaakt heeft. Older is ook prima natuurlijk, maar vind ik een tikkeltje saai soms, zeker in vergelijking met deze. Hier op MuMe wordt dit album het best gewaardeerd

Dit blijft gewoon een klasse-album. Volgens velen is dit zijn beste werk, maar ik persoonlijk vind Listen Without Prejudice Vol. 1 ietsie beter. Maar ze schelen niet veel.

Dit album is vooral jazzy. Luister maar eens naar titeltrack Older, een heerlijke relaxsong en prachtig gezongen ook.

Op dit album bewijst George wel zijn vocale kwaliteiten. Jammer dat hij door die rechtszaak zo weinig platen heeft uitgebracht in de jaren 90. Er had nog veel meer ingezeten volgens mij.

Als je eens vrienden krijgt te eten, dan is dit album perfect om erbij te draaien. Zowel genieten van het eten als de muziek

4,5*

Zeer matig album van George Michael. Het begint goed met het titelnummer, maar daarna krijg je gelijk het vrij zwakke Amazing. Shoot the Dog heeft een hilarische clip, maar daarmee is ook alles gezegd, het nummer zelf stelt niet veel voor. Flawless heeft hij zowat letterlijk gejat van The Ones, weinig origineel. Nummers als John and Elvis Are Dead, Round Here en American Angel zeggen me meer. Dat is de George die we kennen. Prachtig geschreven en gezongen. Buitenbeentje Freeek vind ik trouwens ook geweldig.

Wat mij betreft compleet overbodige verzamelaar. Zoals dynamo al zegt, Ladies... is een prima verzamelaar. En deze is niet chronologisch. Het begint met Wham!-nummers, vervolgens nummers van zijn laatste cd Patience, dan weer een solonummer en dan.. ( ) Last Christmas!

Als je het beste wilt van deze man, schaf gewoon Listen Without Prejudice Vol. 1 aan.. Zijn beste solo-album.

Dit album heb ik ook nog ergens liggen. L'Amour Toujours was destijds een knaller van een hit (en de dansvloer ging helemaal uit zijn dak!) maar mijn favoriet was vooral La Passion, daar kon ik geen genoeg van krijgen, vooral de versie op dit album. Verslavend werkte het.. De rest is meer van hetzelfde, maar om dit superslecht te noemen? Nee, dat nou weer niet. Bla Bla Bla had een hele leuke video, nu te zien 3*

Nothing Rhymed staat op zijn debuut Himself. Idd een erg mooi nummer. Ik ken eigenlijk alleen zijn hits. Clair en Alone Again zijn ook juweeltjes. Matrimony was ook een grote hit, maar vind ik zelf wat te "tuttig" klinken. Geforceerd vrolijk bedoel ik daarmee te zeggen.

Wat werd er over gezegd dan? Ben ik wel benieuwd naar eigenlijk. Deze nu ook eindelijk eens geluisterd en het viel me niet tegen moet ik zeggen. Het zijn stuk voor stuk mooie composities in de lijn van Deja Vu. Okee, Deja Vu is beter, maar ik had niet verwacht dat dit album zo'n hoge kwaliteit zou hebben.

Wil zeker de andere albums van de leden (solo) gaan proberen. Ik las net ergens dat het soloalbum van Crosby uit 1971 ook de moeite moet zijn. Nu eerst The Stills-Young Band draaien

4*

Ik liep langs een muziekwinkel en zag deze in de rekken staan bij nieuw uitgebracht. Was wel verrast eigenlijk, wist niet dat er nog meer delen zouden verschijnen. Heb het nog niet aangeschaft (vind 22 euro net ff teveel), ik wacht wel tot deze in de aanbieding verschijnt. Maar er staan zeker wel tracks op die mijn aandacht trekken:

Cameo, Chaplin Band, Marvin Gaye (ken die versie niet), Cerrone, Jeff Wayne (prachtig!), Frantique en zelfs 2 versies van The Human League. Het nummer van Automat zegt me nagenoeg niks eigenlijk.

Die Ben Liebrand is inmiddels wel een levende legende lijkt me. Wat heeft die man voor een hoop moois gezorgd.

Geloof dat dit het meest gevarieerde country-album is wat ik dit jaar gehoord heb. Granger is van vele markten thuis, van traditionele country (Country Things o.a.) tot vuige countryrock (Diesel). En zelfs een track met rapper Lathan Warlick, country en rap gaan hier prima samen. Earl Dibbles Jr. is zijn alter ego, een typische all American country farmer wat met een dikke knipoog gezien moet worden. Een aantal van die nummers zijn me iets te simplistisch (Workaholic en Country & Ya Know It), maar een feestje kun je zeker bouwen met Granger Smith.

In Amerika beleeft hij nu zijn grote doorbraak, zijn nieuwste video Diesel was een aantal dagen trending op YT, in no time al bijna een miljoen views en dat nummer is ook verslavend lekker. En de liefhebbers van ronkende SUV's komen hier ook aan zijn/haar trekken.

Voor nu 4 sterren voor dit album die ik toch steeds maar weer blijf opzetten.

Deze dubbelaar zal ik nooit van de hand doen. Gewoon teveel leuke herinneringen aan. En een hoop nummers die alleen maar hierop staan zoals:

-Red Box - For America
-Fiction Factory - (Feels Like) Heaven
-F.R. David - Words
-PHD - I Won't Let You Down

3,5*

Ik begin nu wel te merken dat ik langzaamaan een ouwe muts begin te worden getuige deze verzamelaar. Vannacht de clipjes erbij gezet en het was weer een en al nostalgie hehe. Ach, verzamelaars als deze zijn leuk om eens per jaar op te zetten en lekker ongeneerd vals meebleren. Lekker belangrijk dat het kwalitatief niet zo hoogstaand is

Ok, hier dan mijn 1e recensie

New Jersey is de plaats waar het allemaal begon voor Greg Trooper. Zwaar beinvloed door artiesten als Bob Dylan, Johnny Cash, Van Morrison en Randy Newman wist hij wat hij wilde. Pogen om net zulke goede teksten te schrijven als deze helden. Door vallen en opstaan leerde Greg steeds meer het vak. In New York heeft hij een studie gevolgd en langzaamaan begon zijn talent vruchten af te werpen. Optreden heeft hij vrijwel bijna overal in Amerika gedaan. In 1992 ontving hij dan ook een New York Music Award voor zijn muziek.

Zijn muziek is niet gemakkelijk in een hokje te plaatsen. De eerste keer dat ik dit album hoorde moest ik gelijk denken aan country en dat is niet zo verwonderlijk, want Greg Trooper zijn huidige woonplaats is Nashville Maar laat jullie hierdoor zijn muziek niet misleiden! Het heeft zeker country-invloeden, maar ik plaats deze muziek liever onder het genre singer/songwriter of folk.

De term groeibriljant gaat zeer zeker voor dit album op. De eerste keer dat ik dit hoorde deed het me niet zoveel, maar langzaamaan begon deze muziek steeds meer een plek te krijgen. Wat vooral opvalt is zijn mooie, heldere, warme stem. Deze muziek heeft wel even tijd nodig voordat het je helemaal pakt, maar als het zover is.... dan laat het je nooit meer los

Artiesten als Steve Earle en Billy Bragg spelen zelfs nummers van deze schrijver en dat zegt wel iets over de kwaliteiten van deze man

Verder vind ik het moeilijk om te zeggen waar je deze Greg Trooper mee kunt vergelijken, omdat ik in dit genre niet zo heel erg bekend ben. Maar dankzij dit album ben ik wel van plan om nog dieper te gaan graven in dit genre, simpelweg omdat dit geweldige muziek is !

Favoriete tracks zijn het titelnummer, December Skies (die muziek en wat zingt hij prachtig!) en Inisheer (dat is een duet met Ierse folkzangeres Maura O'Connell, en wat een prachtige stem heeft deze dame!)

Mensen, ik zou zeggen, probeer dit album gewoon eens en laat het zich voorgoed nestelen tussen uw oren

4,5*

Guns 'N Roses... Hmm, nooit echt een liefhebber van geweest, die knauwende stem van meneer Rose vond/vind ik zwaar irritant. Vooral nummers als Knockin' on Heaven's Door en Patience zijn vreselijk!

Maar als ik er toch een paar moet noemen, dan vind ik Don't Cry (dat einde! ) en Sweet Child O' Mine nog wel aardig.

2,5*