Was verbaasd dat deze nog niet toegevoegd was. Toch geen slecht album vind ik zelf. Gonna make You Sweat blijft een ijzersterke danceplaat.

Here We Go en Things That... waren ook knappe nummers. Volgens mij overleed een van de producers vrij snel na de release van dit album. Het succes was toen ook gelijk over met dit collectief.

Na The Black Light het 2e Calexico-album wat ik leer kennen en ook deze is echt heerlijk zeg! Vooral tijdens zonnige dagen is dit erg fijn om te luisteren. Vind ze beiden even goed trouwens. Een nummer als Across the Wire tovert zo een hele brede glimlach op mijn gezicht, kijk:

Wat is dit mooie muziek! Het grijpt me meteen aan en blijf ontzettend geboeid luisteren. Waar ik bij Miles Davis grote moeite heb, vind ik dit gelijk prachtig

Ik bedenk me gelijk allerlei scenario's bij deze overweldigende muziek. Ik heb totaal geen verstand van jazzmuziek, maar dit waardeer ik ENORM!

5/5

Kleine artiesten worden groot, zo ook deze geweldige Charley Crockett. De afgelopen coronamaanden heb ik Charley helemaal ontdekt en wat een veelzijdig artiest is dit. Eind 2018 heeft hij een open hart-operatie ondergaan en is daar gezond en wel uitgekomen, gelukkig!

Hij komt uit San Benito, Texas en zoals hij zelf vaak in interviews zegt: de stad waar Freddy Fender ook vandaan kwam. Het leuke van hem is dat het niet alleen maar country is, hij kan met zoveel genres uit de voeten, denk aan: blues (zo hoor ik hem het liefst), R&B, folk, bluegrass, roots, rock. Hij heeft zo'n 10 jaar door heel Amerika opgetreden en op deze manier zijn ervaring in de muziek opgedaan. En dat lijkt nu zijn vruchten af te werpen, afgelopen jaar maar liefst 3 releases gehad (2 albums en een EP) en deze Welcome to Hard Times wordt zijn 4e release. Eentje waar ik enorm naar uitkijk. En hoe toepasselijk is deze titel in deze tijden. Hij zegt zelf dat het niks met de coronagebeurtenissen te maken heeft, hij schreef deze nummers in november 2019.

In de commentaren van YouTube lees je opvallend veel dat er eindelijk weer eens een artiest is die echt traditionele country maakt. Nu ben ik nog maar pas geleden begonnen met mijn ontdekkingreis in de countrymuziek, maar er zal een kern van waarheid in zitten. Dus als er (traditionele) countryliefhebbers op deze site zitten, ik houd me graag aanbevolen voor tips.

Het is nog maar een kwestie van tijd dat Charley een grote naam gaat worden, ik gun het hem van harte, want door de vele interviews die ik gezien heb is het een ontzettend coole, nuchtere vent ook nog.

Wat een verdraaid lekker plaatje is dit toch. Langzaamaan begin ik dit steeds vaker te draaien. Mooie stem en een aantal nummers gaan naar een mooie climax toe. Klinkt niet bepaald alledaags, dit is in ieder geval stukken beter dan de meuk die je vindt in de hitparades. I Love Your Smile is echt fantastisch, voor mij het hoogtepunt van dit album.

Ach ja, Charly & Theo. Heb eens weer wat nummers terug geluisterd en kreeg gelijk weer het gevoel van midjaren 90 Ze waren ineens eind 1994 razend populair door het nummer Wonderfull Days (wat nog steeds een geweldig nummer is!). Vele hits volgden met als ingredienten een dikke bass en kinderstemmetjes in de songs. Soms pakt dat goed uit (Stars ), maar soms wekt het grote ergernis (Your Smile en Hardcore Feelings). Ik moet gelijk aan andere namen denken als ik deze muziek weer hoor (zoals Nakatomi, Technohead, Dune etc.) Op een paar nummers na best wel knap wat deze heren destijds neergezet hebben. Ik zit me alleen wel af te vragen welk nummer nou eerst was: Together In Wonderland of Forever Young van Interactive (beide nummers hebben nagenoeg hetzelfde intro). Ze wisten in elk geval wel hoe ze een show moesten geven

Ben er even helemaal stil van, deze muziek. Kan me wel vinden in Hill zijn commentaar. Heerlijk authentiek idd, je waant je helemaal in die tijd. En geweldig zuivere stem heeft die man. Nu nog leuk vriendje erbij en laat de perfecte zomeravonden maar komen

Eveneens 4,5*

Heerlijk album dit, pas nu helemaal beluisterd. Met nummers als o.a. A Warm Summer Night kan ik vrij weinig, Chic moet gewoon swingen zoals in Good Times (8 heerlijke minuten wat geen moment verveelt!) en My Forbidden Lover. Zeker een aanrader

De release waar ik het meest naar uitkijk. Chris dit jaar pas ontdekt en dit is zijn 5e studio-album in 14 jaar tijd en ik denk zijn meest persoonlijke. Breekbare barok/pop/folk en een stem die me absoluut niet verveelt, sterker nog, na het horen van Little While had ik even wat tijd nodig om bij te komen van de intensiteit van dit nummer.

Not the Child was even wennen in het begin met het refrein van chi-i-i-i-i-ld, maar dit nummer is muzikaal prachtig gearrangeerd. De piano komt veelvuldig voorbij en hier en daar wat electronische klanken, oftewel heerlijke barok.

Afgelopen week kwam het 4e nummer uit: For Celeste en weer krijgt Chris me helemaal stil, heerlijk verstilde folk. Des te leuker dat je ook contact met de artiest hebt op Instagram, want Chris blijkt echt 'kind' te zijn

Mooi gesproken, heb daar weinig aan toe te voegen behalve dat de 2 duetten me erg meegevallen zijn. Vooral het duet met Trisha Yearwood is prachtig, hun stemmen passen erg mooi bij elkaar. Het andere duet met Michelle Branch is niet zo opvallend, je hoort haar meer op de achtergrond, dus van een echte duet vind ik hier geen sprake. Voor mij blijft het nummer Cheater's Town het absolute prijsnummer, Chris Isaak ten voeten uit en misschien wel een van zijn mooiste ooit.

Het is wel een mooi overzicht van wat deze man gemaakt heeft. Hij heeft al jaren geen (in mijn ogen dan) fatsoenlijk album meer geleverd, dus gooien ze het (wederom) op een verzamelaar denk ik.

Twee nummers die hier niet op single zijn verschenen staan wel op dit album tot mijn grote vreugde nl.: San Francisco Days en Two Hearts. En laat laatstgenoemde nou net mijn favoriete nummer zijn van Chris Isaak

Ik mis wel een hit van hem die van mij niet had mogen ontbreken: Lie To Me. Al met al toch net 4* waard (eigenlijk meer 3,75).

Andere favo's van hem:

- This Love Will Last
- Waiting
- Funeral in the Rain
- Except the New Girl
- Pretty Girls Don't Cry
- Nothing's Changed


Edit: Heb dit bericht verplaatst aangezien album nu dubbel erop staat. Mijn fout, blijkbaar niet goed genoeg gekeken.

Leuk dat iemand ook San Francisco Days kan waarderen. Maak ik niet veel mee. Hij staat toch bekend om zijn hit Wicked Game en dat album wordt dan ook vaak als favoriet genoemd. Gelukkig hebben wij door dat er betere albums zijn Ben deze nu na zo'n 4 jaar niet meer gehoord te hebben aan het herbeoordelen. En dat gaat hoger uitvallen dan de 3* die ik destijds gegeven heb. Maar San Francsico Days blijft voor mij zijn allerbeste.

Edit: Allemachtig, wat is Changed Your Mind toch mooi!! Absoluut het mooiste nummer van dit album!

Album met een halfje verhoogd. Hier staan een aantal prachtige Isaak-songs op: Blue Spanish Sky en Nothing's Changed. Met deze songs bewijst hij waar zijn kracht ligt: gevoelig gezongen ballads. Ouderwetse rock 'n roll hoor je terug in In the Heat of the Jungle en het vrolijke Diddley Daddy (Bo Diddley-cover). Wicked Game is zo ongeveer bij iedereen bekend. Toch gek dat het nummer in 1991 pas bij ons een hit werd. Ook de titelsong is Isaak op zijn best. Neem die prachtige hoes en je hebt een aanrader van jewelste.

Zonder meer het beste album wat hij gemaakt heeft. Je moet van zijn stem houden, hij kan van laag naar heel hoog en daar maakt hij ook echt gebruik van. Destijds was ik helemaal fan van hem, dat is inmiddels wel wat gezakt, maar luister met name naar dit album nog heel graag! Een van mijn favoriete nummers aller tijden staat op dit album: Two Hearts.

Heerlijk album dit. Blijft ook een van zijn betere. Alleen San Francisco Days vind ik net even wat sterker. Als tiener was ik helemaal weg van deze man zijn muziek. Hoe hij kan spelen met zijn stem, is echt ongelooflijk. Vergelijkingen met Roy Orbison worden al snel gemaakt. Dancin' en Funeral in the Rain vind ik de sterkste nummers hierop.

4,5*

Grappig, deze hadden mijn ouders destijds. Laatst weer eens gehoord en ik moet zeggen dat vooral de titelsong tijdloos blijft. Ook de rest van dit album is

Toch wel een zeer fraaie EP dit, zeker in combinatie met de bijna 14 minuten durende video waarin alle 6 tracks verwerkt zitten. Heb met open mond zitten kijken hoe prachtig de video gemaakt is. Wat mij betreft is ze de vrouwelijke equivalent van Michael Jackson, vooral bij het titelnummer roept ze dat gevoel bij mij op. En dankzij deze EP weer helemaal into Caroline Polachek, wat een heerlijke stem heeft zij toch. Aanrader!

Alsof het zo moest zijn, stralende zon vandaag en dit album van Cleo Sol komt uit. En wat voor album! Heerlijke, relaxte, laid-back soul/R&B-pareltjes en moet concluderen dat Cleo Sol gewoon een hele bijzondere zangeres is. Butterfly is de leadsingle en is onweerstaanbaar lekker. De keuze voor deze tracklist is wel bijzonder te noemen, want de nummers One en Sweet Blue uit 2019 ontbreken Gemiste kans wat mij betreft, want ze passen er prima tussen. Terwijl een nummer uit 2017, Why Don't You, het album wel haalt.

Omdat ik die 2 nummers te goed vind, kan ik mooi een eigen tracklist samenstellen, plak ze er gewoon als mp3 eraan vast

Wellicht ook iets voor Choconas, Reijersen en spoon?

Debuutalbum van Clint Roberts uit North Carolina. De eerste en laatste 2 tracks zijn tot zover bekend en laten een heerlijke roots-sound horen. Nero's Waltz beviel gelijk, zijn ietwat aparte stem moet je van houden, heb er hier totaal geen moeite mee iig. De band die hij om zich heen heeft verdiend ook complimenten, die laten een heerlijk organisch geluid horen. The Drifter is een mooi opgebouwd nummer en hier speelt hij wat meer zijn stem. De acoustische versies zijn ook erg de moeite waard met een bijrol voor de mondharmonica. Absoluut een talent, deze Clint, ben erg benieuwd hoe dit album opgepakt gaat worden.

Geweldige ontdekking, deze Club 8. Folk met een snufje electronic. Je zweeft gewoon letterlijk weg op deze muziek. Begin nu toch wel een zwak te krijgen voor bandjes als deze uit het hoge Noorden. De liedjes zijn vooral zo lief, de stem van de zangeres is echt prachtig. De intro van When Lights Go Out is een van de mooiste die ik de laatste tijd gehoord heb. Neem daarbij die prachtige hoes en genieten maar.

Koenr, ik dank U

Op dit album is hun grote hit Lean on Me te vinden. Nog steeds vind ik dat een erg lekker (R&B) nummer. Intro met piano is erg leuk bedacht. Typisch zo'n vergeten jaren 80 nummer

Tsja... dit is voor mij puur jeugdsentiment. Dance waarvan ik toen compleet uit mijn dak ging. Vooral Culture Beat waardeer ik vandaag de dag nog steeds.

En Stakka Bo, 2 Unlimited, Urban Cookie Collective.... Heerlijk!

Mijn favoriet naast Culture Beat is zeker Robin S. Kan niet kapot dat nummer!

Ik draaide hiervan ook voornamelijk de hits, maar om de rest nou bagger te noemen? Nee, dat gaat mij iets te ver. When Your Heart is Weak is een ballad die door merg en been gaat, echt zo'n nummer die ik vroeger wel 10x achter elkaar draaide. The Promise You Made is een klassieker natuurlijk en de stemmen van Anna en Peter pasten perfect bij elkaar. Ook Just When You're Having Fun is een prima nummer.

Vorig jaar bracht deze band nog een album uit, maar heeft vrijwel niks gedaan. Ik heb het zelf ook nog helaas niet gehoord, was wel erg benieuwd eigenlijk.

Dan maar deze verzamelaar opgezet En daar word ik nog steeds erg vrolijk van. Prima in elkaar gezette popmuziek met als favorieten Just Around the Corner (zoals Kingsberry zingt in dit nummer, zo intens..), eveneens ook in When Your Heart Is Weak. Misschien wel de perfecte popsong.

Nee, deze cd zal nog regelmatig opgezet worden. 3,5*

Britse verzamelaar met redelijk wat onbekende tracks (in ons land dan). Maar wel een aantal heerlijke klassiekers hierop. Destijds voor 5 gulden gekocht op Vlieland notabene. Vooral de laatste helft bevat lekkere nummers zoals: Toxic Two, Isotonik, Orbital en Mr. Fingers. Anno 2007 nog prima te verhapstukken 3,5*

Heerlijk melancholisch country & western-album, Colter levert weer een prachtig plaatje af. Die stem raak je maar niet op uitgeluisterd, tenminste, hier niet. Samen met Charley Crockett mijn favoriete zangers in het genre traditionele country. Big Iron en Diamond Joe zijn uiteraard covers, maar vraag me af er nog meer nummers gecovered zijn? Na 1 draaibeurt is de laatste track favoriet, zoals hij hier zingt, erg mooi. Voor mij gelijk al jaarlijstjesmateriaal.

Ik wist nu niet wat ik precies moest verwachten van dit album, maar het blijkt een zeer gevarieerde plaat: soul, funk, R&B en een heerlijke ballad aan het eind. Voor de zondag is dit echt perfecte relaxmuziek. Het nummer Funny Feelings kan me niet lang genoeg duren en Brick House blijft ook erg goed.

Tsja, men mag wel lachwekkend doen over deze Confetti's, maar ze hebben wel veel betekend voor de dancescene en Belgie mag best trots zijn op dit product.

We gaan terug naar 1988. Er was een discotheek in Brasschaat genaamd Confetti's. Een stel producers genaamd Dominic Sas en Serge Ramaekers werkten aan een nummer als publiciteitsstunt voor deze discotheek. Op dat moment was er ene Peter Renkens werkzaam als ober daar. Hij was een opvallende verschijning want Peter is exact 2 meter lang (hij had een tweelingbroer van me kunnen zijn, want behalve onze naam lijken we qua uiterlijk ook nog eens heel veel op elkaar, maar dat terzijde). Samen met 4 danseressen werd de groep Confetti's opgericht.

De muziekstijl, new beat, werd geboren. Nummers als The Sound of C, C in China en vooral C Day scoorden enorm in Europa. In Nederland bereikte C Day de 11e plaats in de top 40. De act zelf is anno 2009 nogal lachwekkend om terug te zien. Men moet maar eens kijken naar deze videoclip van C Day (deze video werd opgenomen in Cherry Moon Club, Lokeren). Maar deze dancestijl sloeg destijds in als een bom. In dit genre zijn er tal van betere nummers te vinden, maar commercieel gezien waren de Confetti's het meest succesvol. Het duurde ook maar tot 1991 toen de dance zich verder ontwikkelde en new beat begraven kon worden. Boegbeeld Peter trad nog wel op in diverse discotheken, maar uiteindelijk leidt hij nu een teruggetrokken leven met psychische problemen en verblijft momenteel zelfs in een psychiatrische instelling (bron: wiki). Het kan verkeren in een leven.

Een van de producers, Serge Ramaekers, zullen jullie ongetwijfeld vaker van gehoord hebben. Dat kan heel goed, want hij heeft nogal wat op zijn conto staan. Wie herinnert zich niet het nummer Marina van Rocco & the Carnations? Hij gooide het nummer in een remixjasje en scoorde hiermee enorm in Duitsland (2 miljoen exemplaren verkocht), Belgie en vooral ook Nederland (nummer 2 in de top 40 in 1989). Rocco Granata werd hiermee uit de vergetelheid gehaald en werd wederom succesvol. Ik persoonlijk vind dat nummer nog steeds geweldig, ik weet het, het klinkt vrij leeg met die (new) beat, maar destijds was het nogal wat. Het nummer ligt hier ook braaf op singletje stof te happen.

Living on My Own van Freddie Mercury kennen we ook allemaal. In 1993 werd dit nummer door de remixmolen gehaald door... Serge. De meeste mensen die ik ken spreken van een schande van deze remix, maar het werd in heel Europa een gigantische hit. Ik vind het nummer overigens prima.

Wat ik minder prima vond waren zijn nummers van T-Spoon. Sex on the Beach en Tom's Party zijn door hem geproduceerd. Hij is nog steeds actief als producer van diverse dance-acts.

De Confetti's bestaan al lang niet meer, maar ik hoop dat men zich nu wel beseft dat ze veel betekent hebben voor de dancescene, ongeacht of je het nu wel of niet goed vindt

Erg fijne gevarieerde verzamelaar die ik voor weinig bij Fame op de kop wist te tikken. Staan zeker ijzersterke tracks op van 1998. Favorieten: Ian Brown, Space, Bernard Butler, Imani Coppola en de 2 beste nummers zijn voor mij toch wel Drugstore (met Thom Yorke) en Cornershop. Die kunnen niet stuk. 3,5*

Komen we elkaar weer tegen

Ben ook nog steeds bezig met ontdekken, album heeft echt veel te bieden. Hoe Paper Fog zich uiteindelijk ontvouwt is echt prachtig, typisch psychedelische folk.

Maar ook voor liefhebbers van melancholische folk is dit album zeer aan te raden. Pale Horse Rider blijft nog steeds mijn favoriet met die briljante videoclip. Gelijk bij de eerste seconden word je helemaal in dat nummer 'gezogen' door het intro met die piano. De ontlading van de muziek op 3:24 is echt zo intens mooi

Another Story from the Center of the Earth is mijn andere favoriet, ja die Cory is gewoon een muzikaal genie.