Ook dit album is fijn om te luisteren. Voor mij even goed als hun voorganger. Favorieten hier zijn Open Your Heart (hun beste wat mij betreft) en Sight for Sore Eyes. Toch wel benieuwd wat er van deze muzikanten terecht is gekomen.

Meest succesvolle album van deze danceformatie uit de UK. Destijds heerlijk verfrissend en de stem van Heather Small klinkt niet bepaald alledaags. One Night in Heaven vind ik nu wel de leukste song hiervan en Moving On Up was hun grootste succes in Nederland. De cover van Dennis Edwards vind ik ietwat overbodig.

Lekkere lichte dance uit de 90's. Zo af en toe zet ik deze cd nog wel eens op. Over de stem van Heather Small is veel gezegd, maar ik vind het lekker klinken.

Itchycoo Park is een cover van Small Faces en ik moet eerlijk bekennen dat ik deze versie beter vind. Ook cover Don't Look Any Further vind ik goed gedaan.

Favorieten zijn voor mij One Night in Heaven en hun mooiste vind ik nog altijd Open Your Heart. God, wat heb ik daar veel op gedanst en op meegezongen. Heerlijk! 4*

It's On You was het zoveelste nummer die de sample Break 4 Love van Raze bevat. Werd ook gebruikt voor andere Satenig (O Fortuna), Sydney Youngblood (If Only I Could). Maar dit nummer vind ik wel het meest fijn van allemaal. Don't Stop werd als 2e single genomen en is een slap aftreksel van de eerste (wat je zo vaak meemaakte in de Jaren 90, vooral met dance-acts).

Deze laatst beluisterd en vind dit een heerlijke, aparte plaat! Het is weer eens wat anders. Met Jimmy vind ik weinig mis eigenlijk, alhoewel ik wel een beetje het songfestivalgevoel krijg bij dat nummer. Maar er staan veel betere nrs op dit album. Bamboo Banga is grote favoriet. M.I.A. is cool

Natalie McIntyre.

Dat is haar echte naam. De naam Donald Duck werd al genoemd en dat is vrij logisch. Haar stem is erg apart en je moet er zeker van houden.

Dit debuutalbum sloeg in als een bom in 1999 en de naam Macy Gray werd definitief een begrip in de muziekwereld. Do Something werd haar eerste succes, een soulvol up-tempo nummer.

Haar meest bekende plaat volgde daarna: I Try In mijn ogen tot op vandaag haar mooiste nummer. Zoals hierboven al beschreven: een wereldnummer

Still is ook een ballad van dezelfde categorie, maar toch iets minder. Verder is dit album gevuld met lekkere dansbare R&B/soul muziek. Als je haar stem kunt verdragen, dan is dit album wel de beste koop van Macy Gray. Haar latere albums zijn kwalitatief toch een stukje minder. Dit jaar wordt er weer een nieuw album van haar verwacht, ik ben alsnog benieuwd wat het gaat worden

4*

Deze cd borduurt teveel voort op Music. Alleen nu nog saaier en eentoniger. Geen enkel nummer blijft hangen op deze cd. Snel vergeten maar... En geen albums meer met Mirwais uitbrengen! Die sound kennen we nu wel.

Hier ben ik het volledig mee eens. Deze stijl past gewoon het beste bij haar en de nummers zijn stuk voor stuk sterk te noemen. Laatst dit album op de koptelefoon beluisterd en dit blijft voor mij tijdloos. Dit album doet een beetje futuristisch aan, een perfecte mix van disco en dance, maar dan op de manier zoals alleen Madonna kan.

Nummers als Forbidden Love (denk steeds dat ze But We're in Love zingt, misschien de bedoeling?), Isaac en Get Together zitten vooral muzikaal gezien sterk in elkaar. Intro van Jump bezorgt me nog steeds kippenvel. Tekstueel niet bijster sterk, maar goed, het blijft wel Madonna he? Conclusie: voor mij haar beste album, ik kan hier gewoon veel meer mee dan een Ray of Light die ik nu toch wel vrij gedateerd vind klinken. Met deze geen last van. En oh ja, zeker de mooiste hoes

Echt het minste album van Madonna. Vogue krijgt van mij nog 1 punt, maar de rest is niet om aan te horen!!

Goh, nog nooit wat geschreven bij dit album. Staat nu op en moet zeggen dat dit toch wel een van haar betere albums is ondanks een paar missers hierop (Till Death Do Us Part en Act of Contrition). Daar tegenover staan weer het prachtige Oh Father (moet haast wel een van haar beste nummers zijn), het strakke Love Song en met de titelsong heeft ze zich helemaal onsterfelijk gemaakt Jammer van de versie van Express Yourself, deze hier is nogal 'tam'. De remixversie op de Immaculate Collection is veel opzwepender.

Al met al een halfje omhoog voor deze dame

Met dit album vestigde ze haar naam voorgoed in de muziekwereld. Persoonlijk vind ik dit nog steeds een van haar leukere albums, maar er speelt ook mee dat dit een van mijn allereerste albums was (kreeg het zelfs dubbel op mijn verjaardag destijds). De laatste 2 nummers vind ik niet veel bijzonders, maar de rest is nog prima aan te horen. De clip van Material Girl is inmiddels een klassieker en Into the Groove is veruit de beste song hier. Wat een voortreffelijke plaat is dat toch! De film die erbij hoorde moet men maar snel vergeten.. Ook titelsong Like a Virgin kan niet stuk. Al 25 jaar bezig in de muziekbiz, respect

Dit vind ik toch wel een van de mindere albums van Madonna. Heb de grootste moeite om anno 2009 dit album helemaal uit te zitten. Smaakverandering speelt ongetwijfeld mee. Lucky Star en vooral Borderline (wat pas 3 jaar later een hit werd in ons land) zijn voor mij absoluut klassiekers. Met Holiday begon het allemaal voor haar en nu ik die weer zo terug hoor, het zit gewoon heel erg goed in elkaar. Maar door de vele airplay die het nummer heeft gehad (en nog steeds heeft) heeft het voor mij toch een hoop aan kracht verloren. De nummers I Know It, Think of Me en Physical Attraction vind ik nu echt te erg voor woorden. Vooral haar fragiele stem vind ik niet bepaald een genot om naar te luisteren. Ik kom met moeite netaan op 2,5 sterren uit.

Maar liefst 4 hits scoorde Madonna in 1986, in de charts was dit echt haar jaar. Tracks 1, 4 en 6 kwamen allemaal hoog in de top 100 over dat jaar. Ook Borderline stond bij de beste 10 genoteerd, maar is niet op dit album terug te vinden. Dat nummer is trouwens wel mijn favoriet van haar uit de jaren 80 tijd. Heerlijke meezinger blijft dat!

La Isla Bonita werd in 1987 pas een hit, net zoals Open Your Heart. Live to Tell is een van haar mooiste ballads, wou dat ze meer nummers als deze gemaakt had. Jeugdsentiment speelt een hele grote rol hier bij mij, dus waardeer deze op naar 3,5*

De hoes vind ik een van haar mooiste, een klassieker onder de hoezen

Winnaar van het San Remo-festival dit jaar, deze Alessandro Mahmoud met een Egyptische vader en Italiaanse moeder. Hij is helemaal 'tha bomb' in Italië en gaat ook zeker doorbreken in Europa met Soldi, het nummer waarmee hij Italië gaat vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival in mei dit jaar.

Een mengelmoes van pop, R&B, hip-hop en wat wereld-invloeden maakt dit album voor mij onweerstaanbaar lekker. Nummers als Uramaki, Sabbie Mobili en titelsong krijg ik geen genoeg van, zitten zulke mooie melodieën in.

Hele dikke 4 sterren voor nu, ben erg benieuwd wat jullie er van vinden!

Wat een vreselijke draak van een album is dit toch...

Bekentenis: ik vond Mariah Carey vroeger helemaal geweldig

Toen ik de tonen van Vision of Love voor het eerst hoorde, was mijn reactie: wie is dit???!!?? Ik was toen (16 jaar...) helemaal verkocht. Haar debuut, Emotions, Unplugged, Music Box en deze als laatste allemaal aangeschaft. Maar mensen, mensen, wat ben ik hier vreselijk overheen gegroeid... Vreselijke prullaria nummers en kijk eens voor de grap de video van Always Be My Baby... Wat een arrogantie straalt ze uit, elk haar staat recht overeind van ergernis!

Nee, Mariah is voor mij history. Punt.

LOL! Maar ik moet helaas eerlijk bekennen dat ik dit album van haar nog het meest te pruimen vind. De rest kan me inmiddels gestolen worden. Toen ik nog klein was, was ik helemaal weg van Miss Carey. Heb mijn moeder hoorndol gekregen met het draaien van haar cd's. Ze vond het gekrijs van katten nog mooier zei ze altijd. Ik ergerde me daar als kind kapot aan en confronteerde haar altijd met het feit: als ze zo krijst, waarom is ze dan een van de best verkopende zangeressen momenteel? Hahaha, als ik er nu aan denk... Ze had best wel gelijk eigenlijk.. Maar goed, mijn smaak is gelukkig wel wat vooruit gegaan. En om die leuke herinneringen levende te houden, dan zet ik dit album, nou laat ik zeggen, 1x per jaar op.

Weet nog goed toen ik voor de 1e keer Vision of Love hoorde. We waren net verhuist en ik was liedjes aan het opnemen op een cassettebandje ergens in de zomer van 1990. Vision of Love kwam toen binnen in de top 40 en mijn mond viel toen open van verbazing. Ik wist niet wat ik hoorde. A la minuut was ik verliefd op dit nummer. Vrij snel daarna het album aangeschaft en helemaal grijsgedraaid. Hier was Mariah nog puur en onschuldig. En het zijn eigenlijk allemaal degelijke popsongs waarbij de ene uithaal nog hoger komt dan de andere. Vanishing is een knap staaltje zingen, dat ze een dijk van een stem heeft staat wel vast.

Alleen de eerste 3, 4 albums zijn nog vrij goed te doen, maar zoals bekend ging het daarna (voor mij dan) bergafwaarts. Ze moest zonodig met de Amerikaanse R&B meedoen en ging samenwerken met o.a. Jay Z, Jermaine Dupri etc etc. Vind het genre nog steeds niet bij haar passen. Hoop dat ze ooit weer eens een album uitbrengt zoals dit debuut of Emotions. Maar of het nu nog geloofwaardig over zal komen, ik betwijfel het.. Mevrouw is door de jaren heen ook nog eens totaal verwaand geworden. Jammer.

Deze heb ik nog in de kast staan. Idd haar laatste album waarbij ze zich nog enigzins normaal gedroeg voordat ze de diva uit ging hangen. Jammer, want ik blijf erbij dat ze met haar stem best mooie dingen kon doen. Anytime You Need a Friend is echt niet meer om aan te horen met dat kinderkoortje erin, wat een geschreeuw in dat nummer van mevrouw Carey. Hero is zo zoet dat je tanden er spontaan uit vallen, Without You had ze nooit mogen coveren en tsja, het enige liedje wat ik nog wel kan waarderen is Dream Lover. Ik geloof dat deze maar richting trashcan gaat

Dat dit album zo onbekend is hier, ongelooflijk eigenlijk. Zit er nu weer eens naar te luisteren en dit is toch echt wel een classic moet ik zeggen. Ook voor folkliefhebbers is dit wel een must. Haar stem past daar wel tussen, een love it or hate it-stem

Net de video van Ballad of Lucy Jordan toegevoegd en man, man, man, wat een plaat blijft dat toch!

Draait nu voor het eerst en had er eigenlijk niet zoveel verwachtingen van, maar tering Jantje, dit is echt een prachtplaat! Bij Heart of Lothian waan ik mezelf helemaal in hogere sferen, echt heel mooi gedaan. Dit album gaat zijn weg naar de speler nog heel vaak vinden

Ik denk dat de meeste Mu'Mers deze voormalige rapper kennen als acteur. En het blijkt een goede keuze van hem geweest te zijn, want als acteur is hij zeer succesvol.

Maar voordat hij ging acteren heeft hij 2 albums uitgebracht met zijn Funky Bunch. Good Vibrations was zijn grote hit en mede dankzij Loleatta Holloway staat dat nummer nog als een huis. De rest van dit album vind ik weinig boeiend persoonlijk, Wildside (cover Lou Reed) gaat ook nog wel.

Later scoorde hij nog hits met Prince Ital Joe en ging hij daarmee richting dance/pop. Samen scoorden ze groots met het nummer United.

Zijn grote broer Donnie Wahlberg zat trouwens in de groep New Kids on the Block. Heeft Mark toch uiteindelijk een betere keuze gemaakt

Dit album blijkt een waar groeidiamantje te zijn. Heel gestaag wordt dit steeds mooier. Was ik eerder niet zo kapot van haar stem, zelfs deze begin ik steeds meer te waarderen. Zeer eigenzinnige stem ook. Favorieten zijn nu Factory (met prachtig veel strijkers) en Bloody Mother F***ing A**hole, dat is toch wel het prijsnummer van dit album. Geweldig intens gezongen.

Ja, ben een beetje bezig met de dance van begin jaren '90, daar missen nogal wat albums van zag ik. Mantronix stond er niet eens op! Ik bedoel maar... En tsja, deze dan van Marusha....

Somewhere Over... kon ik destijds echt geen genoeg van krijgen en ook van opvolger It Takes me Away kon ik goed hebben, het was toen gewoon helemaal te gek deze muziek. Maar als je nu weer luistert... Ik had voor de gein Somewhere Over... weer eens opgezet en ja, dan kom ik nu ook uit op redelijk hemeltergend slecht!!

Matige verzamelaar, bij nummer 14,15 slaat bij mij de verveling toe. Geef mij maar de reguliere albums van Marvin. De nummers met Tammi Terrell vind ik ronduit vervelend. Enne, doe mij de versie van Paul Young maar (nummer 15). En ik mis teveel essentiele nummers. Ik zak een half naar 3 sterren.

Over fout gesproken

Soms is het lekker om je 'verantwoorde' muziek opzij te leggen en lekker meegalmen met de foute nummers uit de jaren 80. Dit is er een perfect voorbeeld van.

Drafi Deutscher (bekend van o.a. Mixed Emotion's You Want Love, nummer 1 hit in 1986) had dit project nadat de versie van Nino De Angelo een enorme hit werd in Duitsland. Jawel, jongens en meisjes ( ), ik heb het over het nummer Jenseits von Eden. Enorme klassieker in Duitsland en de versie werd prompt ook een hitje in Nederland. Drafi vormde het bandje Masquerade en nam een Engelse versie van het nummer op: Guardian Angel.

De video is er eentje die je zo snel mogelijk wil vergeten, maar (oh jee, alweer een coming out ) ik vind het nog steeds een prachtig nummer. De rest van het album ken ik echter niet. Marcel?

Nou, zeg dat niet te snel. Ze hebben best nog wel nummers die je ieder jaar terug hoort komen. Vooral in de zomer loop je nog weleens aan tegen Get Out of Your Lazy Bed, Whose Side Are You On en More Than I Can Bear. Vaak hoor ik ook nummers van hun gebruikt als tune in diverse tv-programma's. Good Times is persoonlijke favoriet, die swingt geweldig de pan uit!

2e solo-album van Kayak zanger/drummer/percussionist. Met Rain in May scoorde hij in Nederland een nummer 3 hit. De video moet haast wel een van slechtste aller tijden zijn, die doet echt zeer aan je ogen. Maar het nummer heeft wel wat, ik moest vooral denken aan Phil Collins' In the Air Tonight (toevallig ook uit 1981).

Michael die de rockkant op gaat, het beviel me allerminst. Vind dit persoonlijk een van zijn mindere albums. Titelsong is weinig memorabel en van Man in the Mirror krullen mijn tenen. Dirty Diana vind ik zijn slechtste track ooit. Kom ook maar net uit op een hele krappe voldoende. Tracks als The Way You Make Me Feel, Liberian Girl en Smooth Criminal maken weer veel goed.

Stond deze er nog niet op??

Nasale stem waar je van moet houden. Maar het nummer On My Own met Patti Labelle blijft een enorme klassieker. Prachtige combinatie.

Staan best veel bekende nummers op dit album. Yah Mo B There kent iedereen natuurlijk, Sweet Freedom was een knoert van een hit (en hoorde bij een film, is me even ontschoten..) en mijn favoriete song van dit album is met The Doobie Brothers: What a Fool Believes Zeker een van de betere jaren 80 nummers.

Poeh, wat een fantastisch album is dit zeg. Ik moest bij de eerste draaibeurt even wennen aan de stijl (country-rock idd, maar ook folk zou niet misstaan bij dit album), maar bij de 2e luisterbeurt is dit echt heerlijke muziek. Vooral de stem van Nesmith is echt geweldig mooi. Het is een genre apart, maar dit kan ik absoluut wel waarderen. Dikke 4, maar kon heel snel wel eens meer worden

En wat is Joanne een prach-tig melancholisch liedje..