Fairport Convention's only concept album was built around the story of John "Babbacombe" Lee, a convicted killer who survived three attempts to hang him.

Ik luister nu naar de geremasterde versie van dit album waar ook 2 bonustracks op te vinden zijn. "Farewell to a Poor Man's Son'' was een 'verloren' nummer wat ze deden bij een BBC-programma.

En ik moet zeggen, het geluid van deze heruitgave klinkt echt fantastisch helder. Hier is echt werk van gemaakt. Voor mij tevens het eerste FC-album zonder Sandy Denny en het valt me heel erg mee, je mist haar in het begin wel even, maar verder staat dit album als een huis. Zeker een aanrader voor folkliefhebbers.

4,5*

En wederom gaat er een wereld aan muziek voor me open. Ik kan mezelf zo langzamerhand niet eens meer bijhouden...

Prachtige folk-rock met zangeres Sandy Denny als lead vocals. En deze dame heeft echt een geweldige stem! Het past ook precies bij deze muziek. Bij dit album zong ze voor het laatst mee bij deze groep. Richard Thompson was hierbij ook nog aanwezig. Volgens vele critici is dit hun absolute meesterwerk, maar de meningen lopen uiteen. Unhalfbricking en What We Did on Our Holidays schijnen minstens even goed te zijn.

Voor mij is dit de eerste cd van Convention Fairport wat ik in zijn geheel beluister en dit is genieten, lieve Musicmeteraars! Ik geef als suggestie Matty Groves om eens te luisteren, een nummer van meer dan 8 minuten met heerlijke lange uitgesponnen gitaarsolo's en dan die stem van Sandy erbij..... perfect!

Bubbachups, sxesven, Jasper, Ruby, Marcel, Aero, shangri-la en andere folkliefhebbers, ga dit eens luisteren!

Ik heb 3 sterren gegeven aan dit album, hoog zat. Erg sterk is dit album verder niet. Zoals eerder gezegd vind ik You Little Thief veruit zijn beste track. Maar naarmate het album vordert des te zwakker wordt het...

Nee, die 3 sterren zijn meer dan genoeg (Maar 2,17 is wel erg laag ja, ben ik met je eens...)

P.S. Heb de clips toegevoegd.

Herb Alpert's Diamonds kon ik nooit vinden totdat deze verzamelaar uitkwam. Wat was ik toen blij dat ik dat nummer eindelijk had! Nu supergedateerd plaatje natuurlijk..

Verder aantal sterke tracks en favoriet is bij mij Alexander O'Neal - All True Man. 3,5*

Redelijk deel van deze serie (er werden 3 volumes uitgebracht). Bingo Boys, Black Box, 3rd Bass, Blue Pearl en Maureen Walsh luister ik nog steeds graag. Wel kwalitatieve songs te noemen. Zelfs de C&C Pump It Mix van New Kids is de moeite waard. Call It What You Want vind ik dan ook veruit het leukste nummer wat ze gemaakt hebben

Ook redelijke populaire serie geweest, Fido's Choice. Het mannetje van 7-Up werd nu ook voor albums gebruikt.

Staan wel paar aardige nummers op deze zoals Jamestown, Marky Mark, Martika en Bomb the Bass. 2,5*

Ik heb precies hetzelfde, draai het ook bijna nooit meer, maar wat een lekkere muziek was dit zeg. Blue en vooral I'm Not the Man I Used to Be zijn nog steeds klasse! En de video van She Drives me Crazy blijft ook erg leuk (ze hebben goed naar New Order's True Faith gekeken )

4*

Prettige jaren 80 pop wat nog steeds goed te luisteren valt. Met name I'm Not the Man I Used to Be blijft een sterk nummer. She Drives Me Crazy destijds veel te vaak gehoord, maar swing je ook zo weer op mee. Ook Good Thing met de rock 'n roll stijl is goed. 3,5*

Soms duurt het even voordat de schoonheid zich openbaart, maar vandaag is het hier dus zover. Mensen, echt heel erg mooi dit! Eerste paar draaibeurten deed het me vrij weinig, wat eentonig, maar nu... Een van de betere releases van dit jaar, dat staat vast voor mij

Zou me niks verbazen als dit een klassieker wordt.

Dat ik dit album pas dit jaar heb leren kennen Op de geremasterde cd staan 5 extra nummers op. Vooral de Jam #2 is de moeite waard. Verder met elke draaibeurt wordt dit beter en beter. Warm Ways is echt prachtig gezongen door Christine McVie. Weet dat deze muziek in de categorie soft en glad valt, maar dat boeit me voor geen meter, de nummers zijn echter heerlijk. Weet nu eigenlijk niet welke ik beter vind, deze of Rumours. Vooralsnog 4,5*.

(En 40 stemmen slechts )

Bijzonder fijne verzamelaar. Fleetwood Mac kan weinig verkeerd doen bij mij. Pak die prachtige stemmen van Christine en Stevie en je hebt een topband! Ook Lindsay Buckingham mag er zijn.

Rumours werd thuis helemaal platgedraaid en ook Tango In the Night was een grote favoriet van mijn ouders. Beide albums kan ik zowat dromen. Toen Everywhere in 1988 een hit werd was ik helemaal om. Tot op de dag van vandaag blijft dat een waanzinnig mooie popsong

Andere favorieten zijn:

Go Your Own Way Bekijk deze video eens, erg leuk!

Zo heerlijk seventies, heerlijk meegalmen:

''Loving you
Isn't the right thing to do
How can I ever change things
That I feel

If I could
Maybe Id give you my world
How can i
When you won't take it from me''

You Make Loving Fun

Ook van het fameuze Rumours, perfecte popplaat.

As Long As You Follow

Topnummer met de zang van Christine McVie. Neem dat heerlijke gitaartje erbij en je hebt een van de beste nummers van Tango In the Night

Hold Me

Twee keer uitgebracht, dit nummer. Eind jaren 80 kwam ik ermee in aanraking. Heb het nog steeds ergens op vinyl liggen. Prachtig gedaan ook met die piano en gitaar!

Tusk

Is me de laatste jaren pas opgevallen, deze. Wel een van mijn favoriete nummers nu. Heerlijk apart opgenomen, blijft gewoon een superplaat!

Seven Wonders

Stevie Nicks is natuurlijk een fantastische zangeres. In Seven Wonders gooit ze alle remmen los en wederom kippenvel!

Deze Greatest Hits blijft erg leuk om zo af en toe eens te draaien. Het is gemakkelijk in het gehoor liggende popmuziek waar helemaal niks mis mee is. Valt iedereen aan te raden

4,5*

Dit is het enige album wat tussen Tusk (1979) en Tango In the Night (1987) uitkwam. De stemmen van Nicks en McVie blijven een genot om naar te luisteren. Hold Me blijft een geweldig nummer, zeker met LIndsey op de gitaar! Anderen luisterden naar The Cure, ik prefereer toch deze Fleetwood Mac

Zo zeg, dit is inderdaad stukken minder dan Bare Trees. Vervelende zang soms en Did You Ever Love Me lijkt wel een G'Race song Niet echt een memorabel Mac-album. Wel een prachtige hoes overigens. Blij dat Dave Walker opgestapt is, niet echt een aanwinst. Dat ze hier zoekende waren is idd duidelijk te horen. Toch wel interessant om deze periode te luisteren voordat ze echt doorbraken.

Deze maar weer terug gezet in mijn top 10, pffff, vind dit echt ongelooflijke klasse nog steeds ondanks dat een aantal nummers totaal kapotgedraaid zijn. Dat zegt misschien ook genoeg over de houdbaarheid van dit album. Dit zal nooit verouderd klinken, daarvoor is het gewoon te sterk gemaakt. Absoluut tijdloos, deze Rumours. Maar ook het album hiervoor (Fleetwood Mac) heb ik de volle mep gegeven. Mag misschien gemakkelijke pop zijn, maar op de een of andere manier blijf ik dit verslavend lekker vinden (Dan ben ik maar een gemakkelijke gozer )

Oei, hier verschillen wij heel erg van mening. Naar mijn mening is Stevie Nicks juist in topvorm op dit album (Christine ook trouwens). Misschien houd je niet van haar stem? Je moet er van houden neem ik aan. Nummers als Welcome to the Room Sara en When I See You Again vind ik juist weer de beste van dit album. Vooral laatstgenoemde gaat door merg en been, zo mooi. Ik skip altijd Big Love, dat ge-oeh en ge-ah aan het eind heb ik altijd behoorlijk irritant gevonden (Family Man ook trouwens).

Seven Wonders, Little Lies en Everywhere zijn allen prachtige, tijdloze popliedjes

Luister dit nu voor het eerst en woei, dit is wel erg lekkere muziek zeg. Fleetwood Mac zoals ik ze nog nooit eerder hoorde. Zelfs Oh Well kende ik nog niet (schaam..) Maar wat een kanjers van nummers allemaal. Toch eens wat dieper graven in de 'oude' Fleetwood Mac

De track Searching for Madge

2 nummers van dit album vind ik alvast geweldig:

Amen staat zowel op dit album en op zijn opvolger Magellan, een heel ander nummer dan Occidentali's Karma, Amen gaat meer richting electropop, maar wel ontzettend goed gedaan. Van mij mag hij meer van dit soort nummers uitbrengen.

Titelnummer Eternamente Ora is een prachtig gezongen ballad zoals alleen Italianen het kunnen. Je moet van zijn rauwe stemgeluid houden, ik heb er totaal geen moeite mee.

Blij deze artiest ontdekt te hebben, dit album gaat zeker besteld worden hier.

Doorgaans heb ik niet veel met Nederlandstalige muziek, maar deze meneer heeft wel een paar hele mooie nummers op zijn naam staan. Kronenburg Park, Twee Mannen Zo Stil, De Verzoening, Winter in Hamburg en Zwart Wit vind ik wel de mooiste nummers eigenlijk. Kunnen gewoon niet kapot.

Maar er staan ook een paar draken op vind ik. 1 Miljoen Sterren en vooral Linda vind ik te erg voor woorden.

Al met al toch 3,5* voor deze dubbelaar (en voor iemand die Nederlandstalig zingt is dat hoog voor mijn doen )

Erg fijne ingetogen singer/songwriterplaat deze. Aan de ene kant een beetje deprimerend, maar toch beurt deze plaat me op. Dit hoesje ken ik al lange tijd, maar na 15 jaar toch maar eens geprobeerd. En dit is wel de soort muziek wat ik kan waarderen. Benieuwd naar zijn debuutalbum die nog beter gewaardeerd wordt dan deze.