PF Sloan, de man achter het nummer Eve of Destruction van Barry MacGuire, jawel, het komt van zijn hand

Dit album nu aantal malen beluisterd en het is erg prettig luisteren moet ik zeggen! Hij draait al flink wat jaren mee, een echte singer/songwriter in de categorie Bob Dylan.

Ik zet in op 4 sterren, lekker album!

Samen met Zucchero Fornaciari mijn Italiaanse helden. Wat een weergaloze muziek is dit toch. Moge de lente maar snel komen! Cappucchinootje drinken, krantje erbij, neerploffen op een stoel, de zonnestralen in je gezicht en genieten maar...

Erg leuk album dit! Afgezien dat het erg eighties klinkt zijn dit stuk voor stuk sterke composities. Disco met synths, oftewel het begin van de dancemuziek. Ik begin nu pas te beseffen dat deze Patrick Cowley eigenlijk heel erg legendarisch is. Je zult maar de grondlegger van dance (house) zijn. Ik geef hier zonder schroom 4 sterren aan.

Ik heb geloof ik een re-issue, want hier heb ik 11 nummers. Staan nog 2 versies van Megatron Man op en een nummer genaamd If You Feel It.

Aaaah, jeugdsentiment.. On My Own, met Michael McDonald, mierzoet, maar blijf het heerlijk vinden. Vooral Patti's stem is prachtig. Vind McDonald altijd zo met dichgeknepen neus zingen.

Dit album een jaar geleden eens beluisterd en maar weer eens uit de kast gehaald. En blij dat ik dat gedaan heb! Wat een prachtige stem heeft deze Patty Griffin zeg. Rain gaat door merg en been, blijft grote favoriet hier. De video is ook erg mooi gedaan trouwens.

Maar ook nummers als Chief en zelfs Mil Besos (het doet wat latin-achtig aan, maar zij komt er mee weg en... strijkers!) zijn heerlijke plaatjes. Dit is toch vrij rustige folk in al zijn eenvoud. Grappig dat je na een jaar een album toch nog weet te ontdekken

Wat een "softe" berichten bij deze klassieker zeg!!! En niet eens een top 250 notering?? Erg erg erg.... Destijds bracht dit album nogal wat teweeg. Door de samenwerking van Paul Simon en Afrika. Ik vind dit album razend knap gemaakt. Een van de betere uit de jaren 80!

Dit was inderdaad een flinke tegenvaller na meesterwerk Graceland. Het enige nummer wat me echt kan boeien is The Obvious Child. Prachtig opgebouwd lied met een heerlijke climax.

De rest van het album kwakkelt een beetje voort zonder echt te boeien. Jammer. 2*

Geen liefhebber van Italiaanse muziek? In zijn genre is hij wel een topper hoor. Senza Una Donna vind ik trouwens wel een zeiknummer, dan vind ik de rest van deze verzamelaar stukken beter te verteren. Onder de noemer: luchtige jaren 80 pop.

Love of the Common People en Come Back and Stay vind ik nog steeds heerlijk om te luisteren, maar hij heeft meer dan dat gemaakt. Broken Man is een voorbeeld dat hij echt een mooie stem heeft, gaat door merg en been (in de goeie zin, bij mij dan )

Dit is wel heel toevallig zeg, ik zat er gisteren aan te denken om een recensie te gaan schrijven bij dit album, staan er een dag later ineens 2 berichten. Bij deze dan :

Zoals eerder vermeld was dit mijn allereerste album ooit die ik op LP had. Nu 25 jaar geleden aangeschaft en ik vind dat dit album wel een recensie verdiend.

Ik heb hetzelfde album wat dazzler ook heeft, degene met allemaal 12-inch versies. De LP-versie heb ik ook nog nooit op cd zien liggen. Wel toevallig dat er juist nu ook een heruitgave komt: 25th anniversary
Die zal ik zeker gaan aanschaffen en ook zijn andere 2 albums, want zijn muziek staat gewoon als een huis, ook al zijn het vele covers en klinkt het erg 80's.

In Nederland werden 4 singles uitgebracht van dit album (1,2,3 en 7) en opvallend hieraan was dat ze om de 8 weken gereleased werden waardoor zijn grootste hits beiden slechts 10 weken in de Top 40 stonden.

De 1e single die gereleased werd was Wherever I Lay My Hat (That's My Home), een cover van Marvin Gaye. Dit blijft een prachtige cover vind ik zelf, hieruit blijkt Paul Young beschikt over een prachtige soulvolle stem.

De 2e single werd Come Back and Stay en bereikte bijna de 1e plaats en het betekende zijn grote doorbraak in Nederland. De 12-inch versie vind ik persoonlijk iets minder dan de single-versie, hij duurt net even wat te lang. Maar een sterk nummer blijft het zeker.

De 3e single bereikte de nummer 1-positie in 1984: Love of the Common People, dat nummer valt vooral op door de drums die erin gebruikt werden. Persoonlijk is dit mijn grote favoriet van dit album, vele herinneringen aan dit nummer als kind zijnde (zoals gezegd bijna een playbackshow mee gewonnen destijds). Deze lange versie bevalt me wel weer beter dan de singleversie. De clip is vooral lachen geblazen door de 2 zangeressen die meedoen, die zijn wel erg jaren 80 gekleed

De 4e single werd Love Will Tears Us Apart, zoals gezegd een cover Joy Division. Deze versie prefereer ik boven het origineel gewoonweg omdat de muziek beter gearrangeerd is. Maar dit werd slechts een klein hitje voor hem.

De drums die je in Love of the Common People hoort, komen verder ook terug in Oh Women, Ku Ku Kurama, Iron Out the Rough Spots, Tender Trap en Sex en titelnummer No Parlez, allemaal degelijke popsongs.

Buitenbeentje op het album is wel Behind Your Smile. Dit is zowaar een electronummer, eentje die zijn tijd wel ver vooruit was. Achteraf gezien vind ik dit wel een van de betere nummers hierop.

Het boekwerkje van No Parlez straalt een en al vrolijkheid uit waaruit blijkt dat dit album met heel veel plezier in elkaar gezet is. Dat is ook terug te horen in een aantal songs: Ku Ku Kuruma en vooral Iron Out the Rough Spots. Heerlijke vrolijke songs nog steeds!

Heb ik 1 nummer nog niet gehad en dat is Broken Man. Dat nummer is zo intens, gaat werkelijk door merg en been. Ik houd het vaak niet droog bij dit nummer Ook absoluut een van mijn favorieten hier.

Al met al vind ik dit gewoon een fantastisch album en na herbeluistering gooi ik deze een half omhoog, maar moet wel kwijt dat deze vooral verdiend wordt door jeugdsentiment en hee, mijn eerste album, blijft toch een speciaal plekje houden

Ik hoop dat bij de heruitgave het mensen aanzet om dit album ook eens te gaan luisteren, want het is zeker de moeite waard. Het gemiddelde is schandalig laag hier. Oh, en voor de lijstjesfreaks onder ons, dit album bereikte de 1e plaats in de album top 100 en stond er 35 weken in. Commercieel gezien een groot succes dus, maar daarom per definitie niet slecht In 1984 in het jaaroverzicht van albums stond deze plaat mooi even op een 9e plaats.

Behalve Straight Up is Cold Hearted ook erg de moeite waard. Strakke danceplaat wat in Amerika een dikke nummer 1 hit werd, maar in Nederland nagenoeg niks heeft gedaan. Voor de rest bevat dit album nagenoeg allemaal nummers die anno 2009 totaal niks meer toe te voegen hebben. Ze valt vooral door mand door haar iele stemgeluid. Hilarisch ook dat ze daar in de jury zat van Idols. Maar dansen kon ze absoluut wel. Verder is het enige noemenswaardige de video van Opposites Attract, die blijft wel grappig om te zien.

Heb erg leuke herinneringen aan deze cd. Schaam me er ook absoluut niet voor dat ik het nog steeds leuk vind. Zingen kan ze niet echt, maar dansen was ze absoluut wel goed in. Ze zat ook in de videoclip van Janet Jackson's Nasty. Ze was ook de choreografe van het dansen in dat nummer. Vooral in Amerika was ze ontzettend populair (zo uit mijn blote hoofd heeft ze daar 6 nummer 1 hits gehad in de bilboard 100). Da's toch wel een hele prestatie voor deze kleine dame. Sinds 1991 eigenlijk niks meer van haar vernomen. Vibeology, Promise of a new day en Rush rush blijf ik gewoon leuk vinden om te horen zo heel af en toe. Word ik weer even terug gebracht in de tijd... Wat is muziek toch heerlijk!

Wat een ongelooflijke retrohoes is dit zeg Vooral bij Roberta Flack dacht ik dat ze er heel anders uitzag. Op dit album het mierzoete, maar o zo mooie nummer Tonight I Celebrate My Love. Je houdt ervan of je haat het. Maar wat wel opvalt is de prachtige stem van Roberta, wat wil je, ze heeft klassiekers als Killing Me Softly en The First Time Ever I Saw Your Face ( ) op haar naam staan.

Aalgladde popmuziek, maar dat deed het goed in die tijd. Nummer bereikte ook de top 5 in de top 40 dacht ik

Voormalig achtergrondzangeressen van Wham! die het ook probeerden na het uiteenvallen van de groep. Single Heartache deed goede zaken en opvolger Goodbye Stranger is ook nog wel aardig, maar daarna was de koek al weer op. Ze hebben toch mooi geprofiteerd van het succes van Wham! De clip is echt old school als je dat zo terug bekijkt.

Wat een lage waarderingen, ook dit vind ik een prima album uit hun latere periode. A Red Letter Day is idd erg prima, maar mijn grote favoriet is hier toch wel Se A vida E. Prachtig zoals ze dat gedaan hebben met die drums. Zing het nog steeds met volle borst mee.

Life is much more super when you're young

Aan Always On My Mind heb ik speciale herinneringen, ligt hier ook op vinylsingle, destijds gewonnen met een playbackshow op school (met een imitatie van Rick Astley's Never Gonna Give You Up ). Een meisje daar was verliefd op me en zat in de jury, denk dat ik dankzij haar wel gewonnen heb, lol. De clip van Domino Dancing heb ik altijd wel erotisch gevonden (ja, ik wist het toen als 14-jarig jochie al). Het nummer an sich vind ik zeker niet hun sterkste. Left to My Own Devices vind ik weer een van de betere.

Heb deze verzamelaar net gedraaid en ik vind het juist erg prettig dat het niet op volgorde is. Misschien dat het komt door hun verzamelaar Discography, die was ik wel gewend met draaien.

Enfin, eindelijk heb ik deze dan en de 2e cd vind ik ietsje beter dan de 1e. Ook de 2 'nieuwe' nummers (Miracles en Flamboyant) vind ik fijne nummers. Knap dat deze band zo constant is gebleven qua kwaliteit. Toch al weer bijna een kwart eeuw zijn ze er en ik blijf er enorme waardering voor hebben. Dikke 4,5*

Grappig, heb de clips erbij gezet en de meeste had ik zelfs nog nooit gezien. I Wish It Would Rain Down duurt zelfs 8:22, nooit geweten! Tevens vind ik dat het sterkste nummer van dit album samen met Something Happened on the Way to Heaven. Dit album valt me nog mee om eerlijk te zijn. Maar deze man heeft er wel een enorme historie op zitten waarvoor ik mijn petje afneem!

Dat het zo'n hoog Sky Radio-gehalte heeft... tsja.... is de schuld van dat station. Jammer dat zijn nummers zo kapot gedraaid zijn. Maar an sich, zo heeeeeeel af en toe best lekker om weer eens te horen (en ik luister dus absoluut GEEN Sky Radio...)

3*

Prima nummers op deze verzamelaar hoor. Alleen vreselijk doodgedraaid door de media. Ik heb deze verzamelaar zelf ook, maar draaien gebeurd hier echt heel zelden. Vorig jaar eens opgezet en halverwege uitgezet. 3 sterren is misschien wat hoog, maar in de jaren 80 vond ik zijn nummers heel goed te pruimen. Ik blijf erbij dat One More Night een van zijn mooiste nummers blijft .

Ik denk niet dat het allemaal antistemmen zijn. Ik heb zelf 3 sterren aan dit album gegeven en dit vind ik een van zijn betere albums. Maar ik denk dat bij veel mensen (bij mij wel in ieder geval) dat ze Phil Collins teveel gehoord hebben. Hij was inderdaad erg succesvol als solo-artiest, maar als je zijn nummers goed luistert, dan moet je toch toegeven dat het nou niet bepaald hoogstaande popmuziek is. Voordat ik de hele Collins-clan over me heen krijg, ik vind zijn muziek niet superslecht ofzo, maar het heeft meer te maken dat (te)veel nummers grijs gedraaid zijn en daardoor niet meer zo bijzonder klinken.

Mijn favoriete song van deze meneer vinden velen juist een van zijn mindere, maar ik zweer bij dit nummer: One More Night

Zeer aangename kennismaking, deze Pink Martini. Kende alleen het vrolijke Donde Estas Yolanda, maar ze hebben duidelijk meer in hun mars dan dat. Van het titelnummer kon ik helemaal tot rust, echt een chill nummertje. Leuk al die stijlen door elkaar. Gaat deze zomer veel gedraaid worden.

Pfff, over oldschool dance gesproken. Yo-Yo was toen een vette hit. Uit de new beat-stal van Belgie. Dit nummer geldt toch wel als een klassieker. Uit dezelfde tijd van Confetti's en dat is te horen ook

Op youtube zijn verrassend veel nummers te vinden van dit album.

Mooie recensie Aero, mijn complimenten! Heb het hele album net geluisterd en ik loop er eerlijk gezegd niet zo warm voor. Vind het allemaal beetje standaard klinken. Het nummer Love springt er voor mij wel uit. Het laatste nummer vind ik zelfs ronduit irritant om naar te luisteren. Ik geef dit voorlopig 3*, maar er zal weinig kans zijn dat dit veel hoger gaat worden...

Vind dit nog wel een van de betere Prince-albums. Lekker gevarieerd vooral: Alphabet St. is geniaal, Glam Slam een beetje duister en de ultieme popsong: I Wish U Heaven.

Money Don't Matter 2 Night waardeerde ik jaren later pas, vond het toen maar een saai plaatje. En het blijkt gewoon een classic. Vooral de muziek is zo heerlijk relaxed. Voor mij hoeft Prince niet constant up-tempo te zijn, met Diamonds & Pearls bewijst hij dat hij ook prima ballads kan zingen/componeren (okee, in dat nummer is de hoofdrol voor een zangeres, maar toch..). Thunder, Daddy Pop en Cream zijn andere favorieten. Goed album van Prince 4*

Dat zijn dan ook de meest toegangelijke nummers die je daar noemt. Vanavond deze weer eens gedraaid en ik vind Condition of the Heart (piano!), The Ladder (klinkt als een Purple Rain 2, maar toch erg mooi) en mijn favoriete track is momenteel Temptation. Hier gaat onze geilneef helemaal los (vocaal gezien ook) en een prachtig stukje muziek ook. Bijzondere nummers, dat weet ik wel

Marky Mark ging een samenwerking aan met de Jamaicaanse zanger Prince Ital Joe (inmiddels overleden) en scoorde vooral in Duitsland grote hits, In Nederland scoorde ook United (top 10). Nogal anders dan we van meneer Wahlberg gewend zijn (meer eurohouse ipv rap). Dat nummer staat nog steeds als een huis, maar de single daarop, Happy People, deed het al stukken minder. Nu is hij vooral bekend om zijn werk als acteur.

Dit is nou de betere jaren 80-muziek. Alhoewel ik het soms wat statisch vind klinken, heeft deze de tand des tijds vrij goed doorstaan. Erger me alleen af en toe aan het gebrekkige Engels wat gezongen wordt. Maar P-Machinery blijft gewoon een steengoed nummer. 3,5*

Typisch geval van een one-hit-wonder, deze Puff Johnson. Over and Over werd een redelijke hit, maar verder wist ze geen krakers te maken. Wel een lekker nummer overigens.