Ik wist niet dat deze man zoveel soloplaten heeft gemaakt, maar ik moet ergens beginnen he? Ik denk dat ik met dit album een goede start heb gemaakt

Erg fijne popliedjes in de categorie singer/songwriter (ik mis deze categorie trouwens op de site, misschien een optie om deze ook bij genres toe te voegen?). Door dit album ben ik wel nog meer nieuwsgierig geworden naar meer werk van deze inmiddels overleden Warren Zevon.

4*

Verzamelaar die goedkoop aan te schaffen valt (disky) en een prima kennismaking als je nog niks hebt van deze 2 dames. Op een aantal nummers funken (o.a. Are You My Baby) ze er lekker op los, terwijl ze ook prima popsongs (Waterfall, Lolly Lolly) hebben gemaakt. Verder zal ik ze nooit los van Prince kunnen zien, hun sound lijkt er gewoonweg teveel op.

Waterfall!

Zo'n heerlijk meeschreeuwnummer destijds, erg leuk om die video weer eens te zien. Maar die stempel dat ze uit de Prince-stal kwamen raken ze nooit meer kwijt denk ik. Vind ook eigenlijk alleen Waterfall de moeite waard, nummers als Lolly Lolly en Are You My Baby zijn te melig..

Ach, ze zijn allebei vreselijk Die cover van Phil Collins vind ik zowaar nog erger, maar dat komt vooral door de medewerking van mevrouw Carey. Hoe erg kun je een nummer om zeep helpen zeg.. Ik geloof dat deze heren iets van 10 nummer 1 hits gehad hebben in de UK, blijkbaar ongekend populair. In NL was dat toch een stuk minder, volgens mij nog nooit top 10 gehaald zelfs. Ik kom op 1 ster uit dankzij de nummers If I Let You Go en My Love. Ja, ik weet het, fout, maar die vind ik nog redelijk te doen (alhoewel..), de rest is echt doorspoelen.

Ik vind de stem van Marti Pellow anders goed te pruimen hoor. Lekker soulachtig. Met Love Is All Around noem je wel hun meest erge nummer ooit ja Wat een gigantische hit was dat toen.

Maar juist hun kleinere hits zoals Temptation, Sweet Little Mystery en Sweet Surrender zijn nog prima te luisteren.

En mijn persoonlijke favoriet: Goodnight Girl, wat een geweldige zang in dat nummer

Zo, na 20 jaar weer eens het volledige album gedraaid. Nummers als Heartbeat, Like a Baby, If You Were There en Credit Card Baby heb ik al die tijd nooit weer gehoord. En ze vielen me mee, sterker nog, Heartbeat en Like a Baby zijn gewoon ijzersterke popnummers! De stem van George komt hier weer erg mooi naar voren en wordt pijnlijk duidelijk dat hij eigenlijk alleen Wham! was. Andrew Ridgeley hoor ik amper terug hier. Na het uiteenvallen van Wham! bracht hij slechts 1 album uit die enorm flopte. Zegt ook wel genoeg lijkt me.

Alleen If You Were There vind ik behoorlijk slap. Wake Me Up kan ik niet meer horen, die heb ik echt teveel gehoord. Al met al toch een verhoging naar 4 sterren

Ik hoop binnenkort eens een reunie te beleven van mijn oude school en dat er dan een 80's feestje georganiseerd gaat worden met in de hoofdrol: Wham!

Na het zien van alle clips zit ik helemaal in een weemoedige bui, haha. Heerlijk, heerlijk blijf ik dit vinden, ook al is het kwalitatief niet zo sterk. Soms kunnen nummers totaal niet kapot en deze band is er absoluut een voorbeeld van! Op school heb ik Freedom van Wham eens geplaybacked en het moet zelfs vast staan op video (alleen heb ik die nog nooit gezien, zal me benieuwen )

Op deze verzamelaar vinden we ook de 2 eerste solosingles van George Michael (Careless Whisper, het blijft een klassieker! en A Different Corner, met die mooie sobere video).

De eerste 4 nummers van dit album heb ik niet bewust meegemaakt, maar die reken ik, met uitzondering van Young Guns en Club Tropicana, wel tot hun mindere. Battlestations is nooit op single uitgebracht, waarom dat nummer hierop staat is mij een raadsel eigenlijk.

In vele video's zien jullie ook vaak een saxofonist (I'm Your Man en Where Did Your Heart Go). Dit is Deon Estus en speelde dus een tijdje bij Wham als achtergrondzanger en muzikant. In 1989 bracht hij een solosingle uit (maar nu met George Michael als achtergrondzanger) genaamd Heaven Help Me. Prachtige plaat met wederom een hoofdrol voor de saxofoon. Jammer genoeg daarna niks meer van deze Deon gehoord.

Verder waren de achtergrondzangeressen natuurlijk heel even populair na het uiteen vallen van Wham in 1986. Ik heb het over de dames Pepsi & Shirley die met hun Heartache een hele behoorlijke hit scoorden (en die video is zo heerlijk fout en zo heerlijk eighties )

Mijn Wham top 5 van dit album (solosingles van George niet meegerekend):

01. Freedom (prachtig gezongen!)
02. Everything She Wants (suf en saai las ik hier.. , prachtig gezongen nummer ook weer en het was de ''andere kant'' van Last Christmas )
03. Club Tropicana (ultieme vakantienummer!)
04. Wake Me Up Before You Go Go (blijf het geniaal gevonden nummer vinden en zo supervrolijk!)
05. Where Did Your Heart Go? (prachtig hoe de saxofoon verwerkt is in dit nummer, heerlijke plaat!)

Ik zie dat ik deze verzamelaar 3 sterren heb gegeven, dat is veel te laag natuurlijk! Een dikke 4 sterren en lang leve Wham en de jaren 80!

Wie kent Whistle nog?

Als jochie van 12 vond ik Just Buggin' helemaal geweldig. Dit is wel heel erg oldschool rap lijkt me Als je het clipje bekijkt vind ik het vooral erg aandoenlijk haha.

Wat weinig berichten bij toch 1 van haar beste albums. Ik kan er nog net 3 sterren aan kwijt. Tracks 1, 2, 3, 5 en 7 zijn de betere nummers van deze Whitney. Het duet met Carey is een dieptepunt in haar carriere. Hoop dat nummer ook nooit meer te horen Maar voor de rest is het in zijn genre een prima album. Zie pop staan, zal daar nog R&B aan toevoegen, lijkt me meer gepast

Staan wel aantal degelijke nummers op die vandaag de dag nog wel aan te horen zijn:

- Exhale (Shoop Shoop): prachtig sfeervol nummer zoals ze nog wel veel meer van had mogen maken.

- Step by Step: Well, there's a bridge... mooi opbouwend nummer wat eindigt in een geweldige climax. Grijsgedraaid destijds in discotheek

- How Will I Know: guilty pleasure van mij uit de 80's. Is ook zo heerlijk meezingbaar!

- It's Not Right, but It's Okay: haar laatste fatsoenlijke nummer, daarna was het echt over met Whitney..

Beetje bij beetje ontvouwt dit album zich voor mij. Dit is echt prachtig en het bevat zoveel ingredienten. Rock, sober, melancholisch, avontuurlijk, flinke snuf folk en als je eenmaal in de zang zit, dan is dit album behoorlijk intens. Alleen met Let it Roll en Crush heb ik nog wat moeite, maar ik weet zeker dat die na vaker draaien zich ook gaan openbaren. Ik laat me nu meevoeren op de tonen van Mary of the Angels, toch wel mijn favoriete track samen met Distant Shore en Breach.

De dochters van Brian Wilson en Michelle Phillips (Mama's & Papa's)bij elkaar in een band en wat krijg je dan? Mierzoete popballads. Ze hebben prachtige stemmen, het klinkt allemaal heel harmonieus, maar toch klinkt het allemaal een beetje te gelikt. Staan verder wel redelijke succesnummers op zoals Hold On en Release Me. 3 *

Dit is een redelijke verzamelaar alleen mis ik hier wel het nummer Life's Just a Ballgame. Gemiste kans, toch wel een van de betere nummers van Conscience. Celebrate the World is een heerlijke meezinger in de stijl van Teardrops. Laatstgenoemde is een prima nummer, maar toch iets te vaak gehoord. Love Wars is ook