Ik moest even wennen, maar dit is idd een prachtig album. Stuk voor stuk sterke composities. Damien is goed bij stem, ik voel er een enorme kracht bij. Go First vind ik echt puur genieten, maar ze zijn allemaal goed. Blijf dit een bijzondere artiest vinden, deze meneer Jurado.

Volgens mij heb ik hier weer een kleine verborgen schat ontdekt. Misschien had ik het met rust moeten laten, maar nee.... daarvoor is het te mooi Mooie, ingetogen nummers en een heerlijke stem. Moet soms aan Jens Lekman denken, maar dan sterker ofzo.. Ben er nog niet helemaal uit. Zijn album van dit jaar ken ik nog niet, ook de moeite waard? Dit is zeker kwaliteit, dus een mooie 4,5*

Wat een enorm verschil met zijn voorganger Ghost of David waar eigenlijk alleen maar rustige folksongs te horen zijn. Op dit album gaat de versnelling een stuk harder en mag het zich onder de noemer rock plaatsen. En beide albums kan ik erg goed hebben moet ik zeggen.

Hoop dat deze zanger wat meer aandacht krijgt hier op MusicMeter, denk dat velen dit wel kunnen waarderen.

4*

Kijk sq,

dit album bedoel ik dus. Mooi overzicht van wat deze man allemaal gemaakt heeft. Longer was eind jaren 70 zelfs een klein hitje geloof ik. Nether Lands en Same old Lang Syne zijn voor mij de grote favorieten. 4 sterretjes!

Deze verzamelaar heb ik ooit eens voor 5 gulden (ja, zo lang geleden alweer) gekocht, alles wat je moet weten over Dan Hartman is hier wel vertegenwoordigd. Het lange instrumentale intro van Relight My Fire (Vertigo) blijf ik een genot vinden. I Can Dream About You heb ik lange tijd gezien als de ultieme jaren 80 plaat. Het blijft gewoon een hele lekkere meezinger. Instant Replay is gewoon een erg vrolijke song die weinig om het lijf heeft. Titelsong Keep the Fire Burnin' is een ordinaire jaren 90 danceremix geworden met (als ik het goed heb) Loleatta Holloway als leadzangeres. Zo eens per jaar wel leuk om op te zetten, meer niet.

Hij overleed in 1994 aan een hersentumor, veroorzaakt door aids. 43 jaar oud slechts..

Dit album gebruikte ik vaak met draaien. Zaten leuke nummers tussen om mee te mixen. De plaat die helemaal insloeg als een bom: Peach - On My Own Ook vandaag de dag nog heel goed te luisteren.

En je had in 1996 veel samples van discoklassiekers. Stamp zegt al genoeg natuurlijk, Stretch 'n Vern pikte Boogie Wonderland, Gusto coverde Michael Zager's Let's All Chant en die zit ook weer verwerkt in Disco Dasco.

Al met al best een leuke dubbelaar. 3*

Deze band was in die tijd dus erg populair, lebowski

Luister nu naar Legend of Xanadu, wauw, prachtig!

Bend It, Zabadak en Don Juan zijn ook bekende nummers, maar voor de rest kan me dit niet echt boeien eigenlijk.

De categorie singer/songwriter is een van mijn favoriete genres qua muziek. Heerlijk als een artiest zijn ziel bloot legt in muziek. David Gray is daar een een perfect voorbeeld van.

Dit album is een verzameling van EP's uit zijn beginperiode en stuk voor stuk zijn het regelrechte toppers. Zijn meest bekende song zal ongetwijfeld Babylon zijn (wat een plaat ), als je die bevalt, dan zul je je geen buil vallen aan dit album.

What the heck, dit verdiend gewoon 5 sterren

Afsluiter Say Hello and Wave Goodbye is het absolute pronkstuk van dit album. Kan er geen genoeg van krijgen, heerlijk dat ie zo lang duurt

This Years Love is een heerlijk gevoelig nummer wat ook niet kapot kan.

Tsja, en Babylon blijft ook waanzinnig lekker, dat nummer blijft me in ''trance'' houden. 4,5*

Ik ben even letterlijk van mijn stoel geblazen na het beluisteren van dit album. Nu ben ik al een liefhebber van pianosongs (Elton John o.a.), maar dit is toch wel het fijnste wat ik tot nu toe gehoord heb.

Alle songs zijn door Lewis zelf geschreven en heeft ook vele songs voor andere (bekende) artiesten geschreven. Met het nummer You Don't Know heb je meteen al een prachtige binnenkomer. Zelden zo'n intense song gehoord. Ik zat wel even met een brok in mijn keel.

Halverwege het album is het allemaal wat rijker georkestreerd. Take My Road bevat vele strijkers, dus liefhebbers...

Ik raad dit album ook ten zeerste aan aan mensen die houden van singer/songwriterplaten met veel piano en mooie popsongs.

4,5*

''Mirror, mirror on the wall
Tell me, mirror, what is wrong?
Can it be my De La clothes
Or is it just my De La song?''

Tsja, als je het mij vraagt zijn deze lyrics legendarisch. Als 15-jarig jochie kende ik het hele nummer uit mijn hoofd en op straat met je vriendjes meezingen met dit fantastische nummer. Leuke herinneringen aan dit nummer

De La Soul was anders in die tijd. Ik noem dit gekscherend hippie-hop. Nadere uitleg lijkt me overbodig, kijk maar eens goed naar de hoes

Maar ook qua muziek was en is dit goed verteren voor mij als niet hip-hopliefhebber. En ik denk dat dat voor velen geldt. De La Soul heeft ervoor gezorgd dat dit genre bij mensen aansloeg die er niet zoveel van moesten weten. Wat dat betreft zijn ze voor velen een belangrijke pijler geweest.

Dit album is vooral melig en dat is de grote kracht hier. Eye Know en The Magic Number blijven werkelijk fantastische nummers. Grote favoriet is altijd Say No Go geweest. Ik las net dat er samples voor gebruikt zijn, maar dan wel heel erg goed gedaan. Telkens als dat nummer speelt, dan kun je onmogelijk stil blijven zitten

Zo heel af en toe trek ik dit album weer uit de kast, maar dan ook vooral vanuit nostalgisch oogpunt. Waan ik mezelf weer even terug in de straat waar gespeeld werd met vriendjes.

Verder ben ik De La Soul niet echt meer gaan volgen eigenlijk, maar ben best wel benieuwd naar de opvolger hiervan. Schijnt wat donkerder te zijn dan dit album.

Al met al verdiend dit album een dikke 4 sterren van mij.

De La Soul is cool

Na 3 jaar het lang verwachte 2e album van Declan McKenna, had nog nooit van deze artiest gehoord, ik liep bij toeval tegen het nummer Beautiful Faces aan, de 1e single van dit album. En blij toe, wat een talent is deze 21-jarige Declan. En pas geleden kwam de single The Key to Life on Earth uit en dat is ook een lekkere pop/rocksong. Wat me opvalt is de typische Britse sound.

Maar echt indruk maakte hij met zijn live-optreden van Be an Astronaut. Officieel nog niet uitgebracht, maar deze versie wil ik jullie niet onthouden, heerlijk episch. Nog even geduld voor deze (uitgestelde) release, maar ben ontzettend benieuwd naar de rest.

Declan McKenna - Be An Astronaut (Live) - YouTube

Dankzij CDVriend deze dubbelaar voor een habbekrats kunnen aanschaffen en ben er blij mee. Over old school house/dance gesproken

De nodige klassiekers staan er zeker op. Humanoid, Raze, Beatmasters, Royal House, Inner City, ach, alles is eigenlijk classic.

Voor dertig-plussers zal het een feest der herkenning zijn, ik ben er in ieder geval heel blij mee! Nu nog een keer een old school party houden ofzo

Soms kom je per ongeluk eens een album tegen op internet waarvan je in eerste instantie denkt: oh, zij weer. Maar wat kennen we nu eigenlijk van Deniece Willams? Handjevol singles (ze scoorde in Nederland haar grootste hit met het duet met Johnny Mathis: Too Much, Too Little, Too Late, verder ook nog het nummer Free, haar debuutsingle).

Na wat gesurf op het internet kom ik erachter dat ze in de begeleidingsband van Stevie Wonder heeft gezeten (Wonderlove). Op het album Talking Book van Stevie kun je haar horen als background vocals op het nummer Tuesday Heartbreak. Ik had er geen flauw benul van dat ze er al zo vroeg bij was. Zo zie je maar weer.

Al luisterend naar dit album valt me wel op dat ze een vrij mooie, zuivere stem heeft. Het genre (R&B) spreekt mij iets minder aan op dit album. Er zitten een paar mooie ballads tussen en wat up-tempo nummers die me vrij weinig doen eigenlijk. De muziek klinkt ook wat als de nadagen van het discotijdperk. Typisch 80's dus (veel synths). Rest mij eigenlijk nog te zeggen dat het nummer Let's Hear It for the Boy voor mij een ultiem jaren 80 plaat blijft. Fantastisch vrolijk nummer die gewoon niet kapot kan. Het nummer werd dacht ik laatst gebruikt door een deelneemster van een soort Idolsprogramma (ik volg het niet echt..), maar als dat nummer voorbij komt dan veer ik toch weer even op in mijn stoel. De 80's hebben zo best hele leuke momenten gehad

Voormalig saxofonist/bassist bij Wham! ging solo en dat resulteerde tot dit album. Ook zijn enige als ik het goed heb. Heaven Help Me blijf ik nog steeds een ijzersterke ballad vinden (George Michael deed op dat nummer de backing vocals). Voor de rest ken ik zijn muziek niet echt eigenlijk.

Mijn 1e cd van Depeche Mode. Alhoewel ik het niet erg vaak draai is dit wel de mooiste periode van deze heren. Nummers als Shake the Disease, Everything Counts en Master and Servant blijf ik heel goed vinden. Onsterfelijke popsongs. Just Can't Get Enough was destijds een knaller, nu erg gedateerd. Gewoon een erg fijne band.

Poeh! Dit is nog eens een ontdekking zeg! Voor het eerst geluisterd vandaag, ik kende de naam wel van Devendra, maar de muziek had ik nog nooit gehoord. Heerlijk eigenwijze stem die me gelijk aanspreekt. Het is weer eens folk he? Zal gelijk achter zijn andere albums aan gaan. Lang leve MusicMeter, lang leve Soulseek!

Hoor net Uniform en Faces voor het eerst en ik ben sprakeloos.. Vooral bij Faces heb ik zoiets van: hoe kan iemand zo'n stem hebben? Als dit nummer je niks doet, dan kan je beter dit album maar overslaan

Devon valt op door zijn warme stem en markante uiterlijk. Hij knippert zelden met zijn ogen in zijn video's en dat creërt een bepaalde spanning in zijn songs. Kan hier uren naar luisteren

Het zijn vooral de mannelijke artiesten die dit jaar goed scoren hier (Mick Flannery, Orville Peck en Jon Campbell).

Wellicht iets voor jullie? aERodynamIC Lura muziekobsessie

Deze zangeres draait al heel wat jaartjes mee. Vooral in de jaren 60 heeft ze prachtige klassiekers gemaakt zoals: Do You Know the Way to San Jose?, Anyone Who Had a Heart en Walk on By. Het waren nummers geschreven van de hand van Burt Bacharach. Dat zegt genoeg lijkt me...

Dit album was een commercieel uitstapje en werd er samen gewerkt met de Bee Gees, wat ook duidelijk terug te horen is in bv. het nummer Heartbreaker.

Aardige verzamelaar met klassiekers als Walk on By, Anyone Who Had a Heart en I Say a Little Prayer. Maar de andere uitvoerenden vind ik eigenlijk allemaal beter (Cilla Black en Aretha). En ik moet Dionne niet te lang achter elkaar horen, mooie stem wel hoor, maar moet het geen uren horen..

The Heart of the Matter is door India.Arie gecovered en zeer verdienstelijk moet ik zeggen. Maar toch vind ik het origineel van dhr. Henley iets beter. Tijd dat ik deze weer eens uit de kast trek. Toch apart dat ik vrijwel niks met The Eagles heb, maar solo vind ik hem zeer goed te pruimen. Nog steeds enorme kippenvel bij het eerste nummer van dit album

Dit album blijkt voor mij een waar groeiertje. Inmiddels staat ie op 4,5*. Zelden zo'n mooi sfeeralbum gehoord als dit. Die combinatie van jazz/pop doet het 'm voor mij. Tel daarbij de stem van dhr. Fagen op en dit is puur genieten geblazen

Dit album een kans gegeven naar aanleiding van het prachtige I Love You Always Forever. Een van de betere popsongs uit de nineties. Maar eigenlijk is dit nummer ook de enige uitschieter hier. De rest is vooral erg glad geproduceerd en haar stem 3 kwartier uitzitten is me iets teveel van het goede en vooral de Philly Remix is erg overbodig. Nee, eerste en laatste album wat ik van haar geprobeerd heb.

Gelukkig staat haar versie van Con Te Partiro (I Will Go with You) hier niet op, want dat is het slechtste nummer wat ze ooit gemaakt heeft

Verder veel classics hierop te vinden, maar dit soort albums draai ik niet te vaak, zo 1x per jaar is meer dan voldoende. I Feel Love daarintegen is een plaat die ik niet vaak genoeg kan horen, fantastisch gemaakt

Andere favorieten: Hot Stuff, Last Dance en This Time I Know It's for Real (jaja, een Stock, Aitken & Waterman-productie, maar redelijk fijn gedaan).

Luister nu voor het eerst en de nummers Tender Mercies en Sunrise mogen er zeker zijn, zelfs allebei -nummers. Het is allemaal tergend traag en een beetje weird (met name zijn stem), maar het heeft wel iets. Zeker een plaat om in de gaten te houden.
Geloof dat ik Acrobat maar een herkansing moet gaan geven.

Edit: helemaal verliefd geworden op Ghost.. wat een gevoel zit hier in.

De rap van Leila K in Hello Afrika is vrij kort, maar o zo lekker gedaan. Vond zijn beginperiode goed te verteren, van deze zingende tandarts, maar na It's My Life vond ik zijn muziek stukken minder worden. No Coke blijft ook wel een aardig nummer. 3*

Deze zingende tandarts lijkt van de aardbodem verdwenen te zijn, maar in de jaren 90 heeft hij toch voor enkele leuke songs gezorgd. It's My Life blijft een mooi plaatje, maar hij heeft beter gemaakt.

Hello Afrika, One Love en vooral No Coke zouden het nog goed doen op menig feestje denk ik. Na zijn samenwerking met Sash was het gebeurd met zijn (commerciele) succes.

Ach, zijn zak met geld heeft hij al lang binnen lijkt me.

Waanzinnig matig album dit. Little Britain is ook gelijk het mooiste nummer hier, de rest gaat onopgemerkt aan je voorbij. De reggae-invloeden irriteren me mateloos en zit me steeds af te vragen wanneer dit album nou eens begint... 2*

Heb jammer genoeg niet het hele album in bezit, maar de 3 singles blijven nog steeds zeer goed te verteren nu. Grote favoriet bij mij is Can't Stop Raving, damn, wat een heerlijke track is dat toch! Onmogelijk om stil te blijven zitten daarbij. Are You Ready To Fly heb ik lange tijd vreselijk gevonden en dat kwam puur om het feit dat ik het origineel van Rozalla zo goed kende. Vond het maar pure verkrachting. Nu vind ik deze versie mooier eigenlijk. Hardcore Vibes blijft het nummer waaraan Dune vooral herinnerd zal worden. En terecht wat mij betreft

Dit album van de week pas ontdekt en ik ben helemaal verliefd op Dusty momenteel. Wat een zangeres. Wat een uitstraling. Wat een stem!



Absoluut een van mijn favoriete zangeressen naast Lisa Germano en Kate Bush. Ik kende haar vooral van haar latere periode (met Pet Shop Boys, die songs zijn ook van ongekende kwaliteit met name Nothing Has Been Proved, In Private en What Have I Done to Deserve This), maar dit is ook machtig mooi. Dit is soul met een hoofdletter S. Mooiste ontdekking op dit album is absoluut The Windmills of Your Mind

5 sterren en een plek in mijn top 10, absoluut!