Glenn Branca's gecomponeerde werk werd door Greenaway grotendeels afgewezen, waarnaar die bij Mertens uitkwam. Een keer geen Mychael Nyman dus. Selectie's van Branca zijn toegelaten, maar echt heel veel kan men niet overspreken. Het is Mertens die hier misschien wel (voor zover ik er tot nog toe mee bekend ben) zijn beste composities ooit laat horen. Zijn in cyclus spelende piano stukken maken enorme indruk. 4.5 sterren

Wederom weer eens iets anders van Craig Armstrong. Dit keer met Scott Fraser samen onder de naam Winona. Fraser mixte al een track van de score van Ray onder andere. Met woordenspel van actrice Laurence Ashley en soms zang van Lucy Pull. Het resultaat is een mooie eletronisch popalbum, met meer dan genoeg afwisseling, met zowel instrumentale alsmede tracks met zang. De eerste track laat nog maar eens duidelijk horen wat Armstrong altijd voor Massive Attack geeft betekent. Erg mooie elektronische geluiden van slechts wat vervormd tot aan space-achtig. Het is hoe dan ook een mooi mengeling, met soms wat mindere pop stukken. Hoop nog altijd dat Armstrong eens onder een collectief echt iets compleet perfect screeert. Er zitten werkelijk enkele fantastische stukken bij.

Zie ook hun officiële site; link

Het is mooi om te zien dat Kilar maar door blijft componeren met dubbele lagen adagio achtige stukken, op veel momenten de stilte op acht wil nemen en zijn sumblieme gevoel voor melodie nog niet kwijt is.Heel subtiel is zijn van componeren waarbij akkoorden afgewisseld worden met een laagdrempelig orkest geluid of gewoon stilte om daarna weer verder te gaan. Hierdoor lijkt het stuk (Track 2 oa.) niet alleen veel trager te zijn dan het werkelijk is, ook raakt het veel dieper en werkt veel psychologischer. Voor meer voorbeelden zijn daar scores van Portrait of a Lady, From a Far Country en nog vele andere. 5 sterren

Het kon niet uitblijven dat Kilar nimmer indien die iets met animatie deed, wat dit meen ik zijn enigste uitstapje daar naar is, muzikaal bewegingen op beeld wilden gaan naaapen. Daarvoor in de plaats gebruikt hij sonata; een stuk wat hij indeelt in drie stukken/bewegingen met verschillende snelheden. Hoe deze verdeeld zijn dus bijvoorbeeld snel-langzaam-snel is aan de componist zelf. Maar het werkt echt als wisselwerking tussen twee verschillende karakters op twee verschillend locaties; de dame en schoorsteenveger op de vlucht, wisselend met een boze Koning. En dan zijn er nog allegro's die ook in de film Death and Maiden te horen zijn, waar Kilar ook de score voor deed. (zie hier. Schubert's allegro in dit geval. Daarnaast werkt gebruik van de polka ook uitstekend, net als in zijn score voor Pan Tadeusz.

De indrukwekkende kracht van zijn composities zijn wervelend, groots melodieusch, maar kunnen ook puur licht-romantisch zijn zoals het hoort in een sprookje. De dreunende voorkeur van Kilar die in de ene score meer terugkeert dan in de ander zit hier ook in. Neem Dracula als schoolvoorbeeld. Wederom een intrigerend werk van de briljante Pool! 4.5 sterren

Het 1999 was het jaar van twee spektakel stukken van Poolse gronden: Ogniew I Mieczem en Pan Tadeusz. Ogniew, gecomponeerd door Kresimir Debski is groter als groots in orchestraties (de drijvende kracht van de score). Echter Kilar's score legde de lat nog hoger met nog een nog grootser, overweldigender geluid. Het is wat Death and Maiden soms was qua spektakel met doorgezette romantiek als van Dracula en Portrait of a Lady. De Poolse geschiedenis wordt er doorheen gejaagd met een groots patriotisch gevoel, nooit aflatend, altijd opwindend. Oorlog, romantiek spanningen, een stuk volkmuziek...
Konig der Letzten Tag is de tweelingbroer van Pan Tadeusz die
Kilar 6 jaar ervoor schreef. 5 sterren

Kilar al eerder zo op dreef en nu wederom weer als componist diende voor een Polanski film. Kilar weet met behulp van dreigende violen en bass een helse/occulte spanning op te roepen. Hierbij geholpen door Sumi Jo, de vrouwelijke sopraan die voor betoverende en angstaanjagende momenten zorgt. Hoogtepunt: ''Corso and the Girl''. Opvallend tussen al het occulte geweld is het thema van Corso wat erg ritmisch en beduidend anders van sfeer is. In vele tracks is de piano gebruikt voor het creeren van een spanningsveld, vaak mooi samengaand met een viool en dreigend koor. 4.5 sterren

Grandioze Kilar score, met een onweerstaanbaar meeslepend motief wat steeds terugkeert, en een vloeiloos geheel vormt met de beelden. Een briljant emotioneel en meeslepend, en typisch Pools stuk depressie. Heerlijk. En dat te samen met Schubert, elkaar uniek ontarmend. Een van de vele Kilar meesterwerken. 5 sterren

3 jaar nadat Kilar de score voor Pan Tadeusz schreef, kwam Zemsta op zijn pad. Beiden delen de groter dan groot bombastische composities en meeslepende stijl, zonder enige subtiliteit. Echter Zemsta is stukken minder in kwaliteit en is een wat losser, en dus minder, geheel. De cd uitgaven werkt ook al niet echt mee met dialogen en vele korte stukken muziek. Vermakelijk en wel, maar toch wel de minste van Kilar die ik ooit hoorde. 3.5 sterren