Japanse hardrock uit 1981, ziehier het debuut van 5X waarvan de leden al jarenlange ervaring hadden in andere professionele bands.
Men valt meteen maar met het hardste nummer in huis, "Movin' On" is een soort van kruising tussen speed-metal met de energie van punk waaraan geen ontkomen is.
De gitaarsolos verraden de muzikaliteit van gitarist George Azuma en zangeres Carmen Maki kan het muzikale geweld moeiteloos aan.
Quasi nonchalant begin van "Nightmare", swingende drums lekker ingevuld door gitaar en bas.
Het is een geweldig nummer doordat er overgedubte solos met een vertragend lang instrumentaal stuk inzit wat echt overtuigd.

Relaxt van toon is "Devil´s in the City", Carmen krijgt de ruimte om haar zang wat gevarieerder te laten klinken.
Het ogenschijnlijk simpele deuntje blinkt uit in zijn ongecompliceerde eenvoud, al met al een aanstekelijke song.
Het chlichematige "Once and for All " klinkt wat mat, standaard hardrock waarin de solo van George Azuma weer bovengemiddeld positief opvalt, snel en melodisch klinkt het.
Om te horen wat hij echt kan zou je de 3 albums van Carmen Maki & Oz moeten beluisteren waarin meer ruimte is voor zijn kunnen.
In feite is dit een hardrockalbum gemaakt door hele goede muzikanten en dat hoor je.

In het rustig opbouwende "Down to Pieces" klinkt de zang nogal geforceerd doordat die veel te hard is ingemixt en dat is jammer.
Basgitarist Kinta Moriyama neemt het voortouw in het snelle "Midnight Train" waarin de bandleden de song boven de middelmaat laten uitstijgen.
"Earthquake" is stuwend en midtempo, weinig opzienbarend een beetje een filler.
Drummer Jun Harada valt in elke song wel op door zijn soepele techniek (snel en technisch, ook hij kan meer) zo ook in het rock 'n' roll-achtige "Tokyo Rock'n Rollers".

Met Loudness, Earthshaker en Bow Wow behoorden ze mijn inziens tot de de meest belangrijkste Japanse hardrockbands van de vroege jaren-80.
Pas uit weer op CD, 20 jaar na de eerste CD-release zodoende kon ik mijn 10 jarige zoektocht hiernaar afsluiten.

Wat was ik blij dat ik een jaar of 2 geleden de originele CD hiervan kon bemachtigen.
Ik als Japan minded hardrockliefhebber heb de originele 5X uitgaves hoog op mijn verlanglijstje staan (zo moet ik de studio albums nog hebben).

Het openingsnummer laat al meteen horen hoe goed 5X eigenlijk is, een swingende ritmesectie (let op de soepel ietwat plukkende bas), een technisch erg goede gitarist en een zangeres met een heldere powervolle stem.

De gitarist George Azuma en Carmen Maki zaten in de jaren 70 al samen in de band Carmen Maki & Oz die progressieve rock maakte en 3 goede studio albums en een live album uitbrachten.
Ook zat de drummer Jun Harada en George Azuma samen in een band genaamd Midnight Cruiser.

Scandal is kort en snel en toch melodieus (mooie zanglijnen van Carmen Maki), en Harley is instrumentaal vol mooie melodielijnen.
Ook hier hoor je dat de instrumentalisten bovengemmideld goed zijn.

Helaas spelen ze daarna een solo nummer van Carmen Maki's solo album "Night Stalker" welk een slap en ongeinspireerd album is en "Easy Come Easy Go" klinkt ook zo.
Het korte "The Lonely Rose" is een instrumentale opmaat naar de welbekende classic "Come on Everybody" wat op zich een goed nummer is maar eerlijk gezegd heb ik wel betere coverversies gehoord als deze.

Daarna het snelle "Movin' On" wat weer genieten is, snel en melodieus.
"Tokyo Rock'n Rollers" klinkt een beetje gewoontjes en het publiek mag hier ook even meezingen.
Het afsluitende "Motorcycle City" bevat een lange slepende solo en in een rustig stukje hoor je ook de bassist Kinta Moriyama nog even slappen.

Een sfeervol live album van een Japanse topband !