Ik weet niet of Caught by the Light hoger of lager dan Diamonds staat, maar daar had ik het over een potentiële hitsingle. Nou, Diamonds was dat zeker en heeft zelfs een paar weken in de top 40 gestaan. De grote uitbraak bleef uit, maar het optreden in Paradiso was uitverkocht. Bij Diamonds kwam het grootste gejuich, maar juist live was dat zo'n beetje het minste nummer. Wellicht ook wel omdat dit mijn favoriete Boxer Rebellion-nummer geworden is.

Hoe belangrijk een gitaarloopje kan zijn, blijkt eens te meer. Onderschat echter vooral niet de kracht van de synthesizer die Diamonds hun bekende volle geluid meegeeft. Tekstueel zeker niet hoogstaand, muzikaal des te meer. (chevy93)

Gretz schreef:
453
(afbeelding)
Röyksopp Feat. Robyn - Monument
(afbeelding)

Onweerwolf schreef:


Wat is de definitie daar precies van?

Gretz schreef:

#NowPlaying 440

(dus kan de rest 'realtime' posten )

Arrie schreef:

Als in: op de voorgrond, geen achtergrondvocalen.

Onweerwolf schreef:


En hoe meet je dat?

Onweerwolf schreef:


Je had toevallig de 2 minuten edit van Baba O'Riley?

We krijgen een heel mooi popliedje voor onze kiezen. Sterke instrumentatie, de orgel erin is zeer effectief. In contrast met de heel erg aanwezige orgel, zingt de zanger er heel zacht doorheen, waardoor het bijna wegvalt in de instrumentatie. Verder is het gewoon een mooi liedje, en laten ze ook nog eens genoeg gebeuren om het boeiend te laten blijven. Sterk nummer. (Arrie)

Kraftwerk gooit hoge ogen met het nog altijd gewaardeerde The Model. The Model is waarschijnlijk een van de eerste electronic hits. Sinds die tijd is er veel veranderd en is de apparatuur om elektronische muziek te maken ook nog eens aanzienlijk verbeterd. Er kunnen nog talloze jaren over heen gaan, maar The Model blijft ondanks welke verandering overeind. Dit nummer zit vol met mooie pakkende melodieën. Na 1.50 wordt de melodie hemels, een soort kleine trip is het. Naast de melodieën kan je ook nog uitgebreid genieten van de simpele maar doeltreffende zang en tekst. Het geeft wel even dat beetje extra aan het nummer waardoor het zo tijdloos is. (Snoeperd)

U2 was erg verdeeld tijdens het opnemen van Achtung Baby. Aan de ene kant wilden Bono en The Edge graag de kant op van de elektronische en dancemuziek. Drummer Larry Mullen, jr. en bassist Adam Clayton wilden echter vasthouden aan de bestaande koers. Tijdens de opnames in Berlijn stond de band op een breekpunt, tot als door een wonder het nummer One verscheen. Dit is ook de reden dat One door veel fans wordt beschouwd als het nummer dat U2 redde. Ruim 25 jaar verder is U2 nog altijd een van de populairste bands ter wereld, maar dat had dus heel anders kunnen lopen. (forzautregivo)

Gretz schreef:
464
(afbeelding)
Gorillaz - Clint Eastwood
(afbeelding)

Face Value | 1981 | UK

2020: 371
2019: 423
2018: 184

Genomineerd door: The Scientist

Dit valt in de door mij hoog gewaardeerde categorie: perfecte popliedjes. Het heeft een frisse en luchtige melodie. Maar er is ook plaats voor elektrische gitaren. De rauwe elektrische gitaren worden uitstekend tegengespeeld door de piano en een soort synthesizer. Het refrein is super geniaal. Ze hebben er blijkbaar ook nog een mooi album bij gemaakt. Dat ga ik snel opzoeken. (Snoeperd)

JA. Gebrek aan pretenties, aanwezigheid van een ongekend zonnig en niets-aan-de-hand-sfeertje, een goddelijk baslijntje en megafonen en een overvloed aan typische Gorillaz-melodieën die dit nummer zelfs het plakkaat van wereldpop nog ruimschoots laten overstijgen. Geen enkele factor die ook maar iets afdoet aan de kilometershoge kwaliteit hiervan, dus een maximaal cijfer. (hoi123)

Het album Mellon Collie and the Infinite Sadness is een van de meest veelzijdige die ik ken. Met 122 minuten aan muziek is er weliswaar veel ruimte tot veelzijdigheid, maar dan moet je het als band nog wel in je hebben. The Smashing Pumpkins (of eigenlijk Billy Corgan) heeft dat. Ondanks dat 1979 niet bepaald bruist van de energie en het gitaargeweld dat deze band toch vrij aardig in de vingers heeft is dit mijn favoriet. Een goede melodie doet wonderen (stoepkrijt)

Dit blijft voor mij nog steeds één van hun mooiste!
Het gaat over Alex Turner die naar zijn vriendin's huis of appartement gaat en die woont op het nummer 505.
Hij gaat het uitmaken ook al is hij nog steeds verliefd op haar vandaar die zin 'I propably still adore you with your hands around my neck'.
Hij ziet er serieus tegenop om het uit te maken. Een fragment dat me ook steeds is bijgebleven is het volgende 'but I crumble completely when you cry'.
Dat orgel, die huilende gitaar, die drums, dat ingetogen zingen dat uiteindelijk overgaat in uitschreeuwen ... yep dit nummer doet het nog steeds bij me! (curufin)

Funky Bookie schreef:

Oeps, verkeerd plaatje

Een nummer verkrijgbaar in elke gewenste lengte zo'n beetje; 3, 6, 9, 12 minuten, wat je wilt. Was een bescheiden hit voor The Undisputed Truth in 1971, toen Motown besloot het een jaar later door succesgroep The Temptations op te laten nemen. In een single-versie van bijna 7 minuten, ongekend lang, werd het hun grootste succes. En terecht! Allereerst, is de baslijn simpelweg episch, ongeëvenaard in de popmuziek. Voeg daarbij de geweldige meerstemmige zang in het refrein, de laidback percussie met congas, de handclaps, het fijne gitaartje en het trompetje. Productioneel klopt gewoon alles aan dit nummer. Het best te beluisteren in de 12-minuten albumversie, extra lang genieten! (Titmeister)

Jimi Hendrix bezat de gave om een nummer van een andere artiest helemaal naar zijn eigen
hand te zetten en daarmee het origineel ruimschoots te overtreffen. ""All along the watchtower"" is daar misschien wel het beste voorbeeld van. Met het zoals altijd sublieme gitaarspel tovert Hendrix het mooi geschreven, maar toch wat tamme nummer van Bob Dylan om tot een explosieve rockklassieker van jewelste. Het was daardoor in feite een nieuw lied geworden. Uiteindelijk is het dan ook deze versie die het lied beroemd heeft gemaakt. Zeker de openingsregel ""There must be some kind of way out of here, said the joker to the thief"" zal bij velen een belletje doen rinkelen. Dat Bob Dylan de versie van Hendrix wel kon waarderen, mag blijken uit het feit dat hijzelf bij latere gelegenheden ook deze versie speelde. (Choconas)

Een track die blijft staan als een huis, ook na gruwelijk veel beluisteringen. Misschien wel een van de sterkste tracks die Arcade Fire ooit heeft opgenomen. Dansbaar, duister, ingenieus, gelaagd, vol met emotie, grandeur, climaxen. Voegt U nog een passage met David Bowie op zang toe en de fantastische productie van James Murphy en een heerlijke saxofoonpartij en pakkend pianoloopje aan toe en hebt een track waar je je vingers bij aflikt. Ondanks zijn volle inhoud een erg toegankelijk nummer. (Don Cappuccino)

Time Has Told Me mag het veel geroemde album Five Leaves Left openen. Het is meteen een indrukwekkend nummer zo op het begin. Nick Drake lijkt in het begin een vrij gewone stem te hebben, maar na meerdere luisterbeurten weet hij je ziel binnen te dringen op geweldige wijze. Vooral de nummers die ik ken van Pink Moon zijn bijna kippevelgevend zo mooi. Het is dat ik Five Leaves Left nog niet zo goed ken, maar bij meerdere luisterbeurten zal hij ook op dit album weer mijn zieltje winnen. Een van de velen die hij postuum heeft veroverd. (Snoeperd)

Roscoe is het beste popnummer ooit gemaakt. Mag ik dat zeggen? Ja. Dat mag ik. Als je de Trials of Van Occupanther opzet hoor je meteen het beste nummer van het album. En dat is knap met al die geweldigheid die daarna nog komt.
Het opent met een prachtige intro met een aantal instrumenten waar ik niet zo snel van zou weten wat het is. Dan de zanger, een van de beste zangers die er is, hij zingt zuiver en ontzettend breekbaar. Daarna wordt opgebouwd naar het refrein, de opbouw begint met een paar ooh's, die zijn goddelijk gebracht in schitterende samenzangen. Het refrein is misschien wel nog mooier. Midlake maakt zo'n beetje de mooiste refreinen die ik ken:

'Thought we were devoid
A change or two
Around this place
When they get back they're all mixed up with no one to stay with'

Na het refrein volgt een fraaie bridge, een stukje hemelsheid die na ieder refrein van dit nummer volgt. Op het einde volgens nog allemaal mooie stukjes. Roscoe is zo'n ziek perfect nummer dat je je amper kan voorstellen dat er betere nummers zijn, dat zijn er dan ook maar een paar, maar echt heel weinig. Midlake zijn de giganten van de pop. (Snoeperd)

Al vanaf de eerste keer dat ik dit hoorde vond ik dit een erg gaaf nummer. Dit instrumentaaltje is fantastisch. Simple Minds bewijst hier dat je ook zonder vocalen tot een uitstekend popnummer kan komen. In plaats van verhalende vocale coupletten weet deze band alleen door de instrumentatie een spanning op te bouwen. Een spanning die uiteindelijk leidt naar een uitstekend refrein waarbij een catchy geweldig maar ook spannend deuntje tevoorschijn komt. Ik werd omver geblazen bij mijn eerste luisterbeurt en dat is nu eigenlijk nog steeds zo. Dit is een erg knap nummer waar ik altijd van kan genieten. (Snoeperd)

ArthurDZ schreef:
Je bent 434 en 433 even vergeten denk ik Gretz

Het ultieme Buffalo Tom-liedje. Met tranen in de ogen gevlucht. Uit de bocht gevlogen en de auto in kreukels. Je overdenkt je leven terwijl de accu begint te haperen en de achterlichten beginnen te doven. Het einde tegemoet. (EttaJamesBrown)

Ik vind het altijd onbegrijpelijk als Interpol vergeleken wordt met andere bands. Je hoeft maar te luisteren naar Stella Was A Diver And She Was Always Down, en het wordt duidelijk dat we hier te maken hebben met een band met een eigen geluid die bovendien bereid is om risico's te nemen. Want dat Stella geen alledaags nummer is, wordt al de eerste momenten duidelijk wanneer de opvallend lange titel wordt gemompeld door zanger Paul Banks. Stella is een nummer die je moet ervaren en niet direct moet ontleden. Na vele luisterbeurten wordt het nummer nog steeds beter en heeft het zich inmiddels gevoegd bij Leif Erikson in mijn top 10 van favoriete nummers. (Co Jackso)