Het blijft me verbazen hoe jij iedere keer weer in een stuip schiet als de gitaren een heel klein beetje gaan ronken

In een stuip trekken is wellicht wat overtrokken toch Maar ik luister muziek voor m'n plezier en vaak ook ter ontspanning, die ontspanning is er nergens bij dit soort muziek. Maar dan geef ik dat liever eerlijk aan dan dat ik bij het album één of ander slecht cijfer geef want dat zou ook niet fair zijn. Het is namelijk al vrij snel duidelijk of iets me wel/niet ligt.

No One Knows

Snel klaar met de gitaar zou het motto kunnen zijn, maar ik denk dat het wel anders is als dat instrument wordt gehanteerd door Steve Cropper of Al Kooper. Ben zelf ook geen liefhebber van die dino-rock.

Zou wel benieuwd zijn naar zijn reactie op Souvlaki of Pygmalion

47. Kendrick Lamar – good kid, m.A.A.d city (2012)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/268000/268935.jpg
Luisterbeurten: maar een handvol keren gehoord. Het was wel even geleden.

Luisterervaring: de stem van Kendrick is er wellicht eentje die je moet liggen. Dat doet het mij wel, mede doordat zijn flow (zo noem je dat toch?) fijn is. Niks mis met de producties verder ook. Al met al wel een tof hiphop album dit. Misschien niet eentje die ik heel vaak op zet, zo eentje waar je maar net zin in moeten hebben. Maar gewoon van kwaliteit.

Ik denk ongeveer copy-paste van de reactie op Loveless ("ik begrijp niet waar ik naar luister", of iets in die trant).

Nou... Souvlaki en Pygmalion zijn wel wat toegankelijker dan Loveless. Sowieso duidelijkere song structuren, en dat is iets wat Reijersen volgens mij wel ligt.

46. Muse – Origin of Symmetry (2001)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1089.jpg
Luisterbeurten: dit album heb ik nog best vaak gehoord denk ik, mede door vrienden die groot Muse liefhebbers waren/zijn.

Luisterervaring: wederom een Muse in de lijst. Dat houdt niet echt in dat er heel verandert aan de stijl die ze brengen. Het theatrale, het bombastische, het is ook allemaal weer aanwezig op dit album van de band. Er zit ook best wel iets meelevends in zang, het sleept zo door. En volgens mij is Bliss een beschaaft hitje geweest.

45. Talk Talk – Spirit to Eden (1988)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/5000/5573.jpg?cb=1646532522
Luisterbeurten: niet bekend met deze plaat. Talk Talk ken ik verder van naam.

Luisterervaring: dit is best volle muziek. Er zit van alles in, geluidje hier, instrumentje daar. Opbouw vinden ze ook hoorbaar belangrijk. Vind ik het mooi? Ik weet het eigenlijk nog niet echt. Het heeft iets, dat is zeker. Maar wat het nu precies met mij doet ben ik nog niet achter na een aantal luisterbeurten.

44. The Velvet Underground – The Velvet Underground & Nico (1967)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/793.jpg
Luisterbeurten: de naam is mij bekend, de muziek een stuk minder.

Luisterervaring: één van de meest iconische albumhoezen natuurlijk met die banaan. Een lieflijk begin van het album ook, maar gaandeweg beheersen ze ook wel meerder stijlen en intensiteiten. Er zit wel vaak een fijne onderliggende groove in de nummers. Zelf vind ik Femme Fatale en I’ll Be Your Mirror de mooiste nummers.

43. Bob Dylan – Blood on the Tracks (1975)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/706.jpg
Luisterbeurten: tsja, wie heeft er nooit van Bob Dylan gehoord? Maar dan die muziek beluisteren is wat anders.

Luisterervaring: eigenlijk kan Bob Dylan helemaal niet zingen, maar hij kan wel verhalen vertellen. Dus hij kan wel degelijk goed overbrengen wat hij te vertellen heeft. Daarnaast is de muzikale omlijsting ook gewoon prima te noemen. Geen wereldschokkend goede plaat voor mij, maar vervelend is het ook nergens.

Cute, maar de vraag die iedereen écht bezighoudt is: wat vond je van Heroin, Black Angel's Death Song en European Son tho?

Die vind ik dus minder dan de twee eerder genoemde nummers.

42. Pink Floyd – Animals (1977)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2435.jpg
Luisterbeurten: wereldberoemde band en ik ken wat nummers, maar dat zijn dan vaak net andere albums.

Luisterervaring: dit is eigenlijk gewoon best wel mooie muziek. Ik ken de faam van Pink Floyd, ik weet dat één van mijn favoriete artiesten van nu (Michael Kiwanuka) er ook inspiratie uit haalt, maar ik heb mij nooit echt heel goed in hun muziek verdiept. Er zit iets meelevends in deze muziek die mij toch wel aanspreekt. Of het nu in de opbouw van de nummers zit, of in de sfeerzetting. Ik vind dit toch wel erg fijn allemaal.

41. Steven Wilson – Hand. Cannot. Erase. (2015)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/470000/470328.jpg?cb=1562276402
Luisterbeurten: de naam zegt mij iets en het album zegt mij niks.

Luisterervaring: volgens mij heb ik Wilson al een keer gehoord solo of als onderdeel van een band die ook in deze top250 staat. Op dit album lijkt hij een bepaalde mal te hebben waarin hij nummer past: het begint rustig en soms bijna sereen waarin het uiteindelijk uitbarst in een wirwar van instrumentengebruik. Het doet mij allemaal weinig moet ik eerlijk zeggen. Niet mijn kopje thee.

Nu zit hij wel in meerdere bands (dan wel gezeten) maar ik denk dat het in dit geval om Porcupine Tree zal gaan.

40. The Smashing Pumpkins – Siamese Dream (1993)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/481.jpg?cb=1574452850
Luisterbeurten: de bandnaam is bekend, de muziek een stuk minder bekend.

Luisterervaring: vrij stevige muziek, met stem die daar goed bij past. Maar wel echt een stem die mij helemaal niks doet. Ik denk dat ik dit soort muziek of niet begrijp of het is simpelweg een kwestie van smaak.

39. Arctic Monkeys – Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not (2006)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/36000/36152.jpg?cb=1611100387
Luisterbeurten: bekende naam en vooral live van grote faam.

Luisterervaring: waren ze niet superjong bij hun debuut en daarom nog extra bekend geworden? Energie genoeg, dat is te horen. Maar dat verpakken ze niet in een muziekstijl die mij heel erg ligt. De rust van een Riot Van is erg welkom bij mij.

38. Sigur Rós – Ágaetis Byrjun (1999)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1920.jpg?cb=1562512992
Luisterbeurten: wederom eentje van naam bekend, muziek minder bekend.

Luisterervaring: dit album had wel wat luisterbeurten nodig en dat heeft het ook van mij gekregen. Er zit iets in, maar ik hoorde dat niet zo bij poging één. Aan de ene kant heeft het iets filmisch, iets beklemmends. Maar aan de andere kant lijkt het ook wat saai en kan ik mijn aandacht er niet helemaal bij houden. Een album dat lastig te concretiseren is in woorden.

37. Simple Minds – New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1765.jpg?cb=1511194620
Luisterbeurten: ik ken de bandnaam wel en wellicht ken ik de muziek onbewust beter dan ik denk.

Luisterervaring: muziek dat ik zou omschrijven als typisch eighties. Ook muziek die ik qua stijl wel associeer met de Radio 2 top2000. Er wordt wat gezongen met een aardappel in de keel en ik herken meer nummers dan ik had verwacht. Gewoon een degelijk popalbum. Meer kan ik er vooralsnog niet van maken.

36. The Beatles – Revolver (1966)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/75.jpg?cb=1606266171
Luisterbeurten: wereldberoemde band natuurlijk, maar in hun albums heb ik mij nooit specifiek verdiept.

Luisterervaring: het is eigenlijk best logisch dat the Beatles zo groot zijn geworden. Hun muziek ligt namelijk gewoon heel erg prettig in het gehoor. Verder komen er hoop bekende hits langs waaronder het mooie Eleanor Rigby en het toch wat olijke Yellow Submarine. Dit Revolver vind ik wel een prettige plaat.

35. Joy Division – Closer (1980)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3714.jpg
Luisterbeurten: is al eerder voorbij gekomen, maar ook deze ken ik niet.

Luisterervaring: heel herkenbaar 80’s voor mij qua sound. Wel eentje met stevig gebruik van het instrument dat we de gitaar noemen. Ook wel wat synths natuurlijk. Aardige stem verder, niet heel bijzonder. Muziek waar wel veel in gebeurd. Een extra geluidje hier of daar doen ze bij Joy Division niet moeilijk over. Echter ligt deze muziek mij gewoon niet zo.

34. The Doors – The Doors (1967)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/222.jpg?cb=1502835859
Luisterbeurten: superbekend natuurlijk. Maar heel vaak heb ik er niet naar geluisterd.

Luisterervaring: wat ik wel vrij goed kan hebben in de muziek van The Doors is het wat bluesy achterliggende karakter van hun sound. En natuurlijk die orgel, een orgel is megacool. Er komt soms wel een stortvloed aan geluid je kan op als luisteraar. Een Crystal Ship is dan wel een fijne afwisseling daar op (sowieso mooi nummer). Al met al vind ik best een genietbaar album

33. Bruce Springsteen – Born to Run (1975)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2817.jpg?cb=1633591873
Luisterbeurten: een bekend album, al was het even geleden.

Luisterervaring: en nog maar eentje van Bruce in deze top250. Wat een enorm populaire artiest op deze website zeg. Dit album komt mij nog wat meer verhalender over dan de vorige platen die ik van hem beluisterde. Verder qua sound vind ik het wel fijn af en toe wat meer blazers te horen (bv. op Tenth Avenue Freeze-Out). Wat ik wel vaak heb bij Springsteen is dat door zijn manier van zingen ik wat snel genoeg heb van zijn muziek. Niet dat hij een slechte zanger is, maar het is meer dat constante jagen/knallen/rammen met zijn stem wat hij doet.

Ik weet niet meer wie me hier de vorige keer bij geholpen heeft, maar ook deze wil ik op een tegeltje.

Sowieso Gretz.

En welke review van Born to Run prefereer je, ArthurDZ? Die van Gyzzz of die van Reijersen? X

Die van cosmic kid

Maar beide recensietopic-heren hebben de plaat gewoon een eerlijke kans gegeven, en mooi beschreven wat de muziek met hen doet, of juist niet doet. En dat is bewonderenswaardig, of ik het nu met hen eens ben of niet.

32. Nas – Illmatic (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/26.jpg?cb=1574948527
Luisterbeurten: vroeger in mijn hiphop-periode veel gehoord. Het was al even geleden.

Luisterervaring: een echte hiphop klassieker. Misschien niet het hiphop album dat ik het hoogst had verwacht, maar dat lijkt het wel te zijn. De delivery van Nas is hartstikke raak op dit album en dat is misschien ook wel de grootste reden waarom dit album zo goed is. Er zit enorm veel energie in zijn raps. Voeg daar inventieve producties (bv. NY State of Mind) aan toe en je bent wel klaar om een topalbum neer te zetten.