273
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Karnivool - Deadman [12:04]



Sound Awake | 2009 | Australië

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: 180
2015: ---
Genomineerd door: Dieter

Eén van de beste progmetalalbums van deze eeuw komt uit Australië. Hoewel dat voor sommigen geen voor de hand liggende plek ligt, weet ik inmiddels dat er wel meer goede prog hier vandaan komt. En nu is Sound Awake over de hele linie dus een geweldig album, maar samen met het magistrale New Day is Deadman wel het hoogtepunt.

Deadman is voor mij een nummer wat voor mij één van de dingen typeert die ons geliefde genre zo geweldig maakt. Dat je gekke, soms bijna tegendraadse ritmes hoort, die zorgen dat je aandacht volledig naar de muziek getrokken wordt, omdat je eerst denkt dat het niet klopt, maar later het er juist voor zorgt dat alle puzzelstukjes op zijn plek vallen en het nummer juist daardoor naar een veel hoger niveau getild wordt dan wanneer het 'een gewoon mooi melodieus nummer' zou zijn. En dat geldt uitermate voor dit nummer.
En als dat dan ook nog eens aangevuld wordt door geweldige muzikanten, maar ook een heerlijke zanger die heerlijk krachtig kan zingen, dan heb je dus misschien ook wel één van de beste progmetalnummers van deze eeuw. (Bonk)

272
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anathema - Judgement [4:20]



Judgement | 1999 | Verenigd Koninkrijk

2023: 132
2022: 150
2021: 128
2018: 179
2017: 163
2016: 175
2015: 139
Genomineerd door: Yann Samsa

Altijd tricky om een liedje uit een conceptalbum in isolatie te beschouwen. Het titelstuk van Anathema's vijfde album lijdt er Prog Top 300-technisch niet onder. De rudimentaire doomklanken zijn nu definitief uit de bandsound verdwenen, terwijl hier in 4 minuten nog wel meer dynamiek zit dan in sommige latere complete Anathema-albums. De vroegtijdige dood van moeder Cavanagh werpt zijn schaduw over het album, op het ene moment directer dan het andere. Zonder de last van het concept was het nummer wellicht wat minder abrupt geëindigd, maar dat zij de heren maar vergeven. (Casartelli)

271
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Soup - Burning Bridges * (tot 15:02) [15:02]



Visions | 2021 | Noorwegen

2023: 250
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Bonk

Soup leerde ik kennen door het geweldige album Remedies. En omdat ik ernstig onder de indruk was van dat album, was Visions een album waar ik me echt op verheugde en ook wel een beetje zenuwachtig over was. Want konden ze me nog een keer pakken en zou het ze lukken om hetzelfde hoge niveau aan te tikken, maar me vooral te grijpen met hun muziek? Eerlijk gezegd heb ik dat nog maar zelden in de huidige tijd.

Dus toen ik dit album op vinyl binnenkreeg, legde ik het met enige gezonde spanning op de draaitafel. Hoewel de hoes van Remedies veel mooier is, bieden ze veel aandacht aan hun uitgaves (ook niet gek gezien de afkeer van Spotify van Erlend Viken, waar hij zelf bij het album hier op MusicMeter nog een toelichting over gegeven heeft) die er prachtig verzorgd uitzien.

Maar goed, terwijl ik nog wat aan het genieten ben van de visuele pracht, word ik langzaam het album in gezogen door de pracht van het eerste nummer. Opnieuw weten ze een ongelofelijke sfeer neer te zetten en onmiskenbaar Soup en toch niet hetzelfde als Remedies. Een kwartier later hebben de zenuwen plaats gemaakt voor bewondering.

Cast away, into the cave
I wasn't blind, but i could not see
Oh, the travesty
Trapped inside of me
And believe, still
This is what we seek
Take me back again (Bonk)

270
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Mystery - Is This How The Story Ends [19:11]



Redemption | 2023 | Canada

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: mulver64

269
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
IQ - Stay Down [7:54]



Resistance | 2019 | Verenigd Koninkrijk

2023: 201
2022: 295
2021: 244
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Jester

Voor IQ heb ik al lang een speciaal plaatsje in mijn (virtuele) platenkast. De laatste jaren, ik denk sinds het vertrek van Martin Orford is dat iets minder geworden. Het melodieuze wat ik zo in hun muziek waardeer is naar de achtergrond geraakt. Zo af en toe is er echter nog een nummer dat mijn aandacht trekt, zoals Stay Down. Het mooie aan dit nummer vind ik de opbouw. Van een voorzichtig piano intro naar de uitbarsting op 2/3e van het nummer. Niet de IQ die ik het meest waardeer, maar zo af en toe is dit ook heel fijn. (Jester)

268
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Triana - Abre La Puerta [9:51]



El Patio | 1975 | Spanje

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Floydje

Het leuke aan muziekspelletjes is dat je in aanraking komt met muziek die je anders niet zo snel ontdekt zou hebben. Een vrij ambitieus spelletje op het inmiddels allang ter ziele zijnde Progwereldforum moest een soort Eurovisie voor prognummers worden. Uiteraard werd alles uiteindelijk overschaduwd door de Engelse deelnemers, maar in de voorrondes werd er een hoop onbekends aangedragen (prog uit Portugal, kom er maar eens om...) en lang niet alles was uiteraard even leuk maar sommige nummers zijn ik toen ontdekte zijn me dierbaar geworden. Abre La Puerta is daar dan weer de beste van.

Het fijne van het nummer is dat het geen één-op-één-navolging is van de populaire progbands uit die tijd - het bevat echt een duidelijke couleur locale met de Spaanse gitaren en de Flamenco-invloed - en het nummer, en eigenlijk heel het album El Patio waar het van afkomstig is, voegt echt duidelijk iets toe aan de collectie. Er had eventueel nog wel iets meer gezongen mogen worden dan de drie korte stukjes want de stem van Jesús de la Rosa Luque spreekt me wel aan, maar uiteindelijk is ook de hoeveelheid gitaarspel niet te versmaden. (Brunniepoo)

Deze daling is wel even slikken.

267
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Peter Gabriel - Wallflower [6:30]



Peter Gabriel [4] | 1982 | Verenigd Koninkrijk

2023: 48
2022: 51
2021: 45
2018: 34
2017: 49
2016: 48
2015: 30
Genomineerd door: Svendra

Muziek kan je soms zo diep raken, dat je het zelfs in je botten denkt te voelen. Dit is zo’n nummer. Nu zit er alleen al iets in de stem van Peter Gabriel (wat mij betreft één van de mooisten uit de muziek) die maakt dat dat je snel geraakt wordt zijn muziek. Maar dit is zo’n nummer wat je echt diep weet te raken, zodat je, hoewel je nog nooit eerder je botten hebt gevoeld (ik heb nog nooit iets gebroken), erachter komt dat je wel degelijk iets in je botten kan voelen.

Dat dat met dit nummer bij mij gebeurt, heeft ook te maken met de achtergrond van het nummer. Soms blijft het bij de nummers van Peter Gabriel toch wat gissen waar het eigenlijk over gaat. Maar hij heeft natuurlijk ook een aantal politiek bewogen nummers. Dit is er één van. Hij probeert de mensen die in Zuid-Amerika vanwege hun overtuigingen gemarteld worden een hart onder de riem te steken, maar benoemt ook de uitzichtloosheid van hun situatie : ‘Let your spirit stay unbroken, may you not be deterred. Hold on’, maar ook ‘Though you may dissapear, you’re not forgotten here’. De hele tekst is ongelofelijk sterk en de thematiek, die helaas tot op de dag van vandaag actueel is, hooguit voor andere locaties, is één van de factoren dat het nummer zo onder je huid kruipt.

Maar dat is natuurlijk niet de enige factor. Want muzikaal moet er toch ook wel iets zijn wat maakt dat het nog veel dieper je lijf ingaat. De instrumentale begeleiding is eigenlijk maar sober en relatief eenvoudig, maar o zo doeltreffend. Geen noot te weinig en eigenlijk nog veel knapper, geen noot te veel. De geweldige, diepe en warme stem van Peter Gabriel krijgt alle ruimte om de boodschap op je over te brengen. Wat legt die man toch een empathie en emotie in zijn zang.

Langzaam wordt je hele lijf gevuld door de muziek en voel je het overal. Het kippenvel is niet tegen te houden en als je niet uitkijkt krijg je tranen in je ogen. Ach, wat maakt het ook uit. Laat maar komen. (Bonk)

Zo! Dat is inderdaad slikken zeg. Onbegrijpelijk als je het mij vraagt, maar volgens mij maak ik dat al duidelijk in de recensie.

Bijzonder hoe mensen de tekst van Wallflower ‘interpreteren’. Ik dacht altijd dat de tekst ging over iemand die in een gesloten (psychiatrische) instelling zit. Nooit aan jouw betekenis van de tekst gedacht.

En idd. Slikken dat het lager is komen te staan. Onbegrijpelijk.

266
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Airbag - Killer [9:18]



Disconnected | 2016 | Noorwegen

2023: 152
2022: 300
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: SBube

265
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Lunatic Soul - The Passage [8:57]



Through Shaded Woods | 2020 | Polen

2023: 136
2022: 283
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Alicia

The Passage is mijn favoriete song van Lunatic Soul, het soloproject van Riverside frontman Mariusz Duda. De Poolse muzikant heeft dit nummer zelf omschreven als een spirituele reis door een mysterieus, donker woud. Een metafoor voor onze diepste angsten en trauma's. Met de 'passage' uit de songtitel wordt verwezen naar een bestemming waar de hoofdpersoon gereinigd en herboren moet worden. Kortom, het nummer draait tekstueel om transformatie en innerlijke strijd. Ook muzikaal is een transformatie te horen. De akoestische gitaren, percussie en zang uit het relatief rustige begin maken halverwege plaats voor een prominent aanwezige beat, elektrische gitaar en mantra-achtige vocalen op de achtergrond. Dit alles geeft het nummer een heerlijk hypnotiserend sfeertje, waar ik me graag eens in de zoveel tijd in onderdompel. (All Day Watcher)

264
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Peter Gabriel - No Self Control [3:55]



Peter Gabriel [3] | 1980 | Verenigd Koninkrijk

2023: 252
2022: 267
2021: 175
2018: 110
2017: 101
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: vigil

Hoeveel onderhuidse muzikale spanning kan een mens verdragen? Peet zet met o.a. Phil Collins, Robert Fripp en Kate Bush een aardig rijtje topmuzikanten in op dit nummer van zijn derde album uit 1980. Een naargeestig muzikaal sfeertje wordt neergezet met ook de nodige exotische uitspattingen. Dit is Gabriel op zijn best, hij spuwt met veel emotie zijn teksten over ons uit en laat ons een kleine vier minuten sidderen van genot. (vigil)

263
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
The Alan Parsons Project - La Sagrada Familia [8:49]



Gaudi | 1987 | Verenigd Koninkrijk

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: dynamo d

The Alan Parsons Project heb ik nooit de meest interessante band binnen het symfo (light)-wereldje gevonden. The Turn of a Friendly Card sprak me wel aan en enkele losse nummers ook nog wel, maar verder heb ik er vooral kennis van genomen. Des te verassender dat er in de progmuzikaal toch zo povere jaren '80 op een verder wisselvallig album als Gaudí ineens het onovertroffen hoogtepunt uit de discografie van de 'band' staat.

Parsons en Woolfson waren al nooit vies van bombast en zanger John Miles heeft ook wel iets met over-the-top, dus het hoeft niet te verbazen dat het epos over de beroemde onvoltooide kathedraal in Barcelona grootser dan groots is geworden. De noten moeten tot in de hemel reiken, het geluid zwelt zeker naar het einde toe steeds verder aan en Miles begint steeds verbetener (gepassioneerder?) te zingen. Verder is het een lekker gevarieerd nummer met veel details en zelfs nog een lekker trompetje erin. Waren alle nummer van het Project maar zo... (Brunniepoo)

262
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - Goodbye To All That [12:27]



Brave | 1994 | Verenigd Koninkrijk

2023: 112
2022: 165
2021: 52
2018: 64
2017: 70
2016: 83
2015: ---
Genomineerd door: musicborst

Het beste nummer van het beste album van de beste band die er is. Veel simpeler kan ik het niet maken.

Hold your breath till you feel it begin
Here it comes, Get used to it (vigil)

261
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Wheel - Dissipating [11:51]



Resident Human | 2021 | Finland

2023: 164
2022: 130
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: El Stepperiño

De mooiste ontdekking van de editie van 2022! Nou, dan weet u dat ook weer.

Deze band was onbekend voor mij (duhh, anders was het ook geen ontdekking geweest) en heeft me echt weten te pakken. Nou niet bepaald omdat ze iets doen wat totaal anders is dan wat ik tot nu toe gehoord heb of kende. Maar dat hoeft ook niet altijd. Originaliteit is mooi en wordt ook door mij gewaardeerd, maar is geen vereiste. Soms beter goed je laten beïnvloeden, dan iets slechts bedacht. Ik zeg bewust beïnvloeden, want met kopiëren zou ik Wheel ernstig tekort doen. Er is wel een eigen geluid.

Soms mag je 'gewoon' iets heel goed uitvoeren. Spanning. opbouw, van lome naar pompende bas, knallende drums, heerlijke gitaren, goede zang. Alles wordt hier uitermate sterk gedaan. Heerlijke afwisselende ritmes. 12 minuten lang genieten!

Ontdekking van de Prog Ladder 2022! Die titel neemt niemand ze af. (Bonk)

260
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pure Reason Revolution - Silent Genesis [10:20]



Eupnea | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2023: 241
2022: 145
2021: 61
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: El Stepperiño

Een Midzomernacht verhaal.

Valkenburg, ergens in een open lucht theater. Maurice (Meesterdch) heeft gevraagd of ik zin heb om mee te gaan naar het Midsummer Night Prog festival. En ik hou wel wat van de folk feestjes van bv een zonnewende. Dat geeft wat meer verbinding aan en met het aardse bestaan en, zijnde geograaf, weet ik ook dat wij, als mensen, onlosmakelijk verbonden zijn met die aarde alleen zijn velen vergeten hoe en wat. Dus, de combinatie van een Prog festival met een hotel, goed bier, prima gezelschap, folklore en goed eten was een mooi vooruitzicht.

Festival begint, leuke bandjes, Maurice wat Starstruck toen zijn grote idool Roine Stolt op een meter afstand van hem voorbij liep, wel hele harde zitbanken in de open lucht, al pissend staande naast Thijs van Leer hem bedankt voor zijn daden, de band ‘Jolly’ doorstaan, het bijzondere Prog Publiek eens observeren (hoor ik daar nou bij ?) en eigenlijk een beetje wachten op IQ want deze headliner speelt ook op die bijna andere zonnewende met kerstmis en hun Christmas Bash in De Boerderij. Moest nog even een ander bandje afwachten: ene Pure Reason Revolution. In het info boekje stond dat dit hun eerste concert zou zijn na heel veel jaren afwezigheid. Bandje begint, leuk een zangeres die de bas beheerst, ze is meteen de blikvanger. Zanger zingt ook wel maar doet zijn microfoon het nou niet of zingt hij zo benepen? Een gitarist die rondloopt en speelt als een lama op speed, cocaine en lachgas. Wat een zenuwen. Op de eerste rij staan 4, blijkbaar ‘diehard’ fans, alles mee te zingen en te dansen. En ergens is het overige publiek wel stil, afwachtend, kijkend en luisterend maar als de microfoon van de zanger het plots doet komt alle energie die deze band heeft opgespaard voor dit eerste concert er volledig uit, spat over het publiek en gaat als een energieke stroomstoot door iedereen heen. En wat ze ook spelen, het is genieten, dansen, meedoen en getuige zijn van een uniek concert. Ze lopen ook uit want ze willen niet stoppen maar als er gedreigd wordt dat de stekkers eruit gehaald gaan worden stopt de band vanzelf. Wat een bijzondere ervaring! En ergens heb ik ook het gevoel dat het ‘succes’ van die avond hier in de Progladder nog ergens na sijpelt. Ik weet echt niet of ze die avond Silent Genesis hebben gespeeld maar de nummers van het album Eupnea brengen mij nog altijd terug naar die bijzondere avond in Valkenburg juni 2019.

Maurice en ik zijn, na IQ, nog een heerlijk glas bier wezen drinken in het centrum van Valkenburg om onze dorst te lessen. Het was er, midden in de nacht, nog zeer druk, we hadden wat te vieren die nacht samen als mensen. Een aards feest gevuld met heerlijk bier, zeer goede muziek, vriendschap, de zonnewende: een mooi met rituelen gevulde midzomernacht. (meneer)

259
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
iamthemorning - Freak Show [7:09]



The Bell | 2019 | Rusland

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: All Day Watcher

Iamthemorning heb ik jaren geleden als beginnend bandje aan het werk gezien in het voorprogramma van Gazpacho. Mijn interesse was gewekt en ik ben daarna trouw hun albums blijven luisteren. The Bell vind ik tot nu toe hun beste werk en daarvan is Freak Show de indrukwekkende opener. Dit complexe nummer wordt gekenmerkt door een bepaalde gejaagdheid en onrust, maar tegelijkertijd is het toch ook aangenaam luisteren dankzij de heldere, geruststellende stem van Marjana Semkina. Ergens halverwege duikt plotseling een Spaanse gitaar op, die echter al na enkele seconden weg wordt geblazen door een chaotische elektrische gitaarsolo en krachtige piano akkoorden. Na een hoge uithaal van Semkina worden we direct nogmaals getrakteerd op een ongepolijste solo, op saxofoon ditmaal. In de laatste minuut komt het nummer uiteindelijk toch tot rust, waarbij de eerder ruw onderbroken akoestische gitaar alsnog alle ruimte krijgt. Een prachtig nummer van een unieke band. (All Day Watcher)

258
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Manfred Mann's Earth Band - The Road to Babylon [6:53]



The Roaring Silence | 1976 | Verenigd Koninkrijk

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: laxus11

Mijn kennis van de muziek van Manfred Mann's Earth Band reikte lang niet verder dan de Springsteen-covers en die vond ik eigenlijk niet veel meer dan wel aardig. De nominatie van The Road to Babylon (tijdens de eerste editie van dit spelletje?) was dus wel een openbaring. Het koorintro gevolgd door subtiel gitaarspel en de inkomende zang van Chris Thompson ontaarden in een progjuweeltje van bescheiden tijdsduur, dat eigenlijk ook nog eens vooral uit gitaarspel bestaat. Pas zojuist ontdekte ik dat het koorgedeelte is gebaseerd op het nummer Babylon van Don McLean. Dat heb ik er zelf overigens nooit in gehoord, maar als je het eenmaal weet...

The Road to Babylon was vervolgens een aanleiding om het bijbehorende album The Roaring Silence te beluisteren (ook goed!) en vervolgens eigenlijk wel het grootste deel van 's mans oeuvre. Zeker de jaren '70 hebben veel moois opgeleverd, al blijft The Road to Babylon favoriet. (Brunniepoo)

257
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Beardfish - Out in the open, parts 1, 2, 3, 4, 5 [20:33]



Songs for Beating Hearts | 2024 | Zweden

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: meesterdch

Als één van je favoriete bands er mee ophoudt, dan is er alleen maar diepe teleurstelling. Tuurlijk, de muziek waar je zo van houdt blijft. Maar toch is het alsof je herinneringen ophaalt aan een dierbare overledene. Tuurlijk, Rikard Sjöblom was het brein en de ziel van de band. En hij bleef muziek maken, solo, als Gungfly en in Big Big Train. Maar hoewel hij regelmatig erg mooie nummers maakte, bleef voor mij het gemis. De unieke combinatie van deze vier mannen uit Gävle, die was verdwenen. Onverwachte muziek, veel hammond, emotionele teksten die diep uit het hart en in het hart kwamen, humor, verhalende waanzin en altijd die melodie. En ook live waren ze geweldig. De iets te dikke Sjöblom wisselend tussen toetsen en de gitaar, die zowel keihard als melodieus kon zijn, zijn zang en af en toe een schreeuw of grunt, David Zackrisson met mutsje als ware hij The Edge en altijd verrassende sounds uit de gitaar, Robert Hansen die op zijn sokken over het podium glijdt als ware hij Michael Jackson. Met een enorme baard als een echte hippie/viking. en Magnus Östgren standaard in houthakkersblouse achter de drums, ontzettend subtiel en swingend spelend. Het was weg. Slechts een mooie herinnering.

Tot in 2024 op social media de eerste signalen kwamen dat de bebaarde vis uit de dood was opgestaan. Maar kunnen ze het nog? Dit nummer is voor mij het antwoord: HELL YEAH!!! En geweldige epische trip met alles wat hen zo geweldig maakt. Die hammondklanken, orgel, synthesizer, piano. Alle toetsen uit de progwereld komen langs. En dan die weirde passages, de pompende en swingende bas, de gitaar die dan zalft, dan gilt.... Hoe vaak ik dit nummer niet heb terug geluisterd toen het uitkwam. En dan de teksten. Een ode aan de band, aan elkaar, aan alles wat ze hebben meegemaakt en hoe ze elkaar misten. Met name de tekst van deel 4 is voor mij een en al kippenvel:

Your souls live within me
The beating of your heart is mine as well
When you cry, I feel what you feel
You are my hopes and dreams
And I'll strive to always follow through
My vision of you
Is sunlight seeping through the leaves
You can be whoever you want
Just be free and I'll be here
I love you

Rikard die als veertiger zijn band, elk van zijn bandleden en zijn vrienden de liefde verklaart... Hopelijk voor de eeuwigheid. Want ik heb nog lang niet genoeg van deze mannen. (meesterdch)

256
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Wishbone Ash - Phoenix [10:27]



Wishbone Ash | 1970 | Verenigd Koninkrijk

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Johnny Marr

255
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Wheel - Resident Human [10:29]



Resident Human | 2021 | Finland

2023: 189
2022: 111
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: legian

254
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Haken - Falling Back to Earth [11:51]



The Mountain | 2013 | Verenigd Koninkrijk

2023: 235
2022: 171
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: 255
Genomineerd door: TONYLUNA

Voor mij is en zal Haken altijd een speciale band blijven. Eén van de vele bands die begonnen is in de schaduw van grote broer Dream Theater, in de hoop ooit hetzelfde te kunnen bereiken als laatstgenoemde band. Voor mij is Haken een beetje wat Dream Theater voor de wat oudere generatie progmetal liefhebbers was (aangezien ik Haken eerder ontdekte); een band die staat voor kwaliteit, muzikaal vakmanschap en bovenal een introductie in de progressieve kant van metal.

Met hun eerste twee albums, Aquarius en Visions, werd de band nog verweten een 'Dream Theater-kloon' te wezen, in de schaduw staande van hun grote voorbeeld. Met The Mountain begon dit te veranderen: het muzikale geluid van de band kreeg een eigen smoel en er gingen zelfs geluiden op dat Haken hun legendarische voorbeeld hadden afgelost als 'vaandeldragers van de progressieve metal', iets waar ik me, na het verschrikkelijke The Astonishing van 2016, wel in kan vinden.

Falling Back To Earth neemt een sleutelpositie in op dus misschien wel Hakens meest belangrijke album. Een album dat opgevat kan worden als conceptalbum, waarbij allerhande uitdagingen, levensvragen, hoogte- en dieptepunten die een mens in zijn leven meemaakt door de band worden uitgediept. The Mountain is daarmee dus een metafoor voor het menselijk leven, met pieken en dalen, vreugde en verdriet, leven en dood.

Het nummer bestaat uit twee delen (I: Rise en II: Fall) en gaat tekstueel over een verhaal binnen de Griekse mythologie, namelijk over Icarus. Wat Haken heel slim doet is om de luisteraar middels dit verhaal, gekoppeld aan het algehele thema van The Mountain, een les te leren. Zie deze Wikipedialink voor meer informatie over dit stukje mythologie.

Ook muzikaal gezien valt het op dat Falling Back To Earth uit twee delen bestaat. Het eerste deel, Rise, is heftig, druk, ambitieus (wat goed van toepassing is op bovenstaand verhaal) en slingert je alle kanten op. Progressief in hart en nieren dus. Het tweede deel, Fall, is daarentegen rustig, vol bezinning, acceptatie en contemplatief. De haren staan me altijd rechtovereind als het allerlaatste refrein wordt ingezet met orkestrale elementen, na die heel lange opbouw in het tweede deel. Kippenvel ten top! Een lang verhaal bij Falling Back To Earth dus, maar niet meer dan terecht voor toch wel een klassiekertje in wording binnen de progressieve metal. (ABDrums)

253
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
The Ocean - Unconformities [9:09]



Holocene | 2023 | Duitsland

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Dieter

252
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Angel - Tower [6:56]



Angel | 1975 | Verenigde Staten

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: 275
2015: ---
Genomineerd door: 50tracks

Een voetnoot in de geschiedenis van het licht-progressieve hoekje van de hardrock, ergens in de schaduw van Kiss en Queen, veel eervoller kunnen we het niet maken voor deze Amerikaanse mannen in witte pakken. Verdeeld over hun jaren '70 albums vinden we toch wel een kleine handvol erg fijne nummers. Tower is daar een van. Het nummer opent herkenbaar met tikjes van toen-vast-erg-futuristische synthesizers en Gregg Giuffria's toetsentapijten die ons uiteindelijk naar het refrein toe begeleiden, zijn al even tijdgebonden. Bij Frank DiMino's stem ligt verzadiging ook snel op de loer en de gitarist die rond de vierminutenmark ook even een fijne performance ten beste geeft en luistert naar de artiestennaam Punky Meadows inspireerde Frank Zappa tot een parodie. Al met al een hoop om lacherig over te doen, maar waar het liedje klopte (zie ook: Long Time, The Fortune en de kerstkraker Winter Song) was het gewoon erg goed. Fijn dat we Angel weer even aan de vergetelheid onttrokken hebben. (Casartelli)

251
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Riverside - The Place Where I Belong [13:16]



ID.ENTITY | 2023 | Polen

2023: 71
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: ABDrums

De kop is eraf. Een overzicht van de eerste vijftig:

300 (-----) The Gathering - Broken Glass
299 (240) The Pineapple Thief - Snowdrops
298 (198) IQ - The Great Spirit Way
297 (-----) Porcupine Tree - Sentimental
296 (-----) Peter Gabriel - Four Kinds of Horses
295 (280) Katatonia - Lacquer
294 (-----) IQ - Rise
293 (-----) U.K. - Nevermore
292 (278) Dream Theater - Scene Six: Home
291 (220) Genesis - The Knife
290 (206) IQ - Failsafe
289 (270) King Buffalo - Firmament
288 (-----) Wheel - The Freeze
287 (-----) Fish - Perfume River
286 (243) Anekdoten - Shooting Star
285 (-----) Tangerine Dream - Force Majeure
284 (238) Talk Talk - The Rainbow / Eden / Desire
283 (254) Saga - Don't Be Late (Chapter Two)
282 (-----) Bacamarte - Último Entardecer
281 (213) Blackfield - Blackfield
280 (-----) The Pineapple Thief - It Leads To This
279 (253) IQ - The Last Human Gateway
278 (-----) King Crimson - Larks' Tongues In Aspic (Part I)
277 (151) Katatonia - Old Heart Falls
276 (231) Queensrÿche - Promised Land
275 (293) Soen - Antagonist
274 (98) King Buffalo - Acheron
273 (-----) Karnivool - Deadman
272 (132) Anathema - Judgement
271 (250) Soup - Burning Bridges * (tot 15:02)
270 (-----) Mystery - Is This How The Story Ends
269 (201) IQ - Stay Down
268 (-----) Triana - Abre La Puerta
267 (48) Peter Gabriel - Wallflower
266 (152) Airbag - Killer
265 (136) Lunatic Soul - The Passage
264 (252) Peter Gabriel - No Self Control
263 (-----) The Alan Parsons Project - La Sagrada Familia
262 (112) Marillion - Goodbye To All That
261 (164) Wheel - Dissipating
260 (241) Pure Reason Revolution - Silent Genesis
259 (-----) iamthemorning - Freak Show
258 (-----) Manfred Mann's Earth Band - The Road to Babylon
257 (-----) Beardfish - Out in the Open
256 (-----) Wishbone Ash - Phoenix
255 (189) Wheel - Resident Human
254 (235) Haken - Falling Back to Earth
253 (-----) The Ocean - Unconformities
252 (-----) Angel - Tower
251 (71) Riverside - The Place Where I Belong

250
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
King Buffalo - Locusts [6:27]



The Burden of Restlessness | 2021 | Verenigde Staten

2023: 161
2022: 102
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Alicia

Het is hier natuurlijk geen nieuws meer dat mijn smaak zich de laatste tijd meer en meer uitbreidt naar het ruigere spectrum van de progressieve rock (progmetal) en metal.
Daarbinnen kom ik weer in aanraking met in meer of mindere mate onbekende (sub)stromingen. Een daarvan is Stoner Metal en een van m'n grootste muzikale ontdekkingen van de afgelopen 2 jaar is de Stoner / Psychedelic Rock band King Buffalo.
Hun album The Burden of Restlessness waarmee ik, mede aangewakkerd door het enthousiasme van o.a. Alicia, kennismaakte via het nummer Locusts was een geweldige onverwachte verrassing !

Wat ik al schreef bij King Buffalo - Regenerator is zeker ook van toepassing op dit nummer in het bijzonder:

Verbluffend hoe verslavend King Buffalo haar ogenschijnlijk wat monotone, niet overdreven complexe (referentiekader progmetal) muziek maakt, iedere beluistering zorgt weer voor een dikke glimlach en behoefte naar nog meer...

Geweldige afsluiter van de trilogie; voor mij persoonlijk beter dan Acheron, maar ik denk toch dat The Burden of Restlessness het nog nipt wint alhoewel het "ontdekkingseffect", zoals hierboven ook al benoemd, hier mogelijk een rol speelt.

Het doen van dit soort "ontdekkingen" en verbreden van je muzikale horizon blijft toch een van de mooiste ervaringen van de muzikale hobby van het bijhouden van de nieuwe releases binnen de prog(metal) wereld, het bezoeken van concerten en festivals, dagelijks checken van recensie sites en fora, rondhangen op MuMe en meedoen aan dit soort spelletjes... (ProGNerD)

249
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Lunatic Soul - Gutter [8:42]



Walking on a Flashlight Beam | 2014 | Polen

2023: 261
2022: 287
2021: 209
2018: 104
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Bravejester

Gutter is de derde track van het album Walking on a Flashlight Beam uit 2014.
Ik heb deze cd van Mariusz Duda’s Lunatic Soul, altijd een van zijn betere soloprojecten gevonden. Zoals algemeen bekend was Duda voorheen bandlid van de Poolse progband Riverside.
Gutter herbergt een sound die zich niet opdringt en eigenlijk geen uitbarstingen kent maar die je langzaam meeneemt en je pas loslaat als je beseft dat het nummer voorbij is.
Ik vind het zelf een prachtnummer, volop sfeer en wie Gutter bevalt moet zeker het hele album eens proberen.
Inmiddels is het 8ste studioalbum van Lunatic Soul in voorbereiding en zal eind oktober voor het eerst worden uitgebracht op het InsideOutMusic label. De titel van het dubbelalbum zal The World Under Unsun gaan heten. Ik kijk er naar uit! (Jacoto)

248
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Gazpacho - Sapien [15:22]



Fireworker | 2020 | Noorwegen

2023: 223
2022: 249
2021: 168
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Outlaw104

In de afsluitende track van het recentste album Fireworker haalt Gazpacho alles uit de kast om iedereen duidelijk te maken hoe je een episch nummer moet maken. Geen vrolijkheid, soms zelf zwaarmoedig. De Noren springen ook regelmatig van de hak op de tak: van ambient naar metal invloeden, van bombastische soundscapes naar rustpunten met alleen zang, waarbij zanger Jan Henrik Ohme de rol van de instinctieve oerkracht binnen de rationele mens probeert te doorgronden. Behoorlijk zware kost, welke niet voor snel afgeleide luisteraars is weggelegd.

Misschien een oppervlakkige en korte uitleg voor zo'n lang nummer, maar de muziek spreekt voor zich. (Outlaw104)

247
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Antimatter - Existential [7:18]



Black Market Enlightenment | 2018 | Verenigd Koninkrijk

2023: 168
2022: 194
2021: 58
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Outlaw104

Geen rechttoe rechtaan nummer van Antimatter. Mick Moss heeft hier geprobeerd om de grenzen van wat hij normaliter doet zo mogelijk nog meer te verleggen en dat pakt in dit nummer erg fraai uit.
Door middel van het strijkinstrument de qamancha wordt er een prachtig oosterse tint door het nummer geweven en de spookachtige bijdrage van zangeres Aleah Starbridge geven me kippenvel. Ze stond al een tijdje in de rij voor een gastoptreden, maar stierf onverwacht in 2016. Met een beetje hulp van haar voormalige partner kon Existential, afgezien van Moss' eigen teksten, toch nog voorzien worden van postuum uitgebrachte vocalen van de Zuid-Afrikaanse zangeres. Het subtiele drumwerk en de voorname rol van de saxofoon maken van dit nummer tot slot een indrukwekkend en sfeervol (prog)werkje. (Outlaw104)