Ik ben redelijk thuis in het oeuvre van Frank, maar deze kende ik eigenlijk nog niet. Dat is nu veranderd: ik heb hem nu enkele malen op mijn gemak beluisterd en hij is met stip mijn persoonlijke lijst van - pak-em-beet 6 á 7 - favoriete albums ingeschoten.

Die lijst bevat namelijk voor een groot deel uit zijn 'moody' albums. En dat kan van dit prachtalbum zeker gezegd worden!

Frank stond tijdens de opname van dit album op de drempel van 50 jaar. Destijds werd dat inderdaad beschouwd als 'The September of My Years'. Grappig om Frank te horen reflecteren over zijn leven, terwijl die leeftijd momenteel als de zomer van het leven wordt gezien.

Maar afijn, Frank is op zijn oude dag bijzonder goed op dreef. Het blijft wellicht mijn favoriete album, terwijl de concurrentie (in de vorm van al zijn werk uit de periode 1954-1962, en ook nog Watertown) wel heel erg sterk is.

Ik hoor Frank gaat tijdens het koken. Ik vind zijn timing geweldig. Hij volgt niet het orkest, maar het orkest volgt hém. Hij zingt in zijn eigen tempo en is echt de baas. En als ik wat gestresst dreig te worden luister ik naar Frank en kom ik tot rust.

Ik luister de laatste week erg veel naar het fantastische Rod Picott - Paper Hearts and Broken Arrows (2022). Hierop songs over de Mona Lisa, Sonny Liston en Marvin Gaye.

Maar één van de nummers heet Frankie Lee. Geen idee of het hier over 'deze' Frankie gaat. Zal wel niet. Maar het bracht mij er wel toe om diens muziek weer eens te beluisteren.

En ja, ik kan alleen maar mijn eigen post van 19 november 2019 herhalen: ook na een paar jaar blijft dit album nog altijd recht overeind staan. Prachtig!

Na 7 jaar eindelijk weer een album van een van mijn favoriete troubadours. En waar de kwaliteit van zijn muziek de laatste jaren sterk wisselend was, vind ik dit nieuwe album een van zijn betere. En dan doel ik op zijn albums van de jaren negentig.

Niet alles is even goed. Zo'n nummer als Tryin' to Move On is zelfs erg matig en zou goed gemist kunnen worden. Daar staat tegenover dat de drie songs waar hij samen zingt met zangeressen tot de beste behoren.

Maar hoe dan ook: albums van Freedy hebben meestal een hoge 'draaibaarheidsfactor'. En dat geldt zeker voor dit nieuwe album.