Morrissey: is er momenteel een artiest waar het zo extreem zwart-wit is? En waar extreem het woord is dat vaak naar voren komt?!

De man zelf neemt geen blad voor de mond en gaat daar soms heel ver in. Zijn teksten, of het nu vroeger bij The Smiths was of solo roepen soms ook wel wat vragen op en ook daar neemt hij geen gas terug.
En dan de pers. Een groot deel van de pers haat hem, waar aan de andere kant een heel leger devote fans staat. Ga maar na: ondanks zijn vele cancellen van optredens verkoopt hij de zalen gewoon uit en zelfs een O2 in Londen is blijkbaar geen probleem.

Make-up Is a Lie is al aardig afgefakkelt zag ik, maar dan door recensenten die altijd al zwaar negatief over hem zijn. Wat heeft het dan voor zin om die recensies nog serieus te nemen? Zo vooringenomen lees je ze zelden. Het is dus een beetje zaak om de grijstinten op te zoeken als ze er zijn.

Behoor ik daar toe? Lastig. Ben sinds de jaren '80 een enorm groot Smiths-fan en ook solo ben ik hem blijven volgen. De teksten? Ik ben niet zo'n tekstenman dus dat gaat wel een beetje langs me heen. De uitspraken van de man? Die hebben geen invloed op mij als het gaat om het luisteren naar zijn muziek of het bezoeken van concerten. Vind ik het een rare snuiter? Ja best wel. Ik word er soms een beetje ongemakkelijk van als ik hem live aan het werk zie, maar ik blijf genieten van zijn muziek en uiteindelijk draait het daar om. Voor mij wel. Dat anderen daar anders in staan kan ik begrijpen, maar aan vooringenomen recensies heb ik niet veel en met persoonlijke opmerkingen die niks met het album te maken hebben en die ook op deze site gepost worden kan ik dan ook niks.

Iedereen kent de worsteling die Morrissey heeft met platenmaatschappijen. Bonfire of Teenagers heeft dan ook wel een cultstatus inmiddels. Dat album kwam er niet en nu Morrissey weer onderdak heeft gevonden bij Sire is er Make-up Is a Lie: andere nummers, in een andere periode opgenomen, hier geen gastartiesten als Flea of Iggy Pop en andere mensen die met hem meegeschreven hebben.
Bonfire was blijkbaar nogal politiek geladen en Make-up Is a Lie is meer persoonlijker en cultureel.

Heeft vergelijken met The Smiths zin? Ik denk van niet. Morrissey is inmiddels al zo lang solo bezig dat als je dan vergelijken wilt je dat met zijn solo-albums kunt doen. En dan kan ik al kort zijn: zijn latere albums klinken toch anders dan zijn eerste. Ik hoor wel bij de groep fans die die latere albums wel degelijk kunnen appreciëren, wetende dat een meesterwerk als Viva Hate of Vauxhall and I er niet meer in zal zitten.

En dat gaat dus inderdaad op voor Make-up Is a Lie. Het klinkt prima, maar ergens ook een beetje lui. Het blijft allemaal een beetje aan de oppervlakte hangen. Maar tegelijkertijd zingt ie net als op zijn laatste albums beter dan ooit en dat terwijl je zou mogen verwachten dat het op zijn leeftijd wat minder zou worden.
De nummers zijn pakkend, maar weten me ook weer niet voldoende te raken. Het is degelijk en binnen de lijntjes allemaal.

Als Morrissey-fan vind ik het heerlijk om weer een album voorgeschoteld te krijgen en Make-up Is a Lie is zeker genietbaar voor mij met echt wel wat uitschieters als The Monsters of Pig Alley of Many Icebergs Ago bijvoorbeeld. En de Marc Almond-liefhebber in mij kan ook wel wat met de pathos in nummers als Boulevard, maar daarnaast staan er ook net iets te veel nummers tussen die niet verder komen dan 'wel aardig' (de titeltrack, Amazona of het in mijn oren wat nietszeggende Kerching Kerching waar gevoelsmatig meer uit te halen was).

Verrassingen zijn er in de vorm van The Night Pop Dropped waar ik een Blondie/disco-vibe ervaar. Misschien had Kula Shaker het ook op kunnen nemen voor hun laatste album.

Gaat Make-up Is a Lie verandering brengen in al het bovenstaande? Nee. Hij zal gehaat worden door de mensen die hem haten en geadoreerd door degenen die dat al jaren doen. Nog veel meer mensen zullen zeggen Morris-wie? Want dat hoorde ik ook heel veel toen ik zei naar zijn concerten te gaan.

We leven niet meer in de jaren '80 waar hij op een voetstuk stond met The Smiths. Morrissey is niet meer zo relevant. Het is 2026 en daarin krijgen we een degelijk Morrissey album waar ik als liefhebber tevreden mee ben. Ik was en ben gek op I Am Not a Dog on a Chain, Low in High School en World Peace Is None of Your Business en voor nu zeg ik dat dit album dat niveau net niet haalt, maar misschien na vele draaibeurten dat de klik net wat groter gaat worden.
Ik ben blij dat ie weer in de belangstelling staat, er dan toch een nieuw album is gekomen en ik hem binnen een jaar twee keer live heb kunnen zien waar ik dacht dat zijn optreden in Utrecht in 2014 wel de laatste zou zijn voor mij.

Morrissey niet voor u? Loop er met een boog omheen zou ik zeggen; u weet immers nu wel hoe het ervoor staat bij als het om Moz gaat, niks nieuws onder de horizon

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst