stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Jordan Davis: Amerikaanser kan je het niet krijgen, zoals er zoveel zijn in deze country-vijver. USA USA, God hier en daar en vooral family first.

Muziek waar ik ver weg van zou moeten blijven

Maar ik heb er dus wel degelijk een zwak voor (net als voor die andere mannen uit deze vijver). Vorig jaar was het Charles Wesley Godwin, mede dankzij twee geweldige optredens in de Grand Ole Opry in Nashville en een eigen optreden in New Orleans (en ja: ook daar kon het niet Amerikaanser).

Jordan heb ik de vorige keer dat ie in Nederland was gemist, maar het zou zomaar kunnen dat ie in maart in Rotterdam staat. Zijn hele Europese tour is bekend gemaakt, en alleen de laatste twee optredens zijn tot nu toe geblurd, maar als je goed kijkt zie je Rotterdam en Berlijn staan. En laat ik nu net weer zin hebben in zo'n mannemacho country feestje. Ik kruis mijn vingers en al helemaal als het inderdaad Rotterdam gaat worden.

Dit nieuwe album kan ik alleen al daarvoor niet aan me voorbij laten gaan uiteraard, zoals ik dat ook niet deed met zijn vorige albums en EP's.

Misschien is het dat ik sinds vorig jaar meer en meer in deze hoek beluister, maar gevoelsmatig pakt dit Jordan Davis album me het best. Het is country pop-rock volgens het boekje, verre van spannend, maar ik vind het wel erg lekker allemaal.
Clichés of niet, ik kan er aan voorbij luisteren en daarmee concluderen dat Learn the Hard Way zeer waarschijnlijk nu al mijn favoriete Davis-album is.

stem geplaatst

Gina Été staat dit najaar in het voorpgramma van Goodwin. Wie en wie?

Goodwin is de zanger van The Slow Show die binnenkort een solo-album uitbrengt en daarmee ook solo gaat toeren. Gina is dan het voorprogramma. En zo kwam ik er achter dat deze dame al eerder werk heeft uitgebracht waaronder haar laatste album eerder dit jaar.

Een aangename verrassing moet ik zeggen: sferische nummers met een fijne flow, genoeg kleine prikkels om het geheel interessant te houden en niet de zweverige kant op te gaan.

La Joie (Au Bout D'un Moment) heeft wat weg van het laatste FKA twigs album en ik hoor ook wel wat flarden Björk: het zou dus mensen moeten kunnen aanspreken zou je denken.
Maar misschien dat de verschillende talen wat tegenhouden?!

Benieuwd hoe dit live zal gaan overkomen. Prosopagnosia is een album dat meerdere draaibeurten vraagt om je te pakken (bij mij deden de strijkersarrangementen al veel goeds in het begin).

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst