Wie nog wat geld heeft liggen en op zoek is naar een bijzondere gitaar:

Jason's Personal Guitar Signed by Multiple Guitarists.

Mijn vijf favoriete hardrock/metalalbums uit april:

1. Oranssi Pazuzu - Mestarin Kynsi




De absolute koploper van mijn 2020-lijst. Oranssi Pazuzu stapte over naar het grote metallabel Nuclear Blast, maar klinkt psychedelischer, onheilspellender en chaotischer dan ooit. Blackmetal is op deze plaat een messcherp accent voor de apocalyptische electronicsoundscapes die langzaamaan worden opgebouwd. Een plaat waarmee Oranssi Pazuzu zich cementeert als een van de meest vooruitstrevende metalbands van dit moment.

2. Black Curse - Endless Wound




Een ronduit beestige black/deathmetalplaat. Barbaars en genadeloos met piepende en scheurende atonale gitaarsolo's en een zanger die klinkt alsof hij bezeten is, maar ook genoeg pakkende riffs en prachtige mysterieuze psychedelische doompassages.

3. Ulcerate - Stare Into Death and Be Still




De top 3 van deze maand is krankzinnig sterk: allemaal kandidaten voor de eindejaarslijst. Het Nieuw-Zeelandse Ulcerate brengt misschien wel zijn beste plaat met deze nieuweling. De kronkelende en wringende dissonante deathmetal van het gezelschap is altijd al indrukwekkend geweest, maar de injectie van melancholische doom- en post-metalpassages tilt de band naar een nog hoger niveau.

4. Elder - Omens




Elder stapt steeds verder weg van stoner/doom en gaat hier helemaal de jaren '70 prog/psychrichting in. De gitaren klinken minder zwaar en brengen nog wel lekkere riffs, maar het is toch echt wel weids Floydiaans galmend gitaarwerk dat de klok slaat met een hoofdrol voor verschillende soorten orgeltjes en toetsen. Elder doet me steeds meer denken aan een band als Motorpsycho. Ontzettend aangename plaat om naar te luisteren.

5. Elephant Tree – Habits




Heerlijke doordringende doom/stoner met een prachtige dromerige psych/shoegazelaag.

Meer hardrock/metaltips (Pure Reason Revolution, King Gizzard & the Lizard Wizard, Slow Crush, Calligram, WVRM, Caustic Wound, Drain, Azusa) zijn in mijn Mike's Music Month Spotify-playlist te vinden.

Hardrock/metalalbums die je in mei in de gaten moet houden:

01/05: Umbra Vitae – Shadow of Life
01/05: An Autumn for Crippled Children – All Fell Silent, Everything Went Quiet
08/05: Cryptic Shift – Visitations From Enceladus
08/05: Vuur & Zijde/Impavida – Split
08/05: Forgotten Tomb - Nihilistic Estrangement
08/05: Secrets of the Moon – Black House
08/05: Radar Men from the Moon – The Bestial Light
15/05: Neige Morte – IIII
15/05: Triptykon with the Metropole Orkest – Requiem
15/05: Ashtar - Kaikuja
15/05: Okkultokrati - La Ilden Lyse
22/05: Cosmic Putrefaction – The Horizon Towards Which Splendour Withers
22/05: Esoctrilihum – Eternity Of Shaog
22/05: King Witch – Body Of Light
22/05: Mountaineer – Bloodletting
22/05: Plague Years – Circle Of Darkness
22/05: Caligula's Horse - Rise Radiant
29/05: Xibalba - Años en Infierno
29/05: Lesser Glow - Nullity

Lockdown april top 3

Op 1:
https://www.musicmeter.nl/images/cover/778000/778671.jpg?cb=1582905996
Warbringer - Weapons of Tomorrow (2020)
Het loopt niet storm bij de thrashers uit Californië en dat is jammer. Veel spetterend gitaargeweld met vleugjes black, Manowar en Metallica. Mis het niet!
The Black Hand Reaches Out

Op 2:
https://www.musicmeter.nl/images/cover/777000/777010.jpg?cb=1583897348
Dynazty - The Dark Delight (2020)
Valt het onder melodic metal of toch power metal? Maakt het wat uit? Nee, misschien niet, veel energie voor bij een goed humeur en een kaasstengel.
Presence Of Mind

Op 3
https://www.musicmeter.nl/images/cover/776000/776228.jpg?cb=1586017157
Testament - Titans of Creation (2020)
De oude rockers hebben het nog in zich. Furieus album met plenty afwisseling. Wie had dat nog gedacht. De score hier op de site blijft wat achter tov mijn beleving. Dat ligt aan de vreselijke album-art, kan niet anders.
Children Of The Next Level

Voor wie het wel met wat minder testeron af kan is er het luiteralbum van Nightwish (Pan ) maar dat zal niemand ontgaan zijn.

Leuk , zulke bijdragen van Don Cappuccino en gigage.

Ik kan niet alles volgen en zo heb ik wat tips ....bedankt !

In mei maand metal maand kan de lol niet op met de viking redneck metal van Aether Realm en het schallende Alestorm, was het de b bedoeling dat Lamb of God deze nieuwe mee op tour zou nemen, viert Paradise lost zijn dertigste verjaardag met een vers album, thrashed Havok op de vijfde, beukt Vader verder waar het was gebleven en de aloude Tokyo Blade gaat het nogmaals proberen.

Die is nu al op spotify, ouderwetse thrash met een epic op het einde ga nu de link toevoegen.

Edit: die link heeft iemand anders al gedaan

"When the Don calls, you don't ask, you just do it." Don Cappuccino, lijstje overlopen, ontbrekende zaken toegevoegd. Met veel plezier gedaan! Mocht iemand anders hier in deze topic graag een album toegevoegd zien, roep maar!

Living for the Lockdown, a song by Gama Bomb on Spotify
Ja dat kon niet uitblijven natuurlijk.

YO! I m the Bad guy, DUH!
Charlie Benante ANTHRAX covers Billie Eilish with Ra Diaz- funkymetal mix - YouTube
De heren vermaken zich nog thuis met het coveren van wie dan ook.

Deat Angel drummer ontmoette Satan tijdens corona coma
En stopt met sterke drank. Koekoek

Mijn vijf favoriete hardrock/metalalbums uit mei:

1. Cryptic Shift - Visitations from Enceladus

Indrukwekkend debuutalbum van het Britse Cryptic Shift. Technische thrash/deathmetal met jazzy baswerk om van te watertanden. Voor liefhebbers van Death, Coroner, Vektor en Blood Incantation.




2. Triptykon with the Metropole Orkest - Requiem (2020) -

Triptykon valt niet in de bombastvalkuil waar veel metalbands met orkesten intrappen. Het Metropole Orkest neemt de hoofdrol met prachtige melancholische instrumentatie, die door Triptykon doomy wordt geaccentueerd. Hierdoor wordt er een ontzettend subtiel en ruimtelijk geluid neergezet dat echt openbreekt als er climaxen ingezet worden.




3. Chepang - Chatta

Chepang zet een enorme stap vooruit vergeleken met zijn debuut. Een intense 16 minuten durende experimentele grindcoreachtbaanrit met tegendraads dissonant riffwerk, twee drummers en piepende en scheurende freejazzsaxofoon.




4. Esoctrilihum - Eternity of Shaog

Ambitieus blackmetalalbum van dit Franse eenmansproject. Dissonante ongemakkelijke moderne blackmetalpassages, maar ook symfonische en melodieuze pracht die je meer in de jaren '90 zou plaatsen.




5. Xibalba - Años en Infierno

Xibalba stuurt zichzelf nog verder richting moddervette midtempo deathmetal met een vleug hardcore. Ook wordt er nog een goede dosis onheilspellende doom ingegooid. Beestig werk.




Voor meer tips: Mike's Music Month: May 2020 on Spotify

Hardrock/metalalbums die je in juni in de gaten moet houden:

05/06: Trash Talk - Squalor
05/06: End – Splinters From An Ever-Changing Face
12/06: Ulthar - Providence
12/06: Living Gate - Deathlust
12/06: This Will Destroy You – Vespertine
19/06: Hail Spirit Noir - Eden in Reverse
19/06: Vampire - Rex
19/06: Vile Creature - Glory, Glory! Apathy Took Helm!
19/06: Protest the Hero – Palimpsest
19/06: Eye Of Nix – Ligeia
26/06: Long Distance Calling - How Do We Want to Live?
26/06: Pyrrhon - Abscess Time
26/06: OHHMS - Close
26/06: Bell Witch & Aerial Ruin - Stygian Bough Volume I
26/06: Wren - Groundswells
26/06: Inexorum – Moonlight Navigation

Mei maand Metal maand top 3


https://www.musicmeter.nl/images/cover/778000/778012.jpg?cb=1588087900 1.
Æther Realm - Redneck Vikings from Hell (2020)

How to Aether Realm: A kies een stijl die bij je past. B: Kies de bijbehorende song. C: gooi je haar los. D: Hou je van meerdere stijlen? Play them all!!
Cycle


https://www.musicmeter.nl/images/cover/781000/781235.jpg?cb=1589686081 2.
Vandenberg - 2020 (2020)
Adrian Vandenberg heeft zijn artistieke creaties niet toegepast op de album art of titel ( ughh) maar op de gitaarpartijen die zo aanstekelijk zijn dat deze plaat op repeat gaat bij je workout ( lees avondwandelingetje met of zonder hond)
Hell and High Water


https://www.musicmeter.nl/images/cover/779000/779644.jpg?cb=1584771163 3.
Paradise Lost - Obsidian (2020)
Het paradijs is na 30 jaar gevonden. De band is nu klaar.
Ghosts

Runners up Pattern-Seeking Animals - Prehensile Tales progrock met fantastische album art en Havok - V Thrash met ook fantastische album art.

Juni staat in het teken van even op adem komen. Dit gaan we bekijken door New world New Eyes ( House of Lords) en dan gloort er een Woosh! ( deep purple) weg dat Virus ( Haken) aan de Hørizønt ( Beyond the Black).

Mijn vijf favoriete hardrock/metalalbums uit juni:

1. Hum - Inlet

Hum heeft in de afgelopen jaren een aantal tours gedaan en wat berichten in de wereld gebracht over studiowerk, maar de release van het eerste album in 22 jaar werd zonder aankondiging gedaan. Hum is een band die nooit ontzettend bekend is geworden, maar duidelijk zijn sporen achterliet bij andere bands, de grootste daarvan is Deftones. Het is ongelofelijk dat deze comebackplaat misschien wel het beste is dat de band ooit opnam. De shoegazende post-hardcore is hier in zijn volle glorie te horen met een My Bloody Valentine-niveau detail in de gitaren, maar met monsterlijke logge riffs die iedere stoner/doommetalband wel zou willen hebben.




2. Paysage d'Hiver - Im Wald

Deze plaat zou eigenlijk helemaal niet twee uur moeten boeien. Het is namelijk traditionele atmosferische blackmetal in Burzum-stijl die sterk de nadruk legt op repetitie en sfeerzetting. Toch krijgt Wintherr (het brein achter Paysage en ook Darkspace) het voor elkaar om tijdens de gehele speelduur het spannend te houden. De riffs zijn waanzinnig ijzig, zelfs met zomerse temperaturen word je naar een winters landschap getransporteerd. Het is duidelijk dat hier een meester van de atmosferische blackmetal aan het werk is.




3. End - Splinters from an Ever-Changing Face

De term ''supergroep'' maakt mij vaak huiverig. In een discussie over supergroepen bij Banger TV werd dan ook gezegd dat het lijkt alsof veel materiaal van supergroepen niet het beste materiaal is dat de muzikant schrijft, aangezien deze ook een hoofdband heeft. Daar ben ik het vaak mee eens. De echt goede supergroepen schrijven muziek die compleet niet klinkt als hun hoofdbands, zoals een Black Curse dit jaar. END is er ook zo een. Brendan Murphy van Counterparts heeft normaal een vrij melodramatische post-hardcoreschreeuw, maar hier brult en krijst hij erop los met een enorme intensiteit. Billy Rymer (The Dillinger Escape Plan, Glassjaw) drumt normaal vrij jazzy, maar hier klinkt hij als een bulldozer. Deze plaat staat vol met genadeloze metalcore met een goede dosis blackmetal en sludge.




4. Bell Witch & Aerial Ruin - Stygian Bough Volume I

Ik moet zeggen dat ik deze nog niet genoeg heb geluisterd om tot een goed oordeel te komen, maar de eerste indrukken zijn positief. Bell Witch maakte met Four Phantoms en Mirror Reaper twee van mijn favoriete platen van het decennium, dus het is moeilijk om aan die verwachtingen te voldoen. Dit is dan ook geen nieuwe Bell Witch-plaat, maar een samenwerking met Aerial Ruin die al eerder gastbijdrages heeft gedaan op Bell Witch-platen. De typerende funeraldoomsound van Bell Witch klinkt hier wat lichter door de duistere singer-songwriter/folkstijl van Aerial Ruin die erg goed met elkaar combineren.




5. Hail Spirit Noir - Eden in Reverse

Hail Spirit Noir heeft een ontzettend interessante discografie: psychedelische blackmetal wordt gecombineerd met jaren '60 en jaren '70 progrock. Op Eden in Reverse is de blackmetal bijna niet meer aanwezig en zijn er juist veel jaren '80 invloeden met Blade Runner-stijl synthesizers. Hail Spirit Noir is hier meer een eigenzinnige progressieve metal/rockband geworden in de stijl van bands als Borknagar, Arcturus en Solefald. Het gaat er allemaal een stuk rustiger aan toe en de meerstemmige vocalen klinken heel sereen. Dit is het best in elkaar zittende album van de band tot nu toe.




Er waren meer sterke metalplaten (zoals Make Them Suffer, Eye of Nix, Protest the Hero, Vampire, Ulthar en Naxen) en de top 5 + tracks van deze platen en non-metalreleases staan in mijn nieuwe Mike's Music Month-playlist.

Hardrock/metalreleases in juli die je in de gaten moet houden:

3/7: Aleah – Aleah
3/7: Convocation - Ashes Coalesce
3/7: Boris - NO
10/7: Inter Arma - Garbers Days Revisited
10/7: Rebel Wizard - Magickal Mystical Indifference
10/7: Aseitas - False Peace
10/7: Maggot Heart - Mercy Machine
10/7: Lantern – Dimensions
17/7: Daggers – Neon Noir Erotica
17/7: Eremit – Desert Of Ghouls
17/7: Khthoniik Cerviiks – Æequiizoiikum
24/7: Bedsore – Hypnagogic Hallucinations
24/7: Defeated Sanity - The Sanguinary Impetus
24/7: Gaerea - Limbo
24/7: Spirit Possession - Spirit Possession
24/7: Gösta Berlings Saga - Konkret Musik
24/7: The Acacia Strain - Slow Decay
31/7: Imperial Triumphant - Alphaville

De uitstel maand juni:

Op 1.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/779000/779605.jpg?cb=1584077900
Magnus Karlsson's Free Fall - We Are the Night (2020)
Zweedse gitaargod Karlsson maakt powermetalplaat met neoklassieke gitaarsolo's en een keur aan bekende en minder bekende zangers
temples and towers ( feat. Tony Martin)

Op 2.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/780000/780044.jpg?cb=1584507874
Paralydium - Worlds Beyond (2020)
Nog meer Zweeds power geweld, maar deze heeft een proggy inslag en laat zich misschien meer vergelijken met Symphony X.
finding the paragon

Op 3
https://www.musicmeter.nl/images/cover/787000/787529.jpg?cb=1590999492
Eye of Nix - Ligeia (2020)
Ik heb wel een zwak voor female fronted doom black op zijn tijd. Het heeft een wat psychidelisch effect, dat vrouwengegil en gegrunt op de snoeiharde riffs. Productioneel valt er wel het eoa aan te merken, maar laat dat je er niet van weerhouden om je hersenpan te grillen.
Concealing Waters

Voor wie het wel met wat covers afkan deze maand is er de Amerikaans gemaakte hobby band Blitzer Portnoy Menghi Demmel BPMD - American Made (2020)

Het christendom is met het zwaard als laatse van het pagan bolwerk in Europa naar de Baltische staten gebracht. Dat brengt het Litouwse Romuvos op het idee om deze Baltische kruistocht in jaartallen van veldslagen te vangen als songtitels, in chronologische volgorde. Waarbij de kruisvaders werden verslagen welteverstaan.
U begrijpt het al, dit is folk metal, ala Týr. Het idee erachter vind ik dan weer mooi gevonden.
1236
Hele album: The Baltic Crusade by Romuvos on Spotify
https://www.folk-metal.nl/wp-content/uploads/2020/04/FB_IMG_1587914237141-e1587914379483.jpg

Mijn vijf favoriete hardrock/metalalbums uit juli:

1. Imperial Triumphant - Alphaville

Vile Luxury was al een ijzersterke plaat die in mijn top 10 van 2018 belandde, maar op Alphaville gooit Imperial Triumphant er nog een flink aantal scheppen bovenop. Dit is een duizelingwekkende en cinematische avant-garde death/blackmetalplaat die het metalgenre nog niet eerder heeft gehoord. Gespeeld met een jazzy souplesse, een meesterlijk gevoel voor sfeerzetting en onconventionele instrumentatie (barbershopkwartet, taikodrums, blazers, koren). Mijn koploper van de 2020-lijst.




2. Gulch - Impenetrable Cerebral Fortress

Een kwartier durend beest van een debuutalbum waarop Gulch met een messcherpe mix van punk, hardcore, blackmetal, grindcore en postpunk je enorm bij de strot grijpt.




3. Bedsore - Hypnagogic Hallucinations

De invloed van Morbus Chron's Sweven waart sterk rond in het debuutalbum van deze Italianen, en aangezien Sweven mijn favoriete deathmetalplaat ooit is is dat absoluut niet erg. Je krijgt hier dezelfde combinatie van oldschool deathmetal met psychedelische en progressieve passages, al heeft Bedsore een wat sterkere jaren '70 proginvloed.




4. The Acacia Strain - Slow Decay

Erg sterke deathcore met opvallend veel afwisseling. The Acacia Strain brengt Morbid Angel-stijl deathmetalriffs naar zijn deathcoresound en het algehele geluid heeft een sterke doom- en sludgeinvloed.




5. Aseitas - False Peace

Een behoorlijk ambitieuze en lange plaat (72 minuten) waarin kronkelende progressieve deathmetal wordt gespeeld met veel tempowisselingen, maar ook ruimte voor heerlijke grooves. In de wat langere nummers komt ook een melancholische en atmosferische post-metalinvloed naar voren.




Meer tips (Zombi, Defeated Sanity, Inter Arma, A.A. Williams, Jesu, Lantern) kun je in mijn juli-Spotify-playlist vinden.

Hardrock/metalalbums in augustus waar ik benieuwd naar ben:

07/08: Terminal Nation - Holocene Extinction
07/08: Year of the Knife - Internal Incarceration
07/08: Misery Signals - Ultraviolet
07/08: Good Tiger - Raised in a Doomsday Cult
07/08: Selbst – Relatos De Angustia
14/08: Havukruunu - Uinuos Syömein Sota
14/08: The Phantom Carriage – 7-Year Epilogue
14/08: Primitive Man – Immersion
14/08: Rope Sect – The Great Flood
21/08: Atramentus - Stygian
21/08: Blues Pills - Holy Moly!
21/08: Ars Magna Umbrae – Apotheosis
21/08: Expander – Neuropunk Boostergang
21/08: Next Life – Guru Meditation
28/08: Motorpsycho - The All Is One
28/08: Exist - Egoiista
28/08: Wills Dissolve – Echoes

Juli juli juli top 3

Op 1.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/782000/782979.jpg?cb=1587272123
Judicator - Let There Be Nothing (2020) -
De terugkeer van US powermetal ( dus zonder kaas) Crimson Glory, Helstar en Vicious Rumours fans zou dit kunnen behagen.
GLORIA

Op 2.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/786000/786051.jpg?cb=1590039386
Septicflesh - Infernus Sinfonica MMXIX (2020) -
Symphonic Death metal was nog nooit zo symphonisch met een orkest en 2 koren...LIVE!
The Vampire from Nazareth


Op 3.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/784000/784618.jpg?cb=1588824087
Ensiferum - Thalassic (2020) -
Verken de Finse Oostzee in hoog tempo. Power to the vikings.
Andromeda


Voor wie wel weer zin heeft in een potje Judas Priest:
Rise of the Beast by The Lightbringer of Sweden on Spotify met de zanger van Firewind en Primal Fear - Metal Commando (2020)

Voor augustus ben ik benieuwd naar Unleash the Arches, Deep Purple, Vicious Rumors, Pain of Salvation en Onslaught om er maar een paar te noemen.

Nieuw metal topic ( not mine)
De metal top 100 van... - MusicMeter.nl
Jezelf aanmelden kan nu

Dat weet ik verder niet maar dat Heavy Metal even in een hoekje wordt gedrukt die aanzet tot geweld heb ik iets te vaak gehoord en is pertinent niet waar.

Dat is ook niet geheel juist. Kijk maar even naar de kerkbranden in het noorden bijvoorbeeld. En zo zijn er nog wel wat artiesten geweest. Het betreft wel een klein deel, maar het is niet zo dat Metal niet aanzet tot geweld.

Tegelijkertijd heeft Metal dat beeld ook grotendeels aan zichzelf te danken. De hele presentatie van de muziek in de beginjaren versterkte dat beeld alleen maar. Afbeeldingen die doorspekt zijn van satanische afbeeldingen, geweld, bloed, dood en verderf. Het helpt niet echt. Tel daarbij op dat de muziek al snel agressief klinkt (zodra het hard en snel gaat vinden veel mensen het agressief). En meer hadden mensen niet nodig.

Ik vind het daarom altijd wel komisch om reacties van mensen te zien als ik ze vertel dat ik Metal luister. Sommige zijn echt geschockeerd.

Dat Drillhop zegt mij helemaal niets, maar hip-hop / Rap heeft toch altijd al dit soort dingen gehad. Ik kan me nog een hele Gangsta-rap fase herinneren.

Dit vind ik wel een twijfelachtige oorzaak-gevolg redenering hoor. Is het de muziek die bands als Gorgoroth en Mayhem (neem aan dat je daar op doelt) aanzet tot idiote daden, of zijn de leden gewoon idioten die toevallig metal maken? In het eerste geval, waarin de muziek zelf dus zou 'aanzetten tot geweld' zou je toch verwachten dat een veel groter deel van de metalbands zich daaraan schuldig maken en bij mijn weten gaat het echt maar om een fractie, niet significant te noemen. Ook verlopen metalfestivals voor zover ik weet buitengewoon vredig, ook als je het vergelijkt met sommige andere genres. Als metal zou aanzetten tot geweld zou dat toch wel anders zijn.

Eens met mr. Rock. Buiten dat het al heel lang geleden is heeft het meer met ( anti) religieus geweld te maken. In de drillrap videos wordt er met wapens gezwaaid en het " ik ga je prikken" is niet van de poes. Om dat in één zin te noemen met Heavy Metal om dat te bagataliseren vind ik bizar.

Als de artiesten aangeven de acties goed te keuren, er achter te staan en in sommige gevallen zelf er ook aan meegedaan hebben. Of de muziek aanzet tot zoiets? tja, ik weet uit ervaring dat muziek de emotionele staat beïnvloed. En als dat bij een stel idioten binnenkomt dan is het een gevalletje 1+1=2. En als diezelfde idioot de muziek ook maakt is het helemaal compleet. Muziek kan heel verschillend geïnterpreteerd worden en mensen horen daar hun eigen ding in.

Een voorbeeld wat in me opkomt is Woodstock 1999 met Limp Bizkit bijvoorbeeld (ik weet het is geen Metal). Wat daar gebeurde was ook niet de intentie van de band en de muziek, maar het gebeurde wel. De muziek zet bepaalde mensen aan tot geweld. Daarnaast heb ik de afgelopen jaren ook wel verschillende fascinerende teksten voorbij zien en horen komen in Metal. Waarbij er bijzonder weinig tot de verbeelding wordt gelaten. En ze kunnen het dan wel verkopen als shock element, maar als je minutenlang verkondigd hoe je iemand laagje voor laagje uit elkaar gaat halen ga je mensen op ideeën brengen. Tegelijkertijd laten veel bands ruimte voor interpretatie waarmee mensen dingen uit de tekst halen die niet zo bedoeld waren. Ligt dat aan de muziek of aan de luisteraar?

Nou geloof ik echt niet dat Metal bands mensen willen aanzetten tot geweld en dergelijke (iets wat bij Drillhop dus wel het geval is begrijp ik). Maar ontkennen dat de muziek geen invloed heeft is naïef.


Heb van een bewaker bij de Melkweg wel eens begrepen dat hij liever Metal concerten heeft dan Hip-hop. De laatste brengt veel vaker problemen en gevechten voort dan Metal. Toch heb ik wel wat gekke dingen zien gebeuren tijdens concerten. Ik begrijp nog steeds niet waarom je jezelf en elkaar tot bloedens aan toe moet gaan lopen stompen. Een moshpit is leuk, maar om daar met een gebroken been uit getrokken te moeten worden is ook wel wat anders.


Waar het me om ging is het woordje pertinent. Zeggen dat Metal pertinent niet aanzet tot geweld klopt niet. En dat betekend niet dat Metal alleen maar aanzet tot geweld, dat zeker niet. Maar de enkele uitzonderingen die er zijn en zijn geweest hebben dat wel gedaan. Daarnaast hebben de andere bands het ook in de hand gespeeld, nogmaals:


Het is niet dat bands toen moeite hebben gedaan om dat beeld te veranderen. Nee, ze verkochten er alleen maar meer platen door, dus gingen ze steeds verder. En er waren en zijn altijd bands die het extremere opzoeken. Het heeft er voor gezorgd dat er een beeld ontstaan is van het genre. En dat beeld blijkt nog steeds te bestaan.

Ja precies. Er wordt een wereld gecreëerd die soms sterk doet denken aan Halloween, horrorfilms en videogames. En het afzetten tegen de gevestigde orde was in het begin ook best belangrijk en bracht geld in het laadje. Daarnaast kunnen de teksten aanstootgevend zijn, dat zal ik niet ontkennen. Maar als de onderwerpen die dagelijks op het nieuws zijn worden bezongen in combinatie met de energieke muzieksoort dan als aggresief worden bestempeld ( geeft verder niks) zou dat kunnen, maar het aanzetten tot geweld is meen ik niet van toepassing.

Ik vind het vaak een kwalijke zaak dat de media het zomaar print alsof er een kern van waarheid in zit. En de lezers maar knikken ( want aggresieve herrie)

Op Woodstock 99 ( 21 jaar geleden! Ver weg van hier) ging het niet om de teksten in de muziek maar om de opruien door die zanger in combinatie met een bar slechte organisatie, hittegolf en flesjes water van 4 dollar.

Maar je bent bijna door de incidenten heen. Doen we Dimebag Darrel ( of John Lennon voor wat het waard is) en twee tieners die zichzelf door de kop schoten er nog gratis bij.

Wat een hoop onzin schrijf je, legian. Over horror en geweld zingen is iets anders dan aanzetten of oproepen tot geweld. Elk normaal kind ouder dan vier leert het onderscheid maken tussen fantasie en realiteit.


Dat is absoluut niet naïef. Als er in muziek (eender welke) wordt opgeroepen en effectief wordt aangezet tot geweld, dan is muziek daar niet meer dan een drager van, net zoals papier de drager is van een pamflet dat tot geweld oproept.

Ik vraag me bij dit soort discussies altijd af hoe het kan dat gasten in de middeleeuwen en daarvoor al ontzettend veel creatieve manieren bedachten om mensen op buitengewoon wrede wijze te martelen en om het leven te brengen. Toen hadden ze niet eens metal en drillrap. Ook geen films als Rambo en games als GTA trouwens.