Live staat in de top 250 en dat is meteen het enige wat ik van ze weet. Niet dat ik er niet benieuwd naar ben, maar ik weet gewoon totaal niet wat het inhoudt.
Daarom ben ik benieuwd, wat deze band te bieden heeft.
Het nummer start ingetogen. De zang klinkt gevoelig en bevalt me goed. Daarna volgen enkele mooie uitbarstingen. Ik vind de muziek wel wat weg hebben van Counting Crows. Gevoelig gitaarspel en een zanger die zeer veel emotie kan opwekken. Ik zet dit op mijn luisterlijst, want dit nummer is zeer goed. Jammer dat dit meteen de enige notatie van Live in de ladder was.
Lightning Crashes staat overigens op precies dezelfde positie als vorig jaar, de plek waar het op binnen kwam. (Snoeperd)

()

Kan er ook geen goed nummer op je nummer 1-album staan? Voor mij is die vlieger in ieder geval nooit op gegaan. Crime of the Century zal één van de laatste nummers van Supertramp zijn die ik aan mijn favorietenbal heb toegevoegd. Een nummer dat moeilijk echt op waarde te schatten is zonder het verhaal van de plaat te kennen. Dan oogt het einde wellicht als wat saai gepingel en krijg je bij de tekst het gevoel is dit het?
Maar juist dit is de perfecte afsluiter van de perfecte(???) plaat! (chevy93)

()

Hét voorbeeld hoe je een echt goede classic rock-hit schrijft. Prima opbouw, prima refreinen, heerlijke brug. Dat het volgens een vrij voorspelbaar stramien gaat, maakt niets uit als het zo goed wordt uitgevoerd. Het gitaatouttro tilt het nummer naar een nog iets hoger niveau. (cosmic kid)

Krijgen jullie hier ook een vakantiegevoel van? Ik alvast wel! Je krijgt het al warmer door gewoon naar dit nummer te luisteren! (ArthurDZ)

Dit vind ik wel een sterk nummer hoewel de minste uit het gelijknamige album. Klinkt erg duister door die keyboard en gitaarriff, doet mij een beetje denken aan King Crimson. Het drumwerk vind ik erg knap. (LucM)

Shine On was in ons jeugdhuis anno 1990 een hit. Er werd gretig op gedanst en de single uit 1988 werd ook door The House of Love in de herkansing gegooid in volle Madchester periode. Toen het bon ton was om een jaren 60 retro geluid te paren aan moderne beats (vraag maar aan The Stone Roses natuurlijk). Maar de jongens van The House of Love schreven nog een tweede klassieker op hun naam met Beatles and The Stones. Kan je de geschiedenis van de Britpop eigenlijk beter samenvatten dan met die twee iconen. De melodie en de harmonie van The Beatles en de branie en de riffs van The Stones. Een paar jaar later zouden Blur en Oasis deze muzikale dualiteit op hun manier nieuw leven inblazen. Britpop blijft een bron van mooie liedjes met een verhaal. (dazzler)

Ook hier geen tekstueel hoogstandje, maar muzikaal zo spetterend, vrolijk en eigenwijs dat het dat minpunt weer wat opheft. Heerlijke rondstuitermuziek met een erg goede zanger en fijne samenzang en een geweldige beer. (hoi123)

Kinderachtige rijmelarij of simpelweg geniaal? Dat laatste uiteraard! Een weergaloze tekst van Roger Hodgson (waar ik nog regelmatig over struikel), maar zoals wel vaker bij Supertramp is het een combinatie van vele elementen. Hier toch zeker door o.a. John Helliwell (saxofoon). Maar sla de credits er maar eens op na en zie hoe gelaagd dit nummer is. (chevy93)

Suede was zo’n band van wie de b-kanten beter waren dan de meeste a-kanten van andere artiesten. Europe Is Our Playground is hier een goed voorbeeld van. Hoe dit nummer in godsnaam niet op een studioalbum terecht is gekomen, is mij een raadsel. Ach, het staat nu tenminste in onze eigen top 2000... (ArthurDZ)

Ik leerde het kennen door de MuMe Ladder en gelijk verliefd. Matt Johnson heeft altijd al gepassioneerd gezongen, maar nergens doet hij dat beter dan op dit nummer. Los van de tekst (die op zichzelf al een bespreking waard is!) is het nummer ook bijzonder melodieus. Zoals Talk Talk dat in diezelfde periode ook kon. Met veel poespas, maar nergens druk en chaotisch.
Met recht een nummer die de titel Art Pop draagt. (chevy93)

()

Dit is mijn lievelingsnummer van de Pixies. In Hey zitten onwaarschijnlijk veel goede ideeën en fijne passages. Hoogtepunt van het nummer naast het refrein, juist het deel dat erna volgt. Het wordt even stil, dan volgt er een heerlijke kreet van Frank Black. Simpel, maar ontzettend goed. (Snoeperd)

Dit nummer heb ik laatst gebruikt voor CKV toen ik een muziekstuk bij een schilderij moest zoeken. Waarom? Dit zit vol sfeer. Het nummer ademt een doodse donkere sfeer. Laat dat schilderij nou ook niet al te vrolijk zijn. Ik vond het er perfect bij passen. Naast dat het er bij past vindt ik dit gewoon een prachtig nummer. Dat refrein is fantastisch, en dan ook nog gezongen door die zware stem. Geweldig! Hulde aan Tindersticks (Snoeperd)

()

()

()

Starless is van mijn meest recente zogeheten topontdekkingen. Ik kende In the Court al, maar nooit de moeite genomen om Red te luisteren. Laatst toch maar gedaan. En toen ik bij Starless was aanbelandt en net de muziek wilde afzetten omdat ik dacht genoeg gehoord te hebben, (de twee nummers ervoor vind ik niet zo bijzonder namelijk) hoor je de eerste tonen van Starless. Betoverend gewoon. Deze melodie is kippevelgevend, buitenaards mooi.
King Crimson is koning in sfeer zetten. Dit nummer bevat sfeer in overvloed. Daarnaast heeft het een fraaie opbouw. Eerst laten ze je 2 minuten lang van de melodie genieten voordat de zanger heel mooi gaat zingen. Dit zinnetje is fantastisch gezongen: Starless and bible black
Na 4 minuten start het instrumentale gedeelte. Dat is buitengewoon boeiend en vol mooiigheid. Het wordt bij vlagen echt fantastisch met heerlijke solo's en telkens blijft die sfeer en meeslependheid er. Op het einde keert de prachtige beginsmelodie weer terug en is de cirkel weer rond. Absoluut een van de pronkstukken uit onze MuMe Top 2000.
(Snoeperd)

Ondanks het onderwerp van deze song, alcoholmisbruik bij arme zwarten, vind ik dit eigenlijk een heel vrolijk nummer, mede dankzij de zuiderse instrumentatie en die heerlijke fluit doorheen het nummer. (ArthurDZ)

Van alle goede teksten die Bob Dylan in zijn leven geschreven heeft, vind ik dit de beste. Dit nummer werd geschreven in 1964, en is nu nog even actueel als toen. Bob heeft de tijdsgeest niet alleen perfect gebracht, maar ook zo verwoord dat het voor altijd relevant blijft. Dat vind ik echt heel knap. (ArthurDZ)

Het mooiste nummer van Suede komen we nu tegen. Beautiful Ones is evenals vorige twee nummers een subliem popnummer. Hij zingt op een normale manier in de coupletten. In het refrein zet hij een briljant stemgeluid op. Hij gaat iets hoger zingen. De compositie is fantastisch, het zit erg goed in elkaar. (Snoeperd)

Een liedje over twee geliefden die beiden als oorlogsfotograaf 'in the line of fire' zijn gevallen; nee, Alt-J doet niet aan clichématige liefdesliedjes. Prachtig is het zinnetje 'I have sprayed you into my eyes'. Stukje wereldmuziek eronder - niks meer aan doen. En die outro verdient minstens twee uitroeptekens!! (mol)

Ik kan mij herinneren dat ik bij het nomineren juist dit nummer heb gekozen omdat het de meeste likes had hier op de site. Mijn favoriet van het laatste album van Villagers blijft echter Waves, maar dat lijkt me typisch zo’n nummer dat je mooi vindt of niet. Nothing Arrived vind ik echter ook heel erg mooi en dat gevoel is versterkt na deze band live gezien te hebben. De stem van Conor O’ Brien is bijzonder mooi en draagt de muziek en ik kan niet anders zeggen dat híj Villagers is. In Paradiso liet hij dat nog eens blijken door dit nummer met band, maar ook akoestisch te laten horen. Mooi gevoelig nummer met fijn pianospel. Prima nummer van één van de betere albums van 2013 en van een erg sterke, altijd lastige tweede. (Sunderland)

Degenen op de site die mij wat beter kennen en mijn laatstgeplaatste top 100 hebben gezien weten dat ik de muziek van Midlake erg mooi vind. En dat is misschien wel een understatement. Young Bride is één van de grote drie nummers van ze. Young Bride is zo tergend mooi dat ik vrijwel het hele nummer kippevel heb. Het nummer is op alle vlakken popperfectie. De eerste tonen zijn prachtig, ook wordt er meteen een vredelievend sfeertje gecrëeerd waardoor je je meteen op je gemak voelt.
Vaak heb je dat je bij het couplet nog niet meteen bent verkocht. Bij Midlake kan dat bijna niet anders. De volgens mij overdubte stem zit boordevol emotie. Dat zal alleen nog maar meer worden in het refrein. Hij slaat daar een wat ander toon aan, hij doet iets met z'n stem wat me meters kippevel oplevert. Tot slot is het instrumentale gedeelte van fenomenale kwaliteit. Na de bridge komt de zang nog eens extra hard aan. Dan fade het nummer mooi uit.
(Snoeperd)

Wat cool dat deze het ook gehaald heeft! Producer William Orbit laat zijn magie los op de dames van All Saints, en tovert een compositie die sowieso al goed in elkaar steekt om in wat ik enkel kan beschrijven als een waar meesterwerk in de ‘hoe maak ik een geweldig popliedje’-categorie. Elke aspirant-popzangeres en elke beginnende popproducer zou dit nummer te horen moeten krijgen, met de bijgeleverde nota “kijk, zo moet het, zo goed kan het zijn”.  (ArthurDZ)

Eind Jaren ’80 ontstond de Gangsta Rap, met artiesten als N.W.A. en Public Enemy. Deze vorm van hiphop was vrij rauw en ‘in your face’. Van daaruit ontstond begin jaren ’90 een stroming die meer gebruik ging maken van funksamples: de Gangsta Funk ofwel G-Funk. Verreweg het meest memorabele nummer uit dit vrij kortstondige genre is Regulate van Warren G en wijlen refreintjeskoning Nate Dogg. Dit is jaren ’90-hiphop zoals ik die graag hoor: goed samplegebruik, laidback ritme en fijne raps. (Titmeister)

De opener van hun meest bejubelde album. Iedere keer verbaas ik me over de hardheid van dit nummer, want het beukt bij vlagen toch best redelijk. Vooral de piano die zo vrolijk door het nummer heen springt, doet het iedere keer weer voor mij.
Open up your aaaaaahahahahaaijes! (chevy93)

Thursday, Friday, Saturday, and — why not — Sunday? (DjFrankie)

Withers vind ik een geweldige zanger en ik wil me al tijden wat meer in hem verdiepen. Nummers als Lean On Me en Who Is He vind ik erg goed. Ook dit is weer erg fijn, lekker funky, en sterk gezongen. Het aanstekelijke deuntje laat me makkelijk mijn hoofd meebewegen, en de ritmesectie zorgt voor de nodige extra funk. Lekker hoor! (Arrie)