menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / Prog Ladder Intermezzo - de toplijsten

zoeken in:
avatar van Casartelli
8

Eloy - Follow the Light [9:40]

(afbeelding)

Metromania | 1984 | Duitsland

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Op 8 vinden we het epic van wat toen voor een tijdje Eloys zwanenzang zou zijn. Follow the Light is jaren '80 Eloy zoals we dat kennen: veel bombast, een Frank Bornemann die gilzingt alsof zijn leven ervan af hangt en een toetsenfinale om je vingers bij af te likken.

avatar van Casartelli
7

No-Man - Truenorth [12:48]

(afbeelding)

Schoolyard Ghosts | 2008 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Volgens de overlevering was no-man de oorspronkelijke 'hoofdband' van Steven Wilson en was Porcupine Tree slechts een hobbyistisch zijprojectje. En met Porcupine Tree inmiddels ter ziele (pardon: voor onbepaalde tijd op pauze) en no-man inmiddels meer dan drie decennia actief kon de overlevering wel eens een punt hebben. Truenorth is het centrale stuk van no-mans vooralsnog voorlaatste album, in onze Pscychedelic / Space Rock lijst op een nette 7e plaats.

avatar van Casartelli
6

Pink Floyd - Sheep [10:20]

(afbeelding)

Animals | 1977 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: 10
2017: 16
2016: 16
2015: 18

Het begint de eerste minuten met een wat ‘mellow’ toetsenwerk en dan hoor je nog wat rustig geflierefluit op de achtergrond en af en toe wat geblèt (schrijf je dat zo?) in de verte. Het is absoluut geen goede opmaat voor wat de rest van het nummer is, want rust en ‘mellow’ kenmerkt dit nummer zeer zeker niet. Dat blijkt als de drums invallen en dan ook de zang er werkelijk doorheen komt knallen. De rust is dan definitief gedaan en je wordt meegetrokken in voor mij één van de meest heftige en toch ook wel agressieve nummers van Pink Floyd. Er wordt langgerekt gezongen, en de tekst wordt je grotendeels bijna toegebeten, maar toch blijft het zingen.
De verrassing, de dynamiek en afwisseling waar ik bij Dogs ook al over repte, is hier ook ten volle aanwezig. Maar dit nummer herbergt eigenlijk nog meer spanning en energie in zich. Mocht u zich, net als mij ook afvragen wat eigenlijk die vervormde stem op de achtergrond zegt zo rond minuut 7; dat blijkt een parodie op psalm 23 te zijn.
Waar de muziek van Pink Floyd zich ook nog wel eens kan lenen voor de achtergrond, is dat hier zeker niet het geval. De bliksem slaat geregeld in, lijkt het. Zelden zo’n bijtend en venijnig nummer van Pink Floyd gehoord (daar doen de aan het einde terugkerende fluitende vogels en blètende schapen niets meer aan af) , maar ik vind het heerlijk! (Bonk)

avatar van Casartelli
5

Eloy - The Apocalypse [14:55]

(afbeelding)

Silent Cries and Mighty Echoes | 1979 | Duitsland

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Eigenlijk was ik verbaasd dat The Apocalypse nooit in de Prog Top 300 gestaan had, maar het zij zo. In deze lijst haalt het centrale stuk uit Silent Cries and Mighty Echoes een 5e plaats. Had ik al iets gezegd over die finale om je vingers bij af te likken? (En over het feit dat die heel misschien een heel klein beetje op een bepaald nummer van Pink Floyd dat nog komt lijkt?)

avatar van Casartelli
4

Pink Floyd - Echoes [23:27]

(afbeelding)

Meddle | 1971 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: 52
2017: 22
2016: 22
2015: 14

Echoes is een nummer dat zich opbouwt vanuit complete stilte, om zich langzaam aan te ontwikkelen tot het meest complexe muziekstuk. Het echoënde begin wordt al snel verruilt voor orgels, gitaren en de meest bizarre soundeffecten. Vanaf zeven minuten slaat de sfeer om naar een funky middenstuk. De klanken van David Gilmour zijn gitaar brullen om zich heen, terwijl Wright snel over de orgeltoetsen heen wrijft. Het buitenaardse bestaan doet zijn herintrede vanaf elf minuten. Gevaar ligt op de loer als de duistere muziek de spanning opzweept. De vervreemde klanken van krijsende meeuwen zijn het begin van het eind. De gitaren worden op scherp gezet en komen samen met de drums en het orgel opzetten. De teksten lijken de muzikale complexiteit te ondersteunen, maar zijn vooral gericht op de mensen en hun onderlinge relatie. Het onheilspellende van het buitenaardse en de vragen van ons bestaan sijpelen naarmate het nummer vordert steeds verder je gedachten binnen. Vragen die je ver uit de kosmos werpen om je als stofje door een ver bestaan heen te laten zweven. Het einde van het nummer laat je machteloos achter in verwarring.

Het kwartet creëerde voor het nummer experimentele effecten door het gebruik van voetpedalen, echo machines en de feedback van muziek. Ruim drieëntwintig minuten blijf je vastzitten tijdens een bizarre tocht door de werelden die we om ons heen creëren. Pink Floyd mag terecht tot één van de meesters uit de muziekgeschiedenis worden gerekend. (HugovdBos)

avatar van Casartelli
3

Eloy - Poseidon's Creation [11:44]

(afbeelding)

Ocean | 1977 | Duitsland

Prog Top 300 noteringen:
2018: 190
2017: 100
2016: 138
2015: 71

Poseidon's Creation is een van de ultieme klassiekers van zanger/gitarist Frank Bornemann en... wel, kan er iemand nog een bandlid van Eloy opnoemen? Voor de bekendheid van de collega's helpen de vele bezettingswisselingen (Bornemann verving enkele keren zijn complete 'begeleidingsband) natuurlijk niet mee, maar de openingstrack van Ocean had zonder bassist Klaus-Peter Matziol toch beslist anders geklonken. Detlev Schmidtchen tekent voor het rijke toetsenarsenaal, dat doorheen de Eloy-discografie de gitaar toch wel als zichtbaarste melodiemaker verdringt. En dan zullen we drummer Jürgen Rosenthal ook nog maar even noemen.

De instrumentale opening van Poseidon's Creation is gelijktijdig generiek en uiterst herkenbaar. Dat laatste geldt natuurlijk nog meer voor Bornemanns zang en dictie die, tegen de vijf minuten, dan eindelijk inzetten. Als dan rond de acht minuten het wederom o zo herkenbare gitaar/toetsenduel inzet, weet je dat het gebabbel over Poseidon, Atlantis en Kleito eigenlijk maar een korte onderbreking van het instrumentale extravaganza was. Een nummer met drie zulke verschillende delen dat ondanks het ontbreken van zelfs maar een spoor van refrein minstens het herkenbaarste Eloy-nummer sinds Land of No Body is en misschien wel hun herkenbaarste ooit... dat is toch een hele prestatie. (Casartelli)

avatar van Casartelli
2

Pink floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts I-V) [13:32]

(afbeelding)

Wish You Were Here | 1975 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: 5
2017: 6
2016: 3
2015: 2

Mijn muzikale reis naar ‘echte’ muziek begon bij de Top 2000. Een jaar of 10 geleden trok ik eens een map met mp3’tjes van het internet af met de nummers uit de top 2000. Een van die nummers van Shine On You Crazy Diamond. Een 17-minuten durende versie van de verzamelaar van Echoes, zo bleek later.

Dat was intrigerend; een nummer dat 17 minuten duurde? Geïntrigeerd, maar nog niet echt onder de indruk was ik meer onder de indruk van nummers als Money en Another Brick in the Wall. Maar echte muziek komt altijd bovendrijven en net zo langzaam en gestaag als het nummer zelf steeg mijn waardering voor het nummer.

Een jaar of wat later (2010) maakte ik mijn eerste eigen muzikale toplijst en raad eens wie daar op plek 2 stond? De glimmende diamant. (chevy93)

avatar van Casartelli
1

Eloy - End of an Odyssey [9:25]

(afbeelding)

Time to Turn | 1982 | Duitsland

Prog Top 300 noteringen:
2018: 150
2017: 165
2016: 186
2015: 93

Het Time to Turn-album heeft nog een blauwe maandag in mijn toptien gestaan. Het was kennelijk ooit de bedoeling om hem samen met voorganger Planets als dubbel-elpee uit te brengen, maar begin jaren '80 was het tijdsgewricht daar niet zo naar. Achteraf moeten we er misschien maar blij mee zijn. End of an Odyssey is een en al synthesizer-extase. Toen ik anno 2005 het hele Eloy-repertoire tot mij nam (op een paar albums na die ik al had) en er daarna veel naar ging luisteren, vermoedde ik dat de verzadiging vrij snel op zou treden, omdat een en ander domweg te catchy was. Enfin, dat is dus (nog) niet gebeurd. (Casartelli)

avatar van Casartelli
De artiestenlijst:

1 Pink Floyd
2 Eloy
3 No-Man
4 Nektar
5 Far East Family Band
6 Oceansize
7 Astra
8 Secret Machines
9 Hawkwind
10 I.E.M.
11 Monkey3
12 The Future Kings of England
13 The Black Noodle Project
14 Omega
15 Amplifier
16 Wooden Shjips
17 MAN
18 Dungen
19 Nosound
20 Crippled Black Phoenix
21 Ozric Tentacles
22 Ekos
23 Major Parkinson
24 The Legendary Pink Dots
25 Pharaoh Overlord
26 Quantum fantay
27 Yume Bitsu
28 Vespero
29 Chroma Key
30 Alice’s Mirror
31 Group 1850
32 Acid Mothers Temple and the Melting Paraiso U.F.O

avatar van Casartelli
De nummerlijst:

1 Eloy - End of an Odyssey
2 Pink floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts I-V)
3 Eloy - Poseidon's creation
4 Pink floyd - Echoes
5 Eloy - The Apocalypse
6 Pink floyd - Sheep
7 No-Man - Truenorth
8 Eloy - Follow the light
9 Nektar - Remember the future part 1
10 Nektar - A Tab in the Ocean
11 Pink Floyd - Hey You
12 Pink Floyd - Astronomy Domine
13 Pink Floyd - Comfortably Numb
14 Monkey3 - Icarus
15 no-man - All the Blue Changes
16 Far East Family Band - Nipponjin
17 Secret Machines - The Fire Is Waiting
18 Oceansize - Catalyst
19 Pink Floyd - One of These Days
20 Pink Floyd - Us and Them
21 The Future Kings of England - 10:66
22 Eloy - Mutiny
23 Eloy - Sphinx
24 The Black Noodle Project - Sorrow
25 No-Man - Photographs in Black and White
26 I.E.M. - The Gospel According to the IEM
27 Omega - Suite
28 Eloy - Land of no body
29 Hawkwind - Silver Machine
30 no-man - Wherever There Is Light
31 Eloy - The light from deep darkness
32 Amplifier - Extra Vehicular
33 Wooden Shjips - Crossing
34 Eloy - Metromania
35 Far East Family Band - Parallel World
36 MAN - Never Say Nups to Nepalese
37 Pink Floyd - Dogs
38 Dungen - Gjort Bort Sig
39 Astra - Beyond to Slight the Maze
40 Pink Floyd - Set The Controls For The Heart Of The Sun
41 Oceansize - Women who love men who love drugs
42 Nosound - Paralysed
43 Pink Floyd - Pigs (Three Different Ones)
44 Pink floyd - Let there be more light
45 Crippled Black Phoenix - We Forgotten Who We Are
46 Ozric Tentacles - Psychic Chasm
47 Hawkwind - Hurry on Sundown
48 Pink floyd - Brain damage
49 Ekos - Vuelve a Mirar
50 I.E.M. - Headphone Dust
51 Eloy - Prisoner in mind
52 Secret Machines - I Never Thought to Ask
53 Major Parkinson - Black River
54 Astra - The Weirding
55 The Legendary Pink Dots - Waiting for the Cloud
56 Pharaoh Overlord - Tarkennus
57 no-man - Heaven Taste
58 Quantum fantay - Kaleidothrope
59 Yume Bitsu - The Frigid, Frigid, Frigid Body of Dr. T.J. Eckleberg
60 Vespero - Daphne
61 Pink Floyd - Not Now John
62 Eloy - The Bells of Notre Dame
63 Astra - The river under
64 Chroma Key - Colorblind
65 Alice’s Mirror - Bachtown
66 Eloy - Mysterious Monolith
67 Far east family band - Kokoro
68 No-Man - Angel Gets Caught in the Beauty Trap
69 Group 1850 - Mother No-Head
70 Eloy - Love over six centuries
71 Oceansize - Long Forgotten
72 Acid Mothers Temple and the Melting Paraiso U.F.O - Wired Stinky Pussy Luver
73 no-man - Carolina Skeletons

avatar van Casartelli
En mijn eigen bijdrage in het psychedelic / space rock gebeuren:

1 Eloy - End of an Odyssey
2 Pink floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts I-V)
3 Eloy - The apocalypse
4 Eloy - Follow the light
5 Pink floyd - Sheep
6 Eloy - Sphinx
7 Eloy - Poseidon's creation
8 Eloy - Land of no body
9 Eloy - The light from deep darkness
10 Pink floyd - Echoes
11 Pink floyd - Astronomy domine
12 Oceansize - Women who love men who love drugs
13 Pink floyd - Let there be more light
14 Pink floyd - Brain damage
15 Eloy - Prisoner in mind
16 Nektar - Remember the future part 1
17 Quantum fantay - Kaleidothrope
18 Astra - The river under
19 Far east family band - Kokoro
20 Eloy - Love over six centuries

avatar van Brunniepoo
Psychedelic/Space Rock:

1. Eloy - End of an Odyssey
2. Far East Family Band - Nipponjin
3. Eloy - The Apocalypse
4. Omega - Suite
5. Far East Family Band - Parallel World
6. Pink Floyd - Set The Controls For The Heart Of The Sun
7. Nektar - A Tab in the Ocean
8. Astra - The Weirding
9. Eloy - The Bells of Notre Dame
10. Pink Floyd - Astronomy Domine

Ik ben wel streng voor Pink Floyd geweest: een favoriet als Dogs of Sheep heeft m.i. weinig met dit genre te maken

avatar van vigil
01. Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond
02. Pink Floyd - Echoes
03. no-man - All the Blue Changes 
04. Pink Floyd - One of These Days
05. Eloy - Mutiny
06. Pink Floyd - Sheep
07. I.E.M. - The Gospel According to the IEM
08. no-man - Wherever There Is Light
09. Eloy - Metromania
10. MAN - Never Say Nups to Nepalese
11. Astra - Beyond to Slight the Maze
12. Pink Floyd - Pigs (Three Different Ones) 
13. Hawkwind - Hurry on Sundown
14. I.E.M. - Headphone Dust
15. Eloy - Follow the Light
16. no-man - Heaven Taste
17. Pink Floyd - Not Now John
18. Eloy - Mysterious Monolith
19. Pink Floyd - Hey You
20. no-man - Carolina Skeletons

avatar van Casartelli
Brunniepoo schreef:
Ik ben wel streng voor Pink Floyd geweest: een favoriet als Dogs of Sheep heeft m.i. weinig met dit genre te maken
Dat is natuurlijk op de keper beschouwd wel zo. Maar aangezien de spelopzet er niet in voorzag om die nummers al bij Symphonic Prog op te nemen...

avatar van Casartelli
Prog Related

6 deelnemers leverden een toplijst Prog Related in met in totaal 120 nummers. Dat leverde 101 unieke noteringen op, verdeeld over 53 unieke artiesten. We staan eerst even stil bij de artiesten die met verschillende nummers nog wel wat punten bij elkaar sprokkelden, maar de lijst der individuele nummers niet haalden.

Terugbladeren
Crossover Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Neo-Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Symphonic Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Heavy Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Experimental / Post Metal ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Progressive Metal ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Eclectic Prog ontknoping artiestenlijst nummerlijst
Psychedelic/Space Rock ontknoping artiestenlijst nummerlijst

avatar van Casartelli
27

GTR - The Hunter [4:51]

(afbeelding)

GTR | 1986 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Progarchives somt 7 redenen op waarom een band "Prog Related" kan zijn; nummer 3 daarvan is "Members of important progressive rock bands". Dat de gelegenheidsformatie rond de bekendste GiTaRisten van Genesis en Yes dan mee mag doen, haalt je de koekoek. De meeste critici waren niet mals voor het nogal tijdgebonden en schraal geproduceerde album. Maar goed, kloppende AOR is kloppende AOR en de stemmige, onder de jaren '80 deken ietwat folky ballad The Hunter, is toch een liedje waar veel meer volbloed progbands enkel van kunnen dromen.

avatar van Casartelli
22

Wishbone Ash - Persephone [6:59]

(afbeelding)

There's the Rub | 1974 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Om nog even bij de criteria van Progarchives te blijven: Wishbone Ash wordt expliciet als voorbeeld genoemd voor criterium 5 ("Integral part of the prog-rock scene"). Fijn dat de eeuwige classic rock band (inmiddels een halve eeuw going strong zonder al te grote onderbrekingen) met de twingitaar als voornaamste beeldbepaler op het nippertje ook nog mee mag doen. Dat de eer om in de artiestenlijst als ambassadeur op te treden aan Persephone te beurt valt, had ik vooraf niet kunnen bedenken (naast een van de Argusklassiekers zou ik ook Phoenix of Rock 'n' Roll Widow meer kansen toegedicht hebben), maar we doen het dus met deze hoogstgewaardeerde track uit hun vijfde studioplaat.

avatar van Casartelli
20

Flying Colors - Cosmic Symphony [11:46]

(afbeelding)

Second Nature | 2014 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Het lijkt erop dat Neal Morse en Mike Portnoy het na het succes van Transatlantic tijd vonden voor een nieuwe supergroep om daarmee ook eens wat minder excessieve muziek te maken. Aangevuld met Steve Morse (geen familie) en de wat-minder-bekende-maar-toch-ook-veteranen Dave LaRue en Casey McPherson hebben ze inmiddels drie albums onder de naam Flying Colors op hun naam. Ha, een soort Asia, zou je nu kunnen zeggen... maar Flying Colors speelt in elk geval al drie albums (en bijna een decennium) in dezelfde samenstelling, dus die vergelijking gaat in elk geval op één punt mank. We doen het in deze lijst met het centrale stuk uit hun tweede album.

avatar van Mssr Renard
Casartelli schreef:
22

Wishbone Ash - Persephone [6:59]
(afbeelding)

There's the Rub | 1974 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Om nog even bij de criteria van Progarchives te blijven: Wishbone Ash wordt expliciet als voorbeeld genoemd voor criterium 5 ("Integral part of the prog-rock scene"). Fijn dat de eeuwige classic rock band (inmiddels een halve eeuw going strong zonder al te grote onderbrekingen) met de twingitaar als voornaamste beeldbepaler op het nippertje ook nog mee mag doen. Dat de eer om in de artiestenlijst als ambassadeur op te treden aan Persephone te beurt valt, had ik vooraf niet kunnen bedenken (naast een van de Argusklassiekers zou ik ook Phoenix of Rock 'n' Roll Widow meer kansen toegedicht hebben), maar we doen het dus met deze hoogstgewaardeerde track uit hun vijfde studioplaat.


Dit nummer is zo krankzinnig mooi. Één van de weinige Ash-songs met orgel erbij. Wat het nog proggier maakt.

avatar van Casartelli
19

Styx - Fooling Yourself (the Angry Young Man) [5:29]

(afbeelding)

The Grand Illusion | 1977 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Het ontbrak Styx (met name Dennis DeYoung) niet aan pretenties of de wil tot conceptuele vertellingen, maar het uitlekgewicht wordt kennelijk toch niet als meer dan "Prog Related" gezien. Of zou dat gewoon kinnesinne zijn over het scoren van hits met nummers als Babe, Boat on the River en Mr. Roboto? In Australië, Canada en thuisland de VS mag deze Fooling Yourself overigens ook in dat rijtje staan. Het onderliggende zevende studioalbum, The Grand Illusion, geldt nog altijd als een van hun bestgewaardeerde.

avatar van Casartelli
17

Talking Heads - Crosseyed and Painless [4:47]

(afbeelding)

Remain in Light | 1980 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Een schoolvoorbeeld van een band waarvan zure progverlaters zeggen dat het progressiever is dan een hoop progbands (bij voorkeur met de toevoeging "van tegenwoordig"). En misschien hebben ze bij Talking Heads ook wel een beetje een punt, vooral als het om het baanbrekende album Remain in Light gaat, waarop Crosseyed and Painless slechts een van de klassiekers is.

avatar van Casartelli
16

Black Sabbath - Fairies Wear Boots [6:13]

(afbeelding)

Paranoid | 1970 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Toch nog even over die Progarchives-criteria: Black Sabbath staat gebroederlijk naast Wishbone Ash als voorbeeld van criterium 5, maar criterium 1 ("Influence on progressive rock") lijkt me in dit geval minstens zo plausibel. Wellicht waren we zonder de doom and gloom van Ozzy Osbourne en de zijnen allemaal nog steeds met bloemen in het haar onderweg naar San Fransisco... dat mocht niet zo zijn: 1970 werd het jaar van Black Sabbath, met niet één maar twee legendarische albums met elk tal van klassiekers erop. Ook hier: had je me verteld dat we één Black Sabbathvertegenwoordiging zouden krijgen, dan had Fairies Wear Boots niet hoog op de kanshebberslijst gestaan, maar hier is die afsluiter van Paranoid dan toch.

avatar van Casartelli
14

Journey - Separate Ways (Worlds Apart) [5:24]

(afbeelding)

Frontiers | 1983 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

De Progarchives-criteria dus… Journey wordt expliciet genoemd als voorbeeld van criterium 2 ("Location")… in gewone mensentaal: als aanjager van de progscene in een regio (in dit geval de VS) waar die voordien nog niet of nauwelijks bestond. Dit komt dan bovendien op het conto van die eerste drie albums waarop Journey nog duidelijk in een andere gedaante verkeerde ("a uniquely American brand of prog-rock") dan die waarmee ze wereldberoemd zouden worden. Om dat laatste wat te contextualiseren: Journey zal ook in Europa een stuk bekender zijn dan de meeste gangbare progbands, maar van de mythische status die een nummer als Don't Stop Believin' in het thuisland heeft, kunnen we ons hier dan weer geen voorstelling maken. In deze lijst doen we het met de blockbuster van nog een album later.

avatar van Casartelli
10

Metallica - The Unforgiven [6:29]

(afbeelding)

Metallica | 1991 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Argumentenbingo… zonder Metallica geen Dream Theater, maar Progarchives noemt de band niet als expliciet voorbeeld van reden 1, maar van reden 4 ("Timeliness"). Het zij zo. Qua muzikale scope komen albums als Ride the Lightning, Master of Puppets en …And Justice for All zo dicht bij progalbums in de buurt als net-niet-progalbums kunnen komen. Wij doen het niettemin met een stapje later uit de discografie. Op elk van de genoemde albums was het vierde nummer een soort halve ballad en dat is op het titelloze zwarte album niet anders. Is dit album een sellout? Of hebben Fade to Black en Sanitarium hun populariteit toch ook wel voor een flink deel aan The Unforgiven te danken?

avatar van Bonk
Oeps, Metallica wel over het over het hoofd gezien, had natuurlijk prima in mijn lijstje gepast.

Casartelli schreef:
Een schoolvoorbeeld van een band waarvan zure progverlaters zeggen dat het progressiever is dan een hoop progbands (bij voorkeur met de toevoeging "van tegenwoordig"). En misschien hebben ze bij Talking Heads ook wel een beetje een punt, vooral als het om het baanbrekende album Remain in Light gaat, waarop Crosseyed and Painless slechts een van de klassiekers is.


Wat zeg je hier nu over je zelf? Zure progverlaters zeggen dit soort dingen. Jij kan natuurlijk moeilijk beschouwd worden als progverlater. Wil je hier nu mee zeggen dat je eigenlijk een zuur mannetje bent?

avatar van vigil
Related was voor mij weer eens een mooie reden om 1 lied per artiest te doen. Metallica komt verder niet in mijn lijstje voor. Mocht er een langer lijstje gevraagd worden zou Fade to Black vast een keer voorbij komen. Ondanks dat ik zo'n beetje alles wel heb van ze doet t me niet heel veel.

Deze keuze is dan overigens voor mij redelijk verrassend.

avatar van Casartelli
Bonk schreef:
Wat zeg je hier nu over je zelf? Zure progverlaters zeggen dit soort dingen. Jij kan natuurlijk moeilijk beschouwd worden als progverlater. Wil je hier nu mee zeggen dat je eigenlijk een zuur mannetje bent?
Dat laatste laat ik aan anderen ter beoordeling, maar in het algemeen geloof ik dat je mijn punt toch gemist hebt

avatar van Casartelli
8

Jean Michel Jarre - Equinoxe part 4 [6:54]

(afbeelding)

Equinoxe | 1978 | Frankrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

De Franse electronicapionier die enkele malen letterlijk voor een miljoenenpubliek stond, mag allicht niet ontbreken in deze lijst. Jarre dook in nogal wat lijstjes op, waarbij zijn drie meest klassieke albums elk langskwamen. Over de nummerkeuze zijn we het evenwel niet eens geworden. Vaandeldrager voor de artiestenlijst werd op grond van het bekende criterium het centrale stuk uit Equinoxe.

avatar van vigil
Ah, mijn nummer 4

avatar van Mssr Renard
Zo bizar, aangezien er (door Progarchives) een progressive electronic -subgenre is verzonnen. Als Jean Michel Jarre dat niet is, wie dan wel?

Gast
geplaatst: vandaag om 01:33 uur

geplaatst: vandaag om 01:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.