168

Twelfth Night - The Collector [19:01]



Collectors Item |1991 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

167

Oceansize - Music For A Nurse [8:16]



Everyone into Position |2005 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Salvadore

166

Twelfth Night - Take a look [11:35]



Twelfth Night |1986 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Jester

En weer een energieboost van onze vrienden uit Reading, deze keer met Andy Sears als frontman in plaats van Geoff Mann. Het slotstuk van hun album uit 1986 dat de definitieve doorbraak had moeten beteken. Zelf in geknipte versie als single uitgebracht, maar het mag geen verbazing wekken dat dit niets opleverde. Daarvoor is het nummer te agressief, en misschien ook gewoon niet geschikt voor het grote publiek. En zo bleef Twelfth Night hangen in de underground. (Jester)

165

Pendragon - Masters of Illusion [12:50]



The Masquerade Overture |1996 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: uffing

Voor alle gebruikers van spotify heb ik nu de MuMe Prog Top 300 online gezet. Op dit moment zijn er 104 van de 136 nummers beschikbaar. Ik zal zodra er weer een update in dit topic is de nummers toevoegen aan de afspeellijst. Alvast veel luisterplezier.

Mooi werk Hugo!

Ik weet niet precies wie hier allemaal diehard-Spotify-gebruikers zijn, maar in elk geval chevy93 heeft er eerder om gevraagd.

Ja, super!

Heb je toevallig ook een lijst bijgehouden van wat er ontbreekt?

Dank je.

Nee niet bijgehouden, binnen de prog zijn er nogal wat artiesten die hun muziek gedeeltelijk of helemaal niet beschikbaar stellen voor streaming (oa King Crimson, IQ, Steven Wilson, Pendragon). Wat er ontbreekt in de lijst staat er dus niet op.

164

Sylvium - Signal to Noise [9:15]



Waiting for the Noise |2015 | Nederland

Genomineerd door: musicborst

Om maar met de deur in huis te vallen, dit nummer gaat over een terminaal zieke persoon die de dood op zich af ziet komen. Zware kost dus en dat is te horen. Een dreigend nummer waar de luisteraar als het ware zelf de naderende dood al kan voelen in zang en muziek. Vooral het samenspel tussen keyboard en gitaar werken verbluffend goed. Hoewel de muziek totaal niet te vergelijken is doet het toetsenwerk mij denken aan het pianospel van 'Crime of the Century'. Eigenwijs en zo dreigend waar vervolgens de gitarist zijn ding dwars door heen laat janken. Zo mooi, werkelijk absolute wereldklasse! Terecht dat deze plaat hoger staat in deze Progladder dan Paranoid Android! (musicborst)

163

Oceansize - Women Who Love Men Who Love Drugs [8:30]



Effloresce |2003 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Wat baal ik er toch van dat deze band niet meer bestaat. Mike Vennart heeft een aardig solo-album gemaakt, maar de intensiteit en zwaarte van Oceansize wordt bij lange niet gehaald.

Dit is geen gezellige muziek, maar mooi is het zeker wel! Op het eerste gehoor gebeurt er niet eens zo heel veel. Er is een herhalend ritme , maar desondanks brengt de muziek een diepe dynamiek en gelaagdheid met zich mee. Dat neemt in het zware instrumentale middenstuk alleen maar toe. Als je niet goed luistert, zou je het als herrie kunnen betitelen. Maar wanneer je met aandacht luistert, valt op hoe ontzettend goed het in elkaar zit. Het is ongelofelijk muzikaal gedaan met oor voor melodie en hoe je als band goed aanvullend ten opzichte van elkaar kunt zijn.
Dit is duidelijk geen achtergrondmuziek, maar als je de moeite neemt om er met volle aandacht naar te luisteren , ontvouwt zich een prachtig nummer voor je. (Bonk)

162

IQ - Further Away [14:30]



Ever |1993 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: uffing

De terugkeer van zanger Peter Nicholls op het oude nest levert in de vorm van 'Ever' een geweldig album op. 6 Tracks die allemaal even prachtig zijn. In mijn beleving is Further Away één van de absolute hoogtepunten op het album, maar ook in het hele oeuvre van IQ. Het nummer kent een geweldige opbouw en Nicholls laat hier horen dat zijn afwezigheid in de band zijn zangkwaliteiten in ieder geval goed hebben gedaan. Het is bijna een kwartier genieten hier, maar vanaf ongeveer zeven-en-een-halve minuut wordt het helemaal prachtig als Martin Orford een hele fijne toetsensolo de opmaat laat zijn naar een prachtige (lange!) finale. Een zeer terechte toevoeging aan onze prog top 300! (uffing)

161

Peter Gabriel - Signal to Noise [7:36]



Up |2002 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Bonk

Dit is het beste nummer van het beste solo-album van een zanger met één van de mooiste stemmen, die ook nog eens mede-grondlegger is van het geweldige genre Prog. Mocht het nog niet duidelijk zijn; ik acht dit nummer zeer hoog!
En waarom is het dan zo goed? Het is een nummer waardoor ik nog werkelijk verrast werd en wat ik daadwerkelijk als vernieuwend beschouw en dat gebeurt me maar heel zelden in deze eeuw. Maar als je zo door een nummer gegrepen wordt en het zo intens en bloedstollend mooi vindt, dan ben ik ook altijd wel extra voorzichtig met het onder woorden brengen van de kracht en de schoonheid van zo’n prachtig nummer, omdat de woorden en de beschrijving het nummer toch vaak tekort doen.
En dit is zo’n nummer. Soms moet je niet te veel woorden vuil maken aan muziek, maar moet je het gewoon ondergaan.

Turn up the Signal, Wipe out the Noise! (Bonk)

160

IQ - Widow's Peak [9:12]



The Wake |1985 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

159

Van Der Graaf Generator - The Sleepwalkers [10:32]



Godbluff |1975 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Casartelli

Het album Godbluff is eigenlijk één lange luistertrip, maar als er toch zoiets als het beste is, wordt dat met The Sleepwalkers wel tot het laatst bewaard. Peter Hammill grijpt je bij de keel om ruim tien minuten niet meer los te laten. Een VDGG-nummer bespreken zonder David Jacksons saxofoon te memoreren voelt wat incompleet; hij lost de verwachtingen in... maar de show wordt hier toch gestolen door Hugh Bantons frivole orgelwerk ter begeleiding van al die duisternis. (Casartelli)

158

The Moody Blues - The Night: Nights in White Satin [7:24]



Days of Future Passed |1967 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: chevy93

157

Genesis - Ripples [8:03]



A Trick of the Tail |1976 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Het is inmiddels bekend, na The Lamb stapte Gabriel op om aan een succesvolle solocarrière te beginnen.
Na wat wikken en wegen werd besloten om met Phil Collins (die eerder al de dromerige ballad More Fool Me voor Selling England by the Pound inzong) als leadzanger verder te gaan.
A Trick Of The Tail werd het eerste album voor dit viertal en Ripples een van de eerste parels van Genesis “nieuwe stijl”.
Ripples ( Rutherford, Banks) is ook weer een dromerige ballad waar die “zwevende stem” van Collins goed in gedijt , hoewel het nummer aan de lange kant is wordt dat toch prima opgevangen door fraai getokkel van Hacket op zijn 12 snarige gitaar en vooral toch door die hemelse melodieën die Banks weer uit zijn toetsen weet te toveren.

Grappig weetje was dat Genesis voor het eerst (promo)videoclips had gemaakt voor liedjes van dit album, waaronder Ripples. (Rudi S)

Persoonlijke favoriete VDGG / Hammill nummer, voor mij zit het hoogtepunt toch wel in die stuwende sax en die over de top invallende vocalen van Hammill op minuut 7.
Misschien wel mijn favoriet uit de gehele ladder / topic.

156

Eloy - Metromania [6:08]



Metromania |1984 | Duitsland

Genomineerd door: Startlijst

Eigenlijk is dit nummer bij toeval in deze ladder terecht gekomen. Oorspronkelijk genomineerd voor de Alternatieve Prog Songs KO wilde ik eigenlijk Follow the Light nomineren, maar toen ik de fout in het linkje ontdekte was het al te laat, en waren er al stemmen uitgebracht. Zoveel dat ie het ook tot deze ladder heeft geschopt. En terecht, want het is gewoon een lekker nummer. Mooi baswerk, lekker tempo en vooral fantastisch toetsenwerk. Dat ie maar ver gekomen mag zijn in deze ladder! (Jester)

155

Focus - Hocus Pocus [6:42]



Focus II |1971 | Nederland

Genomineerd door: Startlijst

154

Riverside - The Depth Of Self-Delusion [7:39]



Shrine of New Generation Slaves |2013 | Polen

Genomineerd door: Papartis

153

The Pineapple Thief - Remember Us [16:18]



Variations on a Dream |2003 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

152

Riverside - Escalator Shrine [12:41]



Shrine of New Generation Slaves |2013 | Polen

Genomineerd door: Dieter

Het nummer begint met wat gitaargetokkel, wat een soort Oosterse klank heeft. En nou heeft deze band een Poolse oorsprong, maar ik bedoel eigenlijk nog wat verder in Oosterse richting. Door een lekker terugkerend basloopje word je rustig het nummer ingezogen.
Nu is de opbouw van dit nummer sowieso buitengewoon geweldig, vind ik. Er zit eerst een soort ingetogenheid in, waarbij je merkt dat het tempo en de intensiteit steeds wat toeneemt en je bijna zit te wachten op de uitbarsting. Na zo’n vier minuten komt er dan ook een tempoversnelling en volgt er een heerlijk instrumentaal stuk, waarbij ook het geweldige toetsenwerk opvalt. Daarna keert de rust wel terug, maar de spanning blijft.

Overigens vind ik Mariusz Duda een hele fijne zanger, die zowel ingetogen als krachtig goed kan zingen (en daar zijn er naar mijn opinie niet zo veel van). Hij zingt hier over het thema van het album; de nieuwe generatie slaven, te weten ‘Google Boys and Wiki Girls’

Er wordt hier één van de hoogtepunten uit het toch al niet misselijke oeuvre van Riverside afgeleverd. En dat maakt dat als Mariusz ‘We Can’t Stop’ zingt, je ook denkt, dat het van jou nog wel lang zo door mag gaan. Maar uiteraard komt er ook een eind aan dit prachtnummer, met een bijna kerkelijk aandoend slotstuk. (Bonk)

151

Big Big Train - Victorian Brickwork [12:33]



The Underfall Yard |2009 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Bonk

Ja, die zanger lijkt qua stem toch echt best wel veel op Peter Gabriel. En dat is niet de enige wijze waarop de muziek van Big Big Train doet denken aan de muziek van Genesis. Dan hebben we bij deze vastgesteld dat ze dus niet beslist hele originele muziek maken.

Kunnen we het dan nu over de muziek hebben? Want man o man, wat is die toch lekker en goed uitgevoerd. Het begint nog redelijk rustig, maar in de daaropvolgende ruime tien minuten worden we getrakteerd op een heerlijke dynamiek, sterke tempowisselingen, prachtige melodieën, geweldige blazersarrangementen (wat ze toch een tipje originaliteit geeft) en bovenal op een fantastisch nummer!

Onlangs bewees de band, die helaas eigenlijk ook nooit live optreedt, hier dat ze het live ook nog eens waar kunnen maken om dit soort geweldige muziek ten gehore te brengen!
Een genot om naar te luisteren wat mij betreft, elke keer weer. (Bonk)

Tja, goede voornemens...

151. Big Big Train - Victorian Brickwork
152. Riverside - Escalator Shrine
153. The Pineapple Thief - Remember Us
154. Riverside - The Depth Of Self-Delusion
155. Focus - Hocus Pocus
156. Eloy - Metromania
157. Genesis - Ripples
158. The Moody Blues - The Night: Nights in White Satin
159. Van Der Graaf Generator - The Sleepwalkers
160. IQ - Widow's Peak
161. Peter Gabriel - Signal to Noise
162. IQ - Further Away
163. Oceansize - Women Who Love Men Who Love Drugs
164. Sylvium - Signal to Noise
165. Pendragon - Masters of Illusion
166. Twelfth Night - Take a look
167. Oceansize - Music For A Nurse
168. Twelfth Night - The Collector
169. Spock's Beard - Wind At My Back
170. Oceansize - One Day All This Could Be Yours
171. Van Der Graaf Generator - A Plague Of Lighthouse Keepers
172. Kayak - Merlin
173. The Alan Parsons Project - The Raven
174. Renaissance - Trip to the Fair
175. Earth and Fire - Atlantis
176. RPWL - Wasted Land
177. Jadis - Holding Your Breath
178. Ayreon - Isis and Osiris
179. DeWolff - Silver Lovemachine
180. Beardfish - Hold On
181. IQ - Headlong
182. Genesis - Behind the lines
183. Anima Mundi - Spring Knocks on the Door of Men
184. Phideaux - Beyond the shadow of Doubt
185. Psychotic Waltz - I Remember
186. Dream Theater - Home
187. Pendragon - The Last Man on Earth
188. Supertramp - Brother Where You Bound
189. Fish - Cliché
190. Sylvan - Vapour Trail
191. Neuschwanstein - Midsummer Day * (tot 41:29)
192. Marillion - Tux On
193. UK - Rendezvous 6:02.
194. Spock's Beard - At the End of the Day
195. Kansas - Closet Chronicles
196. Opeth - Reverie/Harlequin Forest
197. Discipline. - Canto IV (Limbo)
198. Peter Gabriel - Darkness
199. Big Big Train - Judas Unrepentant
200. Transatlantic - All of the Above

Ik zie dat in mijn recensie van Victorian Brickwork blijkbaar de link naar het live-optreden niet goed meegekomen is. Het was de bedoeling dat het woordje 'hier' zou verwijzen naar de volgende site:

Victorian Brickwork by Big Big Train live in London - YouTube

Voor de liefhebbers alsnog.

Oeps, dat is er bij het kopiëren even bij ingeschoten. Heb hem alsnog toegevoegd.

En we gaan de bovenste helft in met

150

Moon Safari - A Kid Called Panic [13:58]



Lover's End |2010 | Zweden

Genomineerd door: Startlijst

Deze band laat toch vooral horen dat meerstemming zingen (op voorwaarde dat het goed gebeurt en dat wordt hier zeker gedaan!) muziek echt een meerwaarde kan geven . De koortjes zijn niet van de lucht bij deze band, waardoor het soms bijna wat zoetsappig en musical-achtig aandoet en dat zal waarschijnlijk maken dat ze niet door iedereen evenveel gewaardeerd worden, maar ik vind het prachtig. Overigens is de tekst verre van zoetsappig en een stuk minder vrolijk dan de muziek doet vermoeden.

Door de melodieën en het meerstemmige zingen en het mooie subtiele pianogebruik, roepen ze bij mij associaties op aan Queen en wetende dat ik groot Queen-fan ben, is dat als compliment bedoeld. Het is afwisselend en dynamisch op melodieus gebied, wat ze ons voorschotelen en hoewel het af en toe wat onrustig aandoet op het eerste gehoor, zijn de meeste overgangen erg mooi en voelt het toch als een geheel.

Je moet ervan kunnen genieten, maar als je dat kan, is dit een band die nummers op een zeer hoog niveau aflevert, waarbij dit nummer alle sterke kanten in één nummer bundelt. Het doet mij in ieder geval volop genieten! (Bonk)

149

Genesis - Duke's travels [8:41]



Duke |1980 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Het is lastig om te beschrijven waarom ik dit nummer zo ongelofelijk goed vind. Op de één of andere manier associeer ik me met de persoon die daar op de albumhoes van Duke alleen en eenzaam voor het raam staat. Zonder het verhaal achter het album goed te (willen) kennen stel ik me voor dat hij op reis gaat of wil gaan en dat het eerst helemaal nergens op lijkt: dat hij zeer enthousiast is maar dat zijn ontdekkingen goed beschouwd weinig voorstellen. Tegelijkertijd stel ik de eerste minuten van het nummer voor als een soundtrack voor een goedkope jaren 90-racegame. Kitsch to the max maar o zo lekker. Langzaam ontdekt de Duke echter zijn weg: Collins verzet zich tot wat ingewikkelder drumpartijen en Tony Banks speelt een paar fraaie loopjes op de synthesizer die ik in gedachten altijd na probeer te spelen zonder dat het me ooit lukt. Ome Phil besluit zowaar weer te gaan zingen en de teksten die op het album bij Guide’s Vocal op het album nog wat weifelend eruit kwamen krijgen nu hun volle kracht. Ongelofelijk dat de beste man zich niet veel later zich met hart en ziel zich zou toeleggen op de welbekende SkyRadio-meuk. De gedachte hieraan in combinatie met het feit dat veel mensen de oude Genesis-muziek niet kennen kan me soms tot tranen roeren. Wat was hij hier toch goed. Voor de complete luisterervaring moet Duke’s End er natuurlijk direct achteraan en dan krijg je het absolute Genesis-hoogtepunt van de jaren 80. (freitzen)

148

Kino - Loser's Day Parade [9:04]



Picture |2005 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: vigil

Dit is van één van die samenwerkingsverbanden, die men vaak in de volksmond wel supergroep noemt. Nu vind ik dat die benaming te vaak gebruikt wordt en ook deze band niet geheel recht doen. Toch betreur ik het wel ten zeerste dat ze het bij één album gelaten hebben. Wellicht heeft het te maken met dat Pete Trewavas dit project gebruikte om de leemte van Transatlantic in die jaren op te vullen?
Ik betreur het, omdat ze wel heel duidelijk lieten horen heel lekker te kunnen spelen (niet verwonderlijk gezien de namen van, naast Pete Trewavas, John Mitchell, John Beck en Chris Maitland, die volgens de credits ook alles samen maakten en schreven) en dat er nog wel wat potentie in deze band gezeten had. Die potentie kwam er in het album nog niet ten volle uit, maar kende al mooie momenten, met als hoogtepunt dit nummer. Af en toe spat het lekker krachtig je luidsprekers uit, met sterk puntig en krachtig gitaar- en drumwerk. Ze weten goed de balans te houden tussen instrumentale krachtpatserij en desondanks niet verzanden in onnodige solo’s.
Hoewel ik Mitchell niet altijd een geweldig krachtige zanger vind, laat hij hier horen toch over een prettig stemgeluid te beschikken en dat ook goed weet te doseren.

Van mij mogen ze best nog wel weer eens bij elkaar komen om meer van dit moois te maken. (Bonk)

147

The Flower Kings - Stardust We Are [25:03]



Stardust We Are |1998 | Zweden

Genomineerd door: kabouter76

25 minuten durende pronkstuk van hun doorbraakdubbelalbum Stardust we are.
Natuurlijk zijn de Yes en Genesis referenties daar, Roine Stolt is immers een groot fan.
Alles wat wij kennen van fraaie jaren ’70 symfo komt voorbij, mooi intro, mooie gezongen passages, fraaie gitaarsolo's van Roine Stolt en toetsensolo’s van Tomas Bodin en natuurlijke mysterieuze teksten over vervlogen tijden.

Stardust we are was destijds een muziekstuk waarvan je dacht dat het niet meer gemaakt zou worden. (Rudi S)