226

IQ - Leap of Faith [7:21]



Ever |1993 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Wat mij betreft één van de prijsnummers van de IQ na de terugkeer van Peter Nicholls. Zoals vaker levert Peter de tamelijke rustige inleiding, waarna Mike Holmes en Martin Orford zich vanaf minuut 3 helemaal mogen uitleven, en elkaar tot grote hoogten drijven, waarbij eens te meer wordt aangetoond wat een fantastische en naar mijn mening ondergewaardeerde gitarist Mike Holmes eigenlijk is. (Jester)

225

Nosound - Wherever You Are [5:33]



Afterthoughts |2013 | Italië

Genomineerd door: Bonk

Wat weet dit nummer toch triestheid en zwaarmoedigheid met hoop en lichtheid op een mooie manier te koppelen, in zowel de muziek als de tekst.
Het begint prachtig gedragen met de prettige warme zang en het mooie ingetogen cellospel. Net wanneer je denkt: 'Het kabbelt wel heel lekker, maar gebeurt er nog wat?', knalt Chris Maitland er doorheen met zijn drums, voor een heftig instrumentaal tussenstuk. En vervolgens eindigt het weer prachtig verstild, wat het nummer alles bij elkaar een diepe lading meegeeft, waardoor ik vrijwel elke keer weer geraakt word als ik dIt nummer hoor. (Bonk)

224

Trace - Gaillarde [13:02]



Trace |1974 | Nederland

Genomineerd door: echoes

De waanzinnige virtuositeit van Rick van der Linden met het fabelachtige drumwerk van naamgenoot Pierre.
Razendknappe bombast met een diep rakende, ultiem meeslepende melodie.
De trots van de Nederlandse prog geschiedenis. (echoes)

223

Green Carnation - 9-29-045 [15:30]



Acoustic Verses |2006 | Noorwegen

Genomineerd door: Startlijst

De albumnaam Acoustic Verses geeft het al een beetje weg: de stevige rock van eerdere albums en de doom metal van nog eerdere albums zijn op het laatst ver weg bij Green Carnation. Het een kwartier klokkende 9-29-045 is het centrale stuk van de akoestische verzen en hoewel de ingrediënten (een wat gekunsteld samenraapsel van akoestische halfliedjes, compleet met strijkers en vintage toetsen en een tekst vol zelfbeklag) het ergste doen vrezen, werkt het eindresultaat verrassend goed. Je zou er veel van hun eerdere werk zelfs door vergeten... (Casartelli)

222

RPWL - Roses [5:39]



World Through My Eyes |2005 | Duitsland

Genomineerd door: Startlijst

Ray Wilson… Bekende naam… Waar kennen we die toch ook alweer van?

Eeehh van die enorme hit met Stiltskin, ow ja als bandlid –ikhebookgezongenbijGenesis- bij een Progdino en misschien zelfs wel van het hitje met Armin van Buuren. Maar voor de liefhebbers alhier waarschijnlijk van de samenwerking met het Duitse RPWL. Het eindresultaat van die samenwerking was het zeer fijne Roses te vinden op het album World Through My Eyes uit 2005. Een prognummer met hitpotentie, ze bestaan nog. Een beatje, een fijne melodie en de herkenbare en o zo fijne stem met een rauw randje van Ray Wilson. Drie ingrediënten voor een veel belovende maaltijd, ik heb al honger! (vigil)

221

Lunatic Soul - Cold [6:58]



Walking on a Flashlight Beam |2014 | Polen

Genomineerd door: Salvadore

Lunatic Soul was lange tijd de plek waar Mariusz Duda zijn meer rustige en ingetogen kant kwijt kon. Sinds Love, Fear and the Time Machine heb ik het idee dat hij zijn Lunatic Soul-kant gewoon verplaatst heeft naar Riverside, dus ben benieuwd of dit project nog wel een vervolg gaat krijgen, maar dat terzijde.

Cold komt van het erg mooie album Walking on a Flashlight Beam. Het hele album staat vol met mooie melodieën, maar Cold is toch wel het hoogtepunt van het album voor mij. Dat heeft te maken met de afwisseling en de opbouwdie er in het nummer zit .
Weer zo'n lekker onheilspellend begin. Als je het in een film of serie zou horen op de achtergrond, weet je dat er niet veel goeds staat te wachten. Dat is nu gelukkig wel het geval. Want er wacht een erg mooi melodieus nummer. Het heeft een mysterieuze klank , wat mede komt door het steeds weer herhalende ritme op de achtergrond en de geregeld vervormde zang. De instrumentale stukken bouwen de spanning, maar ook het tempo wat verder op. En dan eindigt het relatief wat abrupt, want je zit er voor je gevoel nog midden in. Maar dat neemt niet weg dat het een heerlijk nummer is. (Bonk)

220

Twelfth Night - We Are Sane [10:27]



Fact and Fiction |1982 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Eén van de nummers van Twelfth Night waar de sterke persoonlijkheid van Geoff Mann het beste naar voren komt, net als in Sequences. Vooral live (Live and Let Live) is dat goed te horen, dat is ook de versie die ik het liefste hoor. Twelfth Night is niet de meest toegankelijke band, maar als je er moeite voor doet komt de energie en passie pas goed door, soms tegen het agressieve aan. Een gewaardeerde mede Twelfth Night fan (Ozric Spacefolk) heeft de muziek van hen ergens acquired taste genoemd, en dat klopt wel, denk ik. Dan is het mooi te zien dat hun nummers hun plaats hebben gevonden in deze toplijst (Jester)

219

Neal Morse - The Creation [18:23]



One |2004 | Verenigde Staten

Genomineerd door: Rudi S

Ik vind dat teksten een nummer nog wat meer extra lading kan geven en daarmee nog mooier kan maken. Echter is er ook genoeg muziek waar ik nauwelijks op de teksten let, omdat de muziek voor zichzelf spreekt, of van zo’n geweldig hoog niveau is, dat de tekst er eigenlijk niet toe doet.
Dit is zo’n nummer. Nu moet ik ook eerlijk zijn dat ik de teksten van Neal Morse ook wel probeer te negeren, sinds zijn vertrek uit Spock’s Beard en hij zich nogal tot de heer bekeerd heeft. Dat heeft natuurlijk ook met mijn (gebrek aan) religieuze voorkeur en visie op geloof te maken. Overigens kan ik me goed voorstellen dat voor sommige mensen juist ook dit soort teksten dit nummer nog weer meer lading geeft en op een nog hoger niveau tilt.

Dat is bij mij dus niet zo, maar dan blijft er meer dan genoeg prachtigs over. Want wat is dit weer een geweldige compositie van de heer Morse, die 18 minuten lang veel afwisseling biedt en geweldige muziek aan het voetlicht brengt met mooie subtiele overgangen, die nergens geforceerd klinken. Ondertussen gaat de muziek alle kanten uit, maar er zit geen gemiste of slechte noot tussen. En overigens kan Neal Morse natuurlijk wel mooi en emotioneel zingen.

Een epic zoals een epic hoort te zijn! (op muzikaal gebied dan ) (Bonk)

218

Supertramp - Child of Vision [7:28]



Breakfast in America |1979 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: chevy93

217

Ayreon - The Fifth Extinction [10:29]



01011001 |2008 | Nederland

Genomineerd door: musicborst

Een van de hoogtepunten van het fantastische album 01011001 dat als cirkel van het Ayreon-verhaal rond maakt. Het brein van hyperintelligente wezens op een verre planeet wordt getransporteerd naar de aarde en zo ontstond de mensheid, volgens Arjen. Vocaal wordt dit vertaald door krachtige zang van onder anderen Steve Lee, Tom Englund en Jorn Lande in de coupletten op een bedje van een loodzware, pakkende, welhaast stonerachtige gitaar- en basriff. Het zijn echter Hansi Kürsch en Bob Catley die in het refrein met hun fraaie, meerstemmige zang op een prachtige manier hoop oproepen dat er nog toekomst is voor Forever.
Dan komt als tweede hoofdgang de toetsensolo's, virtuoos en bij elkaar gehouden door een lekker basisloopje, waarna als dessert op een crescendo wijze een ieder van de inwoners van Planeet Y zijn zegje doet en het nummer kalm eindigt zoals het sfeervol en rustig begon bij wijze van een digestief en aperitief in één. (jasper1991)

216

Sinkadus - Ågren [16:54]



Aurum Nostrum |1996 | Zweden

Genomineerd door: Casartelli

Sinkadus debuteerde in 1996 met Aurum Nostrum, hierbij een beetje achter de nieuwe golf Zweedse progbands (met Änglagård voorop) aanhobbelend. Vier nummers waarvan er geeneen onder de elf minuten klokt, dan ligt het gevaar van vrijblijvend progressief gemeander wel een beetje op de loer. Op Ågren blijven de excessen het meest in toom en dan krijg je een soort "best of" van op dat moment bijna dertig jaar proggeschiedenis, met een Zweeds folksausje eroverheen. De fluit, de vloeiende breaks, ruim een kwartier lang verveelt de band geen moment. Voor mij niet minder dan een moderne klassieker. (Casartelli)

Ik wilde de tussenoverzichten nu eigenlijk per 20 plaatsen, maar dat ben ik dus na 221 alweer vergeten. Zo nog maar even dan:

216. Sinkadus - Ågren
217. Ayreon - The Fifth Extinction
218. Supertramp - Child of Vision
219. Neal Morse - The Creation
220. Twelfth Night - We Are Sane
221. Lunatic Soul - Cold
222. RPWL - Roses
223. Green Carnation - 9-29-045
224. Trace - Gaillarde
225. Nosound - Wherever You Are
226. IQ - Leap of Faith
227. Anima Mundi - Time to Understand
228. Arcansiel - I'm Still Searching
229. Dream Theater - Pull Me Under
230. Aereogramme - -
231. Renaissance - Day Of The Dreamer
232. Renaissance - A Song for All Seasons
233. Genesis - The Knife
234. Spock's Beard - Open Wide the Flood Gates
235. Galahad - Richelieus Prayer
236. Karnataka - State Of Grace
237. Sigur Rós - Untitled #8.
238. Vienna Circle - Dreams Presage
239. Spock's Beard - Jaws of Heaven
240. Anubis - A Room With a View

215

Pink Floyd - Another Brick In The Wall (Part II) [3:58]



The Wall |1979 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: dynamo d

214

Phideaux - Snowtorch Part I [19:42]



Snowtorch |2011 | Verenigde Staten

Genomineerd door: Startlijst

213

Paatos - Téa [5:50]



Timeloss |2002 | Zweden

Genomineerd door: Startlijst

Op het snijvlak van progressieve rock en triphop (een niche die hier en daar wel 'trip prog' genoemd wordt), vinden we naast Archive en de latere Gathering ook het Zweedse Paatos. Als ballad met een forse portie Mellotron bevindt Téa zich iets meer aan de progkant van het snijvlak. De opbouw en de heftig-melancholische finale maken dat het nummer niet zou misstaan op een begrafenis. Mijn Zweeds is niet meer wat het geweest is en ik kwam er dan ook pas recentelijk achter dat het nummer over een behoorlijk tegengesteld onderwerp handelt. Een van de weinige nummers waar alleen de gedachte eraan al genoeg is voor dikke lagen kippenvel. (Casartelli)

212

Änglagård - Sorgmantel [12:06]



Viljans Öga |2012 | Zweden

Genomineerd door: Svendra

211

Ritual - A Dangerous Journey [26:33]



The Hemulic Voluntary Band |2007 | Zweden

Genomineerd door: Startlijst

A Dangerous Journey is zelfs in de context van een progtoplijst wel flink aan de lange kant. De zang van Patrik Lundström is toch wel een tamelijk acquired taste en ook in het verdere instrumentgebruik en de drukke compositie liggen verzadiging op de loer. Maar... I'm loving it! Naar aanleiding van dit spel het album ook aangeschaft en ook over de rest zijn de eerste indrukken zeer positief. (Casartelli)

210

Jethro Tull - Locomotive Breath [4:23]



Aqualung |1971 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Een van de bekendste nummers van de band rond fluitist en zanger Ian Anderson. Een ietwat vreemd intro waarbij je eerder naar Blues met een ronkend pianotje aan het luisteren bent dan een progclassic komt na een intro van een kleine anderhalve minuut tot het begin van het nummer. Een pompend ritme knalt uit de speakers en Anderson begint met oprakelen van hele lappen tekst. Tussen het zingen door weet hij ook zijn handelsmerk veelvuidig te befluiten en zo heb je een nummer van nog geen vier en halve minuut met van alles en nog wat te pakken. Lekker hoor! (vigil)

209

Kompendium - The Storm [11:03]



Beneath the Waves |2012 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

208

Martin Orford - The Old Road [8:37]



The Old Road |2008 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

The Old Road (het album) was (en is tot op heden) het slotakkoord van oud-IQ-toetsenist Martin Orford in de muziekindustrie. Frustratie over teruglopende platenverkoop die aan het downloaden te wijten zou zijn was de publieke reden hiervoor. De vraag is hoeveel illegale downloaders van Orfords werk wel ergens een cd-boekje opengeslagen hebben en aan het eind van de rij "Thank You"s een "No Thanks to everyone who downloaded this album" tegenkwamen. De vraag of Spotify Orford nog eens overhaalt terug te keren lijkt ook vooral retorisch.

Bovenal rijst echter de vraag of alle schuld bij het downloaden gelegd moet worden, of dat Orfords muziek anno 2008 wat uit de platenkopende mainstream verdwenen was. Het album (met een hele sloot eveneens ietwat belegen gastartiesten) probeert nadrukkelijk niet hip te zijn en slaagt daar uitstekend in. Het titelnummer waarop Orford ook zelf zingt over het 'nemen van the old road' ter ontkenning dat 'het beste nog moet komen' spant hierin dan weer de kroon. En of dit nou zo regressief is als progressieve rock worden kan of niet, Orford betoont zich andermaal een uitstekend liedjesschrijver. Een typische neoprog/AOR-opbouw, een echt meezingrefrein, cheesy strijkers... het heeft allemaal in geen jaren zo goed geklonken als op The Old Road. (Casartelli)

207

Van Der Graaf Generator - Scorched Earth [9:48]



Godbluff |1975 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

206

For Absent Friends - Nerd Illusion [5:06]



Illusions |1990 | Nederland

Genomineerd door: Startlijst

For Absent Friends (vernoemd naar het Genesis nummer) heeft altijd een beetje in de progmarge rondgehangen. Wellicht is dat terecht want de keren dat de band echt iets indrukwekkends deed wat kon wedijveren met de buitenlandse concurrentie is helaas maar weinig voorgekomen. De aftrap was hoopvol. Nerd Illusion is het eerste nummer van hun debuut EP. Neo-prog met de nodige frisse eigen invloeden en een prima zanger in de vorm van Alex Toonen (die zich AT noemde). Naast dit zeer aardige werkje kom je ook nog het sterke The Stone tegen op deze EP uit 1990. Dus mocht Nerd Illusion je bevallen lan je met een gerust hart de Illusions EP eens proberen. (vigil)

205

IQ - The Last Human Gateway [19:57]



Tales from the Lush Attic |1983 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Mijn eerste kennismaking met IQ en ik was meteen verkocht. Het intro waarbij je je afvraagt of je versterker wel hard genoeg staat, de wat iele eerste tonen van Martin Orford, Peter Nicholls die inzet: hier staat iets moois te gebeuren. Ze moesten nog veel leren, maar de basis was goed en veelbelovend. Symfonisch in optima forma: lang, complex, tempowisselingen, kortom alles om de gemiddelde muziekcriticus tot wanhoop te drijven. (Jester)

204

Van Der Graaf Generator - Refugees [6:22]



The Least We Can Do Is Wave to Each Other |1970 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst

Met een intro als een slaapliedje starten en dan Hammill’s zoetste vocalen ooit binnen laten zweven is nog eens een manier om een liedje te starten.
Die cello en fluitjes ben ik nog eeuwig dankbaar.
In de “west” sectie zet Hammill al weer iets aan en de muziek er onder is toch wonderschoon.
Het einde met koortje is tranen trekkend mooi, zoals ik al op de albumpagina liet weten een van de mooiste van deze geweldige band. (Rudi S)

203

Tool - Ænema [6:40]



Ænima |1996 | Verenigde Staten

Genomineerd door: Startlijst

202

The Pineapple Thief - The World I Always Dreamed Of [7:12]



10 Stories Down |2005 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Salvadore

201

Talk Talk - The Rainbow / Eden / Desire [22:59]



Spirit of Eden |1988 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: crosskip

Talk Talk had complete artistieke vrijheid gekregen om Spirit of Eden te maken.
Het schijnt te zijn dat toen de vertegenwoordiger van de platenmaatschappij het eerste nummer hoorde in huilen uitbarsten, niet omdat hij het mooi vond of omdat hij ontroerd was , nee omdat hij geen idee had hoe zij dit nu weer moesten gaan verkopen, het album werd beschouwd als een nachtmerrie en voor het volgende album had Talk Talk dan ook een nieuwe platenmaatschappij.

Zoals inmiddels bekend was Mark Hollis zeer geïnteresseerd in Jazz (Miles Kind of Blue met namen) en Klassieke muziek (o.a. Debussy) en die inspiratie nam hij mee bij het componeren van het Spirit of Eden album.
In Tim Friese Greene had Hollis een perfecte partner.
In dit nummer (een driedelig stuk) wordt een format gebruikt wat ook vaak door klassieke componisten werd gebruikt.
Het is een stuk met grote contrasten, uitbarstingen tot stilte rustige akoestische muziek tot crescendo’s
In de opening lijken de stiltes even belangrijk als de trompettonen.
Als de gitaar komt lijkt het even weer het oude liedje, maar de band is echt definitief veranderd.
Met de 12 additionele muzikanten (waaronder o.a. de op dat moment succesvolle violist Nigel Kennedy) kon Hollis zich eindelijk uitleven en muziek maken die hem na aan het hart lag.
Bij de teksten druipt de emotie er soms van af.

Everybody needs someone to live by
Everybody needs someone to live by
Everybody needs someone to live by
Rage on omnipotent (Rudi S)

Overzichtje van de laatste vijftien voor de Top 200:

201. Talk Talk - The Rainbow / Eden / Desire
202. The Pineapple Thief - The World I Always Dreamed Of
203. Tool - Ænema
204. Van Der Graaf Generator - Refugees
205. IQ - The Last Human Gateway
206. For Absent Friends - Nerd Illusion
207. Van Der Graaf Generator - Scorched Earth
208. Martin Orford - The Old Road
209. Kompendium - The Storm
210. Jethro Tull - Locomotive Breath
211. Ritual - A Dangerous Journey
212. Änglagård - Sorgmantel
213. Paatos - Téa
214. Phideaux - Snowtorch Part I
215. Pink Floyd - Another Brick In The Wall (Part II)

En we trappen de Top 200 af met het langste nummer, in elk geval tot nu toe:

200

Transatlantic - All of the Above [30:59]



SMPT:e |2000 | Verenigde Staten / Zweden / Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: kabouter76

199

Big Big Train - Judas Unrepentant [7:18]



English Electric (Part One) |2012 | Verenigd Koninkrijk

Genomineerd door: Startlijst