Stiekem hadden we Kaiser Chiefs na het zeer matige The Future Is Medieval (2011) al afgeschreven. Met deze krampachtige poging hits te schrijven kwam het succes van de Britse band in een neerwaartse spiraal terecht. Festivalweides werden kleiner en kleiner en vaste drummer Nick Hodgson verliet in 2012 de band. Drie jaar later is de band terug met de niet lichtzinnige titel Education, Education, Education & War. De aanpak was anders dan voorheen. Er werd gewerkt met hitschrijvers en topproducers om de wederopstanding van Kaiser Chiefs te realiseren. Het resultaat zijn tien pompeuze, soms aanstekelijke liedjes met veelal gladgestreken refreintjes. Daar zitten zowel aardige als tenenkrommende momenten tussen. Het als een slap aftreksel van Franz Ferdiand klinkende 'The Factory Gates' en de met oosterse toetsenpartijen en hardrock gitaarsolo's ingekleurde 'Misery Company' zijn draken van nummers. Gelukkig staan daar ook een drietal popliedjes tegenover waarin Kaiser Chiefs de bezieling van voorheen weer lijken te hebben hervonden. 'Ruffians On Parade', 'Meanwhile Up In Heaven' in het bijzonder de huidige single 'Coming Home' zijn prima popliedjes, al halen ze misschien niet het niveau van hits als 'Ruby' of 'I Predict A Riot'. Het zijn desalniettemin de redders van dit vijfde Kaiser Chiefs album en doen vermoeden dat de band weer enigszins op het rechte pad is beland.

Van: Daans Muziek Blog

De Kaiser Chiefs brachten een maand geleden the Future is Medieval al uit. De fan kon uit 20 nummers KC nummers een album van 10 songs selecteren, kopen, en vervolgens weer te koop aanbieden (1 pound per verkocht exemplaar). Leuk idee, zeker. Helaas is de muziek op het vierde Kaiser Chiefs album niet je van het.

Ik ben nooit een Kaiser Chiefs fan geweest. Wel vond ik dat de band een aantal leuke nummers had. Employment (2005), Yours Truly, Angry Mob (2007) en Off With their heads (2008) staan daarom ook alle drie in mijn cd-collectie. Maar dit nieuwe album "the Future is medieval" komt daar niet bij. Off With their heads werd erg negatief ontvangen, fans en de critici waren over het algemeen eens: het album is een erge mislukking. Ik was het daar niet mee eens, Off With their heads vond ik eigelijk een verdomd leuk plaatje, zeker in vergelijking met deze nieuwe Kaiser Chiefs. Muzikaal stelt het album weinig voor, en de vrolijke melodieën stellen niks voor. Ze klinken, schaamteloos eenvoudig, hitgevoelig en irritant. Voor het eerst erger ik me ook aan de stem van Ricky Wilson.
Leuke nummers zoals Everyday I Love You Less and Less, I Predict a Riot , Na Na Na Na Naa, Oh My God, Ruby, Everything Is Average Nowadays, Never Miss a Beat & Good Days Bad Days die de Kaiser Chiefs de Kaiser Chiefs maken (een leuke band) ontbreken massaal op the Future is Medieval. Het enige pluspunt van het mislukte album is singel Little Shocks. Op Your Truly, Angry Mob was er Ruby, op Off With their heads was er Never miss a beat en op The Future is Medieval was er Little Shocks.

Met The Future is Medieval bewijzen de Kaiser Chiefs eigelijk een standaard, heel matig, pop/rock bandje te zijn. Het vierde album klinkt inspiratieloos en irritant, Met The Future is Medieval zijn de Kaiser Chiefs ten dode opgeschreven.

van: http://daanmuziek.blogspot....

ik vind dit succesalbum voor Kanye West ontzettend leuk omdat zijn vorige album 808s & Heartbreak, een mislukking was. Hij werd minder succesvol, en veel mensen dachten dat Kanye over zijn hoogtepunt heen was. Nu verast hij vriend en vijand met zijn nieuwe album, das nog een terug komen!
Gisterenochtend werd er voor het eerst in acht jaar weer een nieuw album bekroond met een 10 op pitchfork, de nieuwe plaat van Kanye West. Overal vinden ze hem geweldig Het is op het moment echt het album van het moment, terecht? Ja...

Dark Fantasy is een perfecte opener, prachtige zang, en meester rap. Het nummer Gorgeous klinkt ook zeer goed alsof er Kanye een echte band achter zich heeft staan, en klinkt gewoon Geweldig. Power klinkt ook steengoed, met een mooie sample erin verwerkt. De eerste drie nummers zijn fantastisch, prachtig, beter kan niet, fenomenaal, een dikke 10 waard maar dan komt All of the lights met Rihanna (bah!). Het nummer zit uitstekend in elkaar, maar de vervelende stem van tieneridool Rihanna is gewoon lelijk, en maakt het nummer aardig. Het is een gemiste kans, een andere zangeres had het nummer vast beter gestaan. Het nummer daarna, Monster is ook niet geweldig, maar wel veel beter dan All The lights.

Gelukkig wordt zeer veel goed gemaakt met de volgende nummers. So Appalled en Devil in a new dress hebben geweldige beats, en samples en zijn meesterlijk gerapt. Maar het nummer Runaway is echt het hoogtepunt van de cd, de negenminuten vliegen voorbij, en de beat die leunt op twee (bijna valse) piano noten, is meesterlijk en uniek. Steen-goed.
Hell of a Life is heel erg vet, en Blame Girl met john legend is erg mooi. En dan komt voor mij de grote verassing van het album: Lost in the world. Een sample van Woods van de fantastische folkzanger Bon Iver, die ook al te horen was op Monster. Van dat prachtige nummer moet je af blijven, behalven als je Kanye heet. Hij tovert er een nog veel beter nummer van, zeer knap werk. De afsluiter, is niks op aan te merken gewoon een prima nummer dat mooi doorloopt uit het vorige, een prachtige gesproken afsluiter over wie zal overleven in Amerika.

Kanye zijn eerste twee albums waren al zeer goed, maar deze spant echt de kroon. Dit is zoals hip-hop moet zijn. Een klassiek album!
Geen album is perfect maar My Beautiful Dark Twisted Fantasy, komt toch wel akelig dicht in de buurt, Jammer dat misser all of the lights erop staat, anders was hij echt perfect!


Zeer Zeer Zeer Zeeeeeer Goed album!

van: http://daanmuziek.blogspot....

In 2009 brak Kasabian definitief door met het album 'West Ryder Pauper Lunatic Lunatic Asylum'. Zeer terecht. Het album bestond namelijk uit een en al hoogtepunten. Trage en Snelle nummers werden perfect afgewisseld. Twee jaar later is Kasabian terug met Velociraptor. De titel mag dan vele malen toegankelijker zijn dan die van 'West Ryder', het niveau van die plaat wordt niet gehaald. Dit komt doordat het album zeer moeizaam op gang komt. Dat is doodzonden want Velociraptor bevat behoorlijk goede nummers.

Waar in 2009 Underdog je meteen bij je kladde pakte doet 'Let's Roll Like We Used To' dat totaal niet. Het nummer krabbelt maar wat voor. En eigelijk zijn 'Goodbye Kiss' & 'La Fee Verte' ook ondermaats. De openings nummers zijn onnodig moelijk. Waarom? Tja, dat vraag ik me ook af. Het album komt zo behoorlijk moeizaam op gang. Velociraptor! begint voor mij pas echt bij het titelnummer. De vier nummers ervoor zijn skip-materiaal (Days Are Forgotten is wel aardig).
Even vooruit spoelen dus. Want vanaf nummer vijf staat er nog een aantal zeer fraaie momenten op je te wachten. Re-Wired is bijvoorbeeld ontzettend aanstekelijk. Na een luisterbeurt al een Kasabian Klassieker. Een nummer waarop in 2012 de hele festival weide mee staat te springen. Single Switchblade Smiles is ook een 'instant Kasabian klassieker', wat een heerlijk, perfect in elkaar gestoken nummer. Dat heeft Serge Pizzorno weer geweldig gedaan. De (te) Arrogante Tom Meighan mag dan wel de frontman zijn, alle ideeën komen uit de hoed van Pizzorno. Alle ideeën. Zowel Muzikaal, tekstueel als op het gebied van de arrangementen. Hij staat dan ook zeer terecht vier keer op de coole albumcover. Op de door Pizzorno gezongen afsluiter Neon Noon hoor je dat hij net zo goed kan zingen als Meighan.
Hoewel het album zeer moeizaam op gang komt kunnen we op Velociraptor toch spreken van een vernieuwende Kasabian plaat. Maar toch klinkt het allemaal typisch als Kasabian. Hoe dat zo? Nou er wordt geëxperimenteerd met Harde Synthesizers (Switchblade Smiles), Stampende Electronica (I hear Voices) en Oosterse klanken (Acid Turkisch Bath). Maar je hoort Kasabian er toch goed doorheen.
Dit en de goede tweede helft maakt Velociraptor toch een genietbare opvolger van 'West Ryder Pauper Lunatic Lunatic Asylum'. Maar wel een die in de schaduw staat van zijn oudere broer (geboren in 2009).

van: http://daanmuziek.blogspot....

Toen Kings of Leon dit jaar met hun 5de cd Come Around Sunday kwam, had ik weer een beetje hoop. Hoop op 'oude' goede kings of Leon songs, maar nee hoor kings of leon probeert dertien hits te maken, waarvan er bij lange na geen een zo goed klinkt als Sex On Fire of Use Somebody van vorige plaat Only By The Night. De kracht zit hem in de oude kings songs, rauw, cool, en een beetje vreemd en die mis ik een beetje. en dat is echt echt jammer.
deze cd klinkt als een slechte herhalingsoefening van de vorige cd, ze zullen wel populair blijven. maar de fans die er vanaf het begin waren, zullen afhaken.

2*

van:http://daanmuziek.blogspot.com/2010/10/kings-of-leon-dat-was-een-goed-band.html