Wisselvalige death-metal met hier en daar wat progressieve elementen. Vooral qua zang is het erg eentonig, maar het songmateriaal helpt ook niet bepaald mee. Aanvankelijk is het album best oké, maar vanaf het nogal vreemde Clairvoyance begint de boel te behoorlijk te zwalken. Twee instrumentale tracks (waaronder het erg lange Behind The Glass) achter elkaar is dan vervolgens ook teveel van het goede. Tegen het einde zijn er nog wel een paar aardige tracks, maar het kan de plaat niet meer redden.

Aardige verzamelaar met tracks van artiesten die direct of indirect te maken hebben met Wu-Tang Clan. Qua beats en sfeer wat aan de eentonige kant en productioneel is het allemaal niet geweldig, maar tegelijkertijd klinkt alles wel lekker rauw en energiek. De betrokken artiesten zijn in ieder geval goed op dreef en bepaalde tracks kunnen zich meten met het betere werk van Wu-Tang Clan.

Vrij vervelend en gezapig hiphop-album, waarop de magie grotendeels is verdwenen. Veel amper tot de verbeelding sprekende samples, veel zang in plaats van rap en een nijpend tekort aan vette beats. Hier en daar perst het collectief er nog wel een aardige track uit, maar het houdt niet bepaald over. Verreweg het minste album van de Wu-Tang Clan tot nu toe.

Een verzameling van stevige rock/ metalsongs, zogenaamd de 'theme songs' van een reeks professionele worstelaars, wiens namen mij niets zeggen. Wat maakt het uit, het gaat om de muziek, en die is lang niet beroerd. Veel grote namen, zoals Creed, Disturbed, Limp Bizkit etc., aangevuld met wat meer obscure bands. Veel tracks zijn of b-kantjes of remixen, wat het voor verzamelaars wel redelijk interessant maakt. Niet bepaald de beste songs van de betrokken bands, maar al met al best een oké album.