192
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Big Big Train - Judas Unrepentant [7:18]



English Electric (Part One) |2012 | Verenigd Koninkrijk

2016: 161
2015: 199

Genomineerd door: Dieter

191
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Katatonia - Departer [4:59]



Night Is the New Day |2009 | Zweden

2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

Je hebt wel eens dat muzikanten qua uitstraling en uiterlijk helemaal niet passen bij de muziek die ze maken. Soms heb je het ook wel eens dat het uitermate passend is. Dat gevoel bekroop me laatst weer toen ik de live-dvd van Ayreon Universe zag en Jonas Renkse opkwam. Hij past eigenlijk precies bij het beeld wat de muziek van Katatonia vaak bij me oproept.
Want laten we eerlijk zijn, de muziek van Katatonia straalt nou niet direct levendigheid en vrolijkheid uit. Dat hoeft ook niet. Triestheid levert prachtige sfeervolle nummers op en kun je ook heerlijk van genieten. Ik in ieder geval wel. En zeker als het gedaan wordt op de manier zoals op het fenomenale Night is the New Day. Echt een pareltje waar de pracht van de muziek je bijna vrolijk maakt. Als je een album van Katatonia blind aan kunt schaffen is het die. En Departer is het prachtige sluitstuk van dit mooie album. (Bonk)

190
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Steven Wilson - 3 Years Older [10:18]



Hand. Cannot. Erase. |2015 | Verenigd Koninkrijk

2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Grafmat

Via de klanken van de mellotron worden we naar binnen geslingerd in het dagelijkse leven van een jonge vrouw zich in de huidige moderne wereld, waarbij steeds meer vragen zich opdoemen. Dave Gregory weet zich via de klanken van de akoestische gitaar het melodieuze geheel van extra kracht te voorzien. Met het losse drumritme van Marco Minnemann wordt er toegewerkt naar de zang van Wilson. Referenties naar de harmonieuze samenzang van Crosby, Stills, Nach & Young doen zich aan in het vocale werk. Afgezonderd van haar omgeving zoekt de vrouw de isolatie op in het bestaan. Medicijnen die haar moeten beschermen voor haar slapeloosheid, terwijl het leven haar langzaam ontglipt. Een samenzijn van stevige gitaarriffs en ontroerende pianoklanken vervreemden de vrouw van haar bestaan en roepen levensvragen als de nut van het leven en wie nou werkelijk om je geven bij je op. De agressieve toon van de gitaarsolo van Dave Gregory, de herhalende beat en de aangrijpende klanken van drums en mellotron doen haar terug verlangen naar de kindertijd. (HugovdBos)

189
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Fates Warning - A Pleasant Shade of Gray XII [9:18]



A Pleasant Shade of Gray |1997 | Verenigde Staten

2016: 173
2015: 103

Genomineerd door: Casartelli

Mijn eerste kennismaking met Fates Warning was Still Life waar op de eerste cd A Pleasant Shade of Gray volledig werd vertolkt. Ik was meteen verkocht. Die afwisseling tussen rustige en hardere stukken, die sfeervolle synth, die soms overstuurde gitaar, die bas die durft op de voorgrond te komen … Het XII-deel is eigenlijk de samenvatting van het hele album. Alles wat die plaat zo goed maakt, zit vervat in dit afsluitende nummer. Ray Alder is hier nog goed bij stem en draagt bij tot de hele sfeerschepping. Voor zover ik het begrepen heb, gaat de cd over iemand die terugkijkt op een deel van zijn leven. De melancholie, vreugde en soms kwaadheid die hierbij gepaard gaan, komen heel mooi terug in de nummers.
Terwijl ik dit aan het typen ben, speelt het nummer op de achtergrond en ik zit al van bij de eerste seconden met mijn hoofd te bewegen. Stil blijven zitten kan gewoon niet bij dit nummer (en bij uitbreiding de hele cd)! (buso)

188
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Camel - Song Within A Song [7:13]



Moonmadness |1976 | Verenigd Koninkrijk

2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Salvadore

187
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Led Zeppelin - The Battle of Evermore [5:51]



Led Zeppelin IV |1971 | Verenigd Koninkrijk

2016: 270
2015: 297

Genomineerd door: ranboy

Niet zelden zijn nummers van Led Zeppelin wat eentonig. Dat spreekt soms tegen de band, maar soms ook zijn de opbouwende elementen dermate fraai, dat er sprake is "van een prettig soort eentonigheid". The Battle of Evermore hoort tot de ultieme voorbeelden van die laatste categorie, met de machtige mandoline en de aanwezigheid van de grootse Sandy Denny. De vraag of dit nummer in een proglijst thuishoort, laten we dan met een gerust hart aan de kniesoren over. (Casartelli)

186
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Van Der Graaf Generator - A Plague Of Lighthouse Keepers [23:05]



Pawn Hearts |1971 | Verenigd Koninkrijk

2016: 181
2015: 171

Genomineerd door: Status Seeker

De bijna 50 jaar geleden opgerichte band Van der Graaf Generator kende weinig succes in eigen land, maar wist in een aantal andere Europese landen wel naam te maken met hun fraaie progressieve rock. Neem het vierde album Pawn Hearts, waarin de innerlijke conflicten de mensheid uit elkaar scheuren. Zo ook in de vuurtorenwerkers van A Plague of Lighthouse Keepers, waar de lijken van mensen aanspoelen en de hoofdpersoon dieper in zijn trauma’s verzinkt. De verschillende stukken waaruit het nummer bestaat worden ingevuld met schitterende muzikale passages en evenzo fraaie zangpartijen, daarnaast zelfs een bijdrage van Robert Fripp. (HugovdBos)

185
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Agalloch - In the Shadow of Our Pale Companion [14:45]



The Mantle |2002 | Verenigde Staten

2016: 285
2015: 295

Genomineerd door: musicborst

Het is metal, het is folk, het is post/progrock. het is niet samen te vatten in één genre. Een nummer dus dat zich moeilijk in een hokje laat stoppen.... Toch voel ik me letterlijk opgesloten in een boshut boven de poolcirkel met een sneeuwstorm die op zijn hoogtepunt aan het woekeren is . Twee dingen die me warm houden, een klein knisperend haardvuurtje en "The Mantle" van Agalloch. Dit nummer is representatief voor de hele cd. Akoestische gitaren en elektrische gitaren, Cleane zang en grunts die de tijd nemen je mee te nemen naar de meest onherbergzame gebieden die je maar kan voorstellen. Unieke sound en voor mij het absolute hoogtepunt van deze band. (musicborst)

184
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
King Crimson - Red [6:17]



Red |1974 | Verenigd Koninkrijk

2016: 162
2015: ---

Genomineerd door: HugovdBos

De instrumentale Red wordt in gang gezet door de hevige ontwrichte gitaarriffs van Fripp en Wetton. Het nummer zet de verandering van de band vast in klank en maatstructuur. De complexiteit ligt in het gebruik van slechts enkele instrumentatie, waarmee een zeer geslepen en klankrijk geheel ontstaat. De constante tempowisselingen en het duistere sfeertje vormen een indringend geheel, van de diepe klanken van de cello van gastmuzikant Mark Charig tot aan de felle inslagen van de drums van Bruford. Het is het indringende palet waar later een band als Tool veel van zijn intensiteit vandaan heeft gehaald. De muziek van het nummer is niet zozeer sneller of heviger dan er half jaren 70 te vinden was, maar de onderhuidse spanning en verbondenheid tussen de bandleden is constant voelbaar. (HugovdBos)

Kleine opmerking bij Agalloch; de harsh vocals van John Haughm zijn screams, niet grunts. Grunts zijn wat je, doorgaans, hoort bij deathmetal, screams het domein van blackmetal, al zijn er natuurlijk uitzonderingen en tussenliggende stijlen. Hoofdregel is dat grunts laag en 'guttural' zijn en screams hoog en 'gepitched'. De screams van Haughm zijn gefluisterd in de studio, wat het een sfeervol effect geeft maar helaas live erg moeilijk te performen is. Ik heb Agalloch een keer of 4 live gezien en hoewel dat verder geweldige shows waren vormden de vocals van Haughm dan ook telkens de zwakke schakel. Geldt overigens ook voor andere zangers die fluisterkrijsen maar bij Agalloch was het echt een gemis.

183
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day [11:00]



Snowfall on Judgment Day |2009 | Verenigde Staten

2016: 225
2015: ---

Genomineerd door: buso

Dit komt van het zeer sterke album met de prachtige titel Snowfall on Judgement Day. Toevalligerwijs schrijf ik dit stukje op de dag dat er voor het eerst weer een sneeuw valt. Oei, als dat maar niet betekent dat het vandaag... ach, ik dwaal weer eens af.

Het moet hier natuurlijk over de muziek gaan. En dat kan ook prima, want dit is Progmetal (toch een wat ondervertegenwoordigd genre in onze top 300 wat mij betreft, zeker als het nog een tikje harder gaat) van de bovenste plank! Een mooie opbouw, met ook rustigere stukken naast de stevige, een sterke zanger, snelle drumriffs, krachtige gitaren die lekker de boxen uit schallen. Al met al dus een heerlijk krachtig geheel.

De emotie druipt er ook nog eens vanaf. Ook in de teksten. Dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat Nick van Dyk in die periode eerst te horen kreeg dat zijn dochter een ziekte had, waardoor haar visus ernstig aangetast is en daarna te horen kreeg dat hij zelf aan een ernstige vorm van bloedkanker leed.
Dus veel ellende. En hoe wrang ook, dat leidt vaak tot de meest geweldige muziek.
Maar die achtergrond geeft teksten ook nog wel een extra lading mee, zeker als je hoort dat met deze regels het album eindigt:

Won't you take my hand for just one day
I'll give you everything I've got to offer
A transient reaction
Just a flash and then it's gone
A solitary moment
But the memory still lingers on
And I would go through anything
Just to feel that way again
To live my life in just one day (Bonk)

182
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Fish - Crucifix Corner [7:25]



A Feast of Consequences |2013 | Verenigd Koninkrijk

2016: 106
2015: ---

Genomineerd door: vigil

In 2013 verraste Fish toch wel met een nieuw album. Niet het feit van het nieuwe album was verrassend, maar vooral de kwaliteit ervan. Want qua stem en bereik heeft hij in de loop der jaren flink moeten inleveren, maar op het zeer sterke album 'A Feast of Consequences' merk je dat geen moment. Dat komt omdat hij binnen zijn mogelijkheden gewoon erg goed, ingeleefd en emotioneel zingt. Maar vooral door de kwaliteit van de composities.

Ook zeker hier. De opbouw vind ik prachtig in dit nummer. Eerst zingt Fish je nog rustig toe, waarmee hij als het ware een soort intro geeft op wat komen gaat. Toch voel je de spanning toenemen, hij trekt je het nummer in, ook doordat hij zo ingeleefd je echt kan toezingen. Na drie minuten gaat het tempo en de intensiteit omhoog, ook door meer muzikale ondersteuning. om vervolgens weer mooi verstild te eindigen met een Fish die je bijna persoonlijk een verhaal lijkt te willen vertellen, alleen begeleid door een piano.

En let vooral ook even op de tekst. Dit nummer maakt deel uit van de High Wood-suite, die het grootste gedeelte van het album beslaat. Eigenlijk moet je het ook vooral als geheel beluisteren, want dat komt het het meest tot zijn recht. Hij verhaalt hierin over zijn grootvader, die tijdens WO I vocht in België.
Het luisteren van die High Wood-suite heeft mij al meerdere malen kippenvel gegeven. Mooi, hoe je met muziek zo goed een verhaal weet over te brengen, wat je ook nog kan raken. En daar is Fish wat mij betreft echt een meester in. (Bonk)

181
https://puu.sh/zwjZj/79bc1b1cf4.jpg
Anima Mundi - Spring Knocks on the Door of Men [26:32]



The Way |2010 | Cuba

2016: ---
2015: 183

Genomineerd door: divart

180
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Arena - The Hanging Tree [7:09]



The Visitor |1998 | Verenigd Koninkrijk

2016: 198
2015: 107

Genomineerd door: Brunniepoo

Toen ik een jazzminnende vriend eens vroeg hoe hij in de jazz geraakte (immers toch een muzieksoort die door buitenstaanders vaak als vrij ondoorgrondelijk beschouwd wordt), vertelde hij dat hij eens in een café was waar iets jazzerigs gespeeld werd en dat hij het 'gewoon ontzettend relaxte muziek' vond. Vervang 'jazz' door prog, 'iets jazzerigs' door Arena en, helaas, ook dat café maar door iets huiselijkers (het zal de onvolprezen Kees Baars op Arrow wel weer geweest zijn). En om Arena nou alle credits voor mijn progliefde te geven, gaat wat ver, maar de bombastische, toegankelijke neoprog van Arena's eerste albums was op dat moment wel precies waar mijn behoefte lag, zo ervoer ik het toen althans. Oude liefde roest meestal niet, maar in het geval van Arena herken ik tegenwoordig bij veel van hun werk toch wel wat de wat kritischer luisteraars me toen ook al voorhielden: gekunstelde en voorspelbare composities, lelijke productie, etc. Een aantal van hun nummers, die wat meer als liedje gewoon deugen, zijn wel overeind gebleven. Power ballad The Hanging Tree is daar een prima voorbeeld van, al is die eerste plaats die het nummer in Kees Baars' symfolijst haalde in elk denkbaar tijdsgewricht wel wat overdreven. (Casartelli)

179
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Dream Theater - Scarred [11:00]



Awake |1994 | Verenigde Staten

2016: 126
2015: 298

Genomineerd door: Casartelli

Nieuw werk van Dream Theater weet me al een jaar of tien niet meer aan te spreken; sinds Octavarium is de band vervallen tot een soort zelfparodie in het genre dat ze zelf groot gemaakt hebben. Nu is het niet zo mijn gewoonte om mijn oude muzikale liefdes te verloochenen en met een nog altijd door en door spannend nummer als Scarred uit de vormende dagen van de progmetal is daar ook al erg weinig aanleiding toe. De fantastische toetsensolo van Kevin Moore aan het eind draagt in niet geringe mate bij aan de feestvreugde. Kort na Awake verliet hij de band en het lijkt erop dat "muzikale meningsverschillen" zelden zo direct de lading dekte (in plaats van een eufemisme te zijn voor elkaar de tent uitvechtende bandleden): zo donker en industrieel heeft Dream Theater sindsdien nooit meer geklonken. (Casartelli)

178
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Phideaux - Micro Softdeathstar [11:15]



Doomsday Afternoon |2007 | Verenigde Staten

2016: 127
2015: 135

Genomineerd door: MunzW

Alweer zo'n fijne 'progladderontdekking' dit! Phideaux was zo'n band, waar ik wel eens van gehoord had, maar nog nooit de moeite had genomen me ook te verdiepen in hun muziek. Onterecht, want alle drie nummers die voorbij kwamen in deze progladder kon ik goed waarderen.
Maar van dit nummer werd ik echt heel erg blij! Prachtige afwisseling, zowel op vocaal gebied door diverse stemmen, als op instrumentaal gebied. Strijkers voegen hier ook echt wat toe aan de toch al mooie melodie. Een geweldige compositie, die 11 minuten lang spannend blijft, omdat er steeds weer wat anders gebeurt. Jammer genoeg is het album waar dit geweldige nummer opstaat, lastig in fysieke vorm te krijgen.
Dit is al een dierbare ontdekking gebleken, want het nummer verliest ook niets aan kracht met de vele luisterbeurten die het inmiddels gehad heeft in Huize Bonk. Sterker nog, het groeit alleen nog maar meer! (Bonk)

177
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Genesis - Calling All Stations [5:46]



Calling All Stations |1997 | Verenigd Koninkrijk

2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: divart

176
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Nordagust - Make Me Believe [8:31]



In the Mist of Morning |2010 | Noorwegen

2016: 281
2015: 114

Genomineerd door: Bonk

Deze band ademt een en al sfeer. Dat blijkt al uit de albumcover en -titel. Het is ook nog een Noorse band, wat om de een of andere reden volstrekt passend lijkt bij de mystieke sfeer. Helaas hebben we na het onverdienstelijke debuut uit 2010 tot nu toe niets meer mogen horen van deze band. Zonde, want ze leken nog wel wat potentie te hebben om door te groeien.
Absoluut hoogtepunt van het toch wel wat wisselvallige debuut is het magistrale 8,5 minuten durende Make Me Believe. Het beste is om je ogen dicht te doen en je mee te laten varen op de muziek. Waar bij andere nummers de stem wel eens op het randje is, word je hier intens en krachtig toegezongen.
Een ieder moet maar voor zichzelf bepalen op welke tocht je dan meegenomen wordt als je je ogen dicht hebt en wat je allemaal aan je voorbij ziet komen tijdens deze trip of vaart. En of het nummer er aan het eind van deze reis voor gezorgd heeft dat je gelooft in de muziek van deze band. Bij mij is dat in ieder geval prima gelukt! (Bonk)

En een overzicht van de laatste 25:

176 (281) Nordagust - Make Me Believe
177 (-----) Genesis - Calling All Stations
178 (127) Phideaux - Micro Softdeathstar
179 (126) Dream Theater - Scarred
180 (198) Arena - The Hanging Tree
181 (-----) Anima Mundi - Spring Knocks on the Door of Men
182 (106) Fish - Crucifix Corner
183 (225) Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day
184 (162) King Crimson - Red
185 (285) Agalloch - In the Shadow of Our Pale Companion
186 (181) Van Der Graaf Generator - A Plague Of Lighthouse Keepers
187 (270) Led Zeppelin - The Battle of Evermore
188 (-----) Camel - Song Within A Song
189 (173) Fates Warning - A Pleasant Shade of Gray XII
190 (-----) Steven Wilson - 3 Years Older
191 (-----) Katatonia - Departer
192 (161) Big Big Train - Judas Unrepentant
193 (235) Queensrÿche - Silent Lucidity
194 (62) Anathema - Internal Landscapes
195 (134) Steven Wilson - The Holy Drinker
196 (196) Opeth - Reverie/Harlequin Forest
197 (271) Twelfth Night - Take a look
198 (220) Black Bonzo - Sound of the Apocalypse
199 (170) Oceansize - Women Who Love Men Who Love Drugs
200 (160) Discipline. - Canto IV (Limbo)

175
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Mark Hollis - The Colour of Spring [3:52]



Mark Hollis |1998 | Verenigd Koninkrijk

2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meneer

Ik kan niet in mijn eerste regels hier de absolute stilte benaderen waarmee dit lied begint. En ergens behoren er bij dit lied ook geen woorden, alleen die van Hollis zelf:

"Forget our fate", the pedlar sings.
Set up to sell my soul,
I've lived a life for wealth to bring.
And yet I'll gaze...
The colour of spring,
Immerse in that one moment,
Left in love with everything,
Soar the bridges that I burnt before,
One song among us all...

Opdat het op mijn laatste dag hier op aarde beluisterd mag worden samen met mijn geliefden, familie en vrienden. In stilte... (meneer)

174
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Sound of Contact - Möbius Slip [19:36]



Dimensionaut |2013 | Verenigd Koninkrijk

2016: 183
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

173
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Dream Theater - The Count of Tuscany [19:16]



Black Clouds & Silver Linings |2009 | Verenigde Staten

2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Grafmat

172
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Transatlantic - All of the Above [30:59]



SMPT:e |2000 | Verenigde Staten / Zweden / Verenigd Koninkrijk

2016: 203
2015: 200

Genomineerd door: kabouter76

171
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Anekdoten - Get Out Alive [7:32]



Until All the Ghosts Are Gone |2015 | Zweden

2016: 276
2015: ---

Genomineerd door: Svendra

In 2015 werden we na 8 jaar wachten eindelijk weer eens getrakteerd op een erg fijn album van deze band. In dit mooie stemmige nummer komt de klasse van deze band in al zijn facetten voorbij. Uiteraard de geweldige beheersing van de Mellotron en dat prachtig laten vervlechten in het geheel, waarbij ook strakke gitaarlijnen een rol spelen, net als mooie melodietjes en een emotionele, intense zang, die voor menigeen wat op het randje zal zitten, maar ik vind het juist meer kracht meegeven aan het nummer. Echt genieten dit! (Bonk)

170
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Pendragon - Paintbox [8:36]



The Masquerade Overture |1996 | Verenigd Koninkrijk

2016: 216
2015: ---

Genomineerd door: Manfield

169
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Genesis - The Carpet Crawlers [5:16]



The Lamb Lies Down on Broadway |1974 | Verenigd Koninkrijk

2016: 132
2015: ---

Genomineerd door: 50tracks

168
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Genesis - Can-Utility and the Coastliners [5:43]



Foxtrot |1972 | Verenigd Koninkrijk

2016: 194
2015: 128

Genomineerd door: echoes

Wat een prachtige mini suite over Knoet de Grote is dit nummer van Foxtrot toch, vaak ook onterecht ondergesneeuwd door de “grotere “ tracks op dat album, toch zit alles wat Genesis goed maakt in dit nummer.
Fraai intro, emotionele zang van Peter Gabriel en mooie instrumentale delen die nooit uit de bocht vliegen.
En wie nog twijfelde aan de drum capaciteit van Phil Collins moet dit nummer nog maar eens goed beluisteren. (Rudi S)

167
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
The Pineapple Thief - Remember Us [16:18]



Variations on a Dream |2003 | Verenigd Koninkrijk

2016: 73
2015: 153

Genomineerd door: Dieter

166
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Riverside - Escalator Shrine [12:41]



Shrine of New Generation Slaves |2013 | Polen

2016: 111
2015: 152

Genomineerd door: Dieter

Het nummer begint met wat gitaargetokkel, wat een soort Oosterse klank heeft. En nou heeft deze band een Poolse oorsprong, maar ik bedoel eigenlijk nog wat verder in Oosterse richting. Door een lekker terugkerend basloopje word je rustig het nummer ingezogen.
Nu is de opbouw van dit nummer sowieso buitengewoon geweldig, vind ik. Er zit eerst een soort ingetogenheid in, waarbij je merkt dat het tempo en de intensiteit steeds wat toeneemt en je bijna zit te wachten op de uitbarsting. Na zo’n vier minuten komt er dan ook een tempoversnelling en volgt er een heerlijk instrumentaal stuk, waarbij ook het geweldige toetsenwerk opvalt. Daarna keert de rust wel terug, maar de spanning blijft.

Overigens vind ik Mariusz Duda een hele fijne zanger, die zowel ingetogen als krachtig goed kan zingen (en daar zijn er naar mijn opinie niet zo veel van). Hij zingt hier over het thema van het album; de nieuwe generatie slaven, te weten ‘Google Boys and Wiki Girls’

Er wordt hier één van de hoogtepunten uit het toch al niet misselijke oeuvre van Riverside afgeleverd. En dat maakt dat als Mariusz ‘We Can’t Stop’ zingt, je ook denkt, dat het van jou nog wel lang zo door mag gaan. Maar uiteraard komt er ook een eind aan dit prachtnummer, met een bijna kerkelijk aandoend slotstuk. (Bonk)

165
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Eloy - End of an Odyssey [9:25]



Time to Turn |1982 | Duitsland

2016: 186
2015: 93

Genomineerd door: Casartelli

Het Time to Turn-album heeft nog een blauwe maandag in mijn toptien gestaan. Het was kennelijk ooit de bedoeling om hem samen met voorganger Planets als dubbel-elpee uit te brengen, maar begin jaren '80 was het tijdsgewricht daar niet zo naar. Achteraf moeten we er misschien maar blij mee zijn. End of an Odyssey is een en al synthesizer-extase. Toen ik anno 2005 het hele Eloy-repertoire tot mij nam (op een paar albums na die ik al had) en er daarna veel naar ging luisteren, vermoedde ik dat de verzadiging vrij snel op zou treden, omdat een en ander domweg te catchy was. Enfin, dat is dus (nog) niet gebeurd. (Casartelli)