221
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Beardfish - If We Must Be Apart (A Love Story Continued) [15:35]



+4626-Comfortzone | 2015 | Zweden

2018: 175
2017: 291
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Het eerste nummer van Beardfish dat mij echt raakte, was 'a love story'. Ik had nog zelden een band gehoord die zulke verhalende nummers met humor bracht, ondersteund door heerlijke muziek. Zeker de wanhoop van het mannelijke karakter in het verhaal als hij beseft dat ze niet meer terugkomt en de ijselijke gil in dat nummer, ging altijd door merg en been. Geen wonder dat ik, toen de (helaas) laatste cd van Beardfish uitkwam, ik direct getriggerd werd door deel twee van die Love Story. En eigenlijk vind ik dit deel twee, anders dan bij veel films, nog beter dan deel 1. Vooral muzikaal is dit Beardfish op de toppen van hun kunnen. Het toetsenwerk, de drums, die heerlijke bass van Robert Hansen en het gitaarwerk is gewoon geweldig. Maar de kers op de taart is voor mij toch het vocale werk van Rikard Sjöblom. Van zacht naar hard, van hoog naar laag, van bijna grunten tot wanhopige gillen. Hij is een echte verhalenzanger, een Zweedse troubadour, die je helemaal in het verhaal trekt en je op de klanken van de geweldige muziek even in deze onmogelijke liefdesgeschiedenis trekt. En deze live versie bewijst voor mij dat Beardfish op veel grotere podia had moeten staan, dan ze hier stonden. (meesterdch)

220
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Archive - Heart Beats [14:45]



25 | 2019 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

Een meeslepend meesterwerkje van krap aan een kwartier. Na de laatste reguliere albums zou je haast gaan denken dat ze 'het' verleerd waren, maar deze afsluiter markeert op sublieme wijze het 25-jarig jubileum en laat nog maar eens horen waartoe Archive muzikaal in staat is.
Geen lied, maar een andere dimensie, waar tijd niet meer bestaat. Archive vraagt zichzelf af hoe je kunt spreken, bewegen, ademen, denken en voelen als je van binnen niets voelt, terwijl je hart verder klopt.
Je leeft maar leeft niet. Rustig, stil. Voor altijd in duisternis leven.
De prachtige warme manier waarop zangeres Holly de tekst voordraagt in combinatie met de wisselende soundscapes van rustige pianoklanken, dreigend opkomende, maar ook weer net zo snel verdwijnende chaos, maakt dit voor mij een onvergetelijke heerlijke trip. (Outlaw104)

219
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
IQ - Further Away [14:30]



Ever | 1993 | Verenigd Koninkrijk

2018: 203
2017: 205
2016: 211
2015: 162

Genomineerd door: uffing

De terugkeer van zanger Peter Nicholls op het oude nest levert in de vorm van 'Ever' een geweldig album op. 6 Tracks die allemaal even prachtig zijn. In mijn beleving is Further Away één van de absolute hoogtepunten op het album, maar ook in het hele oeuvre van IQ. Het nummer kent een geweldige opbouw en Nicholls laat hier horen dat zijn afwezigheid in de band zijn zangkwaliteiten in ieder geval goed hebben gedaan. Het is bijna een kwartier genieten hier, maar vanaf ongeveer zeven-en-een-halve minuut wordt het helemaal prachtig als Martin Orford een hele fijne toetsensolo de opmaat laat zijn naar een prachtige (lange!) finale. Een zeer terechte toevoeging aan onze prog top 300! (uffing)

218
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Flower Kings - Stardust We Are [25:03]



Stardust We Are | 1998 | Zweden

2018: 102
2017: 161
2016: 158
2015: 147

Genomineerd door: kabouter76

25 minuten durende pronkstuk van hun doorbraakdubbelalbum Stardust we are.
Natuurlijk zijn de Yes en Genesis referenties daar, Roine Stolt is immers een groot fan.
Alles wat wij kennen van fraaie jaren ’70 symfo komt voorbij, mooi intro, mooie gezongen passages, fraaie gitaarsolo's van Roine Stolt en toetsensolo’s van Tomas Bodin en natuurlijke mysterieuze teksten over vervlogen tijden.

Stardust we are was destijds een muziekstuk waarvan je dacht dat het niet meer gemaakt zou worden. (Rudi S)

217
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Twelfth Night - Sequences [17:14]



Live and Let Live | 1984 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Zagato

Er is eigenlijk maar één manier om dit nummer op zijn volledige waarde te kunnen schatten, en dat is de live uitvoering. Want alleen zo is de performance van Geoff Mann als Sergeant Majoor, Kolonel en soldaat maximaal te ervaren, en komt het nummer over de waanzin en gruwelen van de (eerste wereld)oorlog helemaal tot zijn recht. Fantastische opbouw naar het moment waarop het geweld losbarst (ALRIGHT LADS, OVER THE TOP WE GO!) tot het introspectieve einde:
The flags we weave only deceive
We must believe
We must believe… in love
En vergeet dit niet: If hate and war could solve anything, don’t you think they’d have solved it a long time ago?
Gelukkig is er iemand die deze live versie voor het nageslacht bewaard heeft tijdens het festival van Reading (thuiswedstrijd). (Jester)

216
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Kayak - Merlin [7:23]



Merlin | 1981 | Nederland

2018: 149
2017: 121
2016: 230
2015: 172

Genomineerd door: Jester

Mijn eerste stappen in de richting van de prog zijn eigenlijk nauw verbonden met Kayak. Ergens eind jaren '70 maakte ik kennis met de band van Ton Scherpenzeel, ik denk als eerste met Starlight Dancer en daarna Phantom of the Night. Diens opvolger, Periscope Life, vond ik toen ook wel goed (al is dat achteraf wellicht teveel eer), maar kant 1 van Merlin vond ik echt fantastisch. En wellicht niet toevallig is dat het meest symfonische (die term heb ik heel lang gebruikt) dat Kayak heeft voortgebracht. Een nummer dat een mooie opbouw heeft, en waar de stem van Edward Reekers bij uitstek tot zijn recht komt. (Jester)

215
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Airbag - Megalomaniac [9:50]



A Day at the Beach | 2020 | Noorwegen

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

De band met duidelijke referenties naar Pink Floyd (lees: het gitaarspel van Gilmour) gooit na 4 min of meer in stijl gelijkende albums hier toch enigszins het roer om op de vijfde langspeler. Of dat te maken had met de steeds vaker de kop op stekende geluiden, dat de Noren voorspelbaar en saai werden, is niet bekend. Maar op A Day at The Beach zit ineens wat steviger materiaal, wat zorgt voor een fijne afwisseling tussen de rustige nummers door.
Het album eindigt met de bijna 10 minuten durende afsluiter Megalomaniac. Het bouwt langzaam op met Asle's ontroerende zang en Bjørn Riis beklijvende, klagende gitaar en het altijd aanwezige randje van de percussie. Een harde, schelle gitaarriff breekt dan duidelijk door, voordat een uiterst majestueuze gitaarsolo, gecounterd door pathos, het nummer domineert. Voor Airbag begrippen erg verfrissend. (Outlaw104)

214
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Peter Gabriel - Darkness [6:51]



Up | 2002 | Verenigd Koninkrijk

2018: 221
2017: 257
2016: 263
2015: 198

Genomineerd door: dynamo d

Het is donker. De duisternis heeft altijd iets spannends. Je weet nooit wat je te wachten staat. Het klinkt wel gemoedelijk, maar daar heb je het al: ineens een hard geluid wat je niet echt thuis kan brengen. Een dreigend ritme. Dan zingt iemand je ook nog bijna dreigend toe en net wanneer je hoort dat hij eigenlijk een mooie, warme stem heeft, komt dat geluid weer. Op een gegeven moment denk je wat gerustgesteld te worden, omdat hij je zo mooi toezingt. Maar als je luistert naar wat hij eigenlijk zegt, word je alleen maar dieper de duisternis in gezogen, tot het zijn klauwen weer naar je uithaalt. Het grijpt net mis en het nummer lijkt je wat op je gemak te stellen. Wellicht kun je toch zonder problemen je ogen dichtdoen? Het blijft o zo spannend. (Bonk)

213
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Habitants - Meraki [6:13]



One Self | 2018 | Nederland

2018: 276
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Brunniepoo

Een nieuw pareltje, dit nummer. Wat een sfeer weet men hier neer te zetten. Stemmig, melancholisch, donker maar toch licht. Om maar wat clichés te noemen.
En toch is deze muziek verre van clichématig.
Allereerst is er de prachtige vrouwelijke zang, gedragen en ingetogen maar niet ingehouden. Maar ook het nummer als geheel is dusdanig dat je niet voor kan stellen dat een beginnende nieuwe band zoiets moois kan fabriceren.
Dat blijkt dan eerlijk gezegd bij nadere bestudering ook niet helemaal de lading te dekken. Er blijken nogal wat connecties te zijn met The Gathering, want de broers Rutten hebben deze band opgericht. Dus van beginnende muzikanten kunnen we niet spreken.
Muziek die gevoelsmatig past bij een zwaar gemoed, duistere dagen, of misschien wel juist ook goed past op elk moment als je gewoon behoefte hebt aan prachtige muziek . Maar toch zou ik het prefereren bij weinig licht en weinig afleiding, omdat het dan het beste tot je komt. (Bonk)

212
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Yes - Heart of the Sunrise [11:27]



Fragile | 1971 | Verenigd Koninkrijk

2018: 71
2017: 160
2016: 147
2015: 90

Genomineerd door: Misterfool

211
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - The Knife [8:55]



Trespass | 1970 | Verenigd Koninkrijk

2018: 147
2017: 153
2016: 89
2015: 233

Genomineerd door: Status Seeker

Ook elke grote band moet ergens beginnen. Genesis - een hele grote band dus in dit geval - begon met een debuut dat tamelijk onopgemerkt is gebleven en waarvan ik bovendien nog nooit iemand heb horen zeggen dat het toch eigenlijk een vergeten pareltje is. Nee, voor Genesis begon het pas met Trespass en zelfs daar hoor je de latere Genesis nog niet overal in terug.

The Knife springt er op Trespass heel duidelijk uit. Het sluit het album af en slaat daarmee een brug naar de opvolger Nursery Cryme, waar het stilistisch ook meer bijpast. Na vijf vrij pastorale nummers is The Knife namelijk veel feller, veel epischer en veel meer een vocale showcase voor Peter Gabriel. Voeg daarbij de geweldige tekst over hoe revoluties ontsporen, die - Trump indachtig - helaas nog pijnlijk actueel is:

Stand up and fight, for you know we are right
We must strike at the lies
That have spread like disease through our minds.
Soon we'll have power, every soldier will rest
And we'll spread out our kindness
To all who our love now deserve.

The Knife was de eerste echte proeve van bekwaamheid van Genesis en is als zodanig ook gekoesterd, getuige de rol van afsluiter van optredens die het nummer in de beginjaren had. De band zou - mede door de toevoeging van Collins en Hackett - nog veel beter worden, maar The Knife hebben ze sindsdien nog maar zelden overtroffen. (Brunniepoo)

210
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Big Big Train - East Coast Racer [15:43]



English Electric (Part Two) | 2013 | Verenigd Koninkrijk

2018: 181
2017: 116
2016: 163
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Als er één ding wat de mannen en vrouw van BBT goed kunnen, dan is het gebeurtenissen uit de Britse geschiedenis op prachtige muziek zetten. Ook East Coast Racer is zo'n nummer. Een liefdeslied voor een stoomtrein 'the Mallard' en de mannen die deze trein in 1938 naar een nog steeds bestaand snelheidsrecord van 126 mijl per uur brachten. Tekst en muziek vormen zoals vaker bij BBT een sluitend geheel, waarbij het ritme door Nick D'Virgillio geslagen de cadans van de stoomtrein die steeds sneller gaat, prachtig weet neer te zetten. De prachtige inkleuring met een keur aan instrumenten als banjo, strijkers, blazers, grand piano en de meer traditionele rockinstrumenten, maken het voor mij een nummer dat ik op hoofdtelefoon moet horen. Zoveel mooie details die uiteindelijk tot een climax komen, waarbij ik me er op betrap, dat ik bijna een traantje laat voor een trein.... (meesterdch)

209
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Lunatic Soul - Gutter [8:42]



Walking on a Flashlight Beam | 2014 | Polen

2018: 104
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

208
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Kansas - The Pinnacle [9:44]



Masque | 1975 | Verenigde Staten

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Casartelli

Vioolprogporno. Of het zo moet zijn, komt The Pinnacle daags na het bekend worden van het verscheiden van Robby Steinhardt langs in de Prog Top 300. Steinhardt levert op dit nummer niet alleen het voor de band kenmerkende vioolgeluid; hij deelt ook de leadzang met Steve Walsh.

De grootste Amerikaanse progband uit de jaren ’70 breekt hier al edities lang weinig potten. Herbeluistering voor het schrijven van dit stukje laat andermaal horen hoe onterecht dat is. Wat een instrumentale power, wat een schitterende dramatische zanglijnen. Die boogienummertjes zetten je soms wat op het verkeerde been, maar deze afsluiter van Masque hoort tot het mooiste wat ons aller favoriete genre heeft voortgebracht. (Casartelli)

207
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Lunatic Soul - A Thousand Shards of Heaven [12:17]



Fractured | 2017 | Polen

2018: 268
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

206
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Ray Wilson - Makes Me Think Of Home [7:56]



Makes Me Think of Home | 2016 | Verenigd Koninkrijk

2018: 121
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Ik ben een groot liefhebber van de stem van Ray Wilson. En heb ook, met mijn vrouw, vele concerten van hem bezocht. Die concerten worden door veel mensen bezocht vanwege zijn link met Genesis en zijn interpretaties van Genesis-nummers. Dat doet hij zeker niet slecht, maar elk concert verlaat ik de zaal met het gevoel: waarom niet eens een concert met alleen eigen materiaal? Want hij heeft voldoende nummers van zeer goede kwaliteit geschreven om zo'n concert te vullen. Maar de meeste van die nummers zijn vooral singer-songwriter, soms een beetje pop of rock. Niks mis mee, maar niet voor de progladder. Dit nummer is in die zin een uitzondering. De combinatie van de sfeer, de stem van Ray, de dynamische wisselingen in dit nummer en de geweldige sax-solo van Marcin Kajper doen het voor mij ver boven het gemiddelde uitstijgen. En ook zeker geschikt voor de progladder. Wel aangenaam verrast dat veel progladderisten dit ook vinden. En wat mij betreft een terechte erkenning van een artiest die veel meer is dan de ex-zanger van een mislukt avontuur bij Genesis die alleen maar teert op dat verleden. (meesterdch)

205
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Queen - The March of the Black Queen [6:33]



Queen II | 1974 | Verenigd Koninkrijk

2018: 124
2017: 98
2016: 79
2015: ---

Genomineerd door: Bonk

Een klein jaar na de kennismaking met het hevige geluid van de band Queen verscheen het tweede album. De muziek vervolgt de weg van zijn voorganger, maar is opgebouwd als een conceptalbum. De witte kant van het album toont de emotionele kracht en de positieve sferen, terwijl de zwarte kant de donkere fantasie en de negatieve sferen naar voren brengt. De drijvende krachten zijn de gitaren en verschillende melodielagen, waarop Mercury zijn stem in alle hevigheid ten gehore brengt.

Het hoogtepunt en langste nummer van het album komt met The March of the Black Queen. Het complexe geheel is opgebouwd uit elf verschillende delen, die gekenmerkt worden door tempowisselingen en gebruik van verschillende instrumentatie. De pianoklanken vormen de stuwende opening, waarna vooral de bombast van gitaren en drums het nummer de hoogte in werken. Naast de samenzang zijn het de vocalen van Mercury die de kracht van het nummer vormen. (HugovdBos)

204
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Gathering - Black Light District [16:22]



Black Light District | 2002 | Nederland

2018: 100
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil

Parkpop 2004 is volgens mij de enige keer geweest dat ik Black Light District live uitgevoerd heb zien worden. Nu is The Gathering (ook in 2004) misschien niet de meest geschikte band voor een openluchtfestival, maar dat mocht de pret niet drukken. Om de feestvreugde te verhogen werd de noise-explosie halverwege het nummer live tot epische proporties opgeblazen. Het publiek liep nog wat verder leeg (mensen die al zuchtend wegliepen omdat de band “vroeger nog gewoon metal maakte, maar het nu allemaal slappe hap geworden is”, hoorden er, zeker buiten de diehard-fanbase, toch ook wel bij). We zullen het maar op eigenzinnigheid houden.

Achteraf bezien is Black Light District toch wel een historisch nummer. The Gathering was (gelukkig) verder geëvolueerd na hun gothic metal successen en dat had ons al fraaie albums als How to Measure a Planet en If_Then_Else opgeleverd, maar deze ruim een kwartier durende brug van het bandverleden richting triphop en vooral post-rock laat zich nu lezen als een verkenning voor Souvenirs en Home. Boze tongen beweren dat dit vooral Anneke van Giersbergens feestje was en veel minder dat van de rest van de band, maar wie Disclosure nog eens oplegt, krijgt de indruk dat dat ook wel wat meevalt. (Casartelli)

203
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
King Crimson - 21st Century Schizoid Man [7:24]



In the Court of the Crimson King | 1969 | Verenigd Koninkrijk

2018: 202
2017: 113
2016: 124
2015: 117

Genomineerd door: Status Seeker

202
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Twelfth Night - Take a Look [11:35]



Twelfth Night | 1986 | Verenigd Koninkrijk

2018: 198
2017: 197
2016: 271
2015: 166

Genomineerd door: Jester

En weer een energieboost van onze vrienden uit Reading, deze keer met Andy Sears als frontman in plaats van Geoff Mann. Het slotstuk van hun album uit 1986 dat de definitieve doorbraak had moeten beteken. Zelf in geknipte versie als single uitgebracht, maar het mag geen verbazing wekken dat dit niets opleverde. Daarvoor is het nummer te agressief, en misschien ook gewoon niet geschikt voor het grote publiek. En zo bleef Twelfth Night hangen in de underground. (Jester)

201
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Black Mountain - Space To Bakersfield [9:04]



IV | 2016 | Canada

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Jacoto

Het album ‘IV’ uit 2016 van de Canadese band Black Mountain had voor mij best wel een aantal luisterbeurten nodig voordat het zijn geheimen prijs gaf. Doordat het al een tijdje op mijn ouwe Mp3-speler stond kreeg het de luisterbeurten vanzelf tijdens mijn lange wandelingen als ik die speler weer eens meenam.
De heerlijke muzikale trip die ik erbij ervoer, waarin space-rock met symfonische synthesizers een zweverig sfeertje creëerden deed me regelmatig in de waan belanden in een groot universum rond te lopen. Wat muziek al niet aan verbeelding kan bijdragen!
Doordat Space to Bakersfield een vrij lange slottrack is van IV en mijn wandelrondje vaak al voordien ten einde was, liep ik meestal nog een paar straten verder wat net voldoende was om het laatste nummer in zijn geheel af te kunnen luisteren om dan in ‘hogere sferen’ thuis te komen.
Het moge duidelijk zijn dat Space to Bakersfield mij net dié momenten gaf, waarin soms woorden tekort schieten maar het onzegbare hoorbaar is. (Jacoto)

Voordat we de Top 200 ingaan nog even een overzichtje van het laatste 25-tal:

225 (113) Pendragon - Masters of Illusion
224 (123) Opeth - Windowpane
223 (-----) Riverside - Wasteland
222 (228) Tony Banks ft. Fish - Another Murder of a Day
221 (175) Beardfish - If We Must Be Apart (A Love Story Continued)
220 (-----) Archive - Heart Beats
219 (203) IQ - Further Away
218 (102) The Flower Kings - Stardust We Are
217 (-----) Twelfth Night - Sequences
216 (149) Kayak - Merlin
215 (-----) Airbag - Megalomaniac
214 (221) Peter Gabriel - Darkness
213 (276) Habitants - Meraki
212 (71) Yes - Heart of the Sunrise
211 (147) Genesis - The Knife
210 (181) Big Big Train - East Coast Racer
209 (104) Lunatic Soul - Gutter
208 (-----) Kansas - The Pinnacle
207 (268) Lunatic Soul - A Thousand Shards of Heaven
206 (121) Ray Wilson - Makes Me Think Of Home
205 (124) Queen - The March of the Black Queen
204 (100) The Gathering - Black Light District
203 (202) King Crimson - 21st Century Schizoid Man
202 (198) Twelfth Night - Take a Look
201 (-----) Black Mountain - Space To Bakersfield

200
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Fish - Plague Of Ghosts [25:04]



Raingods with Zippos | 1999 | Verenigd Koninkrijk

2018: 93
2017: 236
2016: 135
2015: 80

Genomineerd door: Rudi S

Over perfecte epics gesproken… Dit lied bestaat uit zes delen en klokt in totaal maar liefst 25 minuten. Toen dit album uit kwam was Fish een beetje in de vergetelheid geraakt. Wellicht daarom kwam hij in 1999 terug met zijn meest symfonische album sinds het veelgeprezen Vigil in a Wilderness of Mirrors. Niet dat het nu gelijk weer zo’n extreme knaller was (qua verkoop) maar met deze fantastische symfonische trip liet Fish wel weer horen dat hij het nog steeds kon. (vigil)

199
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day [11:00]



Snowfall on Judgment Day | 2009 | Verenigde Staten

2018: 229
2017: 183
2016: 225
2015: ---

Genomineerd door: buso

Dit komt van het zeer sterke album met de prachtige titel Snowfall on Judgement Day. Toevalligerwijs schrijf ik dit stukje op de dag dat er voor het eerst weer een sneeuw valt. Oei, als dat maar niet betekent dat het vandaag... ach, ik dwaal weer eens af.

Het moet hier natuurlijk over de muziek gaan. En dat kan ook prima, want dit is Progmetal (toch een wat ondervertegenwoordigd genre in onze top 300 wat mij betreft, zeker als het nog een tikje harder gaat) van de bovenste plank! Een mooie opbouw, met ook rustigere stukken naast de stevige, een sterke zanger, snelle drumriffs, krachtige gitaren die lekker de boxen uit schallen. Al met al dus een heerlijk krachtig geheel.

De emotie druipt er ook nog eens vanaf. Ook in de teksten. Dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat Nick van Dyk in die periode eerst te horen kreeg dat zijn dochter een ziekte had, waardoor haar visus ernstig aangetast is en daarna te horen kreeg dat hij zelf aan een ernstige vorm van bloedkanker leed.
Dus veel ellende. En hoe wrang ook, dat leidt vaak tot de meest geweldige muziek.
Maar die achtergrond geeft teksten ook nog wel een extra lading mee, zeker als je hoort dat met deze regels het album eindigt:

Won't you take my hand for just one day
I'll give you everything I've got to offer
A transient reaction
Just a flash and then it's gone
A solitary moment
But the memory still lingers on
And I would go through anything
Just to feel that way again
To live my life in just one day (Bonk)

198
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Dream Theater - Scene Nine: Finally Free [11:59]



Metropolis Part 2: Scenes from a Memory | 1999 | Verenigde Staten

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Intermezzo '21

Het Scenes from a Memory album kwam wel even binnen hier.
Een spannend moordverhaal verpakt in werkelijk prachtige muziek.
Destijds gingen op de internetfora de wildste verhalen rond over de plot van dit album.
Het laatste nummer Scene Nine: Finally Free vat het nog eens samen en licht een tipje van de sluier.
Het nummer zit vol geluidssamples en bevat ook een mooie flashback (One more time).
Als de zang van LaBrie (die ik hier echt geweldig vind) als een ballad wordt ingezet ontwikkelt het nummer zich tot een prachtige en spannende oorwurm (This feeling inside me) en naarmate de spanning opbouwt komt alles samen in de moordscène.
Scenes blijft voor mij toch het meesterwerk van Dream Theater met act 9 als kers op de taart. (Rudi S)

197
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Riverside - Escalator Shrine [12:41]



Shrine of New Generation Slaves | 2013 | Polen

2018: 211
2017: 166
2016: 111
2015: 152

Genomineerd door: Dieter

Het nummer begint met wat gitaargetokkel, wat een soort Oosterse klank heeft. En nou heeft deze band een Poolse oorsprong, maar ik bedoel eigenlijk nog wat verder in Oosterse richting. Door een lekker terugkerend basloopje word je rustig het nummer ingezogen.
Nu is de opbouw van dit nummer sowieso buitengewoon geweldig, vind ik. Er zit eerst een soort ingetogenheid in, waarbij je merkt dat het tempo en de intensiteit steeds wat toeneemt en je bijna zit te wachten op de uitbarsting. Na zo’n vier minuten komt er dan ook een tempoversnelling en volgt er een heerlijk instrumentaal stuk, waarbij ook het geweldige toetsenwerk opvalt. Daarna keert de rust wel terug, maar de spanning blijft.

Overigens vind ik Mariusz Duda een hele fijne zanger, die zowel ingetogen als krachtig goed kan zingen (en daar zijn er naar mijn opinie niet zo veel van). Hij zingt hier over het thema van het album; de nieuwe generatie slaven, te weten ‘Google Boys and Wiki Girls’

Er wordt hier één van de hoogtepunten uit het toch al niet misselijke oeuvre van Riverside afgeleverd. En dat maakt dat als Mariusz ‘We Can’t Stop’ zingt, je ook denkt, dat het van jou nog wel lang zo door mag gaan. Maar uiteraard komt er ook een eind aan dit prachtnummer, met een bijna kerkelijk aandoend slotstuk. (Bonk)

196
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Änglagård - Jordrök [11:09]



Hybris | 1992 | Zweden

2018: 142
2017: 55
2016: 98
2015: 133

Genomineerd door: MunzW

Dat moet een sensatie geweest zijn... begin jaren '90 al progliefhebber, al dan niet enigszins verzuurd over het progaanbod uit de jaren '80 en dan is daar ineens uit het niets het debuutalbum van die Zweedse band met die moeilijke naam met die liedjes met die... enfin. Ook voor wie met de kennis van nu Hybris voor het eerst hoort, kan het album en in het bijzonder openingsnummer Jordrök moeilijk anders dan als een bom inslaan. Dit grootse, meeslepende, duistere, folky en heftige nummer wekt ergens de indruk een verloren nummer uit de hoogtijdagen van King Crimson, Van Der Graaf Generator en Yes te zijn, maar de helft van de band moest toen nog geboren worden. Änglagård maakte in één klap duidelijk dat de tijd stilgestaan had, maar dat zij de klok weer opgewonden had. (Casartelli)

195
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Haken - Crystallised [19:23]



Restoration | 2014 | Verenigd Koninkrijk

2018: 248
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Noordpool

Ik ben eigenlijk van de cd-generatie en nog steeds koop ik meer cd's dan vinyl. Het grootste voordeel van platen vind ik eigenlijk vooral dat de covers van de platen groter en daardoor indrukwekkender zijn en dat speelt vooral binnen ons prachtige proggenre nog wel eens een rol, want daar wordt tenminste nog geregeld echte aandacht besteed aan het artwork.
En dus was de EP (hoewel menig artiest een uitgave van zo'n vier minuten meer het wel een album durft te noemen) Restoration zo'n album wat ik wel op vinyl aan moest schaffen, want wat een prachtige cover vind ik dit! Echt één van de mooiste van dit decennium.

Maar goed, Crystallised. Tja, dat is geen gemakkelijke kost en zo'n nummer wat wel een aantal draaibeurten nodig heeft om goed tot zijn recht te komen en er voor te zorgen dat je echt goed hoort hoeveel pracht dit nummer herbergt. Maar als je het die kansen geeft... Bijna 20 minuten lang heerlijke prog(metal) die diverse kanten uitspringt, met stevige en snelle stukken, venijn en juist verstilling als kop en staart. Vocale intermezzo's met mooie koortjes en harmonieën. Instrumentaal gefreak van het betere soort. En dat zonder dat het gekunsteld of geknipt overkomt. Na een aantal malen luisteren wordt het dus bijna 20 minuten lang genieten en nog steeds bijna elke keer nieuwe dingen ontdekken. (Bonk)

194
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Throes Of Dawn - The Understanding [9:47]



Our Voices Shall Remain | 2016 | Finland

2018: 284
2017: 212
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, de epische solo in het tweede deel trekt de kar natuurlijk voor The Understanding. Denk dat meneer Gilmour maar wat trots is (of zou zijn, mocht hij dit nog niet gehoord hebben). Pink Floyd invloeden? Jazeker, en niet zo'n beetje ook. En dan te bedenken dat deze Finnen als black metalband zijn gestart en nu een soort van Anathema traject aan het afleggen zijn.
Helaas heeft de vocalist (en ik bespaar jullie de Finse namen van de leden) niet vooraan gestaan, toen destijds de zangstemmen werden uitgedeeld, maar echt storend vind ik het ook weer niet.
De nadruk ligt tegenwoordig met name op de sfeervolle productie in plaats van zwaar te klinken en dat gaat ze goed af. Bovendien zijn de gitaarsolo's van bovengemiddelde kwaliteit. Voer voor liefhebbers van Airbag in een overdrive versie. (Outlaw104)

193
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
IQ - The Great Spirit Way [21:44]



Resistance | 2019 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch