76
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts VI-IX) [12:29]



Wish You Were Here | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2018: 259
2017: 266
2016: 205
2015: 64

Genomineerd door: ArthurDZ

Toen ik het nummer voor het eerst hoorde, was dat de verknipte 17-minuten versie die op de verzamelaar Echoes staat. Toen ik het nummer voor het eerst ging waarderen, betrof het de eerste vijf partituren. Toen ik het album ging waarderen, kwam dat door de volledige 26 minuten die de negen delen lang zijn. Inmiddels, en dat is wellicht blasfemie, vind ik het slotstuk van Wish You Were Here misschien wel het mooiste wat de progressieve muziekgeschiedenis te bieden heeft. Daar waar de opener nog altijd weinig aan kracht heeft ingeboet, is de subtiliteit van deel zes tot en met negen mij steeds beter beginnen smaken. Hoe de gillende gitaren steeds meer gaan gillen, hoe de zoektocht naar Syd langzaam wordt opgegeven en de berusting in het slot.

Ja, dat slot. Een welhaast funky compositie waarin alle bandleden de kans krijgen om, op geheel pinkfloydiaanse wijze, hun virtuositeit te tonen. Maar het mooiste, het allermooiste, is toch wel het zoet afkalvende geluid uit de toetsen van Richard Wright. De kunst van het weglaten verheven tot muzikale wereldgeschiedenis, zo zuiver, zo zorgvuldig. Van een unieke schoonheid, zoals alleen een diamant kan stralen.

Come on you miner for truth and delusion, and shine! (chevy93)

En daarmee is het ook weer tijd voor een overzichtje:

100 (115) Genesis - The Carpet Crawlers
99 (154) Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness
98 (-----) Dream Theater - Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
97 (37) Supertramp - School
96 (139) King Crimson - Epitaph
95 (83) Porcupine Tree - Time Flies
94 (-----) Pink Floyd - High Hopes
93 (36) Yes - The Gates of Delirium
92 (65) Airbag - Homesick I-III
91 (73) Earth and Fire - Song of the Marching Children
90 (54) Archive - Controlling Crowds
89 (185) Genesis - Ripples
88 (137) Antimatter - Black Eyed man
87 (87) Marillion - Splintering Heart
86 (153) Gazpacho - Upside Down
85 (168) Pink Floyd - Us And Them
84 (45) Anathema - The Storm Before the Calm
83 (68) IQ - Without Walls
82 (56) Marillion - White Russian
81 (-----) Tool - Schism
80 (-----) Dream Theater - Space-Dye Vest
79 (191) Rush - Natural Science
78 (40) Marillion - Afraid of Sunlight
77 (109) IQ - Sacred Sound
76 (259) Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts VI-IX)

75
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Peter Gabriel - Solsbury Hill [4:21]



Peter Gabriel [1] | 1977 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: 50tracks

Ik heb dit nummer altijd een vrolijke huppelaar gevonden maar toch ergens ook wel wat afkeuring want ‘commercieel’. Ik kwam er pas echt later achter, en ik twijfel daar nu soms nog weleens aan, dat de tekst eigenlijk een afscheidsbrief was gericht aan de achtergebleven leden van Genesis. En het begin van een nieuwe carrière. De muziek van het nummer is zo heerlijk positief, dansbaar, open en ergens verlost van de zwaardere noten van Rutherford, Banks en Hackett (de door Gabriel zelf benoemde “The Machinery”). Het is echt een verlicht nummer. Ook in de tekst:

I will show another me
Today I don't need a replacement
I'll tell them what the smile on my face meant
My heart going boom boom boom
"Hey" I said "You can keep my things,
They've come to take me home."

En, alhoewel ik veel persoonlijk herken in de tekst, heb ik het nooit een topnummer van Gabriel gevonden. Vraag mij niet waarom. Ik vind het zelfs een nummer wat niet in zijn oeuvre past. Meer een solo binnen zijn solocarrière. En misschien is het dat ook wel want het is een afscheid, een spirituele ervaring, een switch, een cross-road, een op eigen benen staan. Maar toch geeft Gabriel aan:

I'm never where I want to be

Rust zal er dus nooit zijn. En ik herken dat zo sterk.. (meneer)

74
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Soup - The Boy and the Snow [11:32]



Remedies | 2017 | Noorwegen

2018: 67
2017: 278
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bonk

Soms moet je een recensie niet te ingewikkeld maken als iemand 22 jaar voor dato al eens het nummer prachtig samengevat heeft

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/71RQtpUOFAL._SL1274_.jpg (Bonk)

Mooi gevonden Bonk !

73
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Pineapple Thief - Vapour Trails [8:32]



Variations on a Dream | 2003 | Verenigd Koninkrijk

2018: 66
2017: 230
2016: 157
2015: ---

Genomineerd door: Casartelli

The Pineapple Thief heeft ook nog een tijdje tot mijn knuffelbandjes behoord. Hun meer doorsnee prog(metal)benadering van de laatste albums, heeft de liefde wat doen bekoelen en in retrospectief beklijft ook van het oudere werk de indruk dat de redundantie in de albums wel wat aan de hoge kant is. Toch heeft de atmosferische rock van Bruce Soord en co, mits met mate geconsumeerd, nog voldoende moois en bij vlagen zelfs adembenemends te bieden. De slepende ballad Vapour Trails, die met veel herhaling en elektronische effecten meer richting postrock-territorium geblazen wordt, is daar een fraai voorbeeld. Het onderliggende album behoort overigens ook tot hun frissere en gevarieerdere. (Casartelli)

72
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
IQ - The Seventh House [14:23]



The Seventh House | 2000 | Verenigd Koninkrijk

2018: 50
2017: 76
2016: 116
2015: 82

Genomineerd door: Jester

Ik ben niet altijd onder de indruk van de muziekstukken van IQ , met name de dramatische klanken van zanger Peter Nicholls staan mij soms wel tegen, dit nummer vind ik dan weer heel mooi gedaan.
The Seventh House vertelt het huiveringwekkende verhaal van de enige overlevende van een veldslag uit WO 1

Fourteen hundred hours, won't forget that day
Coal-black sky, the earth a hundred shades of grey
In the aftermath, as silent as the grave
I alone remained, no other soul was saved
Faces turning over
Limbs that shake without a conscious kind of movement now
For all their tomorrows we gave our last day today

Mooi intro en eerste stukje wordt als een ballad gezongen, in het vervolg speelt IQ veel met de dynamiek (iets wat zij wel vaker doen) rustige passages worden afgewisseld met fellere en zoals altijd bij IQ ontaard dit nooit in onnodige instrumentale krachtpatserij.
In het laatste deel weet zelfs Nicholls mij dan te overtuigen met een prachtig einde van wat ik dus een van de mooiste van IQ vind. (Rudi S)

71
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Archive - Collapse / Collide [9:14]



Controlling Crowds | 2009 | Verenigd Koninkrijk

2018: 57
2017: 17
2016: 47
2015: 45

Genomineerd door: Gretz

Het oorspronkelijke vlaggenschip van Controlling Crowds, het album dat Archive toch zoiets als een bescheiden doorbraak bezorgde. Prachtig en zeer kenmerkend hoe dit nummer laagje voor laagje opgebouwd is. Volgens mijn betere wederhelft naargeestige, paranoïde muziek, maar ik lust er wel pap van. (Casartelli)

70
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
IQ - Frequency [8:29]



Frequency | 2009 | Verenigd Koninkrijk

2018: 23
2017: 36
2016: 34
2015: 40

Genomineerd door: chevy93

Met dit album kreeg ik echt interesse in IQ. Ik had al twee albums gekocht: Subterranea en Dark Matter, maar beide konden me niet onmiddellijk overtuigen. Het eerste album was iets te langdradig en had teveel nummers waar ik met moeite naar luisterde. Het tweede album had zijn goede momenten, maar ik vond het nu ook weer niet zo goed dat de volgende worp van IQ blind aangeschaft werd. Het is pas door een paar positieve recensies en dan vooral de heel positieve reacties op het forum van Progwereld dat ik het album Frequency toch een kans gaf.

Het rare begin met al die bliepjes deed me nog eerst verschrikt naar de muziekinstallatie staren, maar dat veranderde al snel als de 'echte' instrumenten invallen. Die kracht die uitgaat van de bas en drum, de keyboard die dat wat tempert met daar bovenop dan een gitaarsolo die een extra dimensie brengt. Net op het moment dat je je afvraagt waar dit naartoe gaat, verandert het in een heel zacht riedeltje met de mooie zang (wat in mijn ogen al een hele verbetering was in vergelijking met de andere cd's die ik had gehoord). Daarna komt er een langzame opbouw naar de volgende uitbarsting. Om dan weer wat rustiger te worden ... En in het achterhoofd de gedachte "is dit dezelfde band als die andere cd's?"

Mijn aandacht was toen getrokken en bleef dat gedurende de hele cd. Dit was ook de aanzet om naar de rest van het oeuvre van de band met andere oren te luisteren. Niet dat ik nu alles van IQ goed vind (of in mijn bezit heb), maar mijn waardering voor pakweg Subterranea is flink gegroeid. (buso)

69
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning [11:56]



The Dark Third | 2006 | Verenigd Koninkrijk

2018: 114
2017: 226
2016: 101
2015: 89

Genomineerd door: Casartelli

New-prog, nu-prog, post-prog, hoe je het ook noemen wilt, Pure Reason Revolution was er een van de vaandeldragers van. Met een volslagen unieke sound, vol elektronica en herhaling, is een heel PRR-album nog wel eens iets moeizamer te behappen dan een los nummer... zeker als dat hele album de 2cd-versie van The Dark Third is. Maar goed, in deze lijst staan losse nummers en in dit geval dus het centrale stuk van het album, The Bright Ambassadors of Morning. Vooral de eerste en laatste paar minuten zijn waanzinnig mooi. (Casartelli)

68
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet [7:28]



Fear of a Blank Planet | 2007 | Verenigd Koninkrijk

2018: 24
2017: 51
2016: 31
2015: 39

Genomineerd door: dynamo d

Dit is het openingsnummer van het gelijknamige conceptalbum van Porcupine Tree. Je wordt niet rustig het verhaal ingetrokken (hoewel dat eerst nog even wel zo lijkt), maar als het ware het verhaal ingeblazen. Want muzikaal is dit ook een steengoed nummer (zoals het gehele album), waarbij het drumwerk en de geweldige productie een speciale vermelding verdienen, wat mij betreft.

Maar dit is ook muziek waar het concept iets belangrijks toevoegt aan de beleving. Ik neem aan dat het hier algemeen bekend is, maar het album is losjes gebaseerd op het boek ""Lunar Park"" van schrijver Bret Easton Ellis. Het verhaalt over de veranderende maatschappij waarbij jeugd opgroeit met een overdaad aan prikkels, zoals tv, internet en dergelijke en hoe daardoor de manier waarop we kunst en de wereld tot ons nemen ernstig veranderd is en welke risico’s (zie de titel) dat met zich mee brengt. Letterlijk en figuurlijk geen lichte thematiek. Het is natuurlijk ook gewoon een duister album.

Dit is echter een thematiek die mij zeer aanspreekt. Nu slaat hij ook nog eens een brug naar het psychisch functioneren van mensen en laat ik nu werkzaam zijn in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Ik kan zeggen dat dit album ook geleid heeft tot nog verder nadenken over hoe technologische ontwikkelingen het gedrag van kinderen beïnvloeden. Het gaat te ver om te zeggen dat het mijn visie bepaald heeft, maar op zich vind ik het al heel bijzonder dat een album het verder verdiepen van die visie kan bewerkstelligen. Een mooi voorbeeld voor mij dus, hoe een concept veel kan toevoegen aan de muziek.

In school I don't concentrate
And sex is kinda fun
But just another one
Of all the empty ways
Of using up a day
How can I be sure I'm here?
The pills that I've been taking confuse me
I need to know that someone sees that
There's nothing left I simply am not here (Bonk)

67
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Antimatter - Stillborn Empires [7:20]



The Judas Table | 2015 | Verenigd Koninkrijk

2018: 157
2017: 96
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

Stillborn Empires bouwt zich op vanuit het drumspel van Liam Edwards en krijgt de toevoeging van de pianoklanken en het gitaarspel van Mick Moss. De zwakke mens wordt door anderen misbruikt en achterlaten met de pijnlijke herinneringen aan het verleden. De dromen van een mooie toekomst worden één voor één opgeblazen in de aangrijpende klanken van het nummer. Het leven lijkt ten einde te komen wanneer de gitaren als bulldozers door je gedachten heen walsen. Mick voert zich door zijn emoties heen in zijn depressieve zang en laat geen moment onberoerd. (HugovdBos)

66
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Pure Reason Revolution - Ghosts & Typhoons [8:45]



Eupnea | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

Geweldig om na een kleine tien jaar opnieuw te kunnen genieten van de veelzijdige progrock waar PRR voor staat. Het 'vertrouwde' geluid van het geweldige debuut The Dark Third uit 2006 wordt op de nieuwste worp Eupnea (2020) bijna achteloos benaderd.
Hoewel moeilijk kiezen is Ghosts & Typhoons i.m.o. het prijsnummer. Het relatief rustig opbouwende begin met afwisselende vocalen van zanger/gitarist/toetsenist Jon Courtney en zangeres/basgitariste Chloë Alper, in principe de enige twee leden van de band, wordt in het tweede deel opgesierd door werkelijk knallende en doorbeukende drums, met daarnaast behoorlijk agressieve gitaarriffs. Pure Reason Revolution heeft ervoor gezorgd, dat mijn innerlijk knisperend progvuurtje van de laatste jaren weer flink hoog is opgelaaid. (Outlaw104)

65
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - The Fountain of Salmacis [7:54]



Nursery Cryme | 1971 | Verenigd Koninkrijk

2018: 58
2017: 73
2016: 37
2015: 28

Genomineerd door: Status Seeker

Gevraagd naar een favoriete proggitaarsolo is de kans betrekkelijk groot dat een liefhebber de naam Firth of Fifth laat vallen. Als het er al een van het Britse kwintet moet zijn, kom ik toch eerder bij The Fountain of Salmacis uit, waar de hier bij de band debuterende Steve Hackett een paar keer fraai op de voorgrond springt. Een bijzonder slotstuk van mijn favoriete Genesis-album. (Casartelli)

64
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Opeth - The Drapery Falls [10:53]



Blackwater Park | 2001 | Zweden

2018: 96
2017: 80
2016: 78
2015: 67

Genomineerd door: Protonos

De ingrediënten van de beste Opeth-nummers: stevige muzikale hard-zachtcontrasten, Mikael Åkerfeldt die soepel schakelt tussen reguliere en koekiemonsterzang en een uitgesponnen instrumentale outro. The Drapery Falls scoort op dat laatste punt iets minder, maar krijgt van mij wel een ontdekkingsbonus... in de Symfo Top 40 van Kees Baars godbetert. De liefde is overigens nog lang bij dit ene nummer blijven steken, maar uiteindelijk kwam het tussen mij en Opeth helemaal goed. (Casartelli)

63
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - Entangled [6:28]



A Trick of the Tail | 1976 | Verenigd Koninkrijk

2018: 53
2017: 105
2016: 167
2015: 78

Genomineerd door: Jester

Als je het over etherisch hebt, heb je het over dit nummer. Ik luister het nu net na Shadow of the Hierophant, en dan is het opvallend hoe vergelijkbaar het geluid van beide nummers is. Geen toeval waarschijnlijk, omdat Tony Banks het samen met Steve Hackett schreef. Phil die op zijn gevoeligst zingt, aanvankelijk alleen begeleid door de akoestische gitaar. Zo denk je dat het nummer lekker door kabbelt, maar dan moet Tony nog komen met het slotstuk uit de mellotron, om, zoals hij het zelf omschrijft, tot een kathedraal-achtig einde te komen. (Jester)

62
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Rush - Jacob's Ladder [7:28]



Permanent Waves | 1980 | Canada

2018: 81
2017: 111
2016: 91
2015: 62

Genomineerd door: Brunniepoo

Op het album Permanent Waves neemt Rush een reuzestap de zojuist begonnen jaren '80 in. De mix van hun eigen erfenis en de tegenwoordige tijd zou nog erg veel moois opleveren, maar op dit album past een aantal nummers wat minder goed in mijn straatje. Hoogtepunt voor mij is het meest klassiek-symfonische nummer dat erop staat: het nagenoeg instrumentale Jacob's Ladder. Hier wordt andermaal aangetoond dat een klassieker soms maar weinig akkoorden nodig heeft. Kers op de taart is de fantastische minimoog, het toetseninstrument dat Geddy Lee rond deze tijd met enige regelmaat inzette. (Casartelli)

61
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Pure Reason Revolution - Silent Genesis [10:20]



Eupnea | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

Een Midzomernacht verhaal.

Valkenburg, ergens in een open lucht theater. Maurice (Meesterdch) heeft gevraagd of ik zin heb om mee te gaan naar het Midsummer Night Prog festival. En ik hou wel wat van de folk feestjes van bv een zonnewende. Dat geeft wat meer verbinding aan en met het aardse bestaan en, zijnde geograaf, weet ik ook dat wij, als mensen, onlosmakelijk verbonden zijn met die aarde alleen zijn velen vergeten hoe en wat. Dus, de combinatie van een Prog festival met een hotel, goed bier, prima gezelschap, folklore en goed eten was een mooi vooruitzicht.

Festival begint, leuke bandjes, Maurice wat Starstruck toen zijn grote idool Roine Stolt op een meter afstand van hem voorbij liep, wel hele harde zitbanken in de open lucht, al pissend staande naast Thijs van Leer hem bedankt voor zijn daden, de band ‘Jolly’ doorstaan, het bijzondere Prog Publiek eens observeren (hoor ik daar nou bij ?) en eigenlijk een beetje wachten op IQ want deze headliner speelt ook op die bijna andere zonnewende met kerstmis en hun Christmas Bash in De Boerderij. Moest nog even een ander bandje afwachten: ene Pure Reason Revolution. In het info boekje stond dat dit hun eerste concert zou zijn na heel veel jaren afwezigheid. Bandje begint, leuk een zangeres die de bas beheerst, ze is meteen de blikvanger. Zanger zingt ook wel maar doet zijn microfoon het nou niet of zingt hij zo benepen? Een gitarist die rondloopt en speelt als een lama op speed, cocaine en lachgas. Wat een zenuwen. Op de eerste rij staan 4, blijkbaar ‘diehard’ fans, alles mee te zingen en te dansen. En ergens is het overige publiek wel stil, afwachtend, kijkend en luisterend maar als de microfoon van de zanger het plots doet komt alle energie die deze band heeft opgespaard voor dit eerste concert er volledig uit, spat over het publiek en gaat als een energieke stroomstoot door iedereen heen. En wat ze ook spelen, het is genieten, dansen, meedoen en getuige zijn van een uniek concert. Ze lopen ook uit want ze willen niet stoppen maar als er gedreigd wordt dat de stekkers eruit gehaald gaan worden stopt de band vanzelf. Wat een bijzondere ervaring! En ergens heb ik ook het gevoel dat het ‘succes’ van die avond hier in de Progladder nog ergens na sijpelt. Ik weet echt niet of ze die avond Silent Genesis hebben gespeeld maar de nummers van het album Eupnea brengen mij nog altijd terug naar die bijzondere avond in Valkenburg juni 2019.

Maurice en ik zijn, na IQ, nog een heerlijk glas bier wezen drinken in het centrum van Valkenburg om onze dorst te lessen. Het was er, midden in de nacht, nog zeer druk, we hadden wat te vieren die nacht samen als mensen. Een aards feest gevuld met heerlijk bier, zeer goede muziek, vriendschap, de zonnewende: een mooi met rituelen gevulde midzomernacht. (meneer)

60
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Rush - Territories [6:19]



Power Windows | 1985 | Canada

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Gebruiker43757

Veel archetypischer Power Windows-nummers dan Territories zijn er niet. Nerveus synth- en gitaarwerk, Neil Peart die 37 drumritmes in een nummer weet te persen zonder het vloeiend lopende liedje maar een moment in de weg te zitten en een scherpe tekst waar dat sci-fi geneuzel en de flirts met Ayn Rand uit de jaren ’70 toch wel erg bleekjes bij afsteken. Blijf er maar eens stil bij zitten…

Op hun laatste Nederlandse concert (Clockwork Angels tour, 2013) werden we op lekker veel Power Windowsnummers vergast. De eerlijkheid gebiedt toe te geven dat dat wel een beetje duidelijk maakte dat de strakke jaren ’80 productie van de nummers een gelijkwaardige live-ervaring tot flinke uitdaging maakte, met Territories als misschien wel duidelijkste voorbeeld. (Casartelli)

59
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Genesis - The Battle of Epping Forest [11:43]



Selling England by the Pound | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: SBube

Wat te schrijven over deze bijzondere song van één van de beste progalbums uit de jaren '70? Er zijn al veel woorden aan vuil gemaakt, vooral over de bijdrage van Peter Gabriel. In de kleine 12 minuten die dit nummer duurt, wordt er een enorme lap tekst doorheen gejaagd, wat de toegankelijkheid van het geheel geen goed doet. Ja, dat is bekend. Ook dat het verhaal dàt verteld wordt rijk is, vol bonte personages. En dat door de drukte van de vertelling de muziek zelf wat ondergesneuwd wordt. Dat zelfs de 5 bandleden dat zelf ook beamen (Gabriel uiteindelijk zelf ook).

Maar eerlijk gezegd: ikzelf let niet zo vaak op de tekst bij muziek. Misschien ontzeg ik mezelf daarmee bij veel muziek een extra dimensie? Maar bij Epping Forest probeer ik juist wat voorbij te gaan aan de tekst, zodat ik de muziek wat meer op de voorgond breng. En dan gebeuren er echt wel heel leuke dingen! Het begin is natuurlijk net zoveel besproken als de hoeveelheid tekst: het blikken harmonie orkest wat aan komt marcheren, heel fijn. Toffe maatwisselingen en akkoordenprogressies. Maar vooral het drumwerk van Phil Collins is het vermelden waard. Ik ben geen drummer, maar wat een energie en creativiteit worden hier tentoon gespreid! Zoveel wisselingen, dynamiek, details...

Op Selling England By The Pound is dit niet het grote prijsnummer, maar dat zegt meer over de grandiositeit van de overige nummers op de plaat dan over dit nummer. Epping Forest is absoluut een noemenswaardige song, wat zelfs live prima uit de verf kwam. (FrodoK)

Mooi verhaal meneer. Kwam daar nooit verder dan café 'T JACHTHOES...

58
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Antimatter - Existential [7:18]



Black Market Enlightenment | 2018 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

Geen rechttoe rechtaan nummer van Antimatter. Mick Moss heeft hier geprobeerd om de grenzen van wat hij normaliter doet zo mogelijk nog meer te verleggen en dat pakt in dit nummer erg fraai uit.
Door middel van het strijkinstrument de qamancha wordt er een prachtig oosterse tint door het nummer geweven en de spookachtige bijdrage van zangeres Aleah Starbridge geven me kippenvel. Ze stond al een tijdje in de rij voor een gastoptreden, maar stierf onverwacht in 2016. Met een beetje hulp van haar voormalige partner kon Existential, afgezien van Moss' eigen teksten, toch nog voorzien worden van postuum uitgebrachte vocalen van de Zuid-Afrikaanse zangeres. Het subtiele drumwerk en de voorname rol van de saxofoon maken van dit nummer tot slot een indrukwekkend en sfeervol (prog)werkje. (Outlaw104)

57
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Gazpacho - The Walk [13:41]



Tick Tock | 2009 | Noorwegen

2018: 119
2017: 39
2016: 27
2015: ---

Genomineerd door: Finidi

Here's the map of the land
Pour it through your old hand
Give me more sand, more sand

Deze lyrics, waar het nummer mee begint, slagen er altijd direct in om mij de woestijn te laten voorstellen waar de hoofdpersoon van het album door heen loopt. Misschien komt het doordat ik voor m'n studie ook vrij vaak naar kaarten zit te kijken, of zelf te maken, maar het idee dat elke zandkorrel een kaart van het woestijnlandschap is, vind ik mooi gevonden. Het geeft ook de hopeloosheid van de situatie weer: gecrasht midden in de woestijn, en eigenlijk is het enige visuele aanknopingspunt het gecrashte vliegtuig... maar juist die moet je achterlaten.

De muziek zelf is zoals altijd erg mooi bij Gazpacho, dit keer verrijkt met wat Arabische invloeden. Vooral het eerste deel heeft een schitterende melodie. Het nummer is misschien ietwat repetitiefs, maar ook dat symboliseert de eindeloze, hopeloze tocht door de woestijn waar weinig verandering in plaatsvindt. Halverwege het nummer is er een rustmomentje: de nacht doet zijn intrede. In het tweede deel gaan we op dezelfde voet verder: stap voor stap zonder doel door de woestijn, de zang varierend tussen hoopvol, hopeloos en hallicunerend. Maar hier bouwen we naar een schitterende laatste minuut toe, afsluitend met een zin die je of mooi vind, of quasi filosofisch pretentieus geneuzel: Doesn't everyone have their own walk to walk? (Finidi)

56
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Rush - Red Sector 'A' [5:09]



Grace Under Pressure | 1984 | Canada

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Intermezzo '21

De grootste klassieker van Grace Under Pressure en eigenlijk überhaupt wel een van de grootste bandklassiekers. Hier schrijven we 1984 en dat is te horen. Tekstueel waren ze zelden zo direct als hier. Dat mag wat veel van het goede lijken, maar aangezien een en ander rechtstreeks afkomstig is van Geddy Lee's grootmoeder die een concentratiekamp overleverde ("de rest van de wereld moet wel uitgestorven zijn, dat hier niks tegen gebeurt"), is dat Neil Peart vergeven.

Ook muzikaal is deze concertklassieker weer Sturm und Drang wat de klok slaat. En als je dan Lifesons zo kenmerkende gitaarsound zo effectief ingezet hoort worden, vraag je je onwillekeurig toch af waar 's mans treurnis over zijn rol in de band in dit decennium nou precies op gebaseerd was. (Casartelli)

55
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Deadwing [9:46]



Deadwing | 2005 | Verenigd Koninkrijk

2018: 39
2017: 66
2016: 33
2015: 23

Genomineerd door: dynamo d

Afkomstig van het gelijknamige album dat lang het favoriete album van mijn broer was. Een album dat hij door mij heeft leren kennen en dat vooral bekend is door Lazarus en Arriving Somewhere… maar deze openingstrack doet daar niet voor onder. Sterker nog: elke keer dat ik hem hoor lijkt hij beter te worden. Ik ben enorm fan van de drumpartijen en de manier waarop de band het nummer tijdens het intro en halverwege het nummer ‘binnenvalt’. (freitzen)

54
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Gazpacho - Dream Of Stone [17:00]



Night | 2007 | Noorwegen

2018: 33
2017: 45
2016: 23
2015: 58

Genomineerd door: chevy93

Sfeer.

Eigenlijk zou ik het daar bij moeten laten. De gevarieerde, dromerige zang en de gestage, dromerige instrumentatie die af en toe naar uitspattingen toe werkt, resulteren gezamenlijk in een ongelofelijk fijne, magische sfeer die nergens anders (van wat ik ken in ieder geval) geëvenaard is. Het nummer, en het album, werken het beste in de nachtelijke uurtjes. Dan wordt het concept van het album het beste beleeft: de overgang tussen dromen en realiteit, wat geen scherpe overgang is. Sommige zullen de lengte van het nummer en dat het ietwat repetitief is een probleem vinden, maar het werkt wat mij betreft uitstekend voor het concept: het werkt hypnotiserend, en ik verveel me nooit een moment tijdens het nummer. Het moment waarop de viool een prominente rol krijgt is schitterend, en daarna krijgen we nog een wat harder stukje instrumentatie als afsluiter, wat naadloos overloopt in het volgende nummer. (Finidi)

53
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
IQ - Common Ground [7:00]



Nomzamo | 1987 | Verenigd Koninkrijk

2018: 62
2017: 83
2016: 209
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Voor Nederlanders een reality check: de grote oorlog, dat was in de ons omringende landen toch echt de Eerste Wereldoorlog. De Britse prog uit de jaren '80 schonk ons rond dit thema al Sequences (Twelfth Night) en Les Morts Dansant (Magnum) en IQ (tijdelijk met Paul Menel achter de microfoon) verlegt de al vrij hoog liggende lat nog eens met Common Ground. Tekstueel laat het nummer weinig aan de verbeelding over, om daarna nog even hun vakmanschap in het instrumentale sfeer schetsen te bewijzen. (Casartelli)

52
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Marillion - Goodbye To All That [12:27]



Brave | 1994 | Verenigd Koninkrijk

2018: 64
2017: 70
2016: 83
2015: ---

Genomineerd door: musicborst

Het beste nummer van het beste album van de beste band die er is. Veel simpeler kan ik het niet maken.

Hold your breath till you feel it begin
Here it comes, Get used to it (vigil)

51
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - Easter [5:58]



Seasons End | 1989 | Verenigd Koninkrijk

2018: 38
2017: 60
2016: 59
2015: 44

Genomineerd door: Jester

Easter verscheen in 1990 op single en was op zich het beste uithangbord voor wat het album Seasons End voorstelde. Het idee komt letterlijk uit de koffer van Hogarth. Hij had in de eerste weken bij Marillion altijd wat mappen bij zich met ideeen voor liedjes vanuit het verleden. Op een gegeven moment liep de band wat vast en vroeg Mark Kelly of hij eens in die mappen mocht kijken en daar kwam toen Easter uit. Weliswaar was de versie nog lang niet af (2 coupletten en een idee voor een refrein) maar daar kon de band wel wat mee. Het eindresultaat is op dit moment natuurlijk al jaren bekend maar daarom niet minder mooi. Het blijft een prachtig liedje met sublieme gitaarsolo. (vigil)

Voordat we met de bovenste 50 verdergaan nog even een overzichtje:

75 (-----) Peter Gabriel - Solsbury Hill
74 (67) Soup - The Boy and the Snow
73 (66) The Pineapple Thief - Vapour Trails
72 (50) IQ - The Seventh House
71 (57) Archive - Collapse / Collide
70 (23) IQ - Frequency
69 (114) Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning
68 (24) Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet
67 (157) Antimatter - Stillborn Empires
66 (-----) Pure Reason Revolution - Ghosts & Typhoons
65 (58) Genesis - The Fountain of Salmacis
64 (96) Opeth - The Drapery Falls
63 (53) Genesis - Entangled
62 (81) Rush - Jacob's Ladder
61 (-----) Pure Reason Revolution - Silent Genesis
60 (-----) Rush - Territories
59 (-----) Genesis - The Battle of Epping Forest
58 (-----) Antimatter - Existential
57 (119) Gazpacho - The Walk
56 (-----) Rush - Red Sector 'A'
55 (39) Porcupine Tree - Deadwing
54 (33) Gazpacho - Dream Of Stone
53 (62) IQ - Common Ground
52 (64) Marillion - Goodbye To All That
51 (38) Marillion - Easter