Nog altijd een van de meest constante noteringen door de jaren heen:

192
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Opeth - Reverie/Harlequin Forest [11:39]



Ghost Reveries | 2005 | Zweden

2018: 193
2017: 196
2016: 196
2015: 196

Genomineerd door: Misterfool

Ghost Reveries was één van de eerste albums waarmee ik mijn muzikale horizon op zestienjarige leeftijd echt verbreedde. Dit album bevatte grunts en dat was nieuw: voor mij en zeker ook voor mijn moeder die mocht meegenieten in een autorit die ik mij nog goed herinner (“en NOU ga ik je toch wat moois laten horen…”). Ja het was best mooi maar waarom die man nou zo moest grommen wist ze niet. Ikzelf wist het toen ook nog niet helemaal want Akerfeldt had een prachtige normale zangstem. Dit nummer was destijds nog wat anoniem en ik stoorde me aan het repetitieve einde. Tegenwoordig zie ik het als één van de vier klappers op het album waar Opeth een uitstekende balans vindt tussen hypnotiserende thema’s, rustpunten en bruut geweld. (freitzen)

191
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Eloy - Poseidon's Creation [11:44]



Ocean | 1977 | Duitsland

2018: 190
2017: 100
2016: 138
2015: 71

Genomineerd door: Brunniepoo

Poseidon's Creation is een van de ultieme klassiekers van zanger/gitarist Frank Bornemann en... wel, kan er iemand nog een bandlid van Eloy opnoemen? Voor de bekendheid van de collega's helpen de vele bezettingswisselingen (Bornemann verving enkele keren zijn complete 'begeleidingsband) natuurlijk niet mee, maar de openingstrack van Ocean had zonder bassist Klaus-Peter Matziol toch beslist anders geklonken. Detlev Schmidtchen tekent voor het rijke toetsenarsenaal, dat doorheen de Eloy-discografie de gitaar toch wel als zichtbaarste melodiemaker verdringt. En dan zullen we drummer Jürgen Rosenthal ook nog maar even noemen.

De instrumentale opening van Poseidon's Creation is gelijktijdig generiek en uiterst herkenbaar. Dat laatste geldt natuurlijk nog meer voor Bornemanns zang en dictie die, tegen de vijf minuten, dan eindelijk inzetten. Als dan rond de acht minuten het wederom o zo herkenbare gitaar/toetsenduel inzet, weet je dat het gebabbel over Poseidon, Atlantis en Kleito eigenlijk maar een korte onderbreking van het instrumentale extravaganza was. Een nummer met drie zulke verschillende delen dat ondanks het ontbreken van zelfs maar een spoor van refrein minstens het herkenbaarste Eloy-nummer sinds Land of No Body is en misschien wel hun herkenbaarste ooit... dat is toch een hele prestatie. (Casartelli)

190
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Roxy Music - A Song for Europe [5:46]



Stranded | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2018: 182
2017: 127
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Casartelli

Een zanger met een enorme lok, kek jasje en een smalle leren das die als een verdwaalde pooier een paar zinnen Frans door de ether heen ratelt. Je moet er maar opkomen maar och wat is dit mooi! Het lied is afkomstig van mijn favoriete Roxy album Stranded en doet me elke keer wat als ik het hoor. Ik heb de band dit nummer ook live zien doen (13 sept 2001 in Ahoy) en dat was wel zo’n magisch moment waarvan je hoopt dat het elk concert wel een keer voorbij komt. Ik kan begrijpen dat lieden dit nummer over the top vinden maar ik vind het gewoon top! (vigil)

189
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
IQ - Leap of Faith [7:21]



Ever | 1993 | Verenigd Koninkrijk

2018: 235
2017: 258
2016: 154
2015: 226

Genomineerd door: Jester

Wat mij betreft één van de prijsnummers van IQ na de terugkeer van Peter Nicholls. Zoals vaker levert Peter de tamelijke rustige inleiding, waarna Mike Holmes en Martin Orford zich vanaf minuut 3 helemaal mogen uitleven, en elkaar tot grote hoogten drijven, waarbij eens te meer wordt aangetoond wat een fantastische en naar mijn mening ondergewaardeerde gitarist Mike Holmes eigenlijk is. (Jester)

188
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Anathema - The Beginning And The End [4:53]



Weather Systems | 2012 | Verenigd Koninkrijk

2018: 197
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

187
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anathema - Internal Landscapes [8:52]



Weather Systems | 2012 | Verenigd Koninkrijk

2018: 91
2017: 194
2016: 62
2015: ---

Genomineerd door: uffing

Een indrukwekkende afsluiter van een indrukwekkend album. Het nummer begint en eindigt met de gesproken tekst over een bijna-dood ervaring. Het nummers is opgedragen aan de vader van de gebroeders Cavanagh. Het kent de kenmerkend Anathema opbouw; dat wil zeggen een fraai rustig begin, waarna het nummer zich uiteindelijk begeeft naar een explosieve finale:

For I was Always there
And I will Always be there

Het zorgt na vele malen luisteren nog steeds voor rillingen. (uffing)

186
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Gazpacho - I've Been Walking Part 2. [12:30]



Demon | 2014 | Noorwegen

2018: 69
2017: 63
2016: 71
2015: 76

Genomineerd door: Dieter

Een relatief nieuwe loot aan de Progboom, deze Noorse band. Maar wel een hele mooie nieuwe loot, die al een aantal goede vertakkingen kent. Wat weten ze toch prachtige sfeervolle muziek te maken.
Ik vind dat ook dit nummer eigenlijk het best tot zijn recht komt met gedimde lichten , geen verdere afleiding om je heen en met het volume lekker hard. Laat je opgaan in het verhaal, in de prachtige muziek. Dan is het weer verstild, dan weer knalt het uit je speakers. Het prettige warme stemgeluid van Jan Henrik Ohme. Het mooie vioolspel.
Zonder afleiding komen de onverwachtse en stevige wendingen dan extra binnen, want afwisseling en dynamiek is er genoeg in dit nummer. Maar zonder die afleiding hoor je ook pas goed alle kleine en subtiele wendingen. En bij iedere luisterbeurt hoor je er weer meer of andere. Dan wordt pas echt duidelijk hoe geweldig dit nummer in elkaar zit.
Je wordt meegenomen in de prachtige loop van het nummer. Het ene moment voel je je heerlijk op je gemak en zak je onderuit en in het nummer weg. Het andere moment zit je op het puntje van je stoel. Maar de volle twaalf en een halve minuut wordt je verpletterd door de schoonheid van het nummer. (Bonk)

185
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Soen - Antagonist [6:02]



Imperial | 2021 | Zweden

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: mulver64

184
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Eloy - End of an Odyssey [9:25]



Time to Turn | 1982 | Duitsland

2018: 150
2017: 165
2016: 186
2015: 93

Genomineerd door: Casartelli

Het Time to Turn-album heeft nog een blauwe maandag in mijn toptien gestaan. Het was kennelijk ooit de bedoeling om hem samen met voorganger Planets als dubbel-elpee uit te brengen, maar begin jaren '80 was het tijdsgewricht daar niet zo naar. Achteraf moeten we er misschien maar blij mee zijn. End of an Odyssey is een en al synthesizer-extase. Toen ik anno 2005 het hele Eloy-repertoire tot mij nam (op een paar albums na die ik al had) en er daarna veel naar ging luisteren, vermoedde ik dat de verzadiging vrij snel op zou treden, omdat een en ander domweg te catchy was. Enfin, dat is dus (nog) niet gebeurd. (Casartelli)

183
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Galahad - I Could Be God [14:00]



Empires Never Last | 2007 | Verenigd Koninkrijk

2018: 200
2017: 58
2016: 108
2015: 124

Genomineerd door: Brunniepoo

Eigenlijk vind ik de meeste “moderne” prog nauwelijks interessant maar bij deze van Galahad (en vele andere van de band) veer ik op. Nou ja opveren is misschien niet het goede woord. Ik kom eigenlijk altijd bij dit nummer in een soort trance. Die muzikale spanning met fijne teksten ook op een manier uitgesproken alsof het zijn laatste zijn. Ja hier kan je mij wel voor wakker maken! (vigil)

182
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Tool - 7empest [15:43]



Fear Inoculum | 2019 | Verenigde Staten

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

We hadden er al een zogenaamde weddenschap over lopen, een vriend en ik. Wie van de muzikale helden zou als eerste weer eens met een album komen? Zou het Peter Gabriel zijn of toch Tool?

Het werd uiteindelijk de laatste. Wat mij betreft is Tool één van de hele weinige bands van de laatste decennia die écht nog voor muzikale vernieuwing gezorgd heeft. En met Fear Inoculum kwamen ze zo waar weer met een zeer sterk album. Toch wel een opluchting, want helemaal gerust erop was ik niet. Zoals we gewoon zijn van deze band met ook visuele hoogstandjes. Niet iedereen zit er op te wachten dat het cd-hoesje wordt uitgerust met een scherm waar een videoclip op afgespeeld wordt, maar ik smul er van.

Sterkste nummer van het album is 7empest. Weer zo'n spannende track met pulserende, maar ook afwisselende en gek aandoende ritmes. De gitaren gieren bij vlagen, maar wat mij betreft laat vooral Danny Carey weer eens horen wat voor voortreffelijk artiest hij is. Wat mij betreft nog steeds wat ondergewaardeerd, want voor mij onomstotelijk één van de beste drummers. Wat hij kan qua ritmes, ik ken niemand die dat ook kan. Waarbij ik wel moet aantekenen dat ik geen groot kenner ben van drummen of technisch goed onderlegd.

Over het algemeen vind ik de muziek van Tool moeilijk te beschrijven, wat hier ook wel weer blijkt. Die nummers moet je ondergaan! En als je laat onderdompelen in de muziek van Tool is het intens genieten! (Bonk)

181
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anathema - Flying [5:57]



A Natural Disaster | 2003 | Verenigd Koninkrijk

2018: 86
2017: 123
2016: 144
2015: 86

Genomineerd door: vigil

Mocht je een beetje in de put zitten komt deze ook nog eens voorbij. Nu zijn de heren en dame van Anathema sowieso al niet van die lachebekjes dit is er wel eentje uit de donkerste krochten van de Anathema grot. Het is overigens wel een erg mooie grot en Anathema behoort samen met Archive tot mijn favoriete bands van dit moment. Aandachtspunt is het fantastische gitaarwerk van na drie en halve minuut, weer staat het kippenvel dik op armen. (vigil)

180
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Katatonia - Sanction [5:07]



The Fall of Hearts | 2016 | Zweden

2018: 278
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

179
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Crippled Black Phoenix - House of Fools [7:51]



Ellengæst | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Finidi

Ik was Crippled Black Phoenix sinds White Light Generator, die me toch flink wat minder kon bekoren dan I, Vigilante, wat uit het oog verloren. En toen kwam House of Fools voorbij in de Progladder...
Wat een nummer! Bij de eerste minuten heb je dat gevoel overigens nog niet helemaal, maar langzamerhand bouwt het nummer op naar een heerlijke ontlading in het tweede gedeelte. Dat de heer Vincent Cavanagh van (voorheen ) Anathema vocaal een duit in het zakje doet, helpt het nummer natuurlijk nog wat verder vooruit.
Eén van de mooiste nieuwe ontdekkingen van deze jaargang en het heeft bij mij gezorgd voor een verdere (her)waardering van deze toch wel hoogwaardige band! (Bonk)

178
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Fish - Cliché [7:01]



Vigil in a Wilderness of Mirrors | 1990 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: 246
2015: 189

Genomineerd door: SBube

I've got a reputation of being a man with a gift of words.
A romantic poetic type; or so they say.
But I find it hard to express the way I feel about you
Without getting involved with the old cliches.

Aldus Derek W. Dick die in zijn tijd bij Marillion ook al enkele malen kond deed van zijn worsteling met het schrijven van een liefdesliedje. Met de fraaie (prog)ballade Cliché concludeert hij dat de uitgekauwde formulering er niet voor niets is. Hij sluit er niet enkel een thema mee af, maar ook zijn solodebuut. Voor mij is de meeste lol met Fish solo er daarna ook wel af, maar dat album pakken ze me niet meer af. (Casartelli)

177
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Steven Wilson - 3 Years Older [10:18]



Hand. Cannot. Erase. | 2015 | Verenigd Koninkrijk

2018: 207
2017: 190
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Grafmat

Via de klanken van de mellotron worden we naar binnen geslingerd in het dagelijkse leven van een jonge vrouw zich in de huidige moderne wereld, waarbij steeds meer vragen zich opdoemen. Dave Gregory weet zich via de klanken van de akoestische gitaar het melodieuze geheel van extra kracht te voorzien. Met het losse drumritme van Marco Minnemann wordt er toegewerkt naar de zang van Wilson. Referenties naar de harmonieuze samenzang van Crosby, Stills, Nach & Young doen zich aan in het vocale werk. Afgezonderd van haar omgeving zoekt de vrouw de isolatie op in het bestaan. Medicijnen die haar moeten beschermen voor haar slapeloosheid, terwijl het leven haar langzaam ontglipt. Een samenzijn van stevige gitaarriffs en ontroerende pianoklanken vervreemden de vrouw van haar bestaan en roepen levensvragen als de nut van het leven en wie nou werkelijk om je geven bij je op. De agressieve toon van de gitaarsolo van Dave Gregory, de herhalende beat en de aangrijpende klanken van drums en mellotron doen haar terug verlangen naar de kindertijd. (HugovdBos)

176
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Way Out of Here [7:37]



Fear of a Blank Planet | 2007 | Verenigd Koninkrijk

2018: 80
2017: 295
2016: 200
2015: 118

Genomineerd door: wibro

Door de opgedane inspiratie uit het boek Lunar Park van Bret Easton Ellis kwam het negende album Fear of a Blank Planet van Porcupine Tree tot stand. Het album vertelt het verhaal vanuit zoon Robby, een kind dat zijn tijd doorbrengt in het tijdperk van de massamedia en de snelle ontwikkelingen op technologisch gebied. Het album vormt één geheel en kan in een zitting van ruim 50 minuten worden doorlopen.

Het bedrukkende Way Out of Here toont het totaal isolement van Robby en het sociale contact dat verwatert. Het hevige gitaarwerk van Wilson krijgt de ondersteuning van Robert Fripp’s (King Crimson) soundscapes. De mentale gesteldheid gaat achteruit in het samenkomen van drums en de experimentele klanken. (HugovdBos)

En toen was het weer tijd voor een overzichtje:

200 (93) Fish - Plague Of Ghosts
199 (229) Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day
198 (-----) Dream Theater - Scene Nine: Finally Free
197 (211) Riverside - Escalator Shrine
196 (142) Änglagård - Jordrök
195 (248) Haken - Crystallised
194 (284) Throes Of Dawn - The Understanding
193 (-----) IQ - The Great Spirit Way
192 (193) Opeth - Reverie/Harlequin Forest
191 (190) Eloy - Poseidon's Creation
190 (182) Roxy Music - A Song for Europe
189 (235) IQ - Leap of Faith
188 (197) Anathema - The Beginning And The End
187 (91) Anathema - Internal Landscapes
186 (69) Gazpacho - I've Been Walking Part 2.
185 (-----) Soen - Antagonist
184 (150) Eloy - End of an Odyssey
183 (200) Galahad - I Could Be God
182 (-----) Tool - 7empest
181 (86) Anathema - Flying
180 (278) Katatonia - Sanction
179 (-----) Crippled Black Phoenix - House of Fools
178 (-----) Fish - Cliché
177 (207) Steven Wilson - 3 Years Older
176 (80) Porcupine Tree - Way Out of Here

175
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Peter Gabriel - No Self Control [3:55]



Peter Gabriel [3] | 1980 | Verenigd Koninkrijk

2018: 110
2017: 101
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil

Hoeveel onderhuidse muzikale spanning kan een mens verdragen? Peet zet met o.a. Phil Collins, Robert Fripp en Kate Bush een aardig rijtje topmuzikanten in op dit nummer van zijn derde album uit 1980. Een naargeestig muzikaal sfeertje wordt neergezet met ook de nodige exotische uitspattingen. Dit is Gabriel op zijn best, hij spuwt met veel emotie zijn teksten over ons uit en laat ons een kleine vier minuten sidderen van genot. (vigil)

174
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Peter Gabriel - Family Snapshot [4:28]



Peter Gabriel [3] | 1980 | Verenigd Koninkrijk

2018: 101
2017: 69
2016: 237
2015: 122

Genomineerd door: vigil

Ik kan me nog goed herinneren dat ik vroeger op de fiets zat met mijn walkman op en in weer en wind heen en weer fietste naar school of werk. Dan hebben we het al gauw over minimaal een jaar of 23 geleden (we worden oud…). Vaak kwam het bandje van Plays Live voorbij. Dit was een concert registratie van Peter Gabriel. Nu is het hele live album fantastisch maar Family Snapshot intrigeerde mij het meest. Dat is eigenlijk altijd zo gebleven (mede daardoor is zijn derde album ook nog altijd mijn favoriet) al heeft de goede man natuurlijk enorm veel goede liedjes en is de concurrentie daardoor groot. (vigil)

173
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Gathering - Travel [9:06]



How to Measure a Planet? | 1998 | Nederland

2018: 263
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

In eerste instantie dacht ik dat 'Travel' ging over het afscheid nemen na het overlijden van geliefde en/of toegewijde personen. Dit werd nog eens versterkt door een bij dit nummer gemaakte videoclip over de tragiek van de ontploffende Challenger en de tekst your music was to stay forever. Pas later kwam ik erachter dat het een prachtig eerbetoon van Anneke van Giersbergen aan Mozart bleek te zijn, waarvan de oorsprong lag in het zien van de film ‘Amadeus’ als 12-jarig meisje.

De muzikale begeleiding van gitaar en keyboard in het symfonisch tussenstuk naar de finale toe, en de finale zelf, zijn in één woord adembenemend. En de stem van Anneke vind ik simpelweg de mooiste van Nederland. Alhoewel bevooroordeeld, omdat deze vakvrouw altijd al een ontzettend sterke aantrekkingskracht op mij heeft uitgeoefend. (Outlaw104)

172
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Riverside - The Curtain Falls [8:00]



Out of Myself | 2003 | Polen

2018: 151
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

171
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Steve Hackett - Shadow of the Hierophant [11:44]



Voyage of the Acolyte | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2018: 88
2017: 92
2016: 69
2015: 106

Genomineerd door: wibro

Steve op zoek naar de ruimte die hij bij Genesis niet kreeg: en dat leidt tot één van de mooiste nummers die ik ken. Het begint etherisch, met Sally Oldfield die begeleid wordt door de akoestische gitaar van Steve. Dan de afwisseling met de stevigere mellotron stukken, Sally die weer terugkeert, nu ook ondersteund door de dwarsfluit van John Hackett. Dan, iets over de helft barst het nummer echt los, uit z'n voegen kun je wel zeggen. Bombast in de goede zin van het woord, een repeterend thema dat toewerkt naar een climax, de argeloze luisteraar in verbijstering achterlatend. Opvallend feit dat ik niet wist voor ik met deze bespreking begon: het nummer is mede geschreven door Mike Rutherford. (Jester)

170
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pink Floyd - Hey You [4:40]



The Wall | 1979 | Verenigd Koninkrijk

2018: 82
2017: 97
2016: 277
2015: 113

Genomineerd door: uffing

Afgelopen jaar heb ik een tijdje met wat vrienden wat muziek gespeeld (als ik zou zeggen: "in een bandje gezeten", maak ik het groter dan het is). Omdat ik verder geen instrument bespeel, nam ik de vocale honneurs waar. Op die manier met muziek bezig zijn is een uitstekende manier om opnieuw waardering te krijgen voor composities waar je verder wat op uitgekeken was. De hits van The Wall stonden ook op het repertoire, dus ook Hey You kon zich in een positieve herwaardering verheugen. Het liedje is verder overbekend, dus daar hoef ik vast niet zo veel over te melden , ook ben ik vast de laatste Prog Ladderdeelnemer die zich nog eens over de tekst boog. Wel wil ik nog even memoreren dat het vocale bereik van David Gilmour, die het gros van de zang voor zijn rekening neemt, aanzienlijk lastiger haalbaar is dan het op het eerste gehoor lijkt. (Casartelli)

169
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Pineapple Thief - Remember Us [16:18]



Variations on a Dream | 2003 | Verenigd Koninkrijk

2018: 188
2017: 167
2016: 73
2015: 153

Genomineerd door: Dieter

168
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Gazpacho - Sapien [15:22]



Fireworker | 2020 | Noorwegen

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

In de afsluitende track van het meeste recente album Fireworker haalt Gazpacho alles uit de kast om iedereen duidelijk te maken hoe je een episch nummer moet maken. Geen vrolijkheid, soms zelf zwaarmoedig. De Noren springen ook regelmatig van de hak op de tak: van ambient naar metal invloeden, van bombastische soundscapes naar rustpunten met alleen zang, waarbij zanger Jan Henrik Ohme de rol van de instinctieve oerkracht binnen de rationele mens probeert te doorgronden. Behoorlijk zware kost, welke niet voor snel afgeleide luisteraars is weggelegd.
Misschien een oppervlakkige en korte uitleg voor zo'n lang nummer, maar de muziek spreekt voor zich. (Outlaw104)

167
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Opeth - A Fair Judgement [10:23]



Deliverance | 2002 | Zweden

2018: 132
2017: 108
2016: 90
2015: ---

Genomineerd door: uffing

Nu is dit een een wat rustiger en meer ingetogen nummer van Opeth, maar het voelt hier gelukkig nog wel zwaarder aan dan wat ze momenteel laten horen. Overigens verdraag ik de nog hardere Opeth ook heel goed.

In dergelijke nummers hoor je pas goed wat voor warm stemgeluid Mikael Åkerfeldt heeft. Dat merk je toch wat minder als hij grunt.

Maar hoewel er hier ook heerlijk gitaar gespeeld wordt (hele fijne solo's!), ben ik toch het meest onder de indruk in dit nummer van de drums. En eigenlijk heb ik dat zeer zelden, maar luister eens hoe snel hier soms gedrumd wordt, maar ook hoe door slagen (of eigenlijk is houwen nog een beter woord) op de drums dit instrument duidelijk het fundament legt waar de rest op gebouwd wordt.
En dat leidt tot een zeer sterk en mooi bouwwerk! (Bonk)

166
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pink Floyd - Time [6:53]



The Dark Side of the Moon | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2018: 261
2017: 271
2016: 228
2015: 84

Genomineerd door: laxus11

Na uiteraard de liefde, denk ik dat de meeste nummers over het thema tijd gaan, zeker als je de onderwerpen dood en vergankelijkheid daarbij neemt. Ik denk dat dit één van de bekendste nummers over tijd is, alleen al omdat het komt van een album wat toch echt wel bijna elke muziekliefhebber in zijn kast heeft staan, of op zijn minst ooit heeft gehoord of heeft moeten beluisteren.

Ook na de meer dan 100 keer dat ik het nummer inmiddels wel gehoord heb, blijf ik het een intrigerend nummer vinden. Natuurlijk komt dat ook door de klokken aan het begin, wat het meteen een soort vervreemdend effect geeft. Maar toch ook zeker door de tekst die mooi beschrijft hoe het leven aan je voorbij dreigt te gaan, als je even niet oplet en hoe je voor je gevoel eigenlijk steeds achter de feiten aan kan lopen.
Om het nog wat meer vervreemdend te maken, gaat het nummer gewoon nog doodleuk door, nadat er gezongen is The time is gone, the song is over, thought i'd something more to say. Als je ooit een eind van een nummer verwacht had, was het nu wel, maar dan komt er dus toch nog gewoon een couplet.

Het heeft wat mij betreft een prachtige sfeer en kan blijkbaar dus niet kapot voor mij, want dan zou het nummer allang aan slijtage onderhevig moet zijn. (Bonk)

165
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
IQ - The Last Human Gateway [19:57]



Tales from the Lush Attic | 1983 | Verenigd Koninkrijk

2018: 166
2017: 209
2016: 289
2015: 205

Genomineerd door: willemdeux

Mijn eerste kennismaking met IQ en ik was meteen verkocht. Het intro waarbij je je afvraagt of je versterker wel hard genoeg staat, de wat iele eerste tonen van Martin Orford, Peter Nicholls die inzet: hier staat iets moois te gebeuren. Ze moesten nog veel leren, maar de basis was goed en veelbelovend. Symfonisch in optima forma: lang, complex, tempowisselingen, kortom alles om de gemiddelde muziekcriticus tot wanhoop te drijven. (Jester)

164
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Fish - View from the Hill [6:38]



Vigil in a Wilderness of Mirrors | 1990 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil