277
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pendragon - Paintbox [8:36]



The Masquerade Overture | 1996 | Verenigd Koninkrijk

2018: 234
2017: 170
2016: 216
2015: ---

Genomineerd door: Manfield

276
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Oceansize - Women Who Love Men Who Love Drugs [8:30]



Effloresce | 2003 | Verenigd Koninkrijk

2018: 272
2017: 199
2016: 170
2015: 163

Genomineerd door: Casartelli

Wat baal ik er toch van dat deze band niet meer bestaat. Mike Vennart heeft een aardig solo-album gemaakt, maar de intensiteit en zwaarte van Oceansize wordt bij lange niet gehaald.

Dit is geen gezellige muziek, maar mooi is het zeker wel! Op het eerste gehoor gebeurt er niet eens zo heel veel. Er is een herhalend ritme , maar desondanks brengt de muziek een diepe dynamiek en gelaagdheid met zich mee. Dat neemt in het zware instrumentale middenstuk alleen maar toe. Als je niet goed luistert, zou je het als herrie kunnen betitelen. Maar wanneer je met aandacht luistert, valt op hoe ontzettend goed het in elkaar zit. Het is ongelofelijk muzikaal gedaan met oor voor melodie en hoe je als band goed aanvullend ten opzichte van elkaar kunt zijn.
Dit is duidelijk geen achtergrondmuziek, maar als je de moeite neemt om er met volle aandacht naar te luisteren , ontvouwt zich een prachtig nummer voor je. (Bonk)

En daarmee zijn de eerste 25 ontknoopt en is het tijd voor het eerste overzicht:

300 (-----) Big Big Train - The Underfall Yard
299 (-----) Crippled Black Phoenix - Great Escape (Pt. II)
298 (-----) Vulkan - This Visual Hex
297 (161) Yes - And You and I
296 (264) Glass Kites - Mirror Me
295 (-----) Manfred Mann's Earth Band - Drowning on Dry Land / Fish Soup
294 (265) Beardfish - Ludvig & Sverker
293 (-----) Mostly Autumn - White Rainbow
292 (103) Mike Rutherford - At the End of the Day
291 (-----) Caravan - Nine Feet Underground
290 (-----) Fish - Rose of Damascus
289 (277) The Pineapple Thief - Far Below
288 (155) Moon Safari - Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade
287 (-----) King Crimson - Dangerous Curves
286 (296) Fish - A Gentleman's Excuse Me
285 (-----) Airbag - Machines and Men
284 (290) Focus - Hocus Pocus
283 (-----) Pain of Salvation - ICON
282 (271) Anna von Hausswolff - Deathbed
281 (256) Riverside - The Depth Of Self-Delusion
280 (152) The Pineapple Thief - Too Much to Lose
279 (237) Oceans Of Slumber - The Banished Heart
278 (-----) Cardiacs - The Everso Closely Guarded Line
277 (234) Pendragon - Paintbox
276 (272) Oceansize - Women Who Love Men Who Love Drugs

275
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Van Der Graaf Generator - The Sleepwalkers [10:32]



Godbluff | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: 292
2016: 260
2015: 159

Genomineerd door: Finidi

Het album Godbluff is eigenlijk één lange luistertrip, maar als er toch zoiets als het beste is, wordt dat met The Sleepwalkers wel tot het laatst bewaard. Peter Hammill grijpt je bij de keel om ruim tien minuten niet meer los te laten. Een VDGG-nummer bespreken zonder David Jacksons saxofoon te memoreren voelt wat incompleet; hij lost de verwachtingen in... maar de show wordt hier toch gestolen door Hugh Bantons frivole orgelwerk ter begeleiding van al die duisternis. (Casartelli)

Sleepwalkers misschien wel mijn favoriet uit de hele ladder.
Hammill na die prachtige saxsolo is kippenvel.

274
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
King Crimson - Red [6:17]



Red | 1974 | Verenigd Koninkrijk

2018: 292
2017: 184
2016: 162
2015: ---

Genomineerd door: HugovdBos

De instrumentale Red wordt in gang gezet door de hevige ontwrichte gitaarriffs van Fripp en Wetton. Het nummer zet de verandering van de band vast in klank en maatstructuur. De complexiteit ligt in het gebruik van slechts enkele instrumentatie, waarmee een zeer geslepen en klankrijk geheel ontstaat. De constante tempowisselingen en het duistere sfeertje vormen een indringend geheel, van de diepe klanken van de cello van gastmuzikant Mark Charig tot aan de felle inslagen van de drums van Bruford. Het is het indringende palet waar later een band als Tool veel van zijn intensiteit vandaan heeft gehaald. De muziek van het nummer is niet zozeer sneller of heviger dan er half jaren 70 te vinden was, maar de onderhuidse spanning en verbondenheid tussen de bandleden is constant voelbaar. (HugovdBos)

273
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Sólstafir - Ótta [9:38]



Ótta | 2014 | IJsland

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Intermezzo '21

Als Groninger is Eurosonic nu al zo'n twintig jaar een terugkerend hoogtepunt in mijn muziekjaar. In januari twee dagen lang banjeren (ook geregeld door de vrieskou of de sneeuw) met een stel vrienden door de mooie stad, waar op bijna elke mogelijke plek waar je een bandje kun proppen een Europese act staat te spelen.

De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat bij alle geweldige acts die ik daar voor het eerst heb mogen ontdekken, maar heel weinig progbands zitten. Sólstafir is daar een zeer aangename uitzondering op. In 2015 stonden ze op Eurosonic en hoewel deze band niet op ieders lijstje stond, toch voor elkaar weten te krijgen dat we heen gegaan zijn en ik moet me wel sterk vergissen als dit nummer er ook niet gespeeld werd. Niet de standaard muziek voor een festivalavond van Eurosonic, maar wat wisten deze Ijslanders sfeer neer te zetten. Tot groot genoegen van een ieder overigens, waarbij zelfs de opmerking viel 'Dit is geen prog hoor, want dit vind ik ook echt goed.'

En dat ze sfeer kunnen neerzetten, hoor je zeker terug in dit nummer. Je wordt voor mijn gevoel (want waar de (beperkte) tekst over gaat, geen idee) meegetrokken in beelden van verlaten, desolate, mistige landschappen en de muziek zorgt er voor dat je heerlijk meegenomen wordt in de reis hierover heen. Ook wordt weer eens duidelijk wat klassieke instrumenten kunnen toevoegen aan diepgang en het neerzetten van die sfeer. Ogen dicht en ondergaan deze muziek. (Bonk)

272
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Pallas - The Cross And The Crucible [9:06]



The Cross & The Crucible | 2001 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Jester

Gebaseerd op het Requiem van Mozart lees ik net, ik haal het er niet uit, maar dat terzijde. Pallas is voor mij altijd herkenbaar aan de pompende bas van Graeme Murray, zo ook hier. Een heel krachtig nummer, met mooie instrumentele passages, met de bas van Murray altijd prominent aanwezig. De koren geven een sfeervolle toevoeging aan dit nummer. (Jester)

271
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Manfred Mann's Earth Band - Father Of Day, Father Of Night [9:54]



Solar Fire | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2018: 116
2017: 148
2016: 143
2015: ---

Genomineerd door: vigil

Nu staat deze band rond Manfred Mann er wel om bekend dat het veel covers opgenomen heeft van met name Bruce Springsteen en Bob Dylan maar dat de laatste ook verantwoordelijk was voor het origineel van dit nummer is denk ik niet heel erg bekend. Het lijkt er ook helemaal niet meer op, enkel qua tekst kan je nog het nodige kunnen herkennen. Het is van een kort folknummer omgebouwd naar een op en top meeslepende symfotrack uitgebracht in 1973 op het sowieso fijne Solar Fire album. (vigil)

270
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Blackfield - Blackfield [4:07]



Blackfield | 2004 | Verenigd Koninkrijk

2018: 232
2017: 138
2016: 109
2015: ---

Genomineerd door: herre48

Daar is Steven Wilson weer! Nu dit jaar (2017) zijn ene zijproject (no-man) het veld heeft moet ruimen in onze lijst, krijgen we er een andere zijproject voor terug. Het is toch een bezige bij en ongekend dat hij met toch wel behoorlijk verschillende muziekstijlen een constant hoog niveau lijkt af te leveren met zijn muziek.

Nu doet hij hier dat niet alleen, maar met Aviv Geffen. Maar inmiddels weten we dat Aviv Geffen Steven Wilson echt nodig heeft om echt goede albums met Blackfield af te leveren. Ik zie Blackfield toch wel als het project waarin Steven Wilson ruimte geeft aan zijn behoefte om niet al te moeilijke, compacte nummers te maken, die ongemerkt toch erg sterk in elkaar zitten.

Daar is het nummer Blackfield wat mij betreft ook een erg goed voorbeeld van. Het is gewoon een erg fijn, goed in het gehoor liggend nummer. Dat begint al met dat relaxte piano-introotje.
En laten we eerlijk zijn! Het is ook wel eens lekker om een nummer te hebben, waar je niet met je volle aandacht naar hoeft te luisteren, maar gewoon aan kan zetten en het dan al genieten is.
Maar als je wel met volle aandacht luistert naar dit nummer, hoor je toch echt meer en krijg je weer door dat het toch echt goed en minder simpel dan je dacht, in elkaar zit.

Mooie aanvulling op onze toch al prachtige lijst, wat mij betreft. (Bonk)

269
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Camel - Rose Of Sharon * (tot 4:47) [4:48]



Dust and Dreams | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2018: 266
2017: 255
2016: 148
2015: 98

Genomineerd door: vigil

Altijd lastig om één nummer uit een album te pikken als het album aan een thema is opgehangen. Toch is het goed dat er een nummer van dit album (Dust and Dreams, geïnspireerd op het boek van John Steinbeck) in de top 300 staat. Opvallend aan dit nummer is de samenzang/woordenstrijd tussen de zwangere Rose en haar man (Connie), op zoek naar een betere toekomst in Californië. Gecombineerd met het gevoel dat Latimer als altijd in zijn spel kan leggen straalt het nummer tegelijkertijd hoop en onzekerheid uit. Erg goed gedaan. (Jester)

268
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Dream Theater - The Count of Tuscany [19:16]



Black Clouds & Silver Linings | 2009 | Verenigde Staten

2018: 293
2017: 173
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Grafmat

267
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Moonrise - Like An Arrow [9:34]



Travel Within | 2019 | Polen

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: mulver64

266
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Cosmograf - Hay-Man [12:38]



The Hay-Man Dreams | 2017 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Intermezzo '21

Vogelverschrikkers. Het heeft iets naargeestigs. Zo'n op een mens lijkende zak hooi midden in een veld. Het is niet gek dat het geregeld zorgt voor inspiratie. Cosmograf hing er zelfs een heel album aan op en dat album is zeker de moeite waard.

Hay-Man is het afsluitende nummer. Een bijzonder aangenaam nummer. In het tekstboekje staat bij de lyrics van dit nummer een foto van een uitgestrekt, glooiend landschap met vele velden en verre uitzichten. Op de een of andere manier een foto die goed past bij het gevoel wat het nummer bij me oproept.

Rachel Hawnt heeft een aangename stem wat een warm gevoel oproept, het nummer vliegt niet alle kanten op, maar heeft genoeg afwisseling en spanning, waarin iets stevigere stukken afgewisseld worden met rustigere. Glooiend dus, zonder saai te zijn.
Robin Armstrong die de meeste instrumenten voor zijn rekening neemt, laat horen een bijzonder artiest te zijn, want die speelt zowel de gitaren, keyboard als de bas. Tja, en ook hier is weer eens te merken wat een viool kan toevoegen als je het op de juiste manier inzet in een nummer.

Al met al een mooi plaatje dus. (Bonk)

265
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anima Mundi - Spring Knocks on the Door of Men [26:32]



The Way | 2010 | Cuba

2018: 138
2017: 181
2016: ---
2015: 183

Genomineerd door: divart

Nadat om de voor mij één of andere onbegrijpelijke reden Time to Understand dit jaar (2021) uit de lijst verdwenen is, voelde ik me toch wel verplicht om de enige overgebleven Cubaanse progband van een recensie te voorzien. Hoewel ik me ook nog geregeld probeer voor te stellen hoe dat nu zal gaan, als je op Cuba bent, je om je heen kijkt en dan bedenkt dat je progmuziek gaat maken, ben ik maar wat blij dat deze band toch ergens de inspiratie daarvoor gevonden heeft op dat eiland.

Want zoals ik eerder ook aanhaalde bij Time to Understand, wat een fijne zanger is dit (veel beter dan de latere), maar echt vernieuwend is het allemaal niet. Het is dat ik weet dat het uit Cuba komt, want zou niet weten waar je het aan zou kunnen horen. Maar als je zulke prachtige progmuziek maakt als hier, hoor je mij niet klagen dat het niet vernieuwend is. De melodie is prachtig, soms bijna liefelijk, maar dat mag als de lente aan de deur klopt, vind ik. De opbouw, afwisseling, melodieën en de instrumentale kwaliteit zijn allemaal van zeer hoge kwaliteit. Ook de obligate gitaarsolo is niet te versmaden.

Het zal wellicht voor menigeen wat te weinig vernieuwend, standaard, liefelijk, frivool of juist te onrustig zijn en ergens kan ik dat wel begrijpen, maar ik smul er van. Als je een nummer 26 minuten lang spannend en leuk weet te houden, doe je in mijn ogen toch vooral heel veel goed. Sterker nog, ik geniet er elke keer weer bijna een half uur met volle teugen van. (Bonk)

264
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Eloy - The Apocalypse [14:55]



Silent Cries and Mighty Echoes | 1979 | Duitsland

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Intermezzo '21

Eloy gaat alweer een tijd mee in mijn collectie. Het muzikale equivalent van comfort food van Frank Bornemann en co kan immers altijd even tussendoor. Gaandeweg is mijn belangstelling voor hun jaren '70 werk wel wat afgenomen. Zo kon het gebeuren dat pas toen ik recent Ocean weer eens opzette, ik ineens opmerkte dat landgenoten Tangerine Dream ook nogal een stempel op de muziek van Eloy gedrukt hebben. Tussen de Deep Purple/Jethro Tull van de vroege jaren, de Pink Floyd van de middenperiode en hun neoprogtake on space rock van de jaren '80 had ik die nog even gemist.

Maar daar gaat het bij The Apocalypse een stuk minder over. Waar het een stuk meer over gaat: Pink Floyd dus. The Apocalypse is toch wel een beetje Eloy's eerbetoon aan Echoes. Net als bij het grote voorbeeld is de gedachte dat de opbouw iets minder langdradig gekund had soms verleidelijk. De laatste drie minuten zijn het wachten hoe dan ook dubbel en dwars waard. Dankzij de slotclimax is (hoewel ook heel duidelijk geïnspireerd door...) The Apocalypse het beste nummer dat Pink Floyd nooit gemaakt heeft. (Casartelli)

263
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Phil Collins - I Don't Care Anymore [5:05]



Hello, I Must Be Going | 1982 | Verenigd Koninkrijk

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil

Zet het drumstel maar klaar, span de vellen verder aan, leg de hardste drumsticks op de snare, kruk omlaag, dubbele bassdrums? Microfoon niet te dicht op de zanger. Toetsen graag op grondtoon. Alles klaar ? Haal The Mad Little Man Collins maar uit zijn relatie en zet hem achter de drums. Ja, op die lage kruk. Is hij nog boos? Op wie deze keer? Op Andrea? Goed zo want dat vorige album was één lijdensweg, laat die jongen maar weer eens pissed off zijn. Dat kan hij goed. Nee, geen alcohol of weed bij de drums, is niet goed voor hem, heeft hij een zwak voor. Laat hem zijn pijn maar eruit schreeuwen, dat andere spul verdooft hem, levert dus geen geld op. Zingen en drummen wel. We moeten wel uitkijken dat hij zijn lichaam niet kapot maakt met al die energie op die drums. En zet na afloop even een Disney videootje aan, wordt hij rustig van. (meneer)

262
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Gazpacho - Golem [5:11]



March of Ghosts | 2012 | Noorwegen

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Finidi

Nou, nog maar een Gazpacho dan.

261
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Gazpacho - Splendid Isolation [8:33]



Missa Atropos | 2010 | Noorwegen

2018: 159
2017: 68
2016: 56
2015: ---

Genomineerd door: Finidi

260
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Long Distance Calling - Hazard [6:08]



How Do We Want to Live? | 2020 | Duitsland

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bonk

Ik geef het je te doen. Een conceptalbum maken wat gaat over (de risico's van) kunstmatige intelligentie en dan dat album vrijwel geheel instrumentaal laten zijn. Dan heb je wel wat extra aanwijzingen nodig, die overigens ook wel geboden worden, om die thematiek uit de muziek te halen.

Maar in dit geval is het concept, hoe interessant ook, zeker niet wat maakt dat ik dit zo steengoed vind. Dat is in dit geval toch vooral hoe ongelofelijk lekker dit klinkt. Ook zo'n nummer waar je hoort dat goede productie een nummer tot net wat hoger niveau kan tillen. Maar daarvoor heb je natuurlijk toch ook vooral goede muzikanten nodig. De drums zetten het ritme neer en hoewel de gitaren en de bas er dan al goed invliegen, klinkt het eerst nog niet heel bijzonder. Maar de opbouw is geweldig, wat, nog steeds ondersteund door de steeds meer beukende bas en drums zonder dat ze het ritmische verliezen, stap voor stap resulteert in een heerlijke vette, zware gitaarsound met heerlijke solo als eruptie om uiteindelijk weer in rust te eindigen. Instrumentale muziek in optima forma als u het mij vraagt. (Bonk)

259
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Jethro Tull - Thick as a Brick (Part 1) [22:45]



Thick as a Brick | 1972 | Verenigd Koninkrijk

2018: 253
2017: 82
2016: 76
2015: 123

Genomineerd door: Status Seeker

Van de bluesrock maakte de Britse band Jethro Tull een succesvolle sprong naar een combinatie van prog, folk en hard rock. De eerste naam die naar voren komt bij het noemen van de band is de energieke zanger, fluitist en bandleider Ian Anderson. Stand Up bracht de blues en folk voort, op Aqualung werd het al wat ruwer en harder, maar met Thick as a Brick bereikte ze het ultieme hoogtepunt. Eén conceptueel nummer beslaat de hele plaat, waarin humor, muzikale passages en een fascinerende tour door het Britse landschap een meesterwerkje vormen. Van de uitbundige gitaarsolo’s van Martin Barre, de folkse fluitdeuntjes van Andersen, het bluesy hammondspel van John Evan en het tegendraadse drumspel van Barriemore Barlow. Een kleine 23 minuten brengen je in vervoering. (HugovdBos)

258
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Yes - Roundabout [8:36]



Fragile | 1971 | Verenigd Koninkrijk

2018: 118
2017: 133
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Porcupine Head

Natuurlijk is dit zo'n beetje het bekendste nummer van de jaren '70-Yes. En natuurlijk heb je dit al tig keer gehoord. Maar toch kan ik het nog altijd heel goed horen, omdat het voor mij zo'n beetje alles in zich draagt wat prog voor mij zo ontzettend gaaf maakt: dynamiek, virtuositeit, rust, en actie door een heel lekkere drive. De afzonderlijke partijen zijn eigenlijk allemaal iconisch geworden: het herkenbare intro van Steve Howe op akoestische gitaar, de toetsenpartij van Wakeman, de frivole drums van Bruford, de engelachtige zang van Anderson, en de stuwende bas van Squire. Ze komen in dit nummer op een ultieme manier samen tot een symbiose van muzikaal genot.
Het nummer is met recht een klassieker, een prog evergreen, geworden.
Ik herinner me toen ik in een bandje zat (ik was een jaar of 19/20) dat we dit wel eens wilden spelen. Bij gebrek aan een toetsenist zou de tweede gitarist (ondergetekende) de toetsenpartijen wel op zijn gitaar verzorgen. We hebben dit nummer maar laten vallen van de setlist... (FrodoK)

257
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Cosmograf - White Car [9:35]



Capacitor | 2014 | Verenigd Koninkrijk

2018: 215
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

256
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pain of Salvation - The Perfect Element [9:52]



The Perfect Element I | 2000 | Zweden

2018: 143
2017: 290
2016: 224
2015: ---

Genomineerd door: buso

255
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Katatonia - Lacquer [4:42]



City Burials | 2020 | Zweden

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

254
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Opeth - In My Time Of Need [5:49]



Damnation | 2003 | Zweden

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Noordpool

253
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Soen - The Words [6:37]



Tellurian | 2014 | Zweden / Verenigde Staten

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Noordpool

252
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Transatlantic - All of the Above [30:59]



SMPT:e | 2000 | Verenigde Staten / Zweden / Verenigd Koninkrijk

2018: 227
2017: 172
2016: 203
2015: 200

Genomineerd door: kabouter76

Ik meen het me nog te herinneren, inmiddels al bijna 20 jaar terug (Au! ) Toch een beetje huiverig. Kon dat wel goed gaan, zo'n supergroep met mensen van verschillende bands die ik wel behoorlijk hoog hadzitten? Marillion en Dream Theater waren wel favorieten in die tijd. Flower Kings (vooral ten tijde van Stardust We Are) en Spock's Beard (vooral ten tijde van Snow) vond ik ook bij vlagen ook heel erg goed. En dan zet je mensen van die bands bij elkaar om samen muziek te maken.
Komt dat wel goed? Dat kan toch eigenlijk alleen maar tegenvallen? Die verwachtingen zijn toch gewoon te hoog gespannen? Wie zegt dat al die afzonderlijke zeer sterke artiesten zo maar bij elkaar passen in een band?
Met al dat soort twijfels zette ik SMPT:e met enige scepsis, voorbehoud en angst op.

Een half uur (!) later was het eerste nummer afgelopen en weg was alle scepsis en voorbehoud en alleen blijdschap was nog over. Ik moest al tijdens het nummer al geregeld op adem komen. Wat een kwaliteit, vakmanschap, eenheid, speelplezier en klasse. Ik was verkocht en ben het nog steeds! (Bonk)

251
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Tool - Fear Inoculum [10:20]



Fear Inoculum | 2019 | Verenigde Staten

2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meneer

En een overzichtje:

275 (-----) Van Der Graaf Generator - The Sleepwalkers
274 (292) King Crimson - Red
273 (-----) Sólstafir - Ótta
272 (-----) Pallas - The Cross And The Crucible
271 (116) Manfred Mann's Earth Band - Father Of Day, Father Of Night
270 (232) Blackfield - Blackfield
269 (266) Camel - Rose Of Sharon * (tot 4:47)
268 (293) Dream Theater - The Count of Tuscany
267 (-----) Moonrise - Like An Arrow
266 (-----) Cosmograf - Hay-Man
265 (138) Anima Mundi - Spring Knocks on the Door of Men
264 (-----) Eloy - The Apocalypse
263 (-----) Phil Collins - I Don't Care Anymore
262 (-----) Gazpacho - Golem
261 (159) Gazpacho - Splendid Isolation
260 (-----) Long Distance Calling - Hazard
259 (253) Jethro Tull - Thick as a Brick (Part 1)
258 (118) Yes - Roundabout
257 (215) Cosmograf - White Car
256 (143) Pain of Salvation - The Perfect Element
255 (-----) Katatonia - Lacquer
254 (-----) Opeth - In My Time Of Need
253 (-----) Soen - The Words
252 (227) Transatlantic - All of the Above
251 (-----) Tool - Fear Inoculum