Binnenkort begint op deze plek de ontknoping van editie 2022 van de MusicMeter Prog Top 300. Liefhebbers zijn sinds december in de Prog Ladder 2022 bezig met de samenstelling en ruim een half jaar later zijn alle afvallers en het onderste deel van de lijst bekend. We houden ons daar vanaf nu bezig met de rangschikking van de hogere regionen.

Geïnspireerd door het ontknopingstopic van de algemene MusicMeter Top 2000 maken we daar een feestje van, compleet met stap voor stap bekendmaken van de lijst, met de basisinfo over de nummers en besprekingen van de nummers door de liefhebbers. Voor dat laatste is overigens nog wel wat input nodig; dagelijks voeg ik in het laddertopic wat nummers toe waarover op niet al te lange termijn een review gewenst is; het recentste overzicht staat hier.

De volgende nummers uit de 2021-editie zijn dit jaar uit de lijst gevallen:

123 Tool - Parabola
153 Tool - Eulogy
162 Archive - Bullets
173 The Gathering - Travel
183 Galahad - I Could Be God
187 Anathema - Internal Landscapes
188 Anathema - The Beginning And The End
201 Black Mountain - Space To Bakersfield
202 Twelfth Night - Take a Look
204 The Gathering - Black Light District
207 Lunatic Soul - A Thousand Shards of Heaven
213 Habitants - Meraki
216 Kayak - Merlin
220 Archive - Heart Beats
225 Pendragon - Masters of Illusion
228 Paatos - Téa
229 Transatlantic - Stranger in Your Soul
230 Scarlet Stories - The Tell-Tale Heart
233 Fish - Goldfish and Clowns
237 Rival Sons - Destination On Course
239 Twelfth Night - We Are Sane
241 Pain of Salvation - Iter Impius (Martigena, Son of Mars) (Obitus Diutinus)
242 The Decemberists - The Island
246 Transatlantic - The Whirlwind
250 Fates Warning - A Pleasant Shade of Gray XII
252 Transatlantic - All of the Above
253 Soen - The Words
257 Cosmograf - White Car
260 Long Distance Calling - Hazard
262 Gazpacho - Golem
265 Anima Mundi - Spring Knocks on the Door of Men
266 Cosmograf - Hay-Man
267 Moonrise - Like An Arrow
272 Pallas - The Cross And The Crucible
273 Sólstafir - Ótta
276 Oceansize - Women Who Love Men Who Love Drugs
278 Cardiacs - The Everso Closely Guarded Line
279 Oceans Of Slumber - The Banished Heart
280 The Pineapple Thief - Too Much to Lose
282 Anna von Hausswolff - Deathbed
287 King Crimson - Dangerous Curves
291 Caravan - Nine Feet Underground
294 Beardfish - Ludvig & Sverker
295 Manfred Mann's Earth Band - Drowning on Dry Land / Fish Soup
296 Glass Kites - Mirror Me
298 Vulkan - This Visual Hex

Au, daar staan toch behoorlijk wat pareltjes bij. Zeker ook zonde dat er een aantal meer unieke (dus het enige nummer wat van de betreffende band in de lijst stond) bands verdwijnen.

De grootste teleurstellingen betreffen dan Paatos, Habitants, Sacrlet Stories, The Decemberists, Anima Mundi, Solstafir, Long Distance Calling, Rival Sons, Oceansize en Oceans of Slumber. Allemaal stuk voor stuk pareltjes wat mij betreft, maar ook nummers die zorgden voor een wat ander geluid. Vermoed dat ik voor het gros van die nummers ooit een recensie geschreven heb. Volgens mij verdwijnen al deze bands nu ook uit de lijst.

Ik weet nog niet wat er allemaal voor in de plek komt, maar krijg toch de indruk dat de afwisseling toch wel weer wat minder wordt. Maar het kan zijn dat dat gevoel vooral komt doordat ik zie wat voor moois er allemaal verdwijnt.

Ik treur niet over al deze namen mee, maar over de meerderheid ervan beslist wel, zeker ook om de reden die je erbij aangeeft.Dit moet de schrale troost dan maar zijn: mocht een dezer nummers later met succes gehernomineerd worden, dan wordt de recensie gewoon hergebruikt. Van de 46 nieuwkomers dit jaar zullen er ook 11 re-entry's zijn en het merendeel daarvan had al een recensie ook.

300
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Airbag - Killer [9:18]



Disconnected | 2016 | Noorwegen

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: SBube

Mooie debutatnt, Killer. Evenzo opvallend dat deze nog nooit genomineerd is, dan wel gesneuveld is.

299
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Queensrÿche - Promised Land [7:58]



Promised Land | 1994 | Verenigde Staten

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

Bij mijn 1e luisterbeurt van Promised Land was me al duidelijk dat ik dat het beste nummer op het gelijknamige album vond. Toen wist ik nog niet dat het uit zou groeien tot een top 5 nummer voor mij!

Dit nummer begint eigenlijk best onheilspellend wat er voor zorgt dat ik direct de volle aandacht aan dit nummer geef. De drums vallen in en Geoff is hier echt goed bij stem en klinkt uitstekend! De emotionele tekst en de felle uithalen door Geoff doen de rest… why am I? Dit is een meesterwerk!

De hele productie van dit album geeft de zang en muziek ook alle ruimte wat zorgt voor een wel heel fijne luisterervaring!

Wel een moeilijk manneke hoor die Geoff Tate… In 1990 zingt hij nog over zelfstandig denken en muren daardoor tot zand laten worden…

Think for yourself and feel the walls
Become sand beneath your feet

Om in 1995 zichzelf voort te slepen door dat zelfde zand...

Life's been like
dragging feet through sand,
and never finding... Promised Land (Bravejester)

298
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Yes - Sound Chaser [9:30]



Relayer | 1974 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: uffing

We beginnen de B-kant van Relayer met Sound Chaser, wat mij betreft meteen de (relatief gezien) 'minste' song van de plaat en de song waarbij het kwartje bij mij pas heel erg laat viel. Meteen wordt duidelijk dat we hier uiteraard niet met de heer Wakeman te maken hebben, maar met een nieuwe toetsenist: Patrick Moraz. Zijn jazz-fusion-achtige insteek is op de hele plaat merkbaar en zorgt er ook voor dat Relayer echt op zichzelf staat binnen de discografie van Yes (Relayer zou namelijk ook de enige studioplaat zijn waar Moraz bij betrokken zou zijn).

Verder presteert Sound Chaser het om haar naam volledig eer aan te doen. De luisteraar wordt meegezogen in een sonische, negen en een half minuten durende rollercoaster, waarbij Yes van hot naar her springt. Op het eerste gehoor kon ik hier helemaal niks mee, maar na hard doorzetten en vele luisterbeurten kan ik toch wel zeggen dat Sound Chaser voortreffelijk in elkaar zit. Op de manier hoe ik er naar luister bestaat het nummer uit drie delen: een knotsgek intro waarin elk bandlid volledig uit zijn plaat gaat (0:00 - 3:01), een etherisch klinkend middenstuk (3:01- 6:14) en tot slot (weer) een drukke sectie, waarmee het nummer uiteindelijk eindigt. Tekstueel gezien lijkt het nummer te gaan over de staat van verliefdheid, dat in de tekst (en zeker ook met de muziek) gecombineerd wordt met het concept van geluid, wat natuurlijk een leuke verwijzing is naar de titel van het nummer en de muziek in het algemeen:

From the moment I reached out to hold, I felt a sound
And what touches our soul slowly moves as touch rebounds
And to know that tempo will continue
Lost in the trance of dances as rhythm takes another turn
As is my want, I only reach to look in your eyes (ABDrums)

297
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Gathering - Nighttime Birds [6:55]



Nighttime Birds | 1997 | Nederland

2021: 152
2018: 247
2017: 210
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil

Ik heb geregeld het gevoel, niet alleen bij de progmuziek, dat we wel eens wat trotser mogen zijn op al het moois wat uit ons kleine landje gefabriceerd wordt aan muziek.

En dan hebben we naar mijn mening één van de beste vrouwelijke stemmen uit de (prog)muziek die uit ons eigen land komt. Want wat heeft Anneke toch een prachtige stem, waarmee ze bijna in alle toonaarden en in alle sterktes een geweldige zangstem weet te fabriceren en altijd weet ze de juiste stemming en lading mee te geven aan een nummer. Niet voor niets een veel gevraagd artiest, zowel binnen landsgrenzen (denk aan The Gentle Storm met Arjen Lucassen) als daarbuiten (denk aan Devin Townsend).

Maar het tijdens dit nummer alleen hebben over Anneke doet toch ernstig tekort aan de andere zeer bekwame muzikanten van the Gathering. Want zoals zo vaak is het hier het geheel mooier dan de som der delen. Want de gitaar jankt heerlijk, de drums worden goed geraakt, maar het nummer is zó sfeervol, omdat het hele plaatje klopt. Het nummer kent een prachtige opbouw, wat het ook veel spanning mee geeft.

Weer zo'n nummer waar je prima je ogen bij kan sluiten en je dan heerlijk laten meevoeren door de prachtige muziek. (Bonk)

296
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Pain of Salvation - Lilium Cruentus [5:28]



Be | 2004 | Zweden

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

295
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
IQ - Stay Down [7:54]



Resistance | 2019 | Verenigd Koninkrijk

2021: 244
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Jester

Voor IQ heb ik al lang een speciaal plaatsje in mijn (virtuele) platenkast. De laatste jaren, ik denk sinds het vertrek van Martin Orford is dat iets minder geworden. Het melodieuze wat ik zo in hun muziek waardeer is naar de achtergrond geraakt. Zo af en toe is er echter nog een nummer dat mijn aandacht trekt, zoals Stay Down. Het mooie aan dit nummer vind ik de opbouw. Van een voorzichtig piano intro naar de uitbarsting op 2/3e van het nummer. Niet de IQ die ik het meest waardeer, maar zo af en toe is dit ook heel fijn. (Jester)

294
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Beardfish - Note [15:57]



The Void | 2012 | Zweden

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Hoe vertaal je in woorden waarom je een nummer zo geweldig vind? Of een album, in het geval van The Void van Beardfish. Ik heb al eens eerder geschreven over 'Ludvig&Sverker'. Het nummer op dit album over de doodgeboren kinderen van Rikard Sjöblom, toch het geniale brein achter al het Beardfish-werk. Maar eigenlijk gaat het hele album volgens mij over deze ingrijpende gebeurtenis. Zoals Sjöblom destijds in een interview zei: "It’s kind of difficult to pick certain tracks out because the entire album deals with a tragic event and what happens after it, what happened before it happened and what actually happened (if you listen really hard) and the struggle to heal the wounds and to try and move on."

Note gaat over precies wat de titel zegt. Een briefje. Maar dan een nogal definitief briefje: een zelfmoordbriefje. Daarom begint het nummer ook met het geluid van een schrijvend potlood op een briefje. Het refrein waarin hij steeds zingt over 'staring straight into the sun' kan zowel een referentie aan de uitzichtloosheid van zijn situatie waarin je geen uitweg meer ziet (verblind bent) als een metaforische verwijzing naar het licht aan het einde van de tunnel (de hemel?).

Je leest ook de twijfel in de tekst:

I will know myself when my head is in the noose.
I will feel myself when there's nothing left to lose.
Can I kill myself with this feeling in my heart?
Did the love we give each other tear us apart?

De twijfel of je het kan doen, terwijl je weet dat je mensen achterlaat. In dit geval denk ik zij vriendin die ook haar zoons is verloren. Heel mooi vind ik die laatste zin. De liefde die ze elkaar gaven zorgde voor de zwangerschap, het geluk, maar ook de pijn bij de dood van de kinderen. En de blijkbare verwijdering tussen Rikard en zijn vriendin daarna.

Zo zit dit hele nummer vol prachtige poëtische teksten vol wanhoop en pijn. Maar ook van relativering, een vleugje humor (nooit ver weg bij Beardfish) en hoop. Een laatste stuk tekst om dit te illustreren:

Nothing seems to change the way I feel.
I was one of those happy fools
and now I almost can't stand to be around them.
Nothing seems to change the way I feel.
I have this sense of closure,
it's like I've seen all that this place has to offer.
Nothing seems to change the way I feel.
Come night, come day, nothing can take the pain away.
Nothing seems to change the way I feel.
I put my trust in you, I can't wait to meet you,
I can't wait for you to change the way I feel,
'cause I know you will.

Het eerste deel lijkt weer een en al wanhoop en opgeven. Maar de laatste zinnen geven toch weer hoop. Dat iemand hem kan verlossen van deze gedachten. Is die iemand zijn vriendin? Een andere vrouw? God?

Ook muzikaal is dit nummer voor mij een topnummer, waar de muziek de boodschap versterkt en aanvult. Los van het feit dat er op hoog niveau wordt gemusiceerd door de hele band. En het qua compositie ontzettend knap is dat, ondanks dat het een allegaartje zonder duidelijke kop of staart lijkt, het toch allemaal perfect in elkaar valt.

De dringendheid van de daad, het schrijven van een zelfmoordbriefje, is gelijk duidelijk bij het begin. Waar veel prog begin met uitgebreide muzikale intro's, is daar hier geen sprake van. Na het geluid van schrijven gaat het nummer met zang meteen van start. Het gaat van druk naar stevig naar rustig, naar jazzy, naar wanhopig. Een wanhoop die muzikaal rond 8 minuten tot een hoogtepunt komt en dan plots overgaat in een stuk prachtig pianospel. Bijna verstilt op een bepaald moment. Is het het gebeurd? Heeft hij de daad bij het woord gevoegd? En dan komt er rond 9 minuten een prachtige en opbeurende melodie, eerst op piano en daarna ook op gitaar en orgel die je het gevoel geeft dat er licht aan het einde van de tunnel is. Dat gevoel blijft eigenlijk hele muzikale outro. Het nummer eindigt met een herhaling van de eerste coupletten, maar als je goed luistert klinken die hier een stuk optimistischer en minder wanhopig dan in het begin van het nummer. Het briefje lijkt niet geschreven. En in elk geval zeker niet uitgevoerd.... Gelukkig maar. Mijn muzikale wereld zou zonder Rikard Sjöblom zoveel minder zijn. Een diepe buiging voor deze kunstenaar uit Gävle. (meesterdch)

293
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Tony Banks ft. Fish - Another Murder of a Day [9:03]



Still | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2021: 222
2018: 228
2017: 297
2016: 236
2015: 300

Genomineerd door: vigil

Is het een gegarandeerd succes als er twee grootheden uit de prog samen gaan. Je zou in eerste instantie zeggen van wel. De heren kwamen halverwege de jaren ’80 al met de best wel slechte single Shortcut to Somewhere (wel met grappige clip, dat dan weer wel) dus de verwachtingen waren niet hoog. Zeker niet als je de jaren ’80 platen van Banks bekijkt. Met Still herpakt Banks zich gelukkig weer aardig. Met een hele batterij aan gastmuzikanten waaronder dus ook Fish. Twee maal mocht hij zelfs de microfoon vast houden op dit album. Another Murder of a Day is de beste van die twee en staat daarom terecht in deze lijst. De plek waarop die staat is dan weliswaar te laag maar goed beter iets dan niets… Het lied lijkt niet echt op een Genesis compositie en ook niet echt op een Marillion song uit die tijd. Het is een spannende track waarbij de lappen tekst van Fish niet altijd perfect passen in de muziek van Banks. Of misschien was het wel de bedoeling? Het geeft een wat ongemakkelijk gevoel maar ook een flinke spanningsboog. Wat gaat er gebeuren en waar gaan we naartoe? (vigil)

292
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Motorpsycho - Vortex Surfer [8:59]



Trust Us | 1998 | Noorwegen

2021: ---
2018: ---
2017: 110
2016: 139
2015: ---

Genomineerd door: Bonk

Ik zal niet beweren dat Motorpsycho nou een typische progband is, maar als je kijkt naar het woord progressief kun je toch moeilijk ontkennen dat dit op deze band slaat.
Ze weten je elk album weer in spanning te houden (al moet ik eerlijk bekennen dat deze band nou ook nog niet heel lang op mijn radar staat), waar ze nu weer meer komen en ik heb ze nog niet kunnen betrappen op een herhalingsoefening. Tuurlijk is dan ook niet alles geslaagd, maar over het algemeen weet deze band toch muziek te maken van een zeer hoog niveau.

Afgelopen jaar deze band ook live mogen aanschouwen in Vera en dat kan ik een ieder aanraden. Aangezien er wel heel veel mensen heel enthousiast deden over deze band live, word ik vaak wat sceptisch. Om maar eens een band aan te halen ver buiten de prog, ik ben van het type 'Don't Believe the Hype'. Maar in dit geval klopt dat niet. Een optreden van ruim drie uur, waar ik volledig in de muziek gezogen werd en wat geen minuut verveelde. Echt, ga dat zien als je de kans hebt!

O ja, het moet ook nog over het nummer gaan.... Tja, ik vind dus 'gewoon' echt fantastisch. Het rustige begin, de uitbarsting na een kleine 5 minuten, die heerlijke loodzware muziek, de vocale uitbarstingen, de emotie...
Ik las dat het tot het beste nummer van het millennium gekozen was in Noorwegen. Ik snap het wel! Echt om je vingers bij af te likken, wat een pracht! (Bonk)

291
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
The Pineapple Thief - Versions of the Truth [5:39]



Versions of the Truth | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: SBube

Waarheid is een relatief begrip. Tenminste, iedereen kan zijn eigen versie van de waarheid hebben. Helaas iets wat we in het huidige tijdsbeeld maar al te duidelijk terug zien. Over grote kwesties en over minder grote kwesties. Dit nummer verhaalt over hoe je verschillende belevingen en herinneringen kan hebben van hoe dingen tussen verschillende mensen verlopen zijn.

Hoewel de tekst mijns inziens ook nog wel ruimte laat voor verschillende interpretatie, zitten er een aantal mooie vondsten in. Zo vind ik deze zinsnede erg mooi gevonden:

You follow me, then I am out of sight
I never wanted anyone else to fall
Into your light

Maar het is dus aan uzelf om te interpreteren wat u van dit nummer, de visie en de tekst vindt. Dat is dus ook wel weer het mooie, dat we de ruimte hebben om allemaal onze eigen versie van de waarheid te hebben.

Dat The Pineapple Thief hiermee een bijzonder sterk nummer aflevert, is de mijne. (Bonk)

290
https://i.imgur.com/KF9qEp8.jpg
Fish - Rose of Damascus [15:45]



Weltschmerz | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2021: 290
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

Eén van de Grootmeesters van de Prog heeft besloten er mee op te houden. De charismatische man, begiftigd met een scherpe pen, heeft besloten zijn soms bijna giftige schrijfsels niet meer op muziek te zetten maar in de toekomst alleen nog maar aan het papier toe te vertrouwen. En zoals hij al veel vaker gemerkt had, laat het leven zich niet regisseren. Deze keer was hij natuurlijk zeker niet de enige die er door getroffen was, maar door Corona en Brexit lijkt het er op dat de afscheidstoernooi het Europese vaste land niet zal betreden en zich alleen op Brits grondgebied zal afspelen.

Hierdoor is de kans groot dat Weltschmerz toch echt zijn afscheid zal zijn zonder dat we die nummers live mee mogen maken, als we niet de overtocht maken. Wel een afscheid in stijl, want het is een sterk album en uiteraard is het geheel weer prachtig vorm gegeven door Mark Wilkinson.
Eén van de hoogtepunten van dit afscheidscadeau is Rose of Damascus. Waar de vertelkunst van Fish (je wordt gewoon meegezogen in het verhaal en je ziet het voor je), de klasse om een nummer qua opbouw en afwisseling ook muzikaal een kwartier lang interessant te houden en de intense manier van zingen (want de stem mag niet meer zijn wat die geweest is, maar wat kan die man toch een emotie in zijn nummers leggen) nog maar weer eens getoond worden.

Hier past alleen maar een diepe zeer respectvolle buiging. (Bonk)

289
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Big Big Train - Atlantic Cable [15:06]



Common Ground | 2021 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Dit nummer kwam uit in 2021 op het album Common Ground. Een jaar wat een rampjaar voor de band zou worden. Niet vanwege corona, want dat trof immers alle bands ter wereld. Daardoor was de tour in 2020 al niet doorgegaan, waarin ze voor het eerst de oversteek naar het Europese vasteland zouden maken. Ook ik had die kaartjes al in huis en verheugde me zeer op dit concert in het Zoetermeerse Theater. Voor dergelijke bijzondere concerten heb ik graag de reis vanuit het Noorden over. Maar het drama was veel groter dan verwacht. 20 November 2021 werden we opgeschrikt door het wel erg onverwachtse nieuws dat David Longdon, de zanger van Big Big Train, was omgekomen bij een ongeluk.

Nieuws waar ik best wel even ondersteboven van was. David Longdon was een bijzonder fijne zanger vond ik. Natuurlijk werd de vergelijking met Peter Gabriel vaak gemaakt. Maar kom zeg, er zijn slechtere artiesten denkbaar waar je mee vergeleken kan worden, lijkt me.
Inmiddels is duidelijk dat Big Big Train verder zal gaan met een nieuwe zanger. Dat is natuurlijk een goed recht, maar lastig lijkt het me wel.

Hoe dan ook, Common Ground is dus het laaste Big Big Train-album wat uitkwam bij leven van David Longdon. En dit is wat mij betreft het prijsnummer ervan. Ze, want Big Big Train is heel veel meer dan zanger alleen, laten in een kwartier tijd even horen waar ze allemaal goed in zijn; van verstild, tot meer stevige instrumentale stukken, een geweldige compositie die toch een geheel is en de prachtige zang van Longdon. Hij wordt gemist. (Bonk)

288
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pendragon - Paintbox [8:36]



The Masquerade Overture | 1996 | Verenigd Koninkrijk

2021: 277
2018: 234
2017: 170
2016: 216
2015: ---

Genomineerd door: Manfield

Waar de ultieme neoprogwegbereiders Marillion in de jaren '90 de door henzelf groot gemaakte stroming achter zich lieten, kwam Pendragon in die periode pas goed op stoom. De constatering dat ze met The Masquerade Overture voor de derde keer min of meer hetzelfde album gemaakt hadden (en dan moest de vierde nog komen), dat op zijn beurt vrij opzichtig leentjebuur speelde bij Camel, Genesis en in het bijzonder Pink Floyd, was een populaire constatering. Dat Nick Barretts vocale bereik op zijn best matig te noemen is, is ook geen nieuws.

Toch blijven we er kennelijk naar luisteren. En bij de ambachtelijke neoprog van Paintbox is dat ook wel te begrijpen: Barrett is betrekkelijk goed bij stem, waarna het nummer alsnog vooral leunt op het lange instrumentale tussenstuk. Nee, het wiel is andermaal niet uitgevonden, maar dit is toch altijd wel een warm bad. (Casartelli)

287
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Lunatic Soul - Gutter [8:42]



Walking on a Flashlight Beam | 2014 | Polen

2021: 209
2018: 104
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

286
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Phil Collins - I Don't Care Anymore [5:05]



Hello, I Must Be Going | 1982 | Verenigd Koninkrijk

2021: 263
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil

Zet het drumstel maar klaar, span de vellen verder aan, leg de hardste drumsticks op de snare, kruk omlaag, dubbele bassdrums? Microfoon niet te dicht op de zanger. Toetsen graag op grondtoon. Alles klaar ? Haal The Mad Little Man Collins maar uit zijn relatie en zet hem achter de drums. Ja, op die lage kruk. Is hij nog boos? Op wie deze keer? Op Andrea? Goed zo want dat vorige album was één lijdensweg, laat die jongen maar weer eens pissed off zijn. Dat kan hij goed. Nee, geen alcohol of weed bij de drums, is niet goed voor hem, heeft hij een zwak voor. Laat hem zijn pijn maar eruit schreeuwen, dat andere spul verdooft hem, levert dus geen geld op. Zingen en drummen wel. We moeten wel uitkijken dat hij zijn lichaam niet kapot maakt met al die energie op die drums. En zet na afloop even een Disney videootje aan, wordt hij rustig van. (meneer)

285
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Pineapple Thief - Far Below [4:35]



Dissolution | 2018 | Verenigd Koninkrijk

2021: 289
2018: 277
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Finidi

284
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Crippled Black Phoenix - House of Fools [7:51]



Ellengæst | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2021: 179
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Finidi

Ik was Crippled Black Phoenix sinds White Light Generator, die me toch flink wat minder kon bekoren dan I, Vigilante, wat uit het oog verloren. En toen kwam House of Fools voorbij in de Prog Ladder...

Wat een nummer! Bij de eerste minuten heb je dat gevoel overigens nog niet helemaal, maar langzamerhand bouwt het nummer op naar een heerlijke ontlading in het tweede gedeelte. Dat de heer Vincent Cavanagh van (voorheen ) Anathema vocaal een duit in het zakje doet, helpt het nummer natuurlijk nog wat verder vooruit.

Eén van de mooiste nieuwe ontdekkingen van deze jaargang en het heeft bij mij gezorgd voor een verdere (her)waardering van deze toch wel hoogwaardige band! (Bonk)

283
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Lunatic Soul - The Passage [8:57]



Through Shaded Woods | 2020 | Polen

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

282
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
IQ - The Last Human Gateway [19:57]



Tales from the Lush Attic | 1983 | Verenigd Koninkrijk

2021: 165
2018: 166
2017: 209
2016: 289
2015: 205

Genomineerd door: willemdeux

Mijn eerste kennismaking met IQ en ik was meteen verkocht. Het intro waarbij je je afvraagt of je versterker wel hard genoeg staat, de wat iele eerste tonen van Martin Orford, Peter Nicholls die inzet: hier staat iets moois te gebeuren. Ze moesten nog veel leren, maar de basis was goed en veelbelovend. Symfonisch in optima forma: lang, complex, tempowisselingen, kortom alles om de gemiddelde muziekcriticus tot wanhoop te drijven. (Jester)

281
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Antimatter - Killer [5:13]



The Judas Table | 2015 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: TONYLUNA

280
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Karmakanic - Who's the Boss in the Factory [13:06]



Who's the Boss in the Factory | 2008 | Zweden

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: TONYLUNA

279
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
The Devin Townsend Band - Deadhead [8:05]



Accelerated Evolution | 2003 | Canada

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: dynamo d

De terugkeer in de lijst der lijsten van de geniale gek, want zo zie ik hem toch een beetje, uit Canada. Volgens mij heeft hij twee keer eerder in de lijst gestaan en was hij vrij snel daarna er ook weer uit verdwenen. Dit wordt dus het derde nummer van Devin Townsend wat de lijst haalt, maar is nu het enige nummer in de lijst. Of dat helemaal klopt, weet ik niet zeker, want ik heb het niet nagezocht. Voor de statistieken moet u maar bij de organisator zijn.

Aan de ene kant snap ik er niets van dat Devin Tonwsend niet in de lijst stond, want wat heeft die man bijzonder veel goede en afwisselende muziek gemaakt en het proggehalte zal toch vrij buiten kijf staan. Maar aan de andere kant snap ik natuurlijk wel dat dit niet bij iedereen in de smaak valt. Je moet nogal van bombast en wel wat van over-the-top houden om Devin Towsend te houden.

Maar de mensen die een beetje zicht hebben op mijn muzieksmaak hebben, weten dat ik dat wel doe. Ook hier weet hij een heerlijk nummer neer te zetten, waar de opbouw fenomenaal is, maar Devin ook even laat horen wat hij allemaal met zijn elastische stembanden kan. 8 minuten lang genieten! Heerlijk en niet meer terecht dus dat Devin weer terug in onze lijst is! (Bonk)

278
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Airbag - Megalomaniac [9:50]



A Day at the Beach | 2020 | Noorwegen

2021: 215
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

De band met duidelijke referenties naar Pink Floyd (lees: het gitaarspel van Gilmour) gooit na 4 min of meer in stijl gelijkende albums hier toch enigszins het roer om op de vijfde langspeler. Of dat te maken had met de steeds vaker de kop op stekende geluiden, dat de Noren voorspelbaar en saai werden, is niet bekend. Maar op A Day at The Beach zit ineens wat steviger materiaal, wat zorgt voor een fijne afwisseling tussen de rustige nummers door.

Het album eindigt met de bijna 10 minuten durende afsluiter Megalomaniac. Het bouwt langzaam op met Asle's ontroerende zang en Bjørn Riis beklijvende, klagende gitaar en het altijd aanwezige randje van de percussie. Een harde, schelle gitaarriff breekt dan duidelijk door, voordat een uiterst majestueuze gitaarsolo, gecounterd door pathos, het nummer domineert. Voor Airbag begrippen erg verfrissend. (Outlaw104)

277
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Big Big Train - Folklore [7:33]



Folklore | 2016 | Verenigd Koninkrijk

2021: 232
2018: 209
2017: 215
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

Kijk, ik wist al dat Big Big Train echt geweldige muziek kon maken. Ik heb elders mijn loftrompet al eens gestoken over een prachtcompositie als Victorian Brickwork.

Maar bij het album Folklore uit 2016 wisten ze toch wel enige vernieuwing in hun muziek te laten zien. Qua compositie zit het bijvoorbeeld echt niet zo geniaal in elkaar als Victorian Brickwork. Maar waar ik bij dat nummer in vervoering raak door de pracht, word ik, wellicht door de grotere folkinvloeden, van dit nummer juist gelukkig en vrolijk. Ik betrap me er bij dit nummer op dat ik geregeld sta mee te blèren (want dat blijft de beste omschrijving voor mijn zang'kunsten').

Pakkende progmuziek, dat is toch ook wel heel knap om dat te kunnen maken! (Bonk)

276
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Anekdoten - If It All Comes Down To You [5:52]



Until All the Ghosts Are Gone | 2015 | Zweden

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Aproxis