247
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Pendragon - The Voyager [12:15]



The World | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: uffing

246
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Katatonia - Lacquer [4:42]



City Burials | 2020 | Zweden

2021: 255
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

245
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Lunatic Soul - Summoning Dance [9:52]



Through Shaded Woods | 2020 | Polen

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

244
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Gathering - Even the Spirits Are Afraid [5:12]



Souvenirs | 2003 | Nederland

2021: 154
2018: 144
2017: 203
2016: 166
2015: 141

Genomineerd door: Casartelli

The Gathering is waarschijnlijk nog steeds het bekendst van hun medio jaren '90 werk, waarmee ze zowat eigenhandig de gothic metal uitvonden. Bij de continue doorontwikkeling zijn ze wel wat publiek kwijtgeraakt. Wie bleef hangen en open bleef staan voor de muziek die rond deze tijd nog wel eens als 'trip prog' geduid is, werd zelden teleurgesteld. Beter dan dit is het drummen van Hans Rutten nooit meer geworden. (Casartelli)

243
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - The Lady Lies [6:05]



…And Then There Were Three… | 1978 | Verenigd Koninkrijk

2021: 156
2018: 134
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: divart

Een persoonlijk favoriet waar ik altijd van vond dat deze niet genoeg aandacht kreeg. Genesis liet de gitaren gieren op een ruige manier zoals het nog niet eerder deed. Zwierende partijen wisselde de harde riff's af op een manier welke me nog altijd raakt. Ook met zijn drieen wisten ze te verrassen. En nu krijgt het lied dus opeens nog aandacht ook door een mooie plek in de Proglijst der lijsten. Wat wil een progmens nog meer? (vigil)

242
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Moon Safari - Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade [24:20]



Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade | 2012 | Zweden

2021: 288
2018: 155
2017: 231
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Moon Safari is voor veel mensen te zoet.... Dat hoor ik tenminste vaak. Het feit dat mijn vrouw Moon Safari als één van de weinige bands die ik luister, ook kan waarderen, zou ook wel een teken moeten zijn. Het is toch een beetje poppie prog. En de zoetgevooisde stemmen van deze Zweden, de perfecte bijna engelachtige samenzang zullen ook meespelen. Toch valt er in mijn ogen instrumentaal altijd veel te genieten. Het zijn ook nog eens zeer goede muzikanten. En schijn bedreigt ook. Want bij de vrij vrolijke muziek, worden vaak veel minder vrolijke en melancholische teksten geschreven. Dat is hier niet anders. In deze serenade die als plaats van handeling de woonplaats Skellefteå heeft van deze Zweden, is meer dan voldoende hartzeer, maar ook melancholie voor de plek waar ze opgroeiden te horen. Ik kan er enorm van genieten. En me verwonderen dat er zulke zonnige muziek kan komen uit een plek waar het de helft van het jaar onder nul is. (meesterdch)

241
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Phil Collins - In The Air Tonight [5:32]



Face Value | 1981 | Verenigd Koninkrijk

2021: 133
2018: 127
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

Dit is het nummer dat het begin van mijn liefde voor Genesis was. Een liefde die weer het begin was van mijn liefde voor prog in het algemeen. Alleen om die reden past dit nummer voor mij in deze progladder. In 1985 kreeg ik van mijn ouders voor mijn 13e verjaardag een platenspeler met ingebouwd cassettedeck. Niet dat ik nou zoveel van muziek hield, want ik groeide op in een redelijk muziekloos huishouden (BZN, Operette, niet echt mijn dingen). Maar op school ging het vaak over muziek, mijn zus draaide veel muziek en rond die tijd was op TV 'The Music Box' begonnen, waar je clips kon zien. Mijn eerste platen die ik draaide, waren de platen van mijn oudere zus. Zij was fan van 'Het Goede Doel' (lid van de doelgroep) en ook van 'Bucks Fizz' en 'The Human League'. Die platen mocht ik dus soms lenen om te draaien. Maar, behalve 'Het Goede Doel' was het geen muziek die bij mij bleef hangen. Op één singletje na, dat ze ook had liggen. En dat was 'In the air tonight' van Phil Collins. Dit nummer bleef ik maar draaien. Omdat het al een oude single was (immers al vier jaar oud) miste mijn zus hem niet echt, dus bleef hij op mijn kamer. En draaide ik hem grijs. Intussen kocht ik ook mijn eerste eigen singles (Billy Ocean, The Miami Sound Machine ), maar toen ik genoeg gespaard had voor de aankoop van een LP, was dat het net uitgekomen 'No Jacket Required'. Ik was verkocht en al snel waren ook de andere dan beschikbare solo-platen van Phil in mijn bezit. Dat waren er twee, dus daarna moest ik verder kijken. Ik doodde de tijd met nog wat vergeten singles en 12 inches met mooie B-kanten (The man with the horn!!) tot ik in 1986 ontdekte dat mijn bewonderde Phil Collins ook zanger van een band was. Op vakantie in Frankrijk kocht ik de cassette (en LP kon ik in mijn tentje niet draaien en ging niet twee weken wachten met een LP in mijn tent, tot ik deze muziek tot mij kon nemen) van 'Invisible Touch' en de rest is geschiedenis. Ik was verkocht in het kwadraat en binnen een paar jaar had ik de hele backcatalogus van Genesis onder Phil in bezit. En toen ik 'Seconds Out' hoorde, was mijn conclusie dat ook in de jaren voor 1976 ze geweldige muziek hadden gemaakt. De eerste keer dat ik 'Supper's Ready' hoorde!! Magie. Ook alles van Genesis onder Gabriel, Gabriel solo, Rutherford en Banks solo vond zijn weg naar mijn platenkast. En daarna ging mijn ontdekkingstocht via Mariliion en Rush verder. Een ontdekkingstocht die mede dankzij deze progladder, na 33 jaar nog steeds voortduurt. En wat vind ik anno 2019 van dit nummer? Ik draai het eigenlijk zelden meer. Maar als ik het hoor, vind ik het nog steeds een geweldig nummer. Een iconisch nummer dat staat voor de tijd die mijn muzieksmaak gevormd heeft en dat de tand des tijds prima heeft doorstaan. En voor mij dus ook een waardige toevoeging aan deze ladder. (meesterdch)

240
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Crippled Black Phoenix - Great Escape (Pt. II) [13:03]



Great Escape | 2018 | Verenigd Koninkrijk

2021: 299
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Outlaw104

Crippled Black Phoenix is de band van multi instrumentalist Justin Greaves (Iron Monkey, Electric Wizard). Ook bassist Dominic Aitchison (Mogwai) doet een duit in het zakje.

Het afsluitende tweeluik Great Escape van het gelijknamige album uit 2018 duurt een dikke 20 minuten en maakt op mij grote indruk. Vooral in het tweede deel (part II) toont voorman Greaves zijn liefde voor onder andere Pink Floyd, wat uitmondt in een trip van 13 minuten.

Noemenswaardig is ook de totaal onverwachte symfonische overgang op 4:30. (Outlaw104)

239
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Kansas - Miracles Out of Nowhere [6:28]



Leftoverture | 1976 | Verenigde Staten

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: TONYLUNA

Leftoverture is het scharnierpunt tussen Kansas' klassieke progalbums (die het, in vergelijking tot hun Britse evenknieën, ook al meer van brute energie en de eeuwige viool moeten hebben) en de afsluiting van hun eerste decennium met immer toegankelijkere (en saaiere) platen.

Hier is het nog koek en ei: Miracles Out of Nowhere is het hoogtepunt van het 'hitalbum', met een schitterende melodielijn richting refrein als basis en voldoende muzikale tierelantijntjes om de progger bij de les te houden, zonder dat de excessen ook maar een moment in de weg zitten. Fijn dat-ie in de lijst mag. (Casartelli)

238
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Pineapple Thief - Remember Us [16:18]



Variations on a Dream | 2003 | Verenigd Koninkrijk

2021: 169
2018: 188
2017: 167
2016: 73
2015: 153

Genomineerd door: Dieter

237
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
King Buffalo - Eye of the Storm [9:53]



Longing to Be the Mountain | 2018 | Verenigde Staten

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Jacoto

236
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Riverside - Lost (Why Should I Be Frightened By A Hat?) [5:51]



Love, Fear and the Time Machine | 2015 | Polen

2021: 107
2018: 186
2017: 131
2016: 63
2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

Polen is nou niet meteen een land waarvan ik op het eerste gezicht zou zeggen: dat is een muziekland. Maar dan ken je Riverside nog niet. Zij laten al jarenlang met kwaliteitsnummers horen dat muziek grensoverschrijdend kan zijn. Dat blijkt als je op MuMe naar deze band zoekt.

Op het moment dat ik dit schrijf, heb ik nog maar een paar nummers van deze band gehoord. Een daarvan is Lost (Why Should I Be Frightened By a Hat?). Het begin klinkt in mijn oren vrij hoopvol, iets wat ik niet zou vermoeden als ik naar de titel kijk. Als de fantastische stem van Mariusz Duda invalt, dan waan ik mezelf op de plek die Mariusz beschrijft. En dat is een heel fijn gevoel. Je wilt als het ware echt in dat zand staan, en dezelfde vrijheid voelen.

Dit zijn de eerste twee minuten, en dan komen er meer instrumenten aanschuiven. En dat allemaal zonder het sfeertje van die eerste minuten te verliezen. Het wordt wat harder, maar vooral veel mooier, mede door geweldig gitaarspel van Piotr Grudzinski. Als de zang over is, is er nog ruim een minuut te gaan, en die wordt op een grandioze manier ingevuld. Supernummer van begin tot eind.

Het is echt zonde dat Piotr Grudzinski in 2016 overleed. Ik had heel graag meer willen horen van deze man, en dan voelt het gek om te weten dat dit een van de laatste nummers is waar hij aan meewerkte. Gelukkig heeft hij, met deze band, veel meer gemaakt dan dit nummer, en valt er dus veel meer te ontdekken (zeker in mijn geval). Maar Lost (Why Should I Be Frightened By a Hat?) is sowieso een nummer waar ik voorlopig geen genoeg van zal krijgen. Bloed. Stollend. Mooi! (Porcupine Head)

235
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Radioactive Toy [10:01]



On the Sunday of Life | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2021: 144
2018: 49
2017: 109
2016: 151
2015: 66

Genomineerd door: vigil

234
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Ray Wilson - Makes Me Think Of Home [7:56]



Makes Me Think of Home | 2016 | Verenigd Koninkrijk

2021: 206
2018: 121
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Ik ben een groot liefhebber van de stem van Ray Wilson. En heb ook, met mijn vrouw, vele concerten van hem bezocht. Die concerten worden door veel mensen bezocht vanwege zijn link met Genesis en zijn interpretaties van Genesis-nummers. Dat doet hij zeker niet slecht, maar elk concert verlaat ik de zaal met het gevoel: waarom niet eens een concert met alleen eigen materiaal? Want hij heeft voldoende nummers van zeer goede kwaliteit geschreven om zo'n concert te vullen. Maar de meeste van die nummers zijn vooral singer-songwriter, soms een beetje pop of rock. Niks mis mee, maar niet voor de progladder. Dit nummer is in die zin een uitzondering. De combinatie van de sfeer, de stem van Ray, de dynamische wisselingen in dit nummer en de geweldige sax-solo van Marcin Kajper doen het voor mij ver boven het gemiddelde uitstijgen. En ook zeker geschikt voor de progladder. Wel aangenaam verrast dat veel progladderisten dit ook vinden. En wat mij betreft een terechte erkenning van een artiest die veel meer is dan de ex-zanger van een mislukt avontuur bij Genesis die alleen maar teert op dat verleden. (meesterdch)

233
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Spock's Beard - The Light [15:32]



The Light | 1995 | Verenigde Staten

2021: 248
2018: 170
2017: 225
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Porcupine Head

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat ik niet geheel insta voor het waarheidsgehalte, want de tijd heeft nu eenmaal de neiging om herinneringen te verkleuren en mooier of erger te maken, maar dit is hoe ik het me herinner.

Ik had het fenomenale album Snow ontdekt, mijn eerste kennismaking met Spock’s Beard. Inmiddels had Neal Morse de band verlaten en dus moest ik met terugwerkende kracht het oeuvre van Spock’s Beard gaan ontdekken. Aangezien ik inmiddels enige tijd aan het werk was, kreeg ik ook steeds meer financiële ruimte om bijzondere albums aan te schaffen. Tot dan toe had ik altijd mijn albums gehaald of besteld bij de lokale platenboer. Die zorgde dan dat ik het gewenste kleinood in handen kreeg.

Ik ging echter ook steeds meer het internet af zoeken naar mooie uitgaves (waar ik dus ook meer geld voor had), of waar ik albums het goedkoopst kon krijgen. Zo kwam ik ook op de site van het label Inside Out terecht. Daar zag ik een speciale uitgave van The Light van Spock’s Beard, hun debuutalbum. De eerste keer dat ik zelf muziek bestelde op internet.

Van de prijs heb ik geen idee meer, maar ik weet nog dat ik het maar wat spannend vond of het wel goed kwam en ik eigenlijk elke dag hoopte dat het pakketje kwam. Nu misschien niet meer voor te stellen (en voor velen waarschijnlijk toen ook niet ), maar ik kan me het nog goed heugen. Ook de spanning van het uitpakken, hoe het eruit zou zien. Ik heb een speciale uitgave, qua formaat op vinylsinglegrootte, met poster en kaarten. En genummerd. Ik vond het maar wat gaaf, zo mooi het eruit zag. Volgens mij het eerste genummerde album wat ik in mijn bezit kreeg. Het was ook één van mijn eerste echte special editions die ik me kon veroorloven. Ik was dus maar wat blij en trots op deze aankoop.

Inmiddels ben ik wel wat meer aanschaf van special editons en internetaankopen verder. Desondanks heeft The Light dus toch wel echt een speciaal plekje (ondanks dat ik het muzikaal bij vlagen geweldig en bij vlagen wat rommelig vind) bij mij weten te veroveren. (Bonk)

232
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Fish - A Gentleman's Excuse Me [4:15]



Vigil in a Wilderness of Mirrors | 1990 | Verenigd Koninkrijk

2021: 286
2018: 296
2017: 283
2016: 284
2015: ---

Genomineerd door: Manfield

Dat Fish een progartiest is, staat buiten kijf. Maar of A Gentleman's Excuse Me nou echt een prognummer is? Ik betwijfel het. Maar wat is het dan wel?
Voor mij heeft het op de een of andere manier altijd het gevoel van een slaapliedje gehad, maar ik betwijfel of Fish het zo bedoeld heeft. Hoewel, sprookjes associeer ik wel met voor het slapen gaan.
Do you still believe in fairy tales, in battlements of shining castles safe from the dragons that lie beneath the hill? Are you still a Russian princess rescued by a gypsy dancer to anyone who'll listen is that a story you tell? You live a life of fantasy, your diary romantic fiction.
Een dansummer is het ook niet echt, hoewel het thema voortdurend terugkomt in het nummer.
I know you still like old fashioned waltzes your reflection in the mirror that you flirt with as you glide across the floor
Het heeft ook echt een trieste ondertoon, niet alleen qua muziek maar al vanaf de eerste woorden.
Do you still keep paper flowers in the bottom drawer with your Belgian lace taking them out every year to watch the colors fade away?
Maar is het niet gewoon een liefdesliedje?
All I have to offer is the love that I have, it's freely given you'll see its value when you see what I've tried to say.
Of toch een break-up-song?
Can you get it in your head I'm tired of dancing? For every one step forward I'm taking two steps back. Can you get it in your head that from this one step forward there's no turning back? Can you get it in your head I'm tired of dancing? We're finished dancing.
De vraag is of Fish het zelf wel weet.
Can't you see it's hard for me, can you see what I am trying to say?

Ach wat doet het er eigenlijk toe?
Dat of het nummer in de prog top 300 thuishoort aan enige discussie onderhevig is, kan ik wel begrijpen. Maar het staat toch buiten elke discussie dat dit gewoon een prachtig liedje is? (Bonk)

231
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day [11:00]



Snowfall on Judgment Day | 2009 | Verenigde Staten

2021: 199
2018: 229
2017: 183
2016: 225
2015: ---

Genomineerd door: buso

Dit komt van het zeer sterke album met de prachtige titel Snowfall on Judgement Day. Toevalligerwijs schrijf ik dit stukje op de dag dat er voor het eerst weer een sneeuw valt. Oei, als dat maar niet betekent dat het vandaag... ach, ik dwaal weer eens af.

Het moet hier natuurlijk over de muziek gaan. En dat kan ook prima, want dit is Progmetal (toch een wat ondervertegenwoordigd genre in onze top 300 wat mij betreft, zeker als het nog een tikje harder gaat) van de bovenste plank! Een mooie opbouw, met ook rustigere stukken naast de stevige, een sterke zanger, snelle drumriffs, krachtige gitaren die lekker de boxen uit schallen. Al met al dus een heerlijk krachtig geheel.

De emotie druipt er ook nog eens vanaf. Ook in de teksten. Dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat Nick van Dyk in die periode eerst te horen kreeg dat zijn dochter een ziekte had, waardoor haar visus ernstig aangetast is en daarna te horen kreeg dat hij zelf aan een ernstige vorm van bloedkanker leed.
Dus veel ellende. En hoe wrang ook, dat leidt vaak tot de meest geweldige muziek.
Maar die achtergrond geeft teksten ook nog wel een extra lading mee, zeker als je hoort dat met deze regels het album eindigt:

Won't you take my hand for just one day
I'll give you everything I've got to offer
A transient reaction
Just a flash and then it's gone
A solitary moment
But the memory still lingers on
And I would go through anything
Just to feel that way again
To live my life in just one day (Bonk)

230
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Katatonia - Sanction [5:07]



The Fall of Hearts | 2016 | Zweden

2021: 180
2018: 278
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

229
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anathema - Flying [5:57]



A Natural Disaster | 2003 | Verenigd Koninkrijk

2021: 181
2018: 86
2017: 123
2016: 144
2015: 86

Genomineerd door: vigil

Mocht je een beetje in de put zitten komt deze ook nog eens voorbij. Nu zijn de heren en dame van Anathema sowieso al niet van die lachebekjes dit is er wel eentje uit de donkerste krochten van de Anathema grot. Het is overigens wel een erg mooie grot en Anathema behoort samen met Archive tot mijn favoriete bands van dit moment. Aandachtspunt is het fantastische gitaarwerk van na drie en halve minuut, weer staat het kippenvel dik op armen. (vigil)

228
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Opeth - A Fair Judgement [10:23]



Deliverance | 2002 | Zweden

2021: 167
2018: 132
2017: 108
2016: 90
2015: ---

Genomineerd door: uffing

Nu is dit een een wat rustiger en meer ingetogen nummer van Opeth, maar het voelt hier gelukkig nog wel zwaarder aan dan wat ze momenteel laten horen. Overigens verdraag ik de nog hardere Opeth ook heel goed.

In dergelijke nummers hoor je pas goed wat voor warm stemgeluid Mikael Åkerfeldt heeft. Dat merk je toch wat minder als hij grunt.

Maar hoewel er hier ook heerlijk gitaar gespeeld wordt (hele fijne solo's!), ben ik toch het meest onder de indruk in dit nummer van de drums. En eigenlijk heb ik dat zeer zelden, maar luister eens hoe snel hier soms gedrumd wordt, maar ook hoe door slagen (of eigenlijk is houwen nog een beter woord) op de drums dit instrument duidelijk het fundament legt waar de rest op gebouwd wordt.
En dat leidt tot een zeer sterk en mooi bouwwerk! (Bonk)

227
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Dream Theater - Scene Nine: Finally Free [11:59]



Metropolis Part 2: Scenes from a Memory | 1999 | Verenigde Staten

2021: 198
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Intermezzo '21

Het Scenes from a Memory album kwam wel even binnen hier.
Een spannend moordverhaal verpakt in werkelijk prachtige muziek.
Destijds gingen op de internetfora de wildste verhalen rond over de plot van dit album.
Het laatste nummer Scene Nine: Finally Free vat het nog eens samen en licht een tipje van de sluier.
Het nummer zit vol geluidssamples en bevat ook een mooie flashback (One more time).
Als de zang van LaBrie (die ik hier echt geweldig vind) als een ballad wordt ingezet ontwikkelt het nummer zich tot een prachtige en spannende oorwurm (This feeling inside me) en naarmate de spanning opbouwt komt alles samen in de moordscène.
Scenes blijft voor mij toch het meesterwerk van Dream Theater met act 9 als kers op de taart. (Rudi S)

226
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
The Ocean Collective - Jurassic | Cretaceous [13:24]



Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic | 2020 | Duitsland

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: ProGNerD

Er gingen dit jaar zelfs stemmen op om een aparte Progmetal Ladder op te starten. Dit omdat de progmetal zo af en toe toch wat dreigde onder te sneeuwen volgens sommige deelnemers. Nu vind ik juist de vele afwisseling in de lijst één van de grootste geneugten van dit spelletje. Dat houdt het ook juist fris, vind ik. Maar goed, ik luister op zijn tijd ook hip-hop. Dus misschien moet mijn smaak hier niet leidend in zijn.
Maar ik durf ook te zeggen dat de progmetal er in deze lijst toch al een stuk beter afkomt dan een aantal versies geleden. Toen waren er voor mijn gevoel toch echt wel aardig wat minder harde nummers in de lijst.

Neem nou dit nummer. Dit is toch een nummer waarvan ik niet direct verwacht had dat het de lijst zou halen. Gelukkig blijkt dat bezijden de waarheid, want het staat er gewoon in. Zeer terecht natuurlijk. Want het is toch heerlijk om dit kneiterhard te draaien en helemaal op los te gaan.

Nu is dit nummer slechts twee jaar oud, maar The Ocean maakt blijkbaar al een aardig lange tijd albums. Hier met een gastrolletje voor Jonas Renske van Katatonia. Wat een instrumentale beheersing, wat een opbouw, wat een zanger, wat een emotie herbergt het nummer.

Er zit ook nog eens een boodschap in, gericht op dat we toch erg hard op weg zijn de aarde naar de knoppen te helpen. Maar goed, met een goede boodschap heb je nog geen goed nummer. Maar als je een boodschap weet te koppelen aan een bijzonder sterk nummer zoals hier, versterkt dat alleen maar de boodschap. Nu spreekt die mij aan, maar ook zonder dat weet ik zeker dat ik volop van dit nummer had kunnen genieten, want daarvoor herbergt het meer dan genoeg klasse. (Bonk)

Het is weer tijd voor een overzichtje:

250 (285) Airbag - Machines and Men
249 (168) Gazpacho - Sapien
248 (185) Soen - Antagonist
247 (-----) Pendragon - The Voyager
246 (255) Katatonia - Lacquer
245 (-----) Lunatic Soul - Summoning Dance
244 (154) The Gathering - Even the Spirits Are Afraid
243 (156) Genesis - The Lady Lies
242 (288) Moon Safari - Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade
241 (133) Phil Collins - In The Air Tonight
240 (299) Crippled Black Phoenix - Great Escape (Pt. II)
239 (-----) Kansas - Miracles Out of Nowhere
238 (169) The Pineapple Thief - Remember Us
237 (-----) King Buffalo - Eye of the Storm
236 (107) Riverside - Lost (Why Should I Be Frightened By A Hat?)
235 (144) Porcupine Tree - Radioactive Toy
234 (206) Ray Wilson - Makes Me Think Of Home
233 (248) Spock's Beard - The Light
232 (286) Fish - A Gentleman's Excuse Me
231 (199) Redemption - Love Kills Us All / Life in One Day
230 (180) Katatonia - Sanction
229 (181) Anathema - Flying
228 (167) Opeth - A Fair Judgement
227 (198) Dream Theater - Scene Nine: Finally Free
226 (-----) The Ocean Collective - Jurassic | Cretaceous

225
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Strictly Inc. - An Island in the Darkness [17:21]



Strictly Inc. | 1995 | Verenigd Koninkrijk

2021: 231
2018: 217
2017: 300
2016: 201
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Het feit dat ik deze cd pas ontdekte, ruim een half jaar nadat hij destijds was uitgekomen, zegt eigenlijk alles over de solocarrière van Tony Banks. Want geloof maar dat ik als groot Genesis fan en enorme Banks bewonderaar alles bij hou. Het feit dat een nummer van deze volledig geflopte en in de anonimiteit verdwenen plaat nu in de progladder staat, zegt wat over het ongelooflijke talent van Banks. Zelfs in zijn 'nadagen' bleek hij een staat een oprecht symfonisch nummer in de echte traditie van 'one for the vine' en 'cul-de-sac' maar met een moderne twist te schrijven. Geweldige opbouw, heerlijk en herkenbaar toetsenwerk en een super gitaarsolo van Daryl Steurmer. Soms droom ik er over dat hij nog weer eens zo'n nummer zou uitbrengen. Dat hij gewoon weer net zo eigenwijs actief zou worden als Hackett. Niet voor de massa, want die heeft zijn werk nog nooit herkend of erkend. Maar gewoon voor de liefhebbers. Die zijn er getuige de progladder nog genoeg. (meesterdch)

224
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Camel - Rose Of Sharon * (tot 4:47) [4:48]



Dust and Dreams | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2021: 269
2018: 266
2017: 255
2016: 148
2015: 98

Genomineerd door: vigil

Altijd lastig om één nummer uit een album te pikken als het album aan een thema is opgehangen. Toch is het goed dat er een nummer van dit album (Dust and Dreams, geïnspireerd op het boek van John Steinbeck) in de top 300 staat. Opvallend aan dit nummer is de samenzang/woordenstrijd tussen de zwangere Rose en haar man (Connie), op zoek naar een betere toekomst in Californië. Gecombineerd met het gevoel dat Latimer als altijd in zijn spel kan leggen straalt het nummer tegelijkertijd hoop en onzekerheid uit. Erg goed gedaan. (Jester)

223
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Dream Theater - Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper' [9:32]



Images and Words | 1992 | Verenigde Staten

2021: 98
2018: ---
2017: 142
2016: 244
2015: 109

Genomineerd door: marsupilami

Dit was het eerste nummer dat ik ooit hoorde van DT. Zo ergens rond de eeuwwisseling moet het geweest zijn dat ik in de lokale bib ‘Live at the Marquee’ vond. De hoes sprak me aan en zomaar op goed geluk de cd ontleend. Vanaf de eerste tonen was ik verkocht. Vooral de grote afwisseling sprak me aan. Waar ik in de meeste metalcd’s wel afwisseling kreeg gezien over een hele cd, kreeg ik het hier al binnen één nummer! Er is ook ruimte voor zo ongeveer elk instrument om eens voor het voetlicht te komen en je hoort zo wat voor een klasbakken de muzikanten wel niet zijn. Ze vechten onderling duels uit, maar die leiden altijd wel ergens tot een 'grote finale' zonder verliezers.

Dit nummer (eigenlijk die hele livecd) heeft me in de prog getrokken. Ik vond er nog voldoende metalaspecten in terug om mijn eerste aandacht te trekken, maar de andere aspecten hebben me aangezet om mijn blik te verruimen. (buso)

222
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Steven Wilson - Refuge [6:43]



To the Bone | 2017 | Verenigd Koninkrijk

2021: 134
2018: 201
2017: 144
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: herre48

221
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Kansas - The Pinnacle [9:44]



Masque | 1975 | Verenigde Staten

2021: 208
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Casartelli

Vioolprogporno. Of het zo moet zijn, komt The Pinnacle daags na het bekend worden van het verscheiden van Robby Steinhardt langs in de Prog Top 300. Steinhardt levert op dit nummer niet alleen het voor de band kenmerkende vioolgeluid; hij deelt ook de leadzang met Steve Walsh.

De grootste Amerikaanse progband uit de jaren ’70 breekt hier al edities lang weinig potten. Herbeluistering voor het schrijven van dit stukje laat andermaal horen hoe onterecht dat is. Wat een instrumentale power, wat een schitterende dramatische zanglijnen. Die boogienummertjes zetten je soms wat op het verkeerde been, maar deze afsluiter van Masque hoort tot het mooiste wat ons aller favoriete genre heeft voortgebracht. (Casartelli)

220
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Moody Blues - Nights in White Satin [7:24]



Days of Future Passed | 1967 | Verenigd Koninkrijk

2021: 150
2018: 174
2017: ---
2016: ---
2015: 158

Genomineerd door: chevy93

219
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Beardfish - Sleeping in Traffic [35:44]



Sleeping in Traffic: Part Two | 2008 | Zweden

2021: 106
2018: 133
2017: 112
2016: 50
2015: 108

Genomineerd door: Casartelli

De muziek van Beardfish is duidelijk geïnspireerd door de grote namen van weleer, maar in tegenstelling tot iets te veel vakgenoten (zelfs in tegenstelling tot iets te veel collega-Zweden) hebben ze niet alleen de ingrediënten uit de jaren '70 onder de knie, maar ook de geest. En dat is nogal wat... ELP, Genesis, Gentle Giant, King Crimson, 10cc, Yes en Frank Zappa zijn maar een greep uit de mogelijke referenties die in de niet zelden hyperactieve potpourri te vinden zijn. Soms bezwijkt een en ander wat onder het eigen gewicht, maar Sleeping in Traffic is een epic volgens het boekje, met kop en staart, een fraai terugkerend thema en nog een ferme dosis humor ook. En dat alles in een luizige 35 minuten… (Casartelli)