76
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Archive - Controlling Crowds [10:11]



Controlling Crowds | 2009 | Verenigd Koninkrijk

2022: 179
2021: 90
2018: 54
2017: 28
2016: 92
2015: 61
Genomineerd door: chevy93

Als Archive misschien wel de spannendste band van dit moment is, moet een mens dat wonder ook eens live aanschouwen. Nu vervulde het ene volledige liveconcert dat ik van de heren en dames gezien heb mij niet met onvervuld enthousiasme: het was een tamelijk afstandelijke aangelegenheid, vol uitvoeringen die weinig aan de cd-versie toevoegden en met net iets te veel reprises na schijnbaar afgelopen nummers. "Het enige volledige liveconcert, Casartelli?" Jawel, ik heb ook nog eens van een Archiveconcert in Paradiso enkel de toegift gezien, met complimenten van de KLM. In die toegift zat onder meer Controlling Crowds. De intensiteit van de uitvoering daarvan maakte Archive als live-act onmiddellijk legendarisch (en de relatieve teleurstelling van dat latere concert dus des te groter). (Casartelli)

En een overzichtje van de laatste 25:

100 (-----) Marillion - El Dorado [i-v]
99 (39) Dream Theater - Octavarium
98 (147) King Buffalo - Acheron
97 (33) Genesis - Supper's Ready
96 (236) Riverside - Lost (Why Should I Be Frightened By A Hat?)
95 (92) Mike Oldfield - Tubular Bells (Part 1)
94 (132) Riverside - Escalator Shrine
93 (217) Arena - The Hanging Tree
92 (81) Porcupine Tree - Blackest Eyes
91 (122) The Pineapple Thief - Vapour Trails
90 (53) Marillion - Easter
89 (20) Yes - Awaken
88 (182) Soen - Lotus
87 (116) IQ - Sacred Sound
86 (65) Opeth - The Drapery Falls
85 (-----) Marillion - Care
84 (19) Opeth - Deliverance
83 (24) Genesis - The Cinema Show
82 (18) Pink Floyd - Echoes
81 (74) Gazpacho - Upside Down
80 (213) Archive - Lights
79 (133) Tool - 7empest
78 (186) IQ - Further Away
77 (56) Rush - The Camera Eye
76 (179) Archive - Controlling Crowds

75
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - Ripples [8:03]



A Trick of the Tail | 1976 | Verenigd Koninkrijk

2022: 59
2021: 89
2018: 185
2017: 228
2016: 159
2015: 157
Genomineerd door: wibro

Het is inmiddels bekend, na The Lamb stapte Gabriel op om aan een succesvolle solocarrière te beginnen.
Na wat wikken en wegen werd besloten om met Phil Collins (die eerder al de dromerige ballad More Fool Me voor Selling England by the Pound inzong) als leadzanger verder te gaan.
A Trick Of The Tail werd het eerste album voor dit viertal en Ripples een van de eerste parels van Genesis nieuwe stijl.
Ripples (Rutherford, Banks) is ook weer een dromerige ballad waar die zwevende stem van Collins goed in gedijt, hoewel het nummer aan de lange kant is wordt dat toch prima opgevangen door fraai getokkel van Hackett op zijn 12-snarige gitaar en vooral toch door die hemelse melodieën die Banks weer uit zijn toetsen weet te toveren.

Grappig weetje was dat Genesis voor het eerst (promo)videoclips had gemaakt voor liedjes van dit album, waaronder Ripples. (Rudi S)

74
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Riverside - The Curtain Falls [8:00]



Out of Myself | 2003 | Polen

2022: 160
2021: 172
2018: 151
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Bravejester

In 2003 Riverside’s debuutalbum Out of Myself kwam uit.
Dit album verraste veel progliefhebbers.
The Curtain Falls is van dit album.
Het mooie aan dit nummer is de melodie en opbouw.
Het begint rustig met prachtige gitaar en melodische bas.
En dan die prachtige stem van Mariusz Duda (ben ik groot fan van).
Na het rustige begin wordt het wat meer uptempo.
Vooral de bas speelt hier een rol in en dan valt de gitaar weer in.
Dit is een atmosferisch stuk in het nummer o.a. door de ondersteunde vocals.
De drums krijgen een grotere rol en de keyboards ondersteunen.
Dan komt r een stuk typisch Riverside met metal achtige gitaar.
Dan zwakt het tempo af en komt de gitaar weer terug met een melodie wat we kennen van Riverside. 8 minuten genieten (Papartis)

73
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Camel - Rajaz [8:15]



Rajaz | 1999 | Verenigd Koninkrijk

2022: 85
2021: 143
2018: 216
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Noordpool

Rajaz is het derde en laatste van Camels jaren '90 albums en het is niet minder dan een return to form. Waar Dust and Dreams en Harbour of Tears nette conceptplaten met hun eigen merites waren, zat de elektrieke drumsound vooral die laatste toch wel behoorlijk in de weg. Dat probleem, alsmede het soms wel wat hoge kitschgehalte, is op Rajaz weggewerkt. Wat overblijft is keurige retroprog, alsof het gewoon weer midden jaren '70 is, losjes gebaseerd op de wandelgang van een kameel. Het titelstuk springt er voorzichtig bovenuit, al is het pas sinds ik dit nummer in 2018 live in TivoliVredenburg vertolkt zag, dat hij echt niet meer stuk kan. (Casartelli)

72
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Haken - Crystallised [19:23]



Restoration | 2014 | Verenigd Koninkrijk

2022: 93
2021: 195
2018: 248
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Noordpool

Ik ben eigenlijk van de cd-generatie en nog steeds koop ik meer cd's dan vinyl. Het grootste voordeel van platen vind ik eigenlijk vooral dat de covers van de platen groter en daardoor indrukwekkender zijn en dat speelt vooral binnen ons prachtige proggenre nog wel eens een rol, want daar wordt tenminste nog geregeld echte aandacht besteed aan het artwork.
En dus was de EP (hoewel menig artiest een uitgave van zo'n vier minuten meer het wel een album durft te noemen) Restoration zo'n album wat ik wel op vinyl aan moest schaffen, want wat een prachtige cover vind ik dit! Echt één van de mooiste van dit decennium.

Maar goed, Crystallised. Tja, dat is geen gemakkelijke kost en zo'n nummer wat wel een aantal draaibeurten nodig heeft om goed tot zijn recht te komen en er voor te zorgen dat je echt goed hoort hoeveel pracht dit nummer herbergt. Maar als je het die kansen geeft... Bijna 20 minuten lang heerlijke prog(metal) die diverse kanten uitspringt, met stevige en snelle stukken, venijn en juist verstilling als kop en staart. Vocale intermezzo's met mooie koortjes en harmonieën. Instrumentaal gefreak van het betere soort. En dat zonder dat het gekunsteld of geknipt overkomt. Na een aantal malen luisteren wordt het dus bijna 20 minuten lang genieten en nog steeds bijna elke keer nieuwe dingen ontdekken. (Bonk)

71
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Riverside - The Place Where I Belong [13:16]



ID.ENTITY | 2023 | Polen

2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: ABDrums

70
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Van der Graaf Generator - A Plague Of Lighthouse Keepers [23:05]



Pawn Hearts | 1971 | Verenigd Koninkrijk

2022: ---
2021: ---
2018: 233
2017: 186
2016: 181
2015: 171
Genomineerd door: ABDrums

De bijna 50 jaar geleden opgerichte band Van der Graaf Generator kende weinig succes in eigen land, maar wist in een aantal andere Europese landen wel naam te maken met hun fraaie progressieve rock. Neem het vierde album Pawn Hearts, waarin de innerlijke conflicten de mensheid uit elkaar scheuren. Zo ook in de vuurtorenwerkers van A Plague of Lighthouse Keepers, waar de lijken van mensen aanspoelen en de hoofdpersoon dieper in zijn trauma’s verzinkt. De verschillende stukken waaruit het nummer bestaat worden ingevuld met schitterende muzikale passages en evenzo fraaie zangpartijen, daarnaast zelfs een bijdrage van Robert Fripp. (HugovdBos)

69
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pink Floyd - Time [6:53]



The Dark Side of the Moon | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2022: 101
2021: 166
2018: 261
2017: 271
2016: 228
2015: 84
Genomineerd door: laxus11

Na uiteraard de liefde, denk ik dat de meeste nummers over het thema tijd gaan, zeker als je de onderwerpen dood en vergankelijkheid daarbij neemt. Ik denk dat dit één van de bekendste nummers over tijd is, alleen al omdat het komt van een album wat toch echt wel bijna elke muziekliefhebber in zijn kast heeft staan, of op zijn minst ooit heeft gehoord of heeft moeten beluisteren.

Ook na de meer dan 100 keer dat ik het nummer inmiddels wel gehoord heb, blijf ik het een intrigerend nummer vinden. Natuurlijk komt dat ook door de klokken aan het begin, wat het meteen een soort vervreemdend effect geeft. Maar toch ook zeker door de tekst die mooi beschrijft hoe het leven aan je voorbij dreigt te gaan, als je even niet oplet en hoe je voor je gevoel eigenlijk steeds achter de feiten aan kan lopen.
Om het nog wat meer vervreemdend te maken, gaat het nummer gewoon nog doodleuk door, nadat er gezongen is The time is gone, the song is over, thought i'd something more to say. Als je ooit een eind van een nummer verwacht had, was het nu wel, maar dan komt er dus toch nog gewoon een couplet.

Het heeft wat mij betreft een prachtige sfeer en kan blijkbaar dus niet kapot voor mij, want dan zou het nummer allang aan slijtage onderhevig moet zijn. (Bonk)

68
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Jethro Tull - Thick as a Brick (Part 1) [22:45]



Thick as a Brick | 1972 | Verenigd Koninkrijk

2022: 40
2021: 259
2018: 253
2017: 82
2016: 76
2015: 123
Genomineerd door: Status Seeker

Van de bluesrock maakte de Britse band Jethro Tull een succesvolle sprong naar een combinatie van prog, folk en hard rock. De eerste naam die naar voren komt bij het noemen van de band is de energieke zanger, fluitist en bandleider Ian Anderson. Stand Up bracht de blues en folk voort, op Aqualung werd het al wat ruwer en harder, maar met Thick as a Brick bereikte ze het ultieme hoogtepunt. Eén conceptueel nummer beslaat de hele plaat, waarin humor, muzikale passages en een fascinerende tour door het Britse landschap een meesterwerkje vormen. Van de uitbundige gitaarsolo’s van Martin Barre, de folkse fluitdeuntjes van Andersen, het bluesy hammondspel van John Evan en het tegendraadse drumspel van Barriemore Barlow. Een kleine 23 minuten brengen je in vervoering. (HugovdBos)

67
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Soup - The Boy and the Snow [11:32]



Remedies | 2017 | Noorwegen

2022: 72
2021: 74
2018: 67
2017: 278
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Bonk

Soms moet je een recensie niet te ingewikkeld maken als iemand 22 jaar voor dato al eens het nummer prachtig samengevat heeft

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/71RQtpUOFAL._SL1274_.jpg (Bonk)

66
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pink Floyd - Us And Them [7:49]



The Dark Side of the Moon | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2022: 84
2021: 85
2018: 168
2017: 106
2016: 119
2015: 41
Genomineerd door: ArthurDZ

Pink Floyd wist hun muzikale stijl beetje bij beetje op te bouwen, waar de progressieve elementen van hun muziek in voorganger Meddle al duidelijk aanwezig waren. De complexiteit van opvolger The Dark Side of the Moon ligt zowel op productioneel, muzikaal als tekstueel gebied. Technicus Alan Parsons is verantwoordelijk voor de meest verfijnde opnametechnieken die er begin jaren zeventig voor handen waren. De thema’s van het album voeren zich door het menselijk leven vol conflicten, mentale problemen, de dood en het samenzijn.

Het meeslepende Us and Them weet de kracht van depressies en isolatie te benadrukken. De progressieve elementen en de jazz fuseren in de ontspoorde wereld waar het nummer doorheen voert. (HugovdBos)

65
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Archive - Collapse / Collide [9:14]



Controlling Crowds | 2009 | Verenigd Koninkrijk

2022: 204
2021: 71
2018: 57
2017: 17
2016: 47
2015: 45
Genomineerd door: Gretz

Het oorspronkelijke vlaggenschip van Controlling Crowds, het album dat Archive toch zoiets als een bescheiden doorbraak bezorgde. Prachtig en zeer kenmerkend hoe dit nummer laagje voor laagje opgebouwd is. Volgens mijn betere wederhelft naargeestige, paranoïde muziek, maar ik lust er wel pap van. (Casartelli)

64
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Deadwing [9:46]



Deadwing | 2005 | Verenigd Koninkrijk

2022: 54
2021: 55
2018: 39
2017: 66
2016: 33
2015: 23
Genomineerd door: dynamo d

Afkomstig van het gelijknamige album dat lang het favoriete album van mijn broer was. Een album dat hij door mij heeft leren kennen en dat vooral bekend is door Lazarus en Arriving Somewhere… maar deze openingstrack doet daar niet voor onder. Sterker nog: elke keer dat ik hem hoor lijkt hij beter te worden. Ik ben enorm fan van de drumpartijen en de manier waarop de band het nummer tijdens het intro en halverwege het nummer ‘binnenvalt’. (freitzen)

63
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Peter Gabriel - Solsbury Hill [4:21]



Peter Gabriel [1] | 1977 | Verenigd Koninkrijk

2022: 88
2021: 75
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: 50tracks

Ik heb dit nummer altijd een vrolijke huppelaar gevonden maar toch ergens ook wel wat afkeuring want ‘commercieel’. Ik kwam er pas echt later achter, en ik twijfel daar nu soms nog weleens aan, dat de tekst eigenlijk een afscheidsbrief was gericht aan de achtergebleven leden van Genesis. En het begin van een nieuwe carrière. De muziek van het nummer is zo heerlijk positief, dansbaar, open en ergens verlost van de zwaardere noten van Rutherford, Banks en Hackett (de door Gabriel zelf benoemde “The Machinery”). Het is echt een verlicht nummer. Ook in de tekst:

I will show another me
Today I don't need a replacement
I'll tell them what the smile on my face meant
My heart going boom boom boom
"Hey" I said "You can keep my things,
They've come to take me home."

En, alhoewel ik veel persoonlijk herken in de tekst, heb ik het nooit een topnummer van Gabriel gevonden. Vraag mij niet waarom. Ik vind het zelfs een nummer wat niet in zijn oeuvre past. Meer een solo binnen zijn solocarrière. En misschien is het dat ook wel want het is een afscheid, een spirituele ervaring, een switch, een cross-road, een op eigen benen staan. Maar toch geeft Gabriel aan:

I'm never where I want to be

Rust zal er dus nooit zijn. En ik herken dat zo sterk.. (meneer)

Van Gabriel zonder Genesis naar Genesis zonder Gabriel.

62
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - Entangled [6:28]



A Trick of the Tail | 1976 | Verenigd Koninkrijk

2022: 26
2021: 63
2018: 53
2017: 105
2016: 167
2015: 78
Genomineerd door: Jester

Als je het over etherisch hebt, heb je het over dit nummer. Ik luister het nu net na Shadow of the Hierophant, en dan is het opvallend hoe vergelijkbaar het geluid van beide nummers is. Geen toeval waarschijnlijk, omdat Tony Banks het samen met Steve Hackett schreef. Phil die op zijn gevoeligst zingt, aanvankelijk alleen begeleid door de akoestische gitaar. Zo denk je dat het nummer lekker door kabbelt, maar dan moet Tony nog komen met het slotstuk uit de mellotron, om, zoals hij het zelf omschrijft, tot een kathedraal-achtig einde te komen. (Jester)

61
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Russia on Ice [13:03]



Lightbulb Sun | 2000 | Verenigd Koninkrijk

2022: 58
2021: 47
2018: 25
2017: 15
2016: 17
2015: 31
Genomineerd door: Brunniepoo

Rond Lightbulb Sun leek elk Porcupine Tree-album zijn voorganger weer in populariteit te kunnen overtreffen. De top was nog niet bereikt, maar het epische Russia on Ice is wel een op zichzelf staande klassieker gebleken, waar hun andere albums het nog wel eens wat meer van het totaalplaatje en minder van de individuele hoogtepunten moesten hebben. Russia on Ice begint rustig om daarna te culmineren in een lange zinderende ambient finale. Het nummer is een feest van textuurvariatie en onderhuidse spanning. (Casartelli)

60
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Archive - Again [16:19]



You All Look the Same to Me | 2002 | Verenigd Koninkrijk

2022: 90
2021: 34
2018: 18
2017: 25
2016: 66
2015: 68
Genomineerd door: chevy93

Kijk daar zijn mijn favoriete mensjes van Archive weer. Wat een interessante groep is dat zeg! Ze staan nog geen eens zo gek lang op mijn radar maar wat een indruk maken die gasten. Het ene werkje is nog fraaier dan de andere. Vooral de liedjes met een langzame opbouw welke uitmonden tot iets groots met een spanningsboog waar je u tegen zegt hebben mijn voorkeur. Dan zit je met Again wel goed, erg goed zelfs! (vigil)

59
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Queensrÿche - Suite Sister Mary [10:41]



Operation: Mindcrime | 1988 | Verenigde Staten

2022: 67
2021: 112
2018: 180
2017: 125
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Grafmat

Fijn dat we, naast het Top 2000-fähige Silent Lucidity, nu ook het centrale stuk uit het centrale album van deze 'thinking man's Iron Maiden' in de Prog Top 300 mogen verwelkomen. Operation: Mindcrime is de standaard waar rockopera's, in het bijzonder prog-/metalopera's sindsdien tegen afgerekend worden. De moordopdracht is gegeven en de muzikale achtbaan gaat van start. Chris DeGarmo geeft een paar fijne uitbarstingen op de gitaar ten beste, maar drummer Scott Rockenfield is de ultieme showman hier. Met de bekende disclaimers over hoe moeilijk het is om een nummer van een conceptalbum los te beschouwen... topnummer. (Casartelli)

58
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Porcupine Tree - Time Flies [11:40]



The Incident | 2009 | Verenigd Koninkrijk

2022: 83
2021: 95
2018: 83
2017: 65
2016: 57
2015: 57
Genomineerd door: dynamo d

Rond het verschijnen van The Incident begon het in bepaalde kringen behoorlijk salonfähig te worden om Porcupine Tree / Steven Wilson moe te zijn. Dat is ergens een beetje merkwaardig, want het was nog niet zo dat je er in het winkelcentrum mee doodgegooid werd en concertbezoek en cd-beluistering zijn over het algemeen nog gewoon vrijwillig. Toch herkende en herken ik wel wat in dat sentiment en The Incident is tot op de dag van vandaag een van mijn minder gewaardeerde Porcupine Tree albums. Time Flies is daar dan weer een gunstige uitzondering op. Hoe zuur ik soms ook op (vermeend) plagiaat mag reageren, dit Pink Floyd-eerbetoon (het is bijna een dubbelcover van Dogs en Sheep) gaat erin als koek. Waarom Wilson die gunfactor bij mij dan wel weer had, daarvoor moet ik nog eens een sessie bij de psycholoog houden. (Casartelli)

57
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Queen - Innuendo [6:31]



Innuendo | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2022: 157
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Gebruiker43757

Het laatste grote werk van Queen. Een nummer dat eigenlijk alleen Queen kon maken, en wat, bij de gratie van Bohemian Rhapsody, een succesvolle hit werd. Prachtig dreigend nummer, wat qua opbouw eigenlijk helemaal niet zo complex is, maar qua arrangement gewoon enorm divers en dynamisch is. Het herhaalt thema’s op verschillende momenten en verkrijgt zo de nodige consistentie/samenhang. Erg gedurfd, maar zoals gezegd: Queen is eigenlijk de enige commerciële band die dat kan maken. Bij elke andere band was het in een commerciële flop ontaard.

De flamenco-solo wordt gespeeld door Steve Howe van Yes, die toevallig langskwam toen Queen het nummer opnam. Leuk dat zo’n grote naam uit de muziekwereld gewoon ook vereerd is dat hij daarvoor gevraagd werd.

Innuendo heeft alles in zich wat Queen Queen maakte, het lijkt alsof alle muziek die ze vóór 1991 maakte in dit nummer terugkomt. Iets wat ook de videoclip lijkt te willen onderstrepen. (FrodoK)

56
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pink Floyd - Dogs [17:08]



Animals | 1977 | Verenigd Koninkrijk

2022: 23
2021: 39
2018: 42
2017: 35
2016: 55
2015: 21
Genomineerd door: MunzW

Van het beestachtig (sorry, soms zijn zelfs slechte woordgrappen te voor de hand liggend om niet te maken) sterke album komt deze hondsdolle (oké, ik zal nu ophouden ) track.
Dit album geniet een stuk minder algemene bekendheid dan albums als The Dark Side of the Moon, Wish You Were Here en the Wall. Wellicht ook wel verklaarbaar, aangezien de muziek toch over het algemeen ook wel wat minder gemakkelijk in het gehoor ligt en wat complexer klinkt dan de meeste muziek op de genoemde albums.

Dogs is zo'n track waar de 'gemiddelde' muziekliefhebber vaak niet van gehoord zal hebben, maar stiekem één van de beste tracks is van Pink Floyd. Hopelijk staat het muzikale vakmanschap van deze band en de betekenis die ze gehad hebben voor de ontwikkeling van de (prog)muziek nergens ter discussie. Ze zijn ook grootmeesters in het neerzetten van sfeer en het aanbrengen van geweldige opbouw in hun nummers. Echter is de mate waarin hun muziek ook dynamisch, afwisselend en verrassend te noemen is, op zijn minst gezegd wisselend.

Echter zijn deze factoren in deze track allemaal ten volle aanwezig. Wellicht komt het ook doordat het volgens de credits een co-productie is van Waters en Gilmour, waarmee weer eens duidelijk wordt, dat als de heren hun muzikale genialiteit weten te combineren, er fantastische dingen gebeuren. Tijdens de volle 17 minuten wordt je getrakteerd op fantastische muziek, die volledig weet te boeien en nooit inzakt. Voor mij is dit een track waar Pink Floyd al zijn klasse in weet te proppen. Zo heb ik David Gilmour zelden beter horen zingen en vind ik het gitaarspel en het toetsenwerk van zeer hoog niveau, zelfs voor Pink Floyd haar doen. Een hoogtepunt in het toch al niet misselijke oeuvre van deze band!

Een fantastische beretrack dus! (Ik zei toch dat ik op zou houden met de slechte woordgrappen ) (Bonk)

55
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - Seasons End [8:10]



Seasons End | 1989 | Verenigd Koninkrijk

2022: 42
2021: 27
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Outlaw104

Marillions eerste nummer met een dreigende ondertoon over de opwarming van de aarde.

So watch the old world melt away
A loss regrets could never mend
You never miss it till it's gone
So say goodbye, say goodbye

Afkomstig van het gelijknamige album, welke ook de eerste was met "nieuwe zanger" Steve Hogarth, die Fish kwam vervangen. Eén van de meest besproken bezettingswisselingen in het prog genre.
Seasons End is in de loop der jaren uitgegroeid (en dan spreek ik op persoonlijke titel) tot een magistraal hoogtepunt in hun veelomvattende en indrukwekkende oeuvre.
Prachtige opbouw vol dramatiek, gave solo van Rothery en een majestueuze finale met percussie, hypnotiserende keyboards, een ruimtelijke gitaarsound en Hogarth die daar vocaal overheen zweeft. (Outlaw104)

54
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Genesis - One for the Vine [9:56]



Wind and Wuthering | 1976 | Verenigd Koninkrijk

2022: 68
2021: 37
2018: 29
2017: 46
2016: 61
2015: 34
Genomineerd door: Fathead

Ome Phil heeft in zijn loopbaan een hoop shit over zich heen gehad. Of dat terecht is lijkt me een andere discussie maar het ging eigenlijk nooit over zijn kwaliteiten als drummer. Dat lijkt me dan wel weer helemaal terecht en geen discussie waard. Mocht er iemand nog twijfelen zet dan gewoon One for the Vine van het zeer prettige Genesis album Wind & Wuthering eens op. Wat een ritme en wat een beheersing. De percussie is van een extreem hoog niveau. Phil mag zich uitleven en dat doet hij met verve. Mocht er nu nog iemand twijfelen aan mans drumkwaliteiten, dan is een bezoekje aan de oorarts wellicht een goede optie. (vigil)

53
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Marillion - The New Kings [16:43]



F.E.A.R. | 2016 | Verenigd Koninkrijk

2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: musicborst

Stel je voor... dat je als band nadat je al zo'n 35 jaar bestaat, het toch voor elkaar weet te krijgen om toch nog weer een 5*-album weet te produceren. En dat is dan zeker niet je eerste. Stel je dan ook nog eens voor dat in de speciale editie van dit album je eigen naam kan staan, alsof je zelf ook iets hebt bijgedragen aan de totstandkoming van dat fantastische album.

Maar stel je dan ook nog eens voor dat het hele album al bijzonder mooi is (duuh, het is een 5*-album immers), maar dat dan ook nog eens afgesloten wordt (we vergeten voor het gemak nog even Tomorrow's New Country, want die stelt met nog geen twee minuten natuurlijk niet zo veel voor) met één van de beste epossen uit de hele toch al niet misselijke carrière van deze band. Alsof het hele album toewerkt naar deze heerlijke eruptie van ruim een kwartier lang met ook nog eens een scherpe bijtende tekst die ook weet te raken. Dat je denkt; fuck everyone and listen!

Dat valt toch bijna niet voor te stellen! Maar gelukkig hebben we Marillion! (Bonk)

52
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet [7:28]



Fear of a Blank Planet | 2007 | Verenigd Koninkrijk

2022: 45
2021: 68
2018: 24
2017: 51
2016: 31
2015: 39
Genomineerd door: dynamo d

Dit is het openingsnummer van het gelijknamige conceptalbum van Porcupine Tree. Je wordt niet rustig het verhaal ingetrokken (hoewel dat eerst nog even wel zo lijkt), maar als het ware het verhaal ingeblazen. Want muzikaal is dit ook een steengoed nummer (zoals het gehele album), waarbij het drumwerk en de geweldige productie een speciale vermelding verdienen, wat mij betreft.

Maar dit is ook muziek waar het concept iets belangrijks toevoegt aan de beleving. Ik neem aan dat het hier algemeen bekend is, maar het album is losjes gebaseerd op het boek ""Lunar Park"" van schrijver Bret Easton Ellis. Het verhaalt over de veranderende maatschappij waarbij jeugd opgroeit met een overdaad aan prikkels, zoals tv, internet en dergelijke en hoe daardoor de manier waarop we kunst en de wereld tot ons nemen ernstig veranderd is en welke risico’s (zie de titel) dat met zich mee brengt. Letterlijk en figuurlijk geen lichte thematiek. Het is natuurlijk ook gewoon een duister album.

Dit is echter een thematiek die mij zeer aanspreekt. Nu slaat hij ook nog eens een brug naar het psychisch functioneren van mensen en laat ik nu werkzaam zijn in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Ik kan zeggen dat dit album ook geleid heeft tot nog verder nadenken over hoe technologische ontwikkelingen het gedrag van kinderen beïnvloeden. Het gaat te ver om te zeggen dat het mijn visie bepaald heeft, maar op zich vind ik het al heel bijzonder dat een album het verder verdiepen van die visie kan bewerkstelligen. Een mooi voorbeeld voor mij dus, hoe een concept veel kan toevoegen aan de muziek.

In school I don't concentrate
And sex is kinda fun
But just another one
Of all the empty ways
Of using up a day
How can I be sure I'm here?
The pills that I've been taking confuse me
I need to know that someone sees that
There's nothing left I simply am not here (Bonk)

51
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Fish - Vigil [8:43]



Vigil in a Wilderness of Mirrors | 1990 | Verenigd Koninkrijk

2022: 43
2021: 18
2018: 19
2017: 19
2016: 14
2015: 15
Genomineerd door: Jester

Het eerste nummer van de debuutplaat van het oermens uit Schotland. Dat is nog eens binnenkomen met wat Fish hier samen met muzikaal leider Mickey Simmonds ons voorschotelt. Net geen negen minuten symfo van de bovenste plank. Hoge school prog van een op dat moment gefrustreerde oud-Marillion frontman. De negen minuten zoeven voorbij met het beste van het beste wat Fish in zich had (heeft). Prachtige melodieen en krachtig gezongen lyrics maken dit werkje tot een kunststukje. Hij heeft dit extreme hoge niveau helaas nooit meer gehaald (al komt hij weer in de buurt mijn zijn laatste plaat) maar dat geeft op zich niet want eigenlijk heeft vrijwel niemand dit niveau ooit gehaald. (vigil)

Morgen (of misschien een heel klein beetje straks) verder met de Top 50. Eerst nog even een overzichtje van de recentste 25:

75 (59) Genesis - Ripples
74 (160) Riverside - The Curtain Falls
73 (85) Camel - Rajaz
72 (93) Haken - Crystallised
71 (-----) Riverside - The Place Where I Belong
70 (-----) Van der Graaf Generator - A Plague Of Lighthouse Keepers
69 (101) Pink Floyd - Time
68 (40) Jethro Tull - Thick as a Brick (Part 1)
67 (72) Soup - The Boy and the Snow
66 (84) Pink Floyd - Us And Them
65 (204) Archive - Collapse / Collide
64 (54) Porcupine Tree - Deadwing
63 (88) Peter Gabriel - Solsbury Hill
62 (26) Genesis - Entangled
61 (58) Porcupine Tree - Russia on Ice
60 (90) Archive - Again
59 (67) Queensrÿche - Suite Sister Mary
58 (83) Porcupine Tree - Time Flies
57 (157) Queen - Innuendo
56 (23) Pink Floyd - Dogs
55 (42) Marillion - Seasons End
54 (68) Genesis - One for the Vine
53 (-----) Marillion - The New Kings
52 (45) Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet
51 (43) Fish - Vigil

50
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - Chelsea Monday [8:16]



Script for a Jester's Tear | 1983 | Verenigd Koninkrijk

2022: 38
2021: 49
2018: 28
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Bravejester

Een van de kwaliteiten van Marillions elpeedebuut is het feit dat er eigenlijk geen moment van verzwakking in zit (voor Garden Party knijpen we een half oogje toe). Chelsea Monday is neoprog op zijn allerklassiekst: broeierig vanaf het begin, met als blikvanger een slepende gitaarsolo van Steve Rothery die hier zijn goddelijke status nog moest krijgen en, op een korte (maar erg fijne) break na, eigenlijk weinig muzikale ontwikkeling. Het is kennelijk precies goed zo (al voelt het wat onaf als het nummer, zo los, niet door Forgotten Sons gevolgd wordt). (Casartelli)

49
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
IQ - Frequency [8:29]



Frequency | 2009 | Verenigd Koninkrijk

2022: 55
2021: 70
2018: 23
2017: 36
2016: 34
2015: 40
Genomineerd door: chevy93

Met dit album kreeg ik echt interesse in IQ. Ik had al twee albums gekocht: Subterranea en Dark Matter, maar beide konden me niet onmiddellijk overtuigen. Het eerste album was iets te langdradig en had teveel nummers waar ik met moeite naar luisterde. Het tweede album had zijn goede momenten, maar ik vond het nu ook weer niet zo goed dat de volgende worp van IQ blind aangeschaft werd. Het is pas door een paar positieve recensies en dan vooral de heel positieve reacties op het forum van Progwereld dat ik het album Frequency toch een kans gaf.

Het rare begin met al die bliepjes deed me nog eerst verschrikt naar de muziekinstallatie staren, maar dat veranderde al snel als de 'echte' instrumenten invallen. Die kracht die uitgaat van de bas en drum, de keyboard die dat wat tempert met daar bovenop dan een gitaarsolo die een extra dimensie brengt. Net op het moment dat je je afvraagt waar dit naartoe gaat, verandert het in een heel zacht riedeltje met de mooie zang (wat in mijn ogen al een hele verbetering was in vergelijking met de andere cd's die ik had gehoord). Daarna komt er een langzame opbouw naar de volgende uitbarsting. Om dan weer wat rustiger te worden ... En in het achterhoofd de gedachte "is dit dezelfde band als die andere cd's?"

Mijn aandacht was toen getrokken en bleef dat gedurende de hele cd. Dit was ook de aanzet om naar de rest van het oeuvre van de band met andere oren te luisteren. Niet dat ik nu alles van IQ goed vind (of in mijn bezit heb), maar mijn waardering voor pakweg Subterranea is flink gegroeid. (buso)